Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Αγρια πράγματα κι απίστευτα! Μιλούσαν χθες στο δελτίο ειδήσεων του Mega πολλοί προσκεκλημένοι για το θέμα της ντόπας. Ανάμεσά τους ο κ. Γιώργος Λιάνης του ΠΑΣΟΚ κι απέναντί του η κυρία Ελένη Αυλωνίτου, πρώην πρωταθλήτρια κολύμβησης, υποψήφια του ΣΥΝ για τη δημαρχία του Γαλατσίου και εργοφυσιολόγος στο επάγγελμα. Η κυρία Αυλωνίτου, λοιπόν, έκανε σκληρή κριτική στον κ. Λιάνη για τα πεπραγμένα του εν εξουσία, ώσπου ο πρώην υφυπουργός εξερράγη και την τάπωσε: «Μα εσείς, κυρία μου, ήσασταν ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ μου τότε! Γιατί δεν μου τα λέγατε όλα αυτά εγκαίρως;». Μούγγα η κυρία Αυλωνίτου ή αλλιώς η αιδήμων σιωπή της πάπιας. Απτόητος ο Λιάνης επανερχόταν: «Ησασταν Σύμβουλός μου ή μήπως όχι;». Τσιμουδιά η κυρία Αυλωνίτου. Κιχ...

Αυτού του είδους οι πολιτικοί, όπως η κυρία Αυλωνίτου, αποτελούν όνειδος για την Αριστερά. Αποτελούν ύβριν για τον απλό αριστερό και την υπερηφάνειά του. Ας πηγαίνει η εν λόγω κυρία στις εκπομπές του Μάκαρου να προσκυνάει τον φασισμό, αλλά ας μην τσιρίζει ότι εκπροσωπεί την Αριστερά -εν προκειμένω τον ΣΥΝ· τις ιδιοτέλειές της εκπροσωπεί... Οσο για τον ΣΥΝ, καιρός είναι, τώρα που όλο και πιο πολλοί πολίτες προσβλέπουν στην πολιτική του, να βάλει κάποιους κανόνες στα του οίκου του...

Την αγάπη του για την «αρχαία Ελλάδα» και συνεπώς για την «αλήθεια» επικαλέσθηκε χθες ο κ. Ιακώβου για να (μην) απαντήσει σε δημοσιογραφικές ερωτήσεις.

Σωστός! Ως γνωστόν όλοι οι αρχαίοι Ελληνες έλεγαν πάντα την αλήθεια! Οποιος έλεγε ψέματα του έβαζε πιπέρι στο στόμα ο Αριστείδης ο Δίκαιος.

Βεβαίως υπήρξαν και ορισμένες εξαιρέσεις,

όπως οι ίδιοι οι (Ολυμπιακοί) αγώνες, οι οποίοι άρχισαν με μια μπαγαποντιά του Πέλοπα (εξ ου και οι επιδόσεις των Πελοποννησίων στο εν λόγω επιτήδευμα), όστις για να νικήσει τον Οινόμαο του πριόνισε τον άξονα στο άρμα του. Εις ανάμνησιν του ηρωικού αυτού κατορθώματος του επώνυμου των Πελοποννησίων

ο εξ Ηλιδος Ιφιτος και ο εκ Σπάρτης Λυκούργος καθιέρωσαν αργότερα τους αγώνες στην Ολυμπία και, αφού εκθεμελίωσε την Πίσσα η Ηλιδα, καθιέρωσε και την εκεχειρία.

Ούτε με την ντόπα είχαν καμμιά σχέση οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αν εξαιρέσεις καμμιά δεκαριά χιλιάδες Ζάνες (αγάλματα προς τιμήν του Διός, τα οποία φτιάχνονταν από τα πρόστιμα που ρίχνονταν σε όσους παρέβαιναν τους κανονισμούς), οι υπόλοιποι παρθένες πήγαιναν στους αγώνες, παναγίες έφευγαν.

Είναι λοιπόν δυνατόν να μην είναι ο κ. Ιακώβου υπερήφανος για τον Κλεομήδη, πυγμάχο απ' την Αστυπάλαια, ο οποίος στους Ολυμπιακούς του 496 π.Χ. σκότωσε πάνω στον αγώνα τον αντίπαλό του Ικκο τον Επιδαύριο, με αποτέλεσμα οι Ελλανοδίκες να μην τον ανακηρύξουν νικητή. Επέστρεψε κι αυτός στην Αστυπάλαια, μπούκαρε στο σχολείο την ώρα που περίπου 60 παιδιά είχαν μάθημα και γκρέμισε τον κίονα που κρατούσε την οροφή, σκοτώνοντάς τα όλα! Σπουδαίος αθλητής, μόνον που παρεφρόνησε απ' τη λύπη του ή του είχαν στείλει λάθος φύλλα δάφνης οι Κινέζοι να μασουλήξει. Το θέμα δεν διευκρινίσθηκε ποτέ, παρεπέμφθη στο Αρχείο.

Αντιθέτως, με τον Χαίρωνα τον Πελληνέα -τετράκις Ολυμπιονίκη 356-344 π.Χ.- τα πάντα ήταν ξεκάθαρα. Του ξεπάτωσαν οι ίδιοι οι συμπολίτες του το σπίτι! Καθότι αυτός ο ερίφης (μαθητής μάλιστα του Πλάτωνα και του Ξενοκράτη) όχι μόνον έκανε πραξικόπημα κι έγινε τύραννος, αλλά για να το κατορθώσει, κάλεσε, ως κοινός προδότης, σε βοήθεια ξένη δύναμη, τον Αλέξανδρο της Μακεδονίας τον γιο του Φιλίππου. Πώς τώρα οι Σκοπιανοί έχουν καλέσει τους Αμερικανούς κι έχουν στήσει δοβλέτι; το ίδιο! Η συνέχεια σε ορισμένα πράγματα είναι αξιοθαύμαστη.

................................

Για όλα αυτά όμως που θαυμάζει ο κ. Ιακώβου λόγω προγονικού έγραφε ο Φιλόστρατος (230 μ.Χ.) στο «Περί Γυμναστικής»: «Αυτή λοιπόν η τρυφηλή κι ακόλαστη ζωή οδήγησε πολλούς αθλητές σε παράνομες πράξεις για χάρη των χρημάτων. Τους έκανε να πουλούν και να αγοράζουν τις νίκες», ενώ αιώνες πριν ο Ευριπίδης (στον «Αυτόλυκο») διεκήρυσσε: «Από τα μύρια κακά που

υπάρχουν στην Ελλάδα, δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο απ' τους αθλητές». Υπερβολή! Υπήρχαν και υπάρχουν οι παράγοντες.

*****

Ομως, για να σοβαρευτούμε, όπως όλα, έτσι και οι Αγώνες είχαν και έχουν στιγμές μεγαλείου, αλλά και καταισχύνης. Στιγμές που ο άνθρωπος ανεβαίνει στους θεούς και στιγμές που οι θεοί αποστρέφουν το πρόσωπο.

Και πάντως πάντα όλα αυτά κι άλλα μύρια τέτοια ήταν, είναι και, ως φαίνεται, θα είναι ένα χρυσοφόρο εμπόρευμα για κάθε κάπηλο και κάλπη φθηνέμπορα.

................................

Κατά τα άλλα, οι αρχαίοι ημών πρόγονοι θα ήταν πολύ υπερήφανοι που η σημερινή Ελλάδα είναι πάτος στην πληροφορική...