Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Ο ΤΥΠΟΣ των ήλων

Παρωπιδοφόρων έργα

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΡΙΑΝΤΗΣ

...Το Σάββατο το βράδυ υποτροπίασε η τυφλότης: νεαροί αναρχικοί -ή όπως αλλιώς αυτοχαρακτηρίζονται- διέπραξαν ασχήμιες φασιστικού τύπου στην Εκθεση Βιβλίου. Κατέστρεψαν περίπτερα εκδοτικών οίκων, που εκδίδουν και διακινούν βιβλία με «επιλήψιμο περιεχόμενο» (ρατσιστικό, εθνικιστικό, νεοναζιστικής απόχρωσης κ.λπ.)... Γνωστό το επιχείρημα, απελπιστική η λογική του: εν ονόματι της δημοκρατικής έγνοιας για την αναχαίτιση της φαιάς ιδεολογίας, χτυπάμε το κακό στη ρίζα του. Στον πυρήνα των ιδεών του... Οι αφιονισμένοι νεαροί, από χρέος κινούμενοι -το χρέος της αντιφασιστικής εγρήγορσης είναι το καύσιμο του ακτιβισμού τους- αδιαφορούν αν αυτή η πρακτική αποτελεί ίδιον αυταρχικών καθεστώτων και γνώρισμα αμιγώς φασιστικής συμπεριφοράς. Αδιαφορούν, επίσης, αν ταυτίζεται η άψη και η εσωτερική εξέγερσή τους με τις ιδεοληπτικές εμμονές και την αμβλυωπία της μισαλλόδοξης, φανατικής δράκας που καίει βιβλία στο πεζοδρόμιο, επειδή αυτά δεν τυγχάνουν του γούστου της... Ομως το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στις ασχημίες του παρωπιδοφόρου ακτιβισμού. Αλλά στη σιωπή -επομένως, στην ανοχή και εξ αντικειμένου επιδοκιμασία- με την οποία υποδέχονται τις βέβηλες αυτές ενέργειες αρκετοί παράγοντες του δημόσιου βίου, και δη της Αριστεράς (κόμματα, στοχαστές, λόγιοι, δημοσιογράφοι κ.ά.)... Είναι οι άνθρωποι που λειτουργούν σαν κύκλωπες. Βλέπουν με το ένα μάτι. Φέρ' ειπείν, εξεγείρονται και βγαίνουν ξιφήρεις στην αγορά όταν η γνωστή παρεούλα της θρησκόληπτης αφασίας ποδοπατάει το βιβλίο του Ανδρουλάκη ή την Ιστορία της Στ' Δημοτικού, αλλά δεν βρίσκουν να πουν τίποτα για τις εξίσου φασιστικές πρακτικές των απέναντι... Είναι οι άνθρωποι που ομνύουν στην ελευθερία της έκφρασης, αλλά δεν λένε λέξη για την απαγόρευση βιβλίων και -πόσω μάλλον- για την ποινικοποίηση της γνώμης, όποια και αν είναι αυτή (περίπτωση Γκαροντί, Ιρβινγκ κ.ά.)... Είναι οι άνθρωποι που πάσχουν από έναν μόνιμο στραβισμό: είδαν -και στηλίτευσαν- την πρωτοβουλία της κυβέρνησης να αποσύρει το επίμαχο βιβλίο της Ιστορίας, αλλά ούτε είδαν ούτε ενοχλήθηκαν από το ότι η συγγραφή του υπαγορεύτηκε από ντιρεκτίβα των Βρυξελλών και υλοποιήθηκε βάσει της συμφωνίας Τζεμ - Παπανδρέου... Είναι οι άνθρωποι που ανέχονται και επιδοτούν τον θρασύτατο εθνικισμό των Σκοπίων, αλλά ενοχλούνται σφόδρα από την αντίδραση της Ελλάδος, η οποία ένα Ονομα διεκδικεί -ένα μέρος της Ιστορίας της- και όχι εδάφη... Αλλά έτσι είναι: όταν έχεις έμβλημα την Ρεπούση και κάρφο στους οφθαλμούς τη «συνέχεια του Ελληνισμού», τότε όλα εξηγούνται. Και νομιμοποιούνται. Ως και οι τερατωδίες...

ΕΠΩΝΥΜΩΣ

Δεν λένε την αλήθεια! Καμιά θέα δεν εμποδίζεται

«...Εχω ερωτευθεί την πόρτα ενός σπιτιού, που ανήκει στον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Το σπίτι βρίσκεται στη Διον. Αρεοπαγίτου 19. Η πόρτα, πολυκαιρισμένη, αλλά υπέροχη! Στέκομαι και τη χαζεύω, όποτε περνάω από εκεί. Περισσότερο όμως κι από αυτή την πόρτα, έχω ερωτευθεί το διπλανό κτίριο. Στο νούμερο 17. Το 'φτιαξε ο σπουδαίος αρχιτέκτονας Βασ. Κουρεμένος το 1930 και θεωρείται ως ένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα της Art Deco. Πραγματικά, θαυμάζω τις ανάγλυφες παραστάσεις με τις Καρυάτιδες στην είσοδο, όπως και τα θαυμάσια ψηφιδωτά στο ύψος του τρίτου ορόφου.

Το κτίριο αυτό είναι διατηρητέο από το 1978 (ΥΠΕΧΩΔΕ) και χαρακτηρίσθηκε έργο τέχνης από το υπουργείο Πολιτισμού το 1988. Και όμως, αυτό το ιστορικό σπίτι, που είναι κόσμημα για την Αθήνα, αποφάσισαν να το γκρεμίσουν, γιατί, λέει, εμποδίζει τη θέα από το Μουσείο Ακρόπολης προς τον Παρθενώνα!

Δεν λένε την αλήθεια. Καμιά θέα δεν εμποδίζεται! Απλώς, οι τουρίστες με τις φραπεδιές τους, που θα κάθονται στο μπαρ του Μουσείου, δεν θα 'χουν μπροστά τους "πιάτο" τον Παρθενώνα. Θα τον έχουν όμως "πιάτο" αν κάνουν μερικά βήματα πιο πέρα. Σημειώνω ότι αναρωτήθηκαν πολλοί ως προς το "πρόβλημα" της θέας: δεν θα την εμποδίζουν και τα ψηλόκορμα και φουντωτά πλατάνια της Αρεοπαγίτου; Θα πρέπει να τα κόψουμε κι αυτά;

Δεν περίμενα από τον Βουλγαράκη να βάλει την υπογραφή του σε μια τέτοια απόφαση. Και μάλιστα στις 30 Αυγούστου - τρεις μέρες μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αρχαία Ολυμπία! Την ώρα, δηλαδή, που όλος ο κόσμος είχε στραμμένη την προσοχή του στις φωτιές, οι οποίες κατάκαιγαν τον τόπο μας!».

(ΑΠΟ ΤΑ «ΝΕΑ»)

Εκ των Εσω

ΕΞΗΓΗΣΗ... «Κανείς στο ΠΑΣΟΚ δεν έχει συζητήσει σοβαρά το τι συνέβη με την άνοδο του Κ. Σημίτη στην εξουσία. Τι αλλαγές επέφερε ο εκσυγχρονισμός μετά το 1996, όχι μόνο ως σύστημα διακυβέρνησης, αλλά και σε επίπεδο κόμματος. Τι αλλαγές έγιναν στην ιδεολογία, στη δομή, στη συγκρότηση συνολικά του ΠΑΣΟΚ»...

Ο Χριστόφορος Βερναρδάκης (πολιτικός επιστήμονας, επιστημονικός σύμβουλος της VPRC), μιλάει στον Πάνο Λάμπρου («Εποχή»).

- «Τότε κυριάρχησε η λογική ότι βγάζω τον Σημίτη για να με διατηρήσει στην εξουσία, βγάζω αυτόν που μπορεί να κερδίσει εκλογές. Είναι εμφανής την περίοδο Σημίτη η απορρόφηση του ΠΑΣΟΚ από τον εκλογικισμό και βεβαίως από το κράτος... Αυτή η περίοδος έχει αφήσει βαθύτατα ίχνη. Για παράδειγμα ο αγροτικός πληθυσμός που μένει έξω από την αναδιάρθρωση που επιχειρείται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μετατοπίζεται σταδιακά, στρεφόμενος προς άλλες πολιτικές κατευθύνσεις».

- «Μην ξεχνάμε ότι αμέσως μετά το 1996 είχαμε τις μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις. Αποτυπώνεται όλη αυτή η μετατόπιση, ήδη, στις εκλογές του 2000. Οπου στις εκλογές του 2000 έχουμε μια τομή που φαίνεται καθαρά ότι τα μη εξασφαλισμένα κοινωνικά στρώματα, αυτά τα οποία αισθάνονται ανασφάλεια, αισθάνονται ότι είναι έξω από τα μερίσματα, τα οποία έχουν ήδη αρχίσει να καρπώνονται τα μεσοστρώματα από την εκσυγχρονιστική αναδιάρθρωση, τις ιδιωτικοποιήσεις, την αλλαγή των σχέσεων ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, αυτά λοιπόν τα στρώματα στρέφονται μαζικά προς τη Νέα Δημοκρατία. Και αντίστροφα βλέπουμε ότι τα εξασφαλισμένα στρώματα της νέας εποχής ψηφίζουν μαζικά υπέρ του εκσυγχρονισμού του Σημίτη».

- «Αυτή η πραγματικότητα φέρνει την οριακή νίκη του ΠΑΣΟΚ το 2000, αλλά οι επιπτώσεις αυτής της νίκης, σε σχέση με τις κοινωνικές του συμμαχίες, είναι πλέον ραγδαίες. Στο επόμενο διάστημα ένα κρίσιμο κομμάτι των μεσαίων στρωμάτων μετατοπίζεται προς τη Νέα Δημοκρατία, λόγω φθοράς από την πολύχρονη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, της εκτεταμένης διαφθοράς, της διαπλοκής, αλλά και λόγω των νέων αναγκών. Ετσι, το 2004, το ΠΑΣΟΚ υπόκειται σε μια ήττα στρατηγικού χαρακτήρα, γιατί η μόνη επαγγελματική κοινωνική ομάδα που του μένει σχετικά πιστή είναι ο χώρος του δημόσιου τομέα. Υπόκειται, επίσης, ήττα στον πυρήνα της εργατικής τάξης. Πρώτη φορά η Νέα Δημοκρατία έχει προβάδισμα»...

Τίτλοι

ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ: Αργησαν 3,5 χρόνια!

ΑΔ. ΤΥΠΟΣ: Η γραφειοκρατία στο απόσπασμα!

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ: Αυστηρό μήνυμα Ντόρας στα Σκόπια

ΑΥΡΙΑΝΗ: Παριστάνει τον... αριστερό ο έμπιστος των Αμερικανών

ΕΛ. ΩΡΑ: Το παιδί - η γυναικάρα

ΕΛ. ΤΥΠΟΣ: Ο Θ. Πάγκαλος ανοίγει τα χαρτιά του για τη διαδοχή

ESPRESSO: Καφέ... ΠΑΣΟΚ

Η ΑΥΓΗ: Κυβέρνηση μειοψηφίας χωρίς κοινωνική στήριξη

Η ΒΡΑΔΥΝΗ: Αυτές είναι οι αλλαγές για τις συντάξεις μας

Η ΕΠΟΧΗ: «Μεταρρυθμίσεις» με τον φόβο των κινημάτων

Η ΝΙΚΗ: Διακυβεύεται η ενότητα

Η ΧΩΡΑ: Πόλεμος στη φτώχεια

ΘΕΜΑ: Τέσσερις πόλοι και μια κυρία

ΚΑΡΦΙ: Ξεσκεπάζουμε ρόλους και σχέδια

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ: Ασφαλιστικό: δύσκολοι καιροί για τριαντάρηδες

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΕΝΔΥΤΗ: «Εξωμήτριο» κυοφορείται στο ΠΑΣΟΚ

Ο ΛΟΓΟΣ: Το μεγάλο οικονομικό deal της κυβέρνησης

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ: Μέτωπο αντίστασης και διεκδίκησης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων

ΤΟ ΑΡΘΡΟ: Μολών λαβέ

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: Θέλουν Βενιζέλο, προτιμούν Γιώργο

TRAFFIC: «Θέλω να γκρεμίσω το κέντρο της Αθήνας»