Ελευθεροτυπία - Απογευματινή Αδέσμευτη Εφημερίδα

ΟΙ «δωρητές» του Αλλάχ. Ετσι αυτοαποκαλούνται τα κομάντο αυτοκτονίας της μεγαλύτερης θρησκείας του μάταιου τούτου κόσμου: «δωρητές».

ΜΑΛΛΟΝ εννοούν πως δωρίζουν το έτσι κι αλλιώς ασήμαντο σαρκίο τους στη συσκευασία ανθρωποβόμβας, με το αζημίωτο φυσικά. Διότι, ως γνωστόν, θα τους υποδεχθεί ο Αλλάχ και ο προφήτης του ο Μωάμεθ σαν ήρωες, για να ζήσουν αιώνια ζωή και κότα στο χάι κλας θέρετρο του παραδείσου του, ανάμεσα σε ποταμούς από γάλα και μέλι με τόνους ατελείωτους καλομαγειρεμένο ρύζι και τέσσερις αλφαδιασμένες δίμετρες με μπούρκες, τα αιθέρια ουρί του παραδείσου, να τους ικανοποιούν όλα τα γούστα στον αιώνα τον άπαντα.

ΑΝ ζωστείς με εκκρηκτικά ή σκάσεις μύτη στο μετρό με μια βαλίτσα με πυρηνικά και πάρεις μαζί σου όσο το δυνατόν περισσότερα «άπιστα σκυλιά», θα 'ναι μεγαλύτερες οι τιμές που θα σου επιφυλάξει ο Αλλάχ κι ανυπολόγιστα τα προνόμια στην αληθινή (μετά την έκκρηξη) αιώνια ζωή.

ΑΝ το πιστέψεις (στ' αλήθεια όμως!) αυτό που λένε οι θρησκείες, ότι «ένα βάσανο, μια δοκιμασία είναι το σύντομο πέρασμά μας απ' το μάταιο τούτο κόσμο για να μπορέσει να κρίνει ο Θεός αν θα πάμε στα τάρταρα της κολάσεως, στο πυρ το εξώτερον ή θα μας βάλει εκ δεξιών του στον επουράνιο παράδεισο», δεν διστάζεις! Ετσι κι αλλιώς η ζωή σου εδώ είναι άθλια, μίζερη, αδιάφορη. Οσο το δυνατόν γρηγορότερα πρέπει «να την κάνεις» από 'δώ, για να ζήσεις μια υπέροχη αιώνια ζωή δίπλα στον προφήτη σου που σε περιμένει. Μια μικρή υποχρέωση έχεις μόνο για να μπορέσεις να ζήσεις την παντοτεινή χλίδα: να πάρεις μαζί σου στον άλλο κόσμο αυτά τα «άπιστα σκυλιά»...

Ο χριστιανισμός ακόμη και στην πιο παρανοϊκή φονταμενταλιστική εκδοχή του είναι μια θρησκεία λάιτ, μετριοπαθής. Του μεσαίου χώρου, για να καταλαβαινόμαστε. Και μια θρησκεία συντηρητική. Ο χριστιανικός παράδεισος υπόσχεται αιώνια γαλήνη και αρμονία, διαθέτει κήπους, σιντριβάνια, δέντρα, πουλάκια που κελαηδούν, τροπικά φρούτα, δεν σου εξασφαλίζει όμως τις τέσσερις αλφαδιασμένες δίμετρες που υπόσχεται για κάθε ανατιναγμένο μουσουλμάνο το Κοράνι. Δεν έχει σεξ ο χριστιανικός παράδεισος, εν αντιθέσει με τον μουσουλμανικό που διαθέτει αιώνια χαρέμια για κάθε πιστό.

ΝΑ λοιπόν γιατί οι φονταμενταλιστικές σέχτες των «αναγεννημένων χριστιανών» (κάτι πρώην αλκοολικών τύπων σαν τον πρόεδρο Μπους που το φως το αληθινό τον έβγαλε απ' τα κακόφημα μπαράκια του Τέξας και τον οδήγησε στον Λευκό Οίκο) και των περιούσιων διεθνοσιωνιστών συμμάχων τους δεν μπορούν να ανταγωνιστούν (σε παράνοια) τους «δωρητές» του Αλλάχ, παρ' όλη τη συντριπτική υπεροπλία τους. Γιατί τα κομάντο του Αλλάχ είναι πιο ορίτζιναλ παρανοϊκοί. Οχι μόνο δεν υπολογίζουν στο ελάχιστο αυτή τη ζωή και το μάταιο τούτο κόσμο, αλλά θεωρούν ιερή υποχρέωση να πεθάνουν το συντομότερο, να φύγουν από 'δώ το γρηγορότερο.

ΟΙ αιρετικοί προτεστάντες και οι ακραιορθόδοξοι σιωνιστές που μας κυβερνούν είναι οι πιο συντηρητικοί σ' αυτή τη ζωή, κι έτσι έχουν φτιάξει και τον επουράνιο παράδεισό τους οι άγγελοι ά-φυλοι, η αιωνιότητα των ψυχών ανέραστη. Αντιθέτως οι «δωρητές» είχαν και 'δώ το χαρεμάκι τους, τις απολαύσεις τους, αλλά οι μεγαλύτερες είναι εκεί και τους περιμένουν. Και είναι πολύ πιο σίγουροι και αποφασισμένοι για όλα. Αληθινοί τρελοί!

ΟΙ σταυροφόροι είναι βέβαιοι πως αυτοί και μόνο αυτοί αποτελούν τους εκλεκτούς του Θεού. Και οι αιματηροί πόλεμοι σ' όλο τον πλανήτη είναι θέλημά του. Οι «αναγεννημένοι» και οι «περιούσιοι» βιάζονται να κυριαρχήσουν παντου στον πλανήτη, εν όψει της δευτέρας παρουσίας Του.

ΟΙ «δωρητές» δεν μπαίνουν καν στον κόπο να σκεφτούν πως οι Μαδριλένοι σε ποσοστό 90% ήταν εναντίον της πολιτικής του Αθνάρ για τον πόλεμο στο Ιράκ. Και οι περισσότεροι από αυτούς ήταν εργαζόμενοι που πήγαιναν στις δουλειές τους. Δεν θα μπορούσαν, ας πούμε, αντί για τον προαστιακό να χτυπήσουν στρατιωτικούς στόχους; Οχι, βέβαια! Οι σταυροφόροι χτυπούσαν μόνο στρατιωτικούς στόχους, στο Αφγανιστάν και το Ιράκ; Αλλωστε όλες οι φονταμενταλιστικές, σκοταδιστικές φασιστικές προσεγγίσεις μιλάνε για «συλλογική ευθύνη».

ΣΚΟΤΩΣΤΕ τους όλους! Κι αν κάποιοι απ' αυτούς είναι αθώοι, θα τους συγχωρέσει ο Θεός». Αυτό δεν έλεγε στους αξιωματικούς του και ο Αλάριχος; Φαντάσου τώρα πώς σκέπτονται όλοι αυτοί οι παράφρονες, οι παρανοϊκοί που κυριαρχούν σ' αυτόν τον κόσμο τον μικρό, τον μέγα.