Αναρωτιέμαι ερώτημα άγονο. Γιατί ορισμένοι μισούν τόσον τα νειάτα τους; Μήπως επειδή έχασαν χρόνον (και χρήμα) ώσπου να γεράσουν, μένοντας πίσω απ' όσους είχαν την πρόνοια να γεράσουν εγκαίρως; (ήγουν επικερδώς).
Πάντως ας μην ανησυχούν! Τα σημερινά νειάτα (οι φοιτητές) δεν είναι σαν τα ματαιωμένα δικά τους νειάτα. Ας ησυχάσουν. Ας ησυχάσουν...
«Του Λινάρδου την ταβέρνα», όπως την περιγράφει το παλιό εκείνο ευθυμορεμπέτικο του Τούντα θυμίζει από χρόνια η ιδιωτική, μη-κερδοσκοπική (χι-χι) τηλεόραση.
Ομως το κακό της τελευταίως έχει παραγίνει!
Ανοίγεις στο κανάλι Τάδε (είναι το ίδιο σαν να ανοίγεις το κανάλι Δείνα) το βράδυ στις οκτώ να δεις ειδήσεις και πριν αλέκτορα φωνήσαι ξέρεις τι κρα θα κράξει το κάθε κοράκι
παπαγαλάκι
όρνιο, μπούφος και ...ταχυδρομικό περιστέρι.
Ξέρεις εκ των προτέρων ότι ο κυρ Κύρτσος, φέρ' ειπείν, θα κράξει κάθε εργατική διεκδίκηση, ή ότι η κυρία Ζαχαρέα θα διακόψει με τον πιο θρασύ τρόπο οποιονδήποτε ομιλεί για οτιδήποτε
για να του επιβάλει (κι όχι υποβάλει) ή ερώτησιν τινα η οποία περιέχει ήδη την απάντησίν της (κοινώς καπέλωμα), ή ερώτηση άλλην, που προσβάλλει πάσαν νοημοσύνην (κοινώς η αθλιότης της δικτατορίας του «κοινού νου») ή άλλην που «εκφράζει την κοινή γνώμη» (κοινώς την προβοκάρει) ή, τέλος, απλώς ρητορική (που δεν χρήζει καν απάντησης), όταν δεήσει να την «ολοκληρώσει», την ερώτηση! Η απάντηση (του καλεσμένου στην ίδιαν του τη δολοφονία) δεν ακούγεται ποτέ.
Α πράγματι! «Στου Λινάρδου την ταβέρνα βλέπεις πρόσωπα μοντέρνα.
Πάνε όλοι, ένας κι ένας, οι αστέρες της ταβέρνας.
Εκεί πάει ο Παπαρούνας, ο Βαρέλας κι ο Γουρούνας.
Πάει ο Σκόρδας ο τεμπέλης και ο Θρούμπας ο Τσιγγέλης».
Εκεί κι ο κυρ Τράγκας να κλαίει και να σκούζει για τον πόνο της εργατιάς (που ο ίδιος κακοπληρώνει ή ουδόλως πληρώνει στις επιχειρήσεις του) -εκεί
και οι μαϊντανοί που είναι απαραίτητοι για να μαγειρευτεί το έωλο (βρώμικο-μπαγιάτικο) φαγητό, των πάνελ στις οκτώ, και να φθάσει απ' του «Λινάρδου την ταβέρνα» τσιφ στις οθόνες μας - πάντα αξιοθαύμαστα τα «ντελίβερυ μπόυς του εκσυγχρονισμού»!
Διότι έχουν εκσυγχρονισθεί οι ταβέρνες στην εποχή μας, ίσως είναι ο μόνος εκσυγχρονισμός που πέτυχαν οι «νταβατζήδες», όπως τους αποκαλούσε και ο Πρωθυπουργός μας σε εκείνην την άλλη ταβέρνα, την ταβέρνα του Μπαϊρακτάρη.
Πιένες οι ταβέρνες!
Εκεί «πάει κι η κυρά Αγγέλω με το μαύρο της το βέλο. Και η μερακλού η Φώτω που μεθάει με το πρώτο...
...εκεί πάει και η Σταμάτα που μεθάει και σπάει πιάτα» - κι όποιον πάρει ο χάρος! φοιτητή ή δάσκαλο ή συνταξιούχο! θηρίο η κυρία Τρέμη με τον συνταξιούχο (μας περισσεύουν τα 450 ευρώ που παίρνει σύνταξη;), τον δάσκαλο (δεν ντρέπεται να ζητά αύξηση; Βέλγος είναι και θέλει 1.100 ευρώ πρώτο μισθό;), τον φοιτητή - καλά, εδώ τα καλσόν χορεύουν τον χορό των μολότωφ! Τον «χορό των καταραμένων».
Τσίπα; Ντροπή; Φιλότιμο;
Πού; στου «Λινάρδου την ταβέρνα»; Από ποιον; Τον κ. Πρετεντέρη που απαίτησε απ' τους φοιτητές να συλλαμβάνουν (!) «μπάχαλους»; Ευπρέπεια; Από ποιους; Από δημοσιογράφους που όταν ερωτούν νομίζεις ότι βρίσκεσαι πάλι στο Ανακριτικό της Ασφάλειας να στην ξαναπέφτουν «ο Ρέγγας κι ο Μπαρδάκος, ο Νεροχύτης κι ο Ταμπάκος»;
Ή από τηλεδικαστές και φυγόστρατους τιμητές;
Τσίπα από ποιον; Από τον κ. Ευαγγελάτο που πότε ως Εισαγγελάτος με το πριόνι ...συγγνώμην, με το ρουκετοβόλο στο ένα χέρι, και πότε ως Μπουρδελάτος με τα «κινητά τσόντες Αμαρύνθου» στο άλλο χέρι «ευλογεί το Ευαγγέλιο με το σπαθί»; - ένα απέραντο «ραβαΐσι, στου Λινάρδου την ταβέρνα» έχουν
κάνει την ενημέρωση τα ιδιωτικά κανάλια. Με περιουσία του Ελληνικού λαού, τις συχνότητες, τον προσβάλλουν, τον ελέγχουν, τον μειώνουν, τον τρομοκρατούν
τον απειλούν (να κάθεται καλά)
τον υβρίζουν (όταν διεκδικεί)
τον αποβλακώνουν (με την υποκουλτούρα που του σερβίρουν) τον ληστεύουν (πολλοί απ' τους φόρους μας γίνονται κρατική διαφήμιση και πάνε στις τσέπες των καναλαρχών, αντί να πάνε στη δημόσια Παιδεία λόγου χάριν -για να την βρίζουν κι από πάνω οι ίδιοι και τα τσιράκια τους απ' τις οθόνες τους- κάτι σαν πολυβολεία πλέον που βάλλουν αδιακρίτως.
Ο φασισμός μπροστά στον τηλεφασισμό υποκλίνεται.