Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

Εξακόσιες ογδόντα τρεις ή κάπου τόσες, δημοκρατικές απόπειρες δολοφονίας οργάνωσαν με στόχο να «εξαλείψουν» δημοκρατικά-δημοκρατικά τον Φιντέλ Κάστρο οι ΗΠΑ.

Οσον πιο πολύ απονεκρώνονται οι δημοκρατίες (εξάγοντας «δημοκρατία» σ' όλους τους άλλους), τόσον η ρητορική του κακού δεν δύναται να συγκαλύψει τη δικτατορία του παράλογου. Πλούτου...

Παρ' ότι σοφή αυτή η δικτατορία (καθ' ότι, και ταξική, και αρχαία) δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε αυτοκρατορική τυραννίδα, χωρίς να ομολογεί ότι η φύση της είναι βουτηγμένη στο σκατό και το αίμα.

Ενδεικτική, η απολογητική των τριών Ισραηλινών διανοουμένων (Γκρόσμαν, Οζ και Γεοσούα), οι οποίοι αφού πρώτα ενέκριναν το αιματοκύλισμα, δηλώνουν τώρα ότι «οι στόχοι που μπορούσε να επιτύχει μία τέτοια επιχείρηση έχουν πλέον επιτευχθεί και άλλη περαιτέρω αιματοχυσία δεν δικαιολογείται και απ' τις δύο (!) πλευρές».

.........................................................

Ωραίοι! Η λελογισμένη χρήση αίματος (να μην ξεπερνάει τα εκατό σφαχτάρια η εκατόμβη) είναι θεμιτή. Θεμιτό το ενάμισι κιλό αίμα ανά κουφάρι, ενώ άμα φθάσει τους δύο κουβάδες, αθέμιτο.

Οχι δεν είναι γελοίοι αυτοί οι διανοούμενοι (που τόσο εύκολα προδίδει η αναλγησία τους), ραγιάδες είναι. Πουλημένοι στους φονιάδες της ψυχής τους. Δηλαδή συνένοχοι των ναζί δημίων τους με τον πιο αισχρόν τρόπον.

Σε επίπεδο Ραν-ταν-πλαν και κατόπιν (της φρικτής) εορτής η αξιοδάκρυτη αντίδραση του Αραβικού Συνδέσμου (που θα μπορούσε να εκφράζει τον Αραβικό κόσμο, αλλά απλώς εκπροσωπεί τα Αραβικά κράτη).

Κάτω απ' το βάρος της λαϊκής αγανάκτησης, οι αξιοθρήνητες Αραβικές κυβερνήσεις, άλλες υποχείρια των ΗΠΑ, άλλες διαβρωμένες και πάντως όλες με μυαλό «χαλιφάτου» στο κεφάλι τους, αποδεικνύονται για άλλη μια φορά άξιες της τύχης τους.

Σπεύδουν τώρα στη Νέα Υόρκη, στον ΟΗΕ (αυτήν τη μαριονέτα των Αμερικανών) οι Σαουδάραβες πρίγκηπες, οι Αιγύπτιοι σπαχήδες και οι Σύροι γαζήδες να συμπαρασταθούν στο ψυχομάχημα του Λιβάνου (τώρα, των Παλαιστινίων χθες, των ιδίων αύριο). Σαν καλοί τεθλιμμένοι συγγενείς οι Αραβες (των Αράβων), θα τα πουν λιγάκι, θα κωλυσιεργήσουν, πάλι θα συνωμοτήσουν κι αφού αλληλοεξουθενωθούν, οίκαδε επιστρέφοντες στα ίδια θα τυρβάζουν, οι μεν στα παλάτια τους οι δε στους τάφους τους.

Είναι εντυπωσιακός ο τρόπος με τον οποίον τα Αραβικά κράτη συμπαραστάθηκαν στον σπαρασσόμενο αδελφό τους Λίβανο. Η Συρία πρώτη απ' όλους έστειλε τρεις μεραρχίες κότες να κάνουν γης μαδιάμ τα ισραηλινά κοτέτσια δυτικώς του Ρίο Πέκος. Ακόμα και οι «ανήσυχοι» Παλαιστίνιοι της Χαμάς και της Φατάχ έκαναν όλες αυτές τις ημέρες που ξεσκίζεται ο Λίβανος σωρηδόν επιθέσεις-καμικάζι ανατολικώς της μεσοδυτικής Μεσοποταμίας.

Βεβαίως, για να μην αδικήσουμε το χαλιφάτο, η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ κι άλλες επαναστατικές δυνάμεις έστειλαν εκατομμύρια οπλισμένα πετροδολάρια για να βοηθήσουν την ανασυγκρότηση του Λιβάνου απ' τους τάφους του, ενώ ο ηρωικός Καντάφι έστειλε την τέντα του κι ένα ιπτάμενο χαλί για αεροπορική υποστήριξη.

Πράγματι! πρέπει να ομολογήσουμε ότι σύμπαντα τα Αραβικά κράτη, από Μαρόκου έως Κατάρ, απέφυγαν να εμπλακούν στην προβοκάτσια του Ισραήλ να τους αλαλιάζει ενοχλημένο, το αφήνουν να τους ξεπαστρεύει ανενόχλητο. Εκτός απ' τους έρμους τους Ιρακινούς που συνεχίζουν να πεθαίνουν για «δικούς τους» λόγους, όλοι οι υπόλοιποι κατευνάζουν το κισμέτ τους, περιμένοντας να πεθάνουν στην ώρα τους. Πα-μαλ που έλεγε και η Λεγεώνα των Ξένων όταν η Βηρυτός ήταν το «Παρίσι της Μέσης Ανατολής» -εμ, βρίσκει η Δύση και τα κάνει...