Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί κανείς να δεχτεί τη λειτουργία καφενείου πάνω στην Ακρόπολη με απλωμένα έξω τραπεζάκια. Δεν πιστεύαμε στ' αυτιά μας όταν προχθές ακούγαμε τα μέλη του Συμβουλίου Μουσείων του ΥΠΠΟ να συζητούν απενοχοποιημένα και άνετα αυτό το ενδεχόμενο που πρότεινε (άκουσον άκουσον) η Α' Εφορεία Ακρόπολης.
Κάποιοι μάλιστα, στρογγυλοκαθισμένοι στο οβάλ τραπέζι του δύσμοιρου ΥΠΠΟ, πλειοδότησαν της πρότασης, λέγοντας πως δεν φτάνουν 3-4 τραπεζάκια για χιλιάδες επισκέπτες. Αρα, απλώστε τα! Καλύψτε όλο το βράχο, αρκεί να μη φαίνονται από κάτω. Μπράβο σας. Εδώ κόντεψε να γίνει «εμφύλιος» για το υπαίθριο καφενείο του νέου Μουσείου της Ακρόπολης στην ταράτσα του πρώτου ορόφου και αποφασίστηκε να καλυφθεί με μεταλλική πέργκολα για να μη «ρυπαίνει» οπτικά τη θέα από την Ακρόπολη. Κι εσείς ονειρεύεστε καφεδάκι στη σκιά του Παρθενώνα;
Στο επιχείρημα ότι πουθενά αλλού δεν χρειάζεσαι πιο πολύ ένα ποτήρι νερό όσο εκεί πάνω, ιδίως τις καυτές μέρες του καλοκαιριού, δεν τόλμησε κανείς να διαφωνήσει. Ολοι συμφώνησαν στην εγκατάσταση αναψυκτηρίου σε κάποιο σημείο, μέσα ή έξω, στην εμπρός ή στην πίσω αυλή, σε απόσταση αναπνοής από το ναό της Παλλάδας. Η μόνη που είπε ξεκάθαρα «σε καμία περίπτωση τραπεζάκια έξω» ήταν η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Μουσείων, Μαίρη Πάντου. Κανένας άλλος.
Ούτε κανείς θύμισε στους καλούς διευθυντές μουσείων ότι δεν είναι Πινακοθήκη η Ακρόπολη και εν πάση περιπτώσει ποτέ δεν απαγορεύτηκε, παρ' όλο που θα μπορούσε γιατί γεμίζει ο βράχος σκουπίδια, να έχουν μαζί οι επισκέπτες ένα μπουκαλάκι νερό. Χρυσές δουλειές κάνει το αναψυκτήριο έξω από τον αρχαιολογικό χώρο. Και δόξα τω Θεώ, δεν είδαμε να πάθει κανείς από τα εκατομμύρια των επισκεπτών της Ακρόπολης ανεπανόρθωτη βλάβη από την έλλειψη νερού, όπως μια βαριάς μορφής ηλίαση, μια θερμοπληξία, μια αποπληξία, έναν ταμπλά τέλος πάντων. Παρ' όλα αυτά, αν είμαστε τόσο ευαίσθητοι σε θέματα υγείας, ποιος θα αρνιόταν την προσφορά ενός φιαλιδίου με δροσερό νερό, και μάλιστα δωρεάν, σε όσους το επιθυμούν από τον αύλειο χώρο του μουσείου;
Αυτό όμως απέχει πολύ από το να μετατρέψουμε το παλιό μουσείο της Ακρόπολης σε καφενείο με θέα, εκμεταλλευόμενοι την πόρτα που άνοιξε στο πίσω μέρος του για να βγουν τα γλυπτά και να μεταφερθούν στου Μακρυγιάννη. Δεν είναι να επιτρέψεις στον Ελληνα να ανοίξει πόρτα ή παράθυρο γιατί ,να το, το 'στησε το μαγαζάκι του. Εγώ πάντως θα πρότεινα κάτι καλύτερο. Να στεγάσουν τον Παρθενώνα ή τα Προπύλαια και να φτιάξουν εκεί ένα σούπερ εστιατόριο με γκουρμέ γεύσεις από αρχαία Ελλάδα...
Και για να σοβαρευτούμε: δεν φτάνει που έχει καταλάβει όλη τη χώρα η αισθητική του φραπέ, θέλετε να την αναρτήσετε και στον ιστό της σημαίας της Ακρόπολης;