Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Διεθνή Διαγωνισμό γελοιογραφίας με θέμα τα «παιδιά του μέλλοντος» ανακοίνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού για τον Οκτώβριο του 2007.

Εως εδώ καλά, και για τη γελοιογραφία, ελληνική και διεθνή, και (πιθανόν) για τα παιδιά του κόσμου. Ομως ο προϋπολογισμός που έχει εγγράψει το Υπουργείο για αυτόν τον διαγωνισμό είναι 200.000 ευρώ! Ηγουν αρχοντοβλαχοχωριατιές! Είναι πολλά τα λεφτά. Εδώ η όψη του Τατζ Μαχάλ (έχουν κιτρινίσει λιγάκι τα μάρμαρά του) θα αποκατασταθεί με 170.000 ευρώ, το ΥΠΠΟ με τους ωρομίσθιους και τους συμβασιούχους κακοπληρωμένους υπαλλήλους προτίθεται να δαπανήσει 200.000 για μια έκθεση που -είναι βέβαιον- μπορεί να γίνει με πολύ λιγότερα; Γιατί;

Εως τώρα, στην Ελλάδα αλλά και, εξ όσων γνωρίζω, στο εξωτερικό, η γελοιογραφία και βεβαίως οι γελοιογράφοι, δεν έχουν ανακατευθεί με «μπιεναλικές» πρακτικές σκορπίσματος χρημάτων, ούτε έχουν υπάρξει ποτέ το πρόσχημα για κάτι σχετικό. Είναι βέβαιον επίσης ότι η γελοιογραφία θα διαφυλάξει το καλό της όνομα.

.....................................................................

Επ' αυτού θα ήθελα να προσθέσω, ότι η Λέσχη των Γελοιογράφων, όταν έμαθε τις προθέσεις του Υπουργείου για τη διοργάνωση αυτού του διαγωνισμού, έγραψε μια επιστολή στον κ. Βουλγαράκη στην οποίαν του εξέθετε την άποψη, ότι οι Ελληνες γελοιογράφοι θα ήθελαν να έχουν έναν λόγο σε όλα αυτά. Ο κ. Υπουργός δεν απάντησε. Αγνόησε τους γελοιογράφους. Γιατί;

ΥΓ: Εννοείται ότι θα επανέλθουμε, και οι γελοιογράφοι, και η Λέσχη μας, και οι πολιτιστικοί συντάκτες, και όσοι πολίτες ενδιαφέρονται...

Σε αναστάτωση και αγωνία βρίσκονται πολλοί απ' τους κατοίκους και στις δύο πλευρές του Κορινθιακού -κυρίως απ' την πλευρά της Βοιωτίας- Δίστομο

Κυριάκι, Στείρι, Αράχοβα, Δαύλεια, Αντίκυρα, Ασπρα Σπίτια, αν σας λένε κάτι αυτά τα ονόματα.

Ο λόγος: ο Ομιλος Επιχειρήσεων Μυτιληναίου προσπαθεί να στήσει στην περιοχή τρία εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, εκ των οποίων τα δύο θα δουλεύουν με φυσικό αέριο και το τρίτο με άνθρακα!!

Μάλιστα με άνθρακα εισαγόμενον!!

Η περιοχή είναι ήδη βεβαρημένη βιομηχανικώς από το εκεί εργοστάσιο Αλουμινίου -ιδιοκτησίας Μυτιληναίου επίσης- οι ρύποι του οποίου ενοχοποιούνται για αρκετές απ' τις ασθένειες που ενδημούν στην περιοχή, σε ποσοστά υψηλότερα απ' ό,τι άλλου- καρκίνοι και εμφράγματα.

Αλλά, αν αυτό ήταν το τίμημα της οικονομικής προόδου που έφερε το εργοστάσιο Αλουμινίου στην περιοχή, τώρα ο κίνδυνος να μετατραπεί όλο το σκηνικό σε εφιάλτη με την άμετρη βιομηχανική επέκταση, είναι παραπάνω από εμφανής.

Ηδη η ήπια τουριστική ανάπτυξη της περιοχής ανακόπτεται, τα σπίτια και τα εξοχικά στους παραθαλάσσιους οικισμούς χάνουν την αξία τους και οι συνέπειες για τους μικροεπιχειρηματίες, τους ψαράδες, τους κτηνοτρόφους και τους γεωργούς είναι ήδη καταστροφικές.

Ακόμα και η ίδια η θάλασσα θα την πληρώσει! Αν εγκατασταθεί μονάδα καύσης άνθρακα, το νερό που θα αντλείται απ' τη θάλασσα για να ψύχονται οι στρόβιλοι, θα επιστρέφει στη μάνα του θερμό, και, συνεπώς θα ανεβάσει τη θερμοκρασία των υδάτων στην περιοχή (Κόλπος της Αντίκυρας) έως και 4 βαθμούς Κελσίου -ένα τοπικό «φαινόμενο του θερμοκηπίου» αμέσως, από χέρι κι άνευ ετέρας.

Εννοείται ότι ο Ομιλος Επιχειρήσεων Μυτιληναίου έχει τα «στηρίγματά του» στην περιοχή, βουλευτές, δημάρχους, κοινοτάρχες. Αλλοι προσδοκούν οφέλη (κι όχι μόνον καρκίνους) απ' αυτήν τη βιομηχανική συσσώρευση, άλλοι είναι φοβισμένοι κι άλλοι δεν έχουν εκτιμήσει ακριβώς τους κινδύνους, και για το περιβάλλον, και για τους ανθρώπους. Και για το φυσικό κάλλος, και για την υγεία. Ομως πλήθος πολιτών

οι περισσότεροι, είναι ήδη ενημερωμένοι και ταυτοχρόνως αναστατωμένοι και οργισμένοι. Η μονάδα παραγωγής Αλουμινίου της ΠΕΣΙΝΕ στα Ασπρα Σπίτια (κοντά στην Αντίκυρα, γνωστή απ' το ΕΛΑΝ και τον καπετάν Ζαχαριά, την εποχή της Εθνικής Αντίστασης) έχει ήδη ρυπάνει επικίνδυνα τον Κορινθιακό με αποθέσεις τεράστιας ποσότητας τοξικής λάσπης στον πυθμένα του κόλπου -γιατί θα πρέπει η περιοχή να επιβαρυνθεί κι άλλο;

Ερώτηση για όλα αυτά έχει καταθέσει στη Βουλή ο βουλευτής Αχαΐας του ΠΑΣΟΚ, κ. Κ. Σπηλιόπουλος. Η πιθανότης οι ρύποι που θα προκύψουν απ' αυτές τις επεκτάσεις, να υπερβαίνουν κι αυτά τα όρια που θέτει το πρωτόκολλο του Κυότο, είναι σε αυτήν τη μακάρια χώρα ένα ερώτημα μόνον ρητορικό ή αγρίως εφιαλτικό;

*****

Τα ίδια και στο Θριάσιο. Εκεί θέλουν να στήσουν νέα μονάδα ηλεκτροπαραγωγής στη Χαλυβουργική

να επεκτείνουν (εις βαθμόν γιγαντισμού) τα διυλιστήρια της πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ και να εγκαταστήσουν μονάδα υποδοχής επικίνδυνων αποβλήτων στο Μελετάνι της Μάνδρας. Κι όλα αυτά παρά τις αντίθετες αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Το κράτος των Αθηνών δεν είναι αμείλικτο μόνον με τη... μακρυνή του επικράτεια (επί παραδείγματι διυλιστήριο στη Θεσσαλονίκη που το χρειάζεται, δεν στέργει να στηθεί), αλλά και με την ίδιαν του τη γειτονιά. Γιατί δεν πετάμε την Ελευσίνα στη θάλασσα να ησυχάσουμε; Ποιες «Αγέλαστες Πέτρες» τώρα;