Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

«Οταν συμβεί κάποιο τροχαίο ατύχημα στον δρόμο και τύχει να περνά από εκεί ένας σαϊεντολόγος, το αποτέλεσμα θα είναι πολύ πιο διαφορετικό απ' ό,τι θα ήταν εάν περνούσε από εκεί ένας οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος. Και αυτό διότι ο σαϊεντολόγος είναι ο μόνος ο οποίος μπορεί πραγματικά να παράσχει τη βοήθειά του σε όσους την έχουν ανάγκη».

Λόγια που ηχούν τρομακτικά στ' αυτιά όσων τα ακούνε. Το ίδιο θα ηχούσαν, εάν ο επηρμένος φορέας τους ήταν κήρυκας του χριστιανισμού, του ισλαμισμού, ινδουισμού και όλων, τέλος πάντων, των «-ισμών». Στην προκειμένη περίπτωση, φέρεται να τα λέει ένας από τους πιο προβεβλημένους οπαδούς και συνάμα «παγκόσμιους πρεσβευτές» της, κατά τη γνώμη του, θρησκευτικής οργάνωσης των σαϊεντολόγων που, κατά άλλους, δεν είναι παρά μια αίρεση.

Είναι, βεβαίως, ο διάσημος Αμερικανός ηθοποιός Τομ Κρουζ, 46 ετών, ο οποίος ενστερνίστηκε τη σαϊεντολογία το 1992 και, την εβδομάδα αυτή, είδε ένα μονταρισμένο βιντεοκλίπ, με τον ίδιο «πρωταγωνιστή», να... αναρτάται στο YouTube και να κυκλοφορεί σε άπειρα sites και blogs, και να περιέχει αριστουργηματικά αποφθέγματα, σαν και αυτό που «αναρτήσαμε» στην είσοδο, σήμερα, της στήλης.

Στο διάρκειας μόλις 9 λεπτών βίντεο, ακούμε τον αστέρα του Χόλιγουντ να λέει και άλλα: Οπως, ότι: «Εμείς οι σαϊεντολόγοι είμαστε η μόνη Αρχή που μπορεί να απομακρύνει τον κόσμο από τα ναρκωτικά. Είμαστε η μόνη Αρχή, οι ειδήμονες, με ό,τι έχει να κάνει με τη σκέψη. Είμαστε οι μόνοι κατάλληλοι για να διορθώνουμε καταστάσεις ........ να σωφρονίζουμε τους εγκληματίες ........ οι μόνοι που μπορούμε να φέρουμε ειρήνη στον κόσμο, να ενώσουμε τις κοινωνίες». Και το «υστερόγραφο», γνώριμο από κάποιο άλλο... ρεφρέν: «Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια για ταλαντεύσεις. Ή θα είστε μαζί μας ή θα είστε έξω από τις εξελίξεις».

Η εκπρόσωπος της λεγόμενης «Εκκλησίας της Σαϊεντολογίας» είπε πως ο Τομ Κρουζ είπε αυτά τα βαρυσήμαντα λόγια ενώπιον πλήθουςς «5.000 πιστών», το 2004, όταν τιμήθηκε με το «Μετάλλιο Ελευθερίας», που του απένειμε η ίδια του η «Εκκλησία». Ο ιδρυτής της σαϊεντολογίας, Λαφαγιέτ Ρόναλντ Χάμπαρντ, την περιγράφει ως «εφηρμοσμένη θρησκευτική φιλοσοφία». Απορρίπτει και καταδικάζει τις επιστήμες της ψυχολογίας και της ψυχιατρικής, λέγοντας πως αυτές ευθύνονται, μεταξύ άλλων, και για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και την άνοδο του Χίτλερ και του Στάλιν. Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Ντόκινς, αθεϊστής και γνωστός επικριτής κάθε θρησκείας, έχει περιγράψει τη σαϊεντολογία ως «ήξεις-αφήξεις» και τα όσα αυτή υποστηρίζει ως «γνήσια κατασκευάσματα».

Από το blogspot του Χάρη Καλλέργη, http://kallergisharis.wordpress.com, το πρόσωπο που επιλέγουμε σήμερα. Είναι ο ταγματάρχης του αμερικανικού στρατού Αντριου Ολμστεντ, 38 ετών. Σκοτώθηκε στις 3 Ιανουαρίου φέτος, στη Σααντίγια, 150 χλμ. βορειοανατολικά της Βαγδάτης. Ηταν παντρεμένος και ήταν ο 3.904ος Αμερικανός στρατιώτης που έχασε τη ζωή του στο Ιράκ. Είχε τη διαίσθηση ότι θα σκοτωθεί και είχε ζητήσει από έναν φίλο του να δημοσιεύσει στο blog του την τελευταία δημοσίευσή του, σαν ένα είδος διαθήκης, την οποία είχε συντάξει πριν από έξι μήνες. Ιδού, η τελευταία επιστολή:

«Μόνον οι νεκροί έχουν δει το τέλος του πολέμου. Ζητώ να μη χρησιμοποιηθεί ο θάνατός μου για πολιτικούς σκοπούς. Πήγα στο Ιράκ για τους δικούς μου λόγους. Αν πιστεύετε πως οι Αμερικανοί θα πρέπει να παραμείνουν στο Ιράκ, μην πείτε πως ο θάνατός μου απαιτεί να διατηρήσουμε την παρουσία μας εκεί. Αν πιστεύετε πως πρέπει να αποσυρθούν αύριο κιόλας, μη με φέρετε ως παράδειγμα και μην πείτε ότι η ζωή μου χάθηκε λόγω της αποστολής στο Ιράκ. Είναι γεγονός πως πολλοί στην Αμερική έχουν ξεχάσει ότι ο πόλεμος συνάδει με τον πόνο και τον θάνατο. Η απόφαση να πάμε σε πόλεμο, η οποία αντιμετωπίζεται από τους περισσότερους από εμάς ως ακαδημαϊκό ζήτημα, έχει τεράστιες συνέπειες για εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Ημουν ένοχος, όπως και άλλοι, επειδή υποτίμησα αυτές τις συνέπειες, κάνοντας απλές πρόχειρες σκέψεις περί πολέμου και ειρήνης. Τώρα πρέπει να αντιμετωπίσω τις συνέπειες των επιλογών μου. Ποιος είπε ότι η ζωή δεν έχει αίσθηση του χιούμορ; Είναι σίγουρο πως ο μέσος Αμερικανός δεν θα είχε υποστηρίξει αυτόν τον πόλεμο στο Ιράκ, αν είχε αντιληφθεί το κόστος του. Είμαι πολύ κυνικός για να πιστέψω ότι οι συζητήσεις για τον επόμενο πόλεμο θα είναι λιγότερο δηλητηριώδεις και παθιασμένες, ίσως όμως την επόμενη φορά περισσότεροι άνθρωποι αντιληφθούν το μέγεθος του τιμήματος. Η ζωή είναι μικρή, έτσι δεν είναι; Αρχίζουμε να τη συνηθίζουμε και ξαφνικά τελειώνει. Οπως όλοι οι bloggers, έτσι και εγώ, έχω ένα τεράστιο Εγώ και δεν θα μπορούσα να υποφέρω την ιδέα ότι δεν θα έγραφα εγώ την τελευταία λέξη του τέλους μου. Είμαι ήδη νεκρός και αυτό είναι πολύ ηλίθιο, τουλάχιστον για μένα και την οικογένειά μου».