Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.
Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.
Στον κόσμο του Τύπου
Μπους, Ισραήλ, Ιράν...
The Boston Globe
Ηταν σωστή η απόφαση του προέδρου Μπους να αρνηθεί στους Ισραηλινούς βόμβες, εξοπλισμό και άδεια υπέρπτησης του Ιράκ για να φτάσει στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν. Αν είχε επιτρέψει στο Ισραήλ να βομβαρδίσει το Ιράν, θα μπορούσε να έχει εκθέσει τις αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ σε ιρανική αντεκδίκηση και θα διακινδύνευε αμερικανική ανάμιξη σε ακόμα έναν πόλεμο.
Ο Μπους όμως ευθύνεται γιατί επέτρεψε να αναπτυχθεί μια κατάσταση στην οποία ΗΠΑ, Ισραήλ, αραβικές χώρες που γειτονεύουν με το Ιράν και Τουρκία αντιμετωπίζουν την πιθανότητα να μπορεί σύντομα το Ιράν να έχει αρκετό εμπλουτισμένο ουράνιο για να φτιάξει πυρηνικό όπλο. Ο Μπους αρνήθηκε τον διάλογο το 2003... Ετσι, το Ιράν είχε έξι χρόνια να ξεπεράσει τις τεχνικές δυσκολίες του εμπλουτισμού. Αυτά τα χρόνια η πολιτική Μπους στηρίχτηκε σε... οικονομικές κυρώσεις περισσότερο παρά σε απευθείας διπλωματική εμπλοκή με το Ιράν. Οι κυρώσεις δεν ήταν μόνον αναποτελεσματικές, αλλά φαίνεται να παρακίνησαν το Ιράν να προχωρήσει πολύ περισσότερο τις δραστηριότητες εμπλουτισμού...
...Ο πρωθυπουργός Εχούντ Ολμερτ δήλωσε στην εφημερίδα «Γεντιότ Αχρονότ» ότι μόνον η διεθνής κοινότητα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει την πυρηνική απειλή του Ιράν. Ευτυχώς ο εκλεγμένος πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα λέει ότι η προσέγγισή του στο Ιράν θα περιλαμβάνει «νέα έμφαση στον σεβασμό και νέα έμφαση στην προθυμία διαλόγου, αλλά και σαφήνεια για το ποια είναι τα όριά μας». Μπορεί η προσέγγιση αυτή να μη λειτουργήσει. Αλλά είναι ο δρόμος που έπρεπε να έχει υιοθετηθεί πριν από χρόνια.
Το λάδι στη φωτιά
LE FIGARO
(...) Μπορεί κάποιος να επικρίνει την πολιτική της ισραηλινής κυβέρνησης, τις συνθήκες δημιουργίας του εβραϊκού κράτους, τις μεθόδους δράσης των Παλαιστινίων, την εκμετάλλευση της θρησκείας από αυτήν ή την άλλη οργάνωση, τη στάση των γαλλικών αρχών. Δεν θα πρέπει από την άλλη να επιτρέψουμε οι λέξεις να χάσουν το νόημά τους ή να ξεπεράσουν τη λογική. Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή της Ενωσης Ισλαμικών Οργανώσεων της Γαλλίας, που στην ιστοσελίδα της μιλά για «γενοκτονία χωρίς προηγούμενο» στη Γάζα. Ανάλογη είναι η περίπτωση των διαδηλωτών της Χεσμπολάχ και της Χαμάς στο Παρίσι, που φώναζαν «Τρέμετε, Εβραίοι της Γαλλίας». Τέτοια είναι επίσης η περίπτωση των ηγετών της άκρας Αριστεράς που μοιράζουν φυλλάδια αναφερόμενοι σε «εθνική κάθαρση». Τέτοια είναι η περίπτωση διανοουμένων που περιγράφουν «ολοκαύτωμα» στην Παλαιστίνη. Ακόμα και η Ραμά Γιαντέ εμπνεύστηκε και μίλησε για «Γάζα μαρτύρων». Συχνά τέτοια μηνύματα τροφοδοτούν τον αντισημιτισμό. Αναπαράγονται από πολλά ΜΜΕ με τη βοήθεια εικόνων. Δεν εξηγούν τις επιθέσεις των τελευταίων ημερών κατά συναγωγών ή ατόμων, όμως ενθαρρύνουν παρεκκλίσεις. Θα πρέπει λοιπόν να τις καταδικάσουμε. Χωρίς να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά ούτε να γενικεύουμε, όπως ενίοτε πράττουν οι εκπρόσωποι των Εβραίων. Θα πρέπει να δούμε τα συνθήματα όπως είναι: βδελυρές προκλήσεις και χειραγώγηση. Στη Μέση Ανατολή δεν υπάρχει στρατόπεδο του καλού και στρατόπεδο του κακού. Στο Παρίσι όμως, το μίσος και το δηλητήριο είναι με την πλευρά των ψευδο-ειρηνιστών. Ας μη γελιόμαστε.