Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων

Ο τραγικός Κ. Σημίτης

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

...Είχε κι ένα καλό η πολύμορφη κρίση στο ΠΑΣΟΚ: απομυθοποιήθηκε πλήρως και βυθίστηκε στα τάρταρα ο Κ. Σημίτης. Ενας υπερεκτιμημένος πολιτικός, ο οποίος κατασκευάστηκε, προβλήθηκε και στηρίχτηκε όσο κανένας άλλος από τα μήντια της διαπλοκής, τον ΣΕΒ και τους Ευρωπαίους, που έβλεπαν στο πρόσωπό του έναν πειθήνιο γιέσμαν ο οποίος δεν τους δημιουργεί πρόβλημα... Η απουσία του Κ. Σημίτη από το Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ ήταν -ίσως- το κύκνειο άσμα του. Διότι αποκάλυψε στον κόσμο του ΠΑΣΟΚ το πραγματικό, απωθητικό του πρόσωπο. Το υποκριτικό πρόσωπο ενός μέτριου λογιστή, ο οποίος μοστράριζε ικανότητες και ιδιότητες που δεν είχε. Ενας άνθρωπος με υπόκωφη πονηρία, την οποία προέβαλλε ως ηγετική μαεστρία. Ενας πολιτικός που έπαιζε στα δάχτυλα το παρασκήνιο, την ίντριγκα και τις σχέσεις με τη διαπλοκή και πόζαρε ως ανεπίληπτος ηγέτης. Ενας κυνικός που δεν ορρωδούσε προ ουδενός (παράδειγμα: η καρατόμηση Λαλιώτη, η ανοχή του σφαγείου που λεγόταν χρηματιστήριο, η ανακίνηση του θέματος των ταυτοτήτων για να καλυφθεί το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου κ.ά.) αλλά έδινε την εικόνα ενός ηγέτη χαμηλών τόνων, αξιοσέβαστου και σοβαρού... Ομως δεν είναι η πρώτη φορά που κρύβεται και το βάζει στα πόδια ο Κ. Σημίτης. Μπορεί να μη θυμούνται τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου, που είχαν να λένε τα χειρότερα για την απουσία του, αλλά η πραγματικότης είναι εδώ: πονηρά, φοβικά και με ιδιοτέλεια λειτούργησε ο Σημίτης, όταν παρέδωσε το δαχτυλίδι στον Γ. Παπανδρέου. Εβλεπε τη συντριβή να έρχεται, και αντί να πιει στωικά το πικρό ποτήρι της ήττας, το 'βαλε στα πόδια, ποντάροντας στα ντελίβερι μπόις της προπαγάνδας, που... αποθέωσαν την κατάπτυστη αυτή επιλογή... Είναι ο ίδιος άνθρωπος, που τρομαγμένος από τις αντιδράσεις, έκανε πίσω στο Ασφαλιστικό. Είναι ο πολιτικός που δεν ήθελε τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά δεν είχε τα κότσια να πάει κόντρα στους εργολάβους, και αναγκάστηκε με μισή καρδιά να τους δεχθεί (αφού χάθηκαν τρία πολύτιμα χρόνια)... Είναι ο άνθρωπος που μισούσε το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά όποτε τους χρειαζόταν προεκλογικά, έβγαινε -ο θλιβερός- στο μπαλκόνι και υμνούσε τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ... Κακός άνθρωπος και -πολιτικά- ολίγιστος ο Κ. Σημίτης, βγήκε προεκλογικά στο μπαλκόνι της Πάτρας και αποκάλεσε χοντρό τον αντίπαλό του, τον Μιλτιάδη Εβερτ. Αλλά τα τυφλωμένα μήντια ούτε είδαν ούτε άκουσαν τίποτε και γι' αυτό... Και να ήταν το μόνο... Υπέγραψε τις οδυνηρές για τη χώρα συμφωνίες του Ελσίνκι και της Μαδρίτης, και εκείνα τον αποθέωναν... Βυθίστηκε η χώρα στα Ιμια και στις γκρίζες ζώνες των βραχονησίδων, εκείνος -ψοφοδεής και ανύπαρκτος- ευχαριστούσε τους Αμερικανούς, και τα μήντια τού έπλεκαν το εγκώμιο... Αφησε την εκκρεμότητα με τη FYROM όπως τη βρήκε και πάλι εισέπραττε ύμνους... Δεν πήρε ποτέ τίποτε από την Ενωση (σε αντίθεση με τον Ανδρέα Παπανδρέου, όπως ομολόγησε και η Θάτσερ), αλλά τα παπαγαλάκια αποθέωναν τον «μεγάλο Ευρωπαίο»... Ομως, όλα εδώ πληρώνονται: ο πρωθυπουργός, που δήθεν θα έμενε στην Ιστορία, ξεχάστηκε γρήγορα. Και θα είχε αγνοηθεί εντελώς, αν δεν έμπαινε -με το γνωστό ύφος και το αποκαλυφθέν, πια, ήθος- στη μάχη της διαδοχής, για να περισώσει το έργο του, ένα προπαγανδιστικό κατασκεύασμα που προβλήθηκε ως μέγα επίτευγμα *** Δεν επαρκεί ο χώρος. Αλλά τι νόημα έχει ένας λίβελος μπροστά στην πικρή -για τον υπερεκτιμημένο- πραγματικότητα...

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Γιατί έφριξε η «Γουόλ Στριτ Τζέρναλ»;

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ

«Φρίκη απέπνεε το κύριο άρθρο της αμερικανικής εφημερίδας "Γουόλ Στριτ Τζέρναλ" την Πέμπτη: "Οι σοσιαλδημοκράτες της Γερμανίας κινούνται προς τα αριστερά. Το ίδιο και οι ισχυρότεροι κυβερνητικοί εταίροι τους, οι χριστιανοδημοκράτες, οι οποίοι καταλάμβαναν την άλλη πλευρά του διαδρόμου... Από κοινού προσδίδουν περαιτέρω αξιοπιστία στις ιδέες του Αριστερού Κόμματος εναντίον της αγοράς", επισημαίνει με απογοήτευση η εφημερίδα, που αποτελεί τη "Βίβλο" του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου.

Στα τέλη του μήνα το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας (SPD) έχει προγραμματικό συνέδριο. Το σύνθημα για το "Νέο Κέντρο" του τέως καγκελάριου Γκέρχαρτ Σρέντερ έχει ήδη πεταχτεί στα σκουπίδια. Το SPD δηλώνει ότι "έλκει την καταγωγή του από το εργατικό κίνημα" και η "μαρξιστική ανάλυση της κοινωνίας" υιοθετείται πάλι, ενώ η "παγκοσμιοποίηση" αντικαθίσταται με τον όρο "παγκόσμιος καπιταλισμός" (...)

Αυτό ωθεί σε αριστερή ρητορική ακόμη και τα κεντρώας νοοτροπίας στελέχη του κόμματος, όπως είναι π.χ. ο πρόεδρος του SPD Κουρτ Μπεκ. Αίσθηση είχε προκαλέσει στις αρχές του καλοκαιριού άρθρο-ποταμός του Μπεκ, στο οποίο κατηγορούσε τους δεξιούς εταίρους των σοσιαλδημοκρατών στον κυβερνητικό συνασπισμό, τους χριστιανοδημοκράτες, για "νεοφιλελευθερισμό, ο οποίος αποτελεί ιδεολογία χωρίς γείωση στην πραγματικότητα" (...)

Το εντυπωσιακό είναι πως ακόμη και η Δεξιά γίνεται έξω φρενών όταν κατηγορείται πως ασκεί νεοφιλελεύθερη πολιτική! "Μίλια μακριά από τον νεοφιλελευθερισμό βρίσκεται στην πραγματικότητα το κόμμα μας", δήλωσε προσβεβλημένος από τις κατηγορίες του Μπεκ ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των χριστιανοδημοκρατών. Τέλος, και η βάση του κόμματος των Πρασίνων απαιτεί επιστροφή του κόμματος στις ριζοσπαστικές αρχές του και αποκηρύσσει συλλήβδην τα πεπραγμένα της συγκυβέρνησης με τον Σρέντερ».

(Από το «Εθνος»)

Εκ των Εσω

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ... «Ολα ξεκίνησαν από μία τολμηρή κίνηση του ΓΑΠ (σ.σ. Γιώργος Παπανδρέου) την εποχή της κρίσης με τον Οτσαλάν»...

Από την «Πανδώρα» στο «Βήμα»:

-«Δεν εννοώ τη γνωστή επιστολή με την οποία ο ΓΑΠ διαχώριζε δημοσίως τις ευθύνες του από εκείνες του Πάγκαλου, αλλά το τηλεφώνημα που έκανε ο ίδιος στον Κώστα Σημίτη. "Πρόεδρε, δεν μπορώ να φαντασθώ ότι δεν θα είμαι εγώ υπουργός Εξωτερικών" του είπε και η συνέχεια είναι γνωστή. Το τέλος ή, έστω, την αρχή του τέλους τη βλέπουμε τούτες τις ημέρες. Δεν μπορεί να φαντασθεί ότι μπορεί να μην είναι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ...».

ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ... «Είναι εντυπωσιακό πόσοι πολλοί επαινούν την στάση της κ. Γιαννάκου σχετικά με το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ' Δημοτικού, συμπληρώνοντας με βεβαιότητα ότι η στάση της αυτή της κόστισε την βουλευτική έδρα. Κινδυνεύουμε, χάρη στην φιλευσπλαχνία πολλών αριστερών, να μείνει στην ιστορία η κ. Γιαννάκου ως η πολιτικός που θυσιάστηκε για τις αρχές της»...

Ο Κώστας Γαβρόγλου, στην «Αυγή»:

-«Η κ. Γιαννάκου υπήρξε η χειρότερη υπουργός Παιδείας μετά την μεταπολίτευση. Εμπαθής και κυνική απέναντι στους λειτουργούς όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων, είχε ως στόχο να τσακίσει οποιαδήποτε συλλογικότητα των εκπαιδευτικών. Η βασική πολιτική του υπουργείου ήταν να κατηγορεί τους εκπαιδευτικούς ότι ευθύνονται για τα χάλια των σχολείων και των πανεπιστημίων, όταν το ίδιο ήταν προκλητικά αδιάφορο ώστε να εξασφαλιστούν οι απολύτως βασικοί όροι μιας εύρυθμης λειτουργίας των σχολείων και των πανεπιστημίων».

-«Ολη αυτή η δυσαρέσκεια που άγγιξε πολίτες όλων των πολιτικών αποχρώσεων, δεν είναι λογικό να εκφράστηκε στις κάλπες και από πολλούς ψηφοφόρους της Ν.Δ. που δεν θέλησαν να σταυρώσουν την κ. Γιαννάκου; Αλίμονο, λοιπόν, αν ο βασικός λόγος που δεν εξελέγη η κ. Γιαννάκου είναι μόνο η στάση της σχετικά με το βιβλίο ιστορίας»...

ΑΠΟΜΥΘΟΠΟΙΗΣΗ... Η Γερμανία πάει αριστερά, αλλά ο Γιόσκα Φίσερ λέει στους «Πράσινους» να πάνε προς το... Κέντρο!..

Από το «Βήμα»:

-«"Αν οι 'Πράσινοι' θεωρούν ότι μπορούν να αποκαταστήσουν την εικόνα τους ως διαμαρτυρόμενο κόμμα της Αριστεράς, αυταπατώνται. Η εκλογική βάση του κόμματος προέρχεται από το Κέντρο" υποστήριξε ο κ. Φίσερ».

-«Από τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οπότε ξεκίνησε ως ριζοσπάστης μαρξιστής και επανειλημμένως συγκρούστηκε με τις δυνάμεις ασφαλείας, ο 59χρονος σήμερα πολιτικός έχει διανύσει μακρά απόσταση. Αφησε το απλό διαμέρισμά του στο κεντρικό Βερολίνο για μια πολυτελή βίλα στο αριστοκρατικό προάστιο Γκρούνεβαλντ -όπου ζει με την 30χρονη σύζυγό του Μινού, ιρανικής καταγωγής-, παραδίδει μαθήματα στο εξωτερικό ως επισκέπτης καθηγητής και έχει συστήσει συμβουλευτική εταιρεία με την επωνυμία Joschka Fischer Consulting».

Τίτλοι

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ: Καμιά επιβάρυνση στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Τα νέα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα.

ΑΥΡΙΑΝΗ: Μίλησε σαν πρωθυπουργός ο Βενιζέλος.

ΕΘΝΟΣ: Οι τελικές αποφάσεις για ακίνητα και πετρέλαιο.

ΕΛ. ΩΡΑ: Στους Δελφούς για χρησμό από την Πυθία οι τρεις.

ESPRESSO: Το... κόμμα των κολλεγιόπαιδων.

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ: Πώς έγινε η απονομή του «δαχτυλιδιού» το 2004.

Η ΑΥΓΗ: Η μητέρα όλων των μαχών.

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Το μεγάλο στοίχημα για το κοινωνικό κράτος.

Η ΕΠΟΧΗ: Τύμπανα πολέμου για το Ασφαλιστικό.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Ολοι οι νομοί συγχωνεύονται σε 16.

Η ΝΙΚΗ: Οριστική ρήξη με τον Σημίτη.

Η ΧΩΡΑ: Πού θα φτάσουν μισθοί και συντάξεις.

ΘΕΜΑ: Παίρνουν πίσω το πετρέλαιο θέρμανσης.

ΚΑΡΦΙ: Οι ουδέτεροι θα κρίνουν την εκλογή.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Γαλλικός ιός έχει χτυπήσει το ΠΑΣΟΚ.

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ: Θα γίνει της Ενωσης Κέντρου...

Ο ΛΟΓΟΣ: Ασφαλιστικό: Το μεγάλο στοίχημα των... διπλών εκλογών.

ΠΡΙΝ: Με γραμμή Μητσοτάκη ο «νέος» Καραμανλής.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Ολοι στης νιότης τη γιορτή.

ΤΟ ΑΡΘΡΟ: Κάνει κόμμα ο Βενιζέλος.

ΤΟ ΒΗΜΑ: Οι πέντε εβδομάδες που θα κρίνουν την τετραετία.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: Συναίσθημα ή «αντι-Κώστας».

TRAFFIC: «Ο νέος έρωτας με απογειώνει».