Σίλβιο, ο σκουπιδοφάγος

Του ΑΧΙΛΛΕΑ ΦΑΚΑΤΣΕΛΗ

Τον πόλεμο... στα σκουπίδια κήρυξε ο Μπερλουσκόνι στη Νάπολη, εννοώντας και τους μετανάστες, αλλά όχι τη μαφία

Διαδήλωση κατά της ανεργίας και της Καμόρα
Η Ιταλία αρχίζει να εισπράττει τα «αγαθά» του νέου -τρίτου- γύρου του μπερλουσκονισμού. Στην ασφυκτιούσα από τα σκουπίδια, την ξενοφοβία και την ανεξέλεγκτη δράση του οργανωμένου εγκλήματος Νάπολη, το υπουργικό συμβούλιο της δεξιάς κυβέρνησης του Σίλβιο πραγματοποίησε την πρώτη του συνεδρίαση, παράγοντας εκείνο που ξέρει καλύτερα από κάθε άλλο: τον άκρατο λαϊκισμό και την πολιτική πρόκληση.

Λαϊκισμό, επειδή επιλέχθηκε μια θεαματική εμφάνιση του κυβερνητικού «θιάσου» στην πόλη που μονοπωλεί το εθνικό αλλά και το ευρωπαϊκό αρνητικό ενδιαφέρον, και πρόκληση επειδή αγνοήθηκε επιδεικτικά η ευρωπαϊκή έκκληση περί προσήλωσης στο πνεύμα των ευρωπαϊκών αρχών για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Σαράντα χρόνια τώρα, η Νάπολη βασανίζεται από την άτυχη σχέση της με την Καμόρα, μια σχέση που δεν μπόρεσε -ή δεν θέλησε- να μεταβάλει ο ίδιος ο Μπερλουσκόνι ούτε το 1994, ούτε το 2001 κατά την πρώτη και δεύτερη θητεία του. Τώρα, θέλει να καθαρίσει με τα σκουπίδια στη Νάπολη. Με μια διαφορά: όπως απέδειξε η δέσμη των μέτρων του Μπερλουσκόνι, στον όρο «σκουπίδια» συμπεριέλαβε και τα ανθρώπινα πλάσματα που συνωστίζονται κατά χιλιάδες σε άθλιες παραγκουπόλεις στα περίχωρα της ιταλικής μεγαλούπολης.

Κι ας διαμαρτύρεται η Ευρώπη

Ο Σίλβιο «άγιος τώρα», γράφει η αφίσα δίπλα στα σκουπίδια
Παρά τις έγκαιρες προειδοποιήσεις των Βρυξελλών να μη στοχοποιηθούν οι Ρομά και οι μετανάστες που συρρέουν στον ιταλικό «παράδεισο», η κυβέρνηση Μπερλουσκόνι έπραξε ακριβώς αυτό: έδωσε νομική ισχύ σε ένα πογκρόμ κατά των μεταναστών.

Η επιλογή της Νάπολης, της «πόλης που είναι όνειδος για την Ιταλία και ντροπή για την Ευρώπη», σύμφωνα με σχόλιο της βρετανικής «Guardian», μπορεί να αποδείχθηκε ευφυές επικοινωνιακό τέχνασμα, αλλά ταυτόχρονα χρέωσε τον Μπερλουσκόνι με μια προτεραιότητα που δύσκολα μπορεί πλέον να ξεχαστεί: σε μια έξαρση του φλογερού λαϊκισμού του, δεσμεύτηκε να γίνονται όλα τα υπουργικά συμβούλια στη Νάπολη αντί της Ρώμης μέχρις ότου λυθεί το πρόβλημα της πόλης.

Αρκούν, όμως, μέτρα όπως η δημιουργία νέων χωματερών, Γραμματείας Απορριμμάτων ή στρατιωτικής φύλαξης των χώρων αποκομιδής για να λυθεί το πρόβλημα;

Οσοι αμφιβάλλουν, έχουν λόγους. Διότι όσα χρόνια θάβονται τα σκουπίδια στην Νάπολη, άλλα τόσα ξεθάβεται η αλήθεια: είναι η Καμόρα, το πανίσχυρο αντίστοιχο της σικελιάνικης μαφίας, που ευθύνεται, καθώς είναι ευρύτατα γνωστή η διαπλοκή της με το πολιτικό παρασκήνιο και τους επιχειρηματίες, στον ιταλικό Βορρά (απ' όπου και προέρχεται το σκουπιδαριό και τα τοξικά απόβλητα που καταλήγουν στη Νάπολη μέσω «επικερδέστατων συμβολαίων»). Και γι' αυτό δεν έκανε τίποτε ο Μπερλουσκόνι στη Νάπολη.

Ή, μάλλον, έκανε κάτι: ξαναδιόρισε στη θέση του αστυνομικού διευθυντή και επόπτη της Γραμματείας Απορριμμάτων τον Γκουίντο Μπερτολάζο, αποπέμποντας τον σκληρό μπάτσο Ντε Τζενάρο, που είχε διορίσει η προηγούμενη κυβέρνηση Πρόντι. Ποιος είναι ο Μπερτολάζο; Ο προϊστάμενος και στενός συνεργάτης του Κλάουντιο ντε Μπιάζιο, ενός αξιωματικού της αστυνομίας που είχε σχέσεις με την Καμόρα και δεν το 'κρυβε, με αποτέλεσμα να αποπεμφθεί. Φυσικά, έτσι δεν μπορεί να κηρυχθεί πόλεμος στην Καμόρα, κι ο Μπερλουσκόνι το ξέρει. Αρα, τα σκουπίδια έχουν μέλλον εκεί.

Ο ίδιος παρουσιάζει τον νέο αρχηγό της αστυνομίας Μπερτολάζο
Αντίθετα, σκοτεινό είναι το μέλλον των μεταναστών, και ιδιαίτερα των Ρομά. Τα μέτρα που αποφασίστηκαν στη Νάπολη είναι σκληρά και συνιστούν τη νομική έκφραση μιας «ρατσιστικής μαζικής ψύχωσης», κατά την «Unita». Μιας ψύχωσης που αποδεδειγμένα καλλιεργεί η Καμόρα για λόγους γενικότερου αποπροσανατολισμού. Δεν έλειψαν οι μαρτυρίες ότι άνθρωποι της Καμόρα συντόνιζαν τις επιθέσεις αγανακτισμένων πολιτών κατά της παραγκούπολης των τσιγγάνων στη συνοικία Ποντιτσέλι, το λεγόμενο Μπρονξ της Νάπολης.

Κι ενώ τα βαγονέτα κι οι παράγκες των Ρομά κάηκαν ώς τα θεμέλια, το υπουργικό συμβούλιο του Μπερλουσκόνι, αντί να νομοθετήσει κατά του οργανωμένου εγκλήματος ως όφειλε, νομοθέτησε κατά των μεταναστών και των τσιγγάνων, ικανοποιώντας την πλανημένη κοινή γνώμη.

Ηταν κι αυτή μια επιτυχία της Καμόρα, που πετυχαίνοντας να εμφανίσει τους Ρομά ως κρουνό εγκληματικότητας στη Νάπολη, έστρεψε εκεί το ενδιαφέρον και άνοιξε το δρόμο στο ρατσιστικό ξέσπασμα. Αντί να ποινικοποιηθεί η συνεργασία των επιχειρηματιών του Βορρά με την Καμόρα, ποινικοποιήθηκε η ενοικίαση στέγης σε μετανάστες που δεν έχουν χαρτιά. Η αυλαία του νέου μπερλουσκονισμού άνοιξε στη Νάπολη, και υπόσχεται πολύ... σασπένς.


ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 25/05/2008


Copyright © 2008 Χ. Κ. Τεγόπουλος Εκδόσεις Α.Ε.