Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Καιρό είχαμε να το πούμε, και σ' όλο αυτό το διάστημα μεσολάβησαν πολλά και έντονα γεγονότα. Κάποιοι -και όχι άδικα- θα υποστήριζαν πως απ' αυτή και μόνο την άποψη η χρονιά που πέρασε, και ιδιαίτερα ο τελευταίος μήνας της, είχε ζωηρό ενδιαφέρον.

Μόλις η εξεταστική επιτροπή ολοκλήρωσε το έργο της με τα αναμενόμενα πέντε πορίσματα, ακολούθησε η φρικτή δολοφονία του μικρού Αλέξη Γρηγορόπουλου για να ακολουθήσουν αυτά που ορισμένους εξέπληξαν και που για κάποιους άλλους ήταν απλώς αναμενόμενα. Η επίθεση στην κλούβα των ΜΑΤ και η από κάθε άποψη καταδικαστέα δολοφονική επίθεση στον φρουρό του υπουργείου Πολιτισμού μέχρι τον πολυσυζητημένο ανασχηματισμό, που ανακάτεψε την τράπουλα, και την απαγωγή του εφοπλιστή, ολοκλήρωσαν το εγχώριο πολιτικό ημερολόγιο του τελευταίου μήνα.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η εκ νέου γενοκτονία των γερακιών του Ισραήλ, ενάντια στους Παλαιστίνιους, και η ενεργειακή κρίση-διελκυστίνδα μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας σκίασαν άλλα μικρότερης σημασίας ζητήματα, εκτός φυσικά αυτού που μας αφορά άμεσα και σχετίζεται με τις νέες προκλήσεις της γείτονος στο Αιγαίο.

Το πώς όλα αυτά παρουσιάστηκαν, αξιολογήθηκαν, αποκρύφτηκαν ή πέρασαν στα αζήτητα είναι κάτι που σηκώνει πολλή συζήτηση και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.

Τελευταία, και με την ολοένα αυξανόμενη χρήση του Διαδικτύου, είναι προφανές πως πλάι στη λεγόμενη επίσημη ενημέρωση (με ό,τι αυτό σημαίνει) αναπτύσσεται και μια άλλη, παράλληλη, πιο ανεξάρτητη(;) ίσως, αλλά σίγουρα περισσότερο αποκαλυπτική. Πρόκειται για επίσημα ενυπόγραφα ή μη sites κατά το ελληνικώς λεγόμενο, που παρουσιάζουν άλλες, κρυμμένες πλευρές της πραγματικότητας ή αποκαλύπτουν γεγονότα και ειδήσεις που δεν φιλοξενούνται για ποικίλους λόγους στα ιδιωτικά και δημόσια Μέσα.

Πώς, για παράδειγμα, μπορεί να προβάλλει ένα ιδιωτικό κανάλι μια είδηση που αφορά σε παράνομες δραστηριότητες ενός μεγαλομετόχου του. Το γεγονός ότι θα μπορούσε να βρει χρόνο και να προβληθεί σε αντίστοιχο ανταγωνιστικό, δεν αναιρεί τον κανόνα ή και σε ορισμένες περιπτώσεις τη λογική της ομερτά, που συνοψίζεται στο γνωστό «δεν μιλάω εγώ για τις δικές σου πομπές, δεν μιλάς εσύ για τις δικές μου».

Επειδή βέβαια το στοίχημα της ελευθερίας του Διαδικτύου δεν έχει κερδηθεί ούτε και η έκβαση ή η κατάληξή του θα είναι σύντομη, πιστεύω πως μια στάση επιφυλακτικότητας είναι σοφότερη της περίπου άκριτης αποδοχής κάθε αιρετικής τάχα ή αποκαλυπτικής είδησης που έρχεται να θρονιαστεί στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο απρόσκλητη.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως τα περισσότερα μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά όσοι βάλαμε το internet στην καθημερινότητά μας αφορούν κυρίως νέα και πλευρές της καθημερινότητας που περισσεύουν ή δεν βρίσκουν χώρο στην επίσημη ειδησεογραφία.

Οι προσκλήσεις να επισκεφτούμε τη μία ή την άλλη ιστοσελίδα πέφτουν βροχή και για όσους διαθέτουν χρόνο είναι άκρως ενδιαφέρον ένα τέτοιο ταξίδι. Οι παγίδες και πολλές είναι και προφανείς, και ιδιαίτερα αυτές που έχουν να κάνουν με μια φαινομενικά επιθετική στάση και μποϊκοτάζ απέναντι σε κάποια προϊόντα. Εχει αποκαλυφθεί στο πρόσφατο παρελθόν πως σε πολλές περιπτώσεις πρόκειται για ανταγωνισμό μεταξύ οικονομικών γιγάντων που δεν διστάζουν να εκμεταλλευτούν τις ευαισθησίες των πολιτών σε πολιτικά, περιβαλλοντικά ή διατροφικά θέματα.

Ομως κάποιες άλλες σελίδες (ενυπόγραφες πάντα και χωρίς ίχνος αμφιβολίας για την προέλευσή τους) κρύβουν διαμάντια, με την έννοια ότι αποκαλύπτουν το αληθινό πρόσωπο της εξουσίας ή γενικότερα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.