Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

«Παράσταση νίκης» -η παράταση του εργασιακού βίου! Ωχ...
Με «καταλληλότερον» τον κ. Σημίτη, με «αχειραγώγητον» τον Γιωργάκη και «αναντικατάστατον» τον Κωστάκη, μέχρι Λούλη η χάρη μας και πολύ μάς πάει...

Δύο δημοσιογράφοι στην ίδια εφημερίδα, σαν δύο ξένοι στην ίδια πόλη. Συνηθίζεται πια. Μάλιστα είναι καλό. Συμβάλλει στον διάλογο και τη διακίνηση των ιδεών.

1. Ο ένας, παλιός. Ο κ. Χρήστος Πασαλάρης. Ιστορία στη δημοσιογραφία. Αριστερός στα νειάτα του, δεξιός πολλά χρόνια τώρα- «σαράντα χρόνια φούρναρης»! Παρατηρεί το Ασφαλιστικό. Διαπιστώνει την εισφοροδιαφυγή (31 δισ. ευρώ!!), τους ανασφάλιστους οικονομικούς μετανάστες και συμπεραίνει ότι αν ενταχθούν οι τελευταίοι στο σύστημα και αν η κυβέρνηση «πατάξει μέχρι μηδενισμού την εισφοροδιαφυγή, τότε πρόβλημα ΙΚΑ δεν θα υπάρχει». Και συμπληρώνει: «όπως και δεν θα υπάρχει πρόβλημα ελλειμματικού Προϋπολογισμού και ξένου δανεισμού, αν το κράτος θελήσει να πατάξει μέχρι μηδενισμού τη φοροδιαφυγή, που ξεπερνά τα 40 δισ. το χρόνο» Απλά πράγματα πλην όμως, φεύ, επαναστατικά!- είναι όμως τώρα «να τα βάζουμε με τις λεγεώνες;»- ότι όλα αυτά θα ήταν πραγματικός εκσυγχρονισμός και πραγματική μεταρρύθμιση προς τα μπρος, ας μας διαφεύγει, ας μην ασχολούμεθα, κινδυνώδη πράγματα...

2. Ο άλλος, νέος. Ο κ. Μανώλης Κοττάκης. Ακριβώς του τρέχοντος κλίματος των μεταρρυθμίσεων και του εκσυγχρονισμού. Ενας άνθρωπος της εποχής μας. Διαπιστώνει ότι «κάποιοι στις Τράπεζες είναι συνταξιούχοι από τα 35 τους και για το υπόλοιπο της ζωής τους». Αυτό!! Περί το Ασφαλιστικό! Κι αποφαίνεται: «Υπάρχει λοιπόν ένα κεντρικό πολιτικό ερώτημα: Αυτό το συνταξιοδοτικό σύστημα (...) μπορεί να διατηρηθεί ώς έχει;» Δηλαδή αυτή η κουφάλα, ο 35άρης τραπεζικός που πήρε σύνταξη απ' τα 35 είναι το «πρόβλημα Ασφαλιστικό»; -το «όλον πρόβλημα»;! Και «γεννά και κρίσιμα ερωτήματα»;!! Τι; που μένει;

Δηλαδή άμα πιάσουμε τον 35άρη κι αφήσουμε ήσυχους τους εισφοροφυγάδες των 31 δισ. συν τους φοροφυγάδες των 40 δισ., το λύσαμε το πρόβλημα; Μεγαλεία!

Δύο προσεγγίσεις, δύο κόσμοι. Μάλιστα η δεύτερη (αυτή που βλέπει τον 35άρη και δεν βλέπει το Εβερεστ) σεμνύνεται ως προοδευτική κι αριστερή (με ολίγον από Γιαννίτση), υπαινισσόμενη ταυτοχρόνως ότι η πρώτη (αυτή που βλέπει τη διασπάθιση και τη λεηλασία) είναι συντηρητική!

Αλαλα τα χείλη...

Γηράσκω αεί εντυπωσιαζόμενος.

Εγραψε στη στήλη ο αναγνώστης μας κ. Χρήστος Αντωνίου: «Γιατί τόσα ψέματα; (σ.σ. για όσα έγραψε χθες ο «ναυτίλος» για τις συντάξεις των δημοσιογράφων) 1. Τα ποσά αυτά που αναφέρετε είναι μόνο οι βασικές συντάξεις που χορηγεί το ΤΣΠΕΑΘ. Πόσο ανεβαίνουν με την επικουρική σύνταξη του ΕΔΟΕΑΠ;

2. Δεν υπάρχει δημοσιογράφος με κύρια σύνταξη 600 ευρώ. Πρόκειται για παράλληλες συντάξεις. Δηλαδή αυτοί που παίρνουν αυτό το ποσό έχουν άλλη κύρια σύνταξη».

Εν πρώτοις, κύριε, η στήλη δεν γράφει ψέματα (τουλάχιστον όχι εν επιγνώσει), κουταμάρες γράφει αλλά ψέματα όχι. (Ούτε επιστολές τέτοιου ύφους λαμβάνει συχνά -αλλά φαίνεται, έχουν σφίξει τα γάλατα).

Επί της ουσίας: όλοι έχουν επικουρικά Ταμεία -είναι έγκλημα; Η βελτίωση των συντάξεων (περίπου 20%-30%) με επικουρία που εξασφαλίζουμε από τις ίδιες μας τις εισφορές είναι κατάκτηση (που πρέπει να διευρύνεται)

κι όχι κατάχρηση (που πρέπει να κοπεί).

Το ίδιο και για τις «παράλληλες» συντάξεις, όπως τις λέτε -όλες οι συντάξεις (πλην ελάχιστων συντεχνιακών που όμως δεν μας αφορούν) είναι αντίδωρο για την εργασία μας.

Οσες συντάξεις εξασφάλισαν άνθρωποι της εξουσίας συνήθως, προνομιακώς για τον εαυτόν τους ή κάποια συντεχνία σχετική, αποτελούν σήμερα το πρόσχημα μόνον και τίποτε άλλο για τη γενικευμένη επίθεση εναντίον του ασφαλιστικού συστήματος, εναντίον και της δικής σας σύνταξης πιθανώς, αν εργάζεσθε. Αλλά έως εδώ με την επιστολή του κ. Αντωνίου- για την οποία (αν εξαιρέσουμε την κορώνα για τα «ψέματα») ευχαριστούμε.

*****

Είναι φυσικόν επακόλουθο, κάθε φορά που προκύπτει ένα κρίσιμο θέμα να το συνοδεύει και κάποια ένταση στον δημόσιο διάλογο. Ομως υπάρχουν ορισμένοι άνθρωποι

που αποδίδουν με τη στάση τους πλήρως το κλασικό λεγόμενο για τους χολερικούς, δηλαδή εκείνους που δεν σκάνε επειδή

η κατσίκα τους ψόφησε, αλλά οδύρονται γιατί δεν ψόφησε η κατσίκα του γείτονα!

.............................................................

Δεν ξέρω αν η πολλή ιδιώτευση βαράει στο κεφάλι, παρατηρώ όμως ότι σε οποιοδήποτε πρόβλημα αφορά την εργασία, η προσέγγιση του νεοφιλελεύθερου είναι να της βουτήξει την κατσίκα,

αν δεν έχει ο ένας, μη σώσει κι έχει ο άλλος.

Η εξίσωση και η εξομοίωση προς τα κάτω.

Κατσίκες δικαιούνται μόνον οι τσέλιγκες-κοπάδια!

Για αυτές τις κατσίκες λέξη δεν λέει ποτέ ο νεοφιλελεύθερος - για του φτωχού τ' αρνί όμως ανάβει και κορώνει.

Κι αν μεν ο χρήσιμος αυτός ευήθης είναι μαντρόσκυλο του τσέλιγκα με τα σαράντα χιλιάδες πρόβατα και τα πενήντα χιλιάδες γίδια, τον καταλαβαίνω. Εκεί που τρώει, γλείφει

το χέρι του αφεντικού και το πόδι

κι από 'κεί που θέλει να φάει το αφεντικό (Ταμεία κι αποθεματικά) το μαντρόσκυλο δαγκώνει. Το καταλαβαίνω! δουλειά του κάνει. Ο μαλάκας όμως; Ο φουκαράς δηλαδή που δεν έχει στον ήλιο μοίρα,

που του βγαίνει ο πάτος για να βγάλει 1.000 ή 2.000 ευρώ και να πάρει σύνταξη (στην καλή 1.000 συν 300 το επικουρικό), γιατί σκυλιάζει με τον μισθό του διπλανού μικρότερο σχετικώς ή μεγαλύτερο, γιατί μουρμουρίζει μέσα απ' τα δόντια του για τη σύνταξη του πλησίον του- τι διάολο; Κάτι δεν καταλαβαίνω. Κάτι μου διαφεύγει- θα έχω βγει στη σύνταξη (αν ζήσω να βγω) και δεν θα έχω καταλάβει τι...