Για τον σκοπό του διημέρου: «Η αγωνία μας είναι να προκύψουν νέες κοινές συνισταμένες, άγνωστες μέχρι πριν σε όλους μας. Εκεί βρίσκεται η όλη μαγεία στη μουσική πράξη και σύμπραξη. Οι κοινές συνιστώσες είναι: μια ανησυχία που εκφράζουμε όλοι για τα πράγματα, μια σχεδόν συνωμοτική πορεία, μια δυσπιστία απέναντι στη συμβατική φόρμα και ταυτόχρονα διάθεση για διαρκή εξερεύνηση της φόρμας, μια αδιάκοπη όρεξη για παιχνίδι και ανταλλαγή. Αυστηρά αισθητικά, δεν ψάχνουμε και πολύ το κατά πόσο μάς ενώνει κάτι, αν και υπάρχουν κοινά στοιχεία που μπορεί να διακρίνει κανείς, όπως η τάση για παρεκτροπή προς τα ανώτερα όρια του ηχητικού φάσματος, δηλαδή τον θόρυβο. Επίσης, η πλήρης αδιαφορία μας για την παράμετρο του χρόνου. Οταν αρχίζει ένας αυτοσχεδιασμός τείνουμε να ξεχνιόμαστε -και αυτό είναι κάπως φυσικό επακόλουθο, μιας και υπακούμε στον συνολικό ήχο που μας καθοδηγεί και ορίζει την πορεία. Το αποτέλεσμα καθορίζει τα όρια -όλα τα όρια, όχι μόνο του χρόνου. Οσον αφορά τις στιλιστικές λεπτομέρειες, και τα τρία σχήματα χρησιμοποιούμε βιολί».
Για την έκπληξη του αυτοσχεδιασμού: «Μόνο έτσι έχει νόημα ένα πείραμα. Αν γνωρίζουμε από πριν την έκβασή του, είναι μια μικρή απάτη, αλλά κυρίως είναι βαρετό. Δεν βρίσκουμε κανένα λόγο να αυτοσχεδιάζουμε μέσα στα όρια της μουσικής μας ασφάλειας. Επίσης, έτσι ενεργοποιούνται με τον αποτελεσματικότερο τρόπο τα μουσικά μας αντανακλαστικά, δυναμώνει το μουσικό μας ένστικτο και μαθαίνουμε πολύ καλύτερα ο ένας μουσικός τον άλλο. Αυτό το χρειαζόμαστε πάνω απ' όλα, αυτό το feedback είναι πρωταρχική ανάγκη. Πέρα από εμάς, όμως, αν ο ακροατής αντιληφθεί ότι είμαστε το ίδιο εκτεθειμένοι στο αναπάντεχο όσο και αυτός, παρακολουθεί με άλλο αφτί όλη αυτή τη διαδικασία "γέννησης" της μουσικής σε πραγματικό χρόνο. Αισθάνεται πιο οικεία και ισότιμα, ενώ εκδηλώνει και αγωνία για την τελική έκβαση. Από την πλευρά μας, θεωρούμε πως είναι κάτι δίκαιο και πιο ειλικρινές».
Για το μέλλον: «Δεν είμαστε και τόσο απαισιόδοξοι, τουλάχιστον αν κρίνουμε από την περίπτωσή μας. Τα πράγματα είναι καλύτερα από παλιότερα όσον αφορά τις ευκαιρίες και την ευχέρεια που έχει πλέον κάποιος νέος μουσικός να τολμήσει το δικό του -ακόμη και αυτοσχεδιαστής. Πιστεύουμε ότι αυτό που μας λείπει είναι να παίζουμε όλοι περισσότερο μουσική -πρόβες, τζαμαρίσματα, συναυλίες, ηχογραφήσεις-, να βρίσκουμε άλλους να ανταλλάσσουμε παιξίματα, ιδέες και απόψεις, να ανοίγουμε συνέχεια χώρο για να αναπνέει αυτή η κατάσταση και να συνδιαλέγεται συνέχεια με το καινούργιο και το καινοτόμο».
Για τη συνέχεια της προσπάθειας: «Θα έχει συνέχεια αν ενεργοποιήσει και άλλους να κάνουν κάτι αντίστοιχο. Θα χαρούμε ιδιαίτερα να έρθουμε σε επαφή με άλλα σχήματα, τα οποία θα αναλάβουν τον ρόλο του curator και θα προτείνουν τα ονόματα για επόμενες διοργανώσεις. Οσο έχουμε όρεξη και καλούς φίλους να μοιραζόμαστε μουσικές εμπειρίες, θα προτείνουμε αντίστοιχες καταστάσεις και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να φτάνει η μουσική στην οποία πιστεύουμε στα αφτιά όσων περισσοτέρων είναι δυνατό, υποψιασμένων και μη».