Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Επιτέλους η μαφιόζικη διαφήμιση (της Vodafone ή της Cosmote; - σιγά τη διαφορά δηλαδή) δικαιώθηκε! Γι' αυτήν τη διαφήμιση λέω, που περιγράφει μια δολοφονία διά του τσιμενταρίσματος των ποδιών και της βυθίσεως του θύματος (με τα καινούργια τσιμεντένια του «παπουτσάκια») σε προκείμενο λιμένα τινά στα βρώμικα και μαύρα νερά...

Ε, αντί τσιμεντένιων υποδημάτων δέσανε κάποιον φουκαρά με μια μπαταρία-βαρίδι και τον έπνιξαν στο λιμάνι του Πειραιά. Πάσα ομοιότης με τις εκπαιδευτικές παραμέτρους της διαφήμισης (οι οποίες μάλιστα έχουν περάσει κι από φωτισμένους εκπαιδευτικούς μας στη διδακτέα ύλη) είναι τελείως συμπτωματική

καθώς είμαι υποχρεωμένος να σημειώσω, για να μη φάω πάλι καμμιά αγωγή (ομού μετά της εφημερίδας) ή για να μην περικόψουν κι άλλο τη διαφήμιση που δίνουν στην εφημερίδα οι καλές μας Εταιρείες...

Τρίτη και 13 χθες.

Η χώρα επέζησε.

Αρα ο ανασχηματισμός λειτουργεί.

Από μηδενική βάση ο διάλογος για την Παιδεία, δήλωσε χθες ο κ. Αρης Σπηλιωτόπουλος, όλα άγραφο χαρτί -tabula rasa απεφάνθη λατινιστί-, για να προκαλέσει τη λατινικότερη απάντηση του ΠΑΣΟΚ (διά στόματος κυρίας Διαμαντοπούλου), quo vadis, πού πάμε, όπερ άσχετο τελείως ή πάρ' τ' αυγό και κούρευ' το - ήγουν

πολύ φτωχά τα λατινικά των δύο κομμάτων

asinus asinum fricat, που θα έλεγε κι ο Κλώδιος ο Ωραίος, και πάντως, αν συνεχίσουν με λατινικούρες

τον διάλογο τα δύο κόμματα του δικομματισμού στο τέλος ο έρμος θα διεξαχθεί στα κινέζικα! Fiat lux! που έλεγε κι ο Κομφούκιος...

(- Και τι πάει να πει «asinus asinum fricat» παιδάκι μου;

- Ο γάιδαρος τον γάιδαρο τρίβει, θεία.

- Ζώον!)

***

Διάλειμμα για διαφημίσεις...

***

Ομως σε πολύ καθαρά ελληνικά η στήλη έλαβε την παρακάτω επιστολή την οποίαν παραθέτει ακριβώς ως έχει: «Εργαζόμουν στη Eurobank για λιγότερο από ένα χρόνο, με προσωρινή σύμβαση εργασίας που αναμενόταν να μετατραπεί στο τέλος σε αορίστου χρόνου. Προ Eurobank εργαζόμουν σε άλλη εταιρία του ιδιωτικού τομέα, είχα ξεκινήσει μία καριέρα που αποφάσισα να συνεχίσω στην τράπεζα. Λόγω της "ανάγκης" μείωσης κόστους, η Eurobank δεν ανανεώνει τις συμβάσεις των νέων υπαλλήλων (δεν έχω ακούσει για εξαιρέσεις) με αποτέλεσμα να έχω μείνει άνεργος, απολυμένος από μία τράπεζα που έχει ήδη δεχθεί κρατική βοήθεια, και σε μία περίοδο που η εξέλιξη αυτή θίγει και μακροχρόνια την καριέρα μου και τις προοπτικές μου. Και είμαστε πολλοί σε αυτήν την κατηγορία (φοβάμαι δε το ίδιο θα ισχύει και σε άλλες τράπεζες). Ωστόσο, τυπικά η τράπεζα δεν προβαίνει σε απολύσεις, απλώς δεν ανανεώνει συμβάσεις με συνεργάτες που λήγουν. Αισθάνομαι απογοητευμένος που τη συγκεκριμένη στιγμή αφήνουν κόσμο στο δρόμο χωρίς δυνατότητα για εύρεση εργασίας το προσεχές διάστημα, προκειμένου να διασφαλίσουν τα απίστευτα κέρδη τους.

Σου ζητώ να φροντίσεις να κράξουν τη συγκεκριμένη τράπεζα και τους καθηγητές ΑΕΙ που την διοικούν». (σ.σ. οι υπογραμμίσεις της στήλης).

Οχι μόνον σέβομαι την επιθυμία του αναγνώστη για κράξιμο, αλλά έχω να προσθέσω ότι η τράπεζα αυτή, η EUROBANK και ιδιαιτέρως αυτή, βρίσκεται στην πρωτοπορία του εξευτελισμού των συνθηκών εργασίας

με τον πιο βίαιο τρόπο.

Αναγκάζει εργαζομένους να μένουν στη δουλειά τους (άμα τε και δουλεία τους) έως τις 7 μ.μ. και τις 8 μ.μ. ενίοτε και τις 9 μ.μ. Αστυνομεύει τους υπαλλήλους της και

τους καταπιέζει τόσον, ώστε πολλοί να τα παρατάνε και να φεύγουν από μόνοι τους - χώρια τις απολύσεις που κάνει η ίδια. Ενας τέλειος τεχνολογικός μεσαίωνας, η αιχμή του δόρατος για τον «εκσυγχρονισμό» των εργασιακών σχέσεων.

Τώρα που το δημόσιο κατέχει το 38% του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας (εν σχέσει με το 44% του κ. Λάτση) θα μπορούσε να πιέσει τη Διοίκησή της επί το ανθρωπινότερο, ασκώντας έτσι τον υποτιθέμενο κοινωνικό του ρόλο.

Ομως το δημόσιο στον καπιταλισμό υπάρχει για να υπηρετεί το κεφάλαιο κι όχι την εργασία. Συχνά δε είναι χειρότερο κι απ' τους κεφαλαιοκράτες διότι είναι πολυπρόσωπα απρόσωπο όντας υποχρεωμένο να τρέφει και τους δικούς του κηφήνες.

Οσο για το «κράξιμο» που μας ζητάτε αγαπητέ κ. Κ., όσον και να κράξει ο Τύπος άκρη δεν βγαίνει. Ή μας απαντούν διά της σιωπής ή αφήνουν το πράγμα να ξεχασθεί και πάνε παρακάτω.

Εχουμε «κράξει», καθώς λέτε, τη EUROBANK ουκ ολίγες φορές, ίσως μάλιστα περισσότερο από κάθε άλλην τράπεζα. Ουδέποτε ίδρωσε το αυτί της.

Αν την «έκραζε» ο κ. Πρωθυπουργός (λέμε τώρα) ή δίνατε τη δύναμη που χρειάζονται εκείνες οι πολιτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν να σας εκπροσωπήσουν σε ταξική βάση, θα άλλαζαν τα πράγματα.

Ομως, όπως κι εσείς θα ξέρετε ανεξαρτήτως του τι ψηφίζετε, την Αριστερά σε αυτήν τη χώρα (όπως και σε άλλες) δεν την έχουμε για να της δώσουμε επιτέλους την εντολή να κυβερνήσει, αλλά για να της ζητάμε ευθύνες που δεν μας πείθει για κάτι τέτοιο.

Αυτή η σοφιστεία των Σαδδουκαίων (που μας έχει υποβάλει το σύστημα) είναι ο ίδιος μας ο κακός δαίμων.

Δεν έχετε δει άλλωστε πόσοι αριστεροί αρθρογραφούν παντού μόνον και μόνον για να καταλήγουν κάθε φορά στο συμπέρασμα ότι η Αριστερά φταίει που δεν μπορεί να αντιμετωπίσει αυτά που σκαρώνει η Δεξιά.

Λες και η Αριστερά ως εναλλακτική εκδοχή διακυβέρνησης είναι από μηχανής θεός κι όχι εκλογικό αποτέλεσμα - για το οποίο πάντα φταίνε οι άλλοι.

Οπως η θεία Φωτούλα.

Ητις τους έχει σιχαθεί όλους.

Και πάει και ρίχνει λευκό.

Και βγαίνει ο κυρ Γιακουμάτος.