Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.
Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.
Πάλι πολύ καλή δουλειά έκαναν οι πλείστοι των Ελλήνων πολεμικών ανταποκριτών. Δημιουργείται μια αξιέπαινη «σχολή» και παράδοση, που ανεβάζει τον πήχυ για το μέλλον και περιποιεί τιμή στον κλάδο -ιδίως οι κυρίες συνάδελφοι, εύγε!
Ο πρώτος θάνατος του Γκύντερ Γκρας συνέβη τότε. Το 1944, όταν 17 χρονώ παιδί κατατάχθηκε ή εκλήθη να καταταγεί στα Βάφεν Ες Ες. Πού αλλού θα μπορούσε να καταταγεί τότε ο νεαρός Γκρας, θα μου πείτε, στους προσκόπους; Αλλωστε τα Βάφεν (μαχόμενα) Ες Ες δεν ήταν ακριβώς όπως τα Ες Ες, δεσμοφύλακες θανάτου· ήταν επίλεκτες μονάδες του στρατού, μάλιστα με «καλό όνομα» για τους νεαρούς Γερμανούς που (χωρίς το πρωθύστερον της γνώσης για το ναζιστικό έρεβος) εκαλούντο απ' την πατρίδα να υπηρετήσουν, μάλιστα να υπηρετήσουν όταν η «σωτηρία της πατρίδας ήταν ο υπέρτατος νόμος». Δεν διέπραξαν εγκλήματα πολέμου τα Βάφεν Ες Ες; Διέπραξαν. Ειδεχθή. Δαιμονικά. Χειρότερα απ' τα Ες Ες; Χειρότερα - καλύτερα, δεν είναι αυτό το μέτρο των εγκλημάτων. Αλλωστε ούτε η Βέρμαχτ υπήρξε καλύτερη απ' τα Ες Ες ή τα Βάφεν Ες Ες. Η φρίκη των ναζιστικών εγκλημάτων δεν επιμερίζεται στη διάκριση των στρατιωτικών μονάδων ή των πολιτικών σχηματισμών που καθοδηγούσε το Ναζιστικό Κόμμα. Αυτός ήταν ο δεύτερος θάνατος του Γκύντερ Γκρας: απ' την ημέρα που πήρε το όπλο έως την ημέρα που το παρέδωσε, είδε και οίδε. Το ότι αμέσως μετά σιώπησε, σημαίνει ότι ήταν πλέον νεκρός. Ετσι, εμένα προσωπικώς δεν μου χρειάζεται σήμερα ο τρίτος θάνατος του Γκύντερ Γκρας, μάλιστα θάνατος γκλαμ μετά συνεντεύξεων και συζητήσεων κεκοσμημένος. Ο Γκρας πέθανε, όταν ατίμασε τους πλησίον του νεκρούς των στρατοπέδων διά της σιωπής του - πετάω τα βιβλία του απ' τη βιβλιοθήκη μου. Τίποτε δεν έγραψε έκτοτε ένας νεκρός που δεν πάλεψε να εξιλεώσει στα ίδια του τα μάτια τη σχέση του με το θάνατο γενναίων και αθώων. Αυτή η σιωπή για τον εαυτόν του μετέτρεψε σε εμπόρευμα τον θρήνο του για τα έργα των εχθρών του.
