Τμήμα του λιθόστρωτου |
Η πρωτοβουλία της Εταιρείας να ανοίξει αυτή η συζήτηση με θέμα «Τα έργα Ακροπόλεως-Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη» δικαιώθηκε από το ενδιαφέρον του κοινού που γέμισε επί τρίωρο την αίθουσα του Ιδρύματος Γουλανδρή-Χορν στην Πλάκα, αλλά και από τη ζωηρή συζήτηση που ακολούθησε μετά την τοποθέτηση των κύριων ομιλητών (Αγνής Πικιώνη, Αγγ. Δημητρίου, Ζήση Κοτιώνη, Μιχ. Παρούση, Ακη Παπασαράντη, Γ. Τιρτζιλάκη) με τις παρεμβάσεις της διευθύντριας της ΕΑΧΑ Α.Ε., κ. Γαλάνη, και των εκπροσώπων των δύο Εφορειών, της Πέπης Λαζαρίδου (Α' ΕΠΚΑ) και της Βασ. Ρούση (Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων).
Η Αγνή Πικιώνη, παρουσιάζοντας τη ζωή και τη φιλοσοφία του μεγάλου αρχιτέκτονα πατέρα της, επικεντρώθηκε «στο σπουδαιότερο έργο του», στις διαμορφώσεις της Ακρόπολης, που άρχισε το 1954 και ολοκλήρωσε το 1958. «Ο Πικιώνης γνώριζε πόσο μεγάλο σεβασμό απαιτούσε ο χώρος προς το μνημείο που επρόκειτο να υπηρετηθεί. Το κατασκεύασε ο ίδιος, χρησιμοποιώντας τα χέρια των τεχνιτών του».
Αυτό το έργο, που από το 1996 έχει χαρακτηριστεί μνημείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής, έχει υποστεί τεράστια κακομεταχείριση. Μιλώντας για τα προβλήματα διαφύλαξης του έργου αυτού, ο εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής της Λαϊκής Συνέλευσης κατοίκων, Γαβριήλ Παπασαράντης, έδειξε σπασμένα λιθόστρωτα που σε κάποια σημεία έχουν υποστεί καθίζηση από τη διέλευση οχημάτων, τα λάδια και τις ροδιές στο ανέβασμα προς την Ακρόπολη, τα τσιμέντα που τα πνίγουν ψηλά στον Αρειο Πάγο στην οδό Θεωρίας, όπου επιτρέπεται η κυκλοφορία οχημάτων (είναι η έξοδος από την Πλάκα), όπως και έναν δρόμο που εφάπτεται με τα λιθόστρωτα στου Φιλοπάππου προς τα Πετράλωνα.
Γι' αυτό πρότεινε να αποκατασταθούν οι φθορές, να πέσουν κάποιες περιφράξεις για τις οποίες έχουν «πολεμήσει» οι περίοικοι πιστεύοντας πως αλλάζει η χρήση του χώρου, από χώρος περιπάτου και αναψυχής γίνεται κλειστός αρχαιολογικός, προσβάσιμος στο μέλλον με εισιτήριο. Κατηγόρησε μάλιστα τους αρχαιολόγους της Α' ΕΠΚΑ για αδιαφορία στον τομέα ανάδειξης του έργου του Πικιώνη, για να απαντήσει η υπεύθυνη αρχαιολόγος Πέπη Λαζαρίδου ότι έχει κάνει χιλιάδες έγγραφα στους συναρμόδιους φορείς χωρίς αποτέλεσμα.
Είπε χαρακτηριστικά: «Είναι άδικο να κατηγορούμαστε όταν εμείς επισκευάσαμε τα πρώτα 150 μ. του λιθόστρωτου, αφού προηγουμένως ψάξαμε τα παλιά σχέδια και τα λατομεία από όπου αντλούσε το υλικό ο Πικιώνης. Μαζεύαμε ακόμη και τις πετρούλες που έσπαζαν από τα διερχόμενα λεωφορεία για να τα αντικαταστήσουμε. Εκτός από τα λιθόστρωτα ήταν και ένα πλήθος εκπληκτικών μονοπατιών που ήταν θαμμένα κάτω από τόνους επιχώσεων, τα οποία αποκαλύψαμε και αναδείξαμε. Κάναμε ακόμη μεγάλη προσπάθεια για να αποκαταστήσουμε το Αναπαυτήριο αλλά το ΥΠΠΟ δεν είχε λεφτά. Αναφέρθηκε, επίσης, στον αγώνα της Εφορείας να πείσει τον ΕΟΤ που διαχειρίζεται τον «Διόνυσο» ώστε να λειτουργήσει ως Κέντρο Πληροφόρησης όπως είχε σχεδιαστεί, αλλά μάταια. Συμφώνησε, τέλος, ότι πρέπει να ληφθεί μέριμνα για το πάρκινγκ που δεν είναι ιδιωτικό, αν και έτσι το χρησιμοποιεί ο «Διόνυσος».