Ελευθεροτυπία - Ακριβό μου «ντοκτορά»!

Ο πρωθυπουργός με τον στενό του συνεργάτη από τη Θεσσαλονίκη Κωνσταντίνο Μαργαρίτη.

Παρουσιάζουμε, σήμερα, πώς ακριβώς εννοεί η κυβέρνηση αυτή την «αναβάθμιση» και πού οδηγεί η «ελεύθερη αγορά» στο χώρο της παιδείας.

Οπως αποκαλύπτεται, ο επί σειρά ετών (2004-2007) καθ' ύλην αρμόδιος του υπουργείου Παιδείας για τα ζητήματα ιδιωτικής παιδείας, αντιπρόεδρος του ΟΕΕΚ (Οργανισμός Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης) και σημερινός αναπληρωτής διοικητής του Δρομοκαΐτειου Κωνσταντίνος Μαργαρίτης φέρεται να έχει μαϊμού μεταπτυχιακό, από εκείνα που πωλούνται μέσω Διαδικτύου.

Την πλαστότητα αυτών των πτυχίων είναι αδύνατο να μη γνωρίζουν οι κάτοχοί τους. Με εικονικές εξετάσεις, καθόλου διάβασμα και ένα σοβαρό αντίτιμο μπορούν να προμηθευτούν οι ενδιαφερόμενοι τέτοια πτυχία και να ανελιχθούν έτσι επαγγελματικά, κοινωνικά και κυρίως οικονομικά. Τέλειο κάλυμμα στη διαδικασία αυτή προσφέρει η γενίκευση της ιδιωτικής παιδείας. Κι αν με ένα σκονάκι που κουκουλώνεται περνάει ένα ελληνόπουλο τις εξετάσεις, με ολόκληρο μεταπτυχιακό άλλος σκαρφαλώνει στα υψηλά πολιτικά και μισθολογικά κλιμάκια.

Τα διαπιστευτήρια

Τις σπουδές του σε πανεπιστήμιο-φάντασμα προβάλλει ο κ. Μαργαρίτης.

Μια εντυπωσιακή ιστοσελίδα με φωτογραφία του κ. Μαργαρίτη, υποψήφιου βουλευτή της Ν.Δ. στην Α' Θεσσαλονίκης, με φόντο τον Παρθενώνα και το Λευκό Πύργο μάς εισάγει στο βιογραφικό του και στις κομματικές κατά κύριο λόγο δραστηριότητές του. Απαραίτητη επίσης η απεικόνιση της θερμής χειραψίας με το ισχυρό χαρτί της Ν.Δ., τον πρωθυπουργό.

Ο ίδιος ο Κ. Μ. δηλώνει στις 21/5/2008: «Ο μεταρρυθμιστής πρωθυπουργός μας έκανε τη μεγάλη ανατροπή. Εμπιστεύθηκε σε νέους ανθρώπους με σύγχρονο τεχνοκρατικό προφίλ τη διοίκηση μεγάλων κρατικών οργανισμών. Πιστεύω ότι ώς ένα βαθμό τον δικαιώσαμε. Βάζω και τον εαυτό μου μέσα, γιατί είχα την τιμή να μου αναθέσει η τ. υπουργός Παιδείας, κυρία Μαριέττα Γιαννάκου και να εγκρίνει ο πρωθυπουργός μας, το διορισμό μου στο μεγαλύτερο οργανισμό του υπουργείου Παιδείας, τον ΟΕΕΚ, που εποπτεύει τα δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ της χώρας. Καταλαβαίνετε τα συναισθήματα και την αγωνία ενός 36χρονου τεχνοκράτη-επιστήμονα, που άφηνε τη Θεσσαλονίκη, για να διοικήσει τον ΟΕΕΚ σύγχρονα, αξιόπιστα, ανθρώπινα, έντιμα και κυρίως αποτελεσματικά. Τα λόγια του κ. Κώστα Καραμανλή, ηχούσαν στα αφτιά μου σε κάθε κρίσιμη απόφαση που έπαιρνα: "Να κοιτάζεις το μέλλον, να πορεύεσαι με σιγουριά και αυτοπεποίθηση και να μη λογαριάζεις το πολιτικό κόστος"».

Το έργο

Πλούσιο είναι το βιογραφικό του Κ. Μ., όπως το καταγράφει ο ίδιος, στον τομέα της παροχής συμβουλευτικού έργου: Σύμβουλος δημάρχου Θεσσαλονίκης σε θέματα Δημοσίων και Διεθνών Σχέσεων (Βαλκάνια, Ευρωπαϊκή Ενωση, Απόδημος Ελληνισμός, 1999 - Μάιος 2004). Σύμβουλος προέδρου ΟΤΑ Μείζονος Θεσσαλονίκης σε θέματα Επιμόρφωσης Προσωπικού, Δημοσίων Σχέσεων και Ενημέρωσης του Κοινού σε θέματα Περιβάλλοντος & Ανακύκλωσης (2002 έως και σήμερα). Διευθυντής γραφείου τύπου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1994 - 1997).

Υπήρξε ακόμα εισηγητής σε επιδοτούμενα προγράμματα από την Ευρωπαϊκή Ενωση στο Θεματικό Πεδίο της Επαγγελματικής Κατάρτισης και του Επαγγελματικού Προσανατολισμού, που υλοποιήθηκαν από Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ).

Τα «πανεπιστήμια» Shelbourne και Brentwick. Δύο πανομοιότυπα πλοκάμια του ίδιου κυκλώματος.

Τέλος, παραθέτει και μια σειρά από έντυπα και ΜΜΕ, στα οποία εργάστηκε ως δημοσιογράφος, συντάκτης και παραγωγός, όπως το ραδιόφωνο του Δήμου Αθηναίων 9,84 (1995-2002), το σταθμό της Ιεράς Μητρόπολης Θεσσαλονίκης, το περιοδικό «Βιοτεχνικός Κόσμος», την ΕΡΤ Βορείου Ελλάδας, το ομογενειακό κανάλι της Αστόρια, την εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» και τη «Metrosport».

Η κοινωνική δράση

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του, ο Κ. Μ. είναι:

- Μέλος της Ενωσης Ανταποκριτών Ξένου Τύπου. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι δεν ανήκει στα τακτικά μέλη της Ενωσης που προϋποθέτουν διαπιστευμένη δημοσιογραφική δραστηριότητα, αλλά στα εταιρικά. Στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται, σύμφωνα με το καταστατικό της Ενωσης, «εργαζόμενοι στο Διπλωματικό Σώμα, Ακόλουθοι Τύπου, σύμβουλοι Επικοινωνίας και Δημοσίων Σχέσεων, όπως και προσωπικότητες της ελληνικής δημόσιας ζωής που ενδιαφέρονται να παρακολουθούν συστηματικά τις εξελίξεις της ΕΑΞΤ και να συμμετέχουν στις εκδηλώσεις της». Για να γίνει δε κάποιος εταιρικό μέλος χρειάζεται δύο υπογραφές από τακτικά μέλη, δύο φωτογραφίες και μία αίτηση.

- Μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Δημοσίων Σχέσεων. Η Ελληνική Εταιρεία Δημοσίων Σχέσεων (ΕΕΔΣ) ιδρύθηκε το 1961 και είναι ο μοναδικός φορέας στον τομέα των Δημοσίων Σχέσεων στην Ελλάδα. Στεγάζει τη συντριπτική πλειοψηφία των επαγγελματιών του χώρου, επιδιώκοντας τόσο τη βελτίωση του επιπέδου τους, όσο και τη σωστή επαγγελματική κατάρτιση των μελλοντικών στελεχών του κλάδου. Η εγγραφή γίνεται με κάποιο χρηματικό ποσό.

Ο Κ. Μαργαρίτης «αξιοποιήθηκε» από το υπουργείο Παιδείας την πρώτη τετραετία και από το υπουργείο Υγείας τη δεύτερη.

- Μέλος της Πανελλήνιας Ενωσης Μεταφραστών. Μέλη της Ενωσης μπορούν να γίνουν φυσικά πρόσωπα που ασκούν νόμιμα το επάγγελμα του μεταφραστή και που πληρούν τουλάχιστον μία από τις εξής προϋποθέσεις: Είναι κάτοχοι πανεπιστημιακού τίτλου στον κλάδο της μετάφρασης ή συναφούς κλάδου (π.χ. τμήματα ξένων γλωσσών, γλωσσολογίας, επικοινωνιολογίας) ή τεκμηριωμένη σχετική προϋπηρεσία 3 ετών. Εχουν μεταφραστική προϋπηρεσία σε όργανο της Ε.Ε. ή άλλου διεθνούς οργανισμού. Είναι κάτοχοι άλλου πανεπιστημιακού τίτλου και έχουν ειδίκευση στη μετάφραση ή προϋπηρεσία 4 ετών. Είναι αλήθεια ότι δεν βρήκαμε το όνομα του κυρίου Μαργαρίτη ανάμεσα στους μεταφραστές-μέλη της ένωσης.

- Μέλος της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Δεν έχουμε κανένα λόγο να αμφισβητήσουμε τη συμμετοχή του Κ.Μ. στην εταιρεία του κ. Μέρτζου (βλ. «Ιός» 30/9/07).

- Μέλος του Σωματείου «Φίλοι του Τεχνικού Μουσείου Θεσσαλονίκης».

- Ιδρυτικό μέλος της ΜΚΟ «Ελληνική Πολιτιστική Δράση» στη Θεσσαλονίκη, που έχει χρηματοδοτηθεί πρόσφατα με 25.000 ευρώ.

- Επίτιμο μέλος Προτύπου Κέντρου Πολιτιστικής & Αθλητικής Ανάπτυξης της Ελληνικής Περιφέρειας.

Ο Κ. Μαργαρίτης με τις διάσημες προσωπικότητες που παρουσίασαν το βιβλίο του.

Εμφανίζεται επίσης ως μέλος όλων των επιτροπών που συστήνει ο ΟΕΕΚ, πράγμα φυσικό εφόσον ήταν διορισμένος αντιπρόεδρος του οργανισμού.

Τέλος, όπως ο ίδιος δηλώνει στο εξώφυλλο του βιβλίου του (βλ. διπλανή στήλη), το 2007 ήταν εκπρόσωπος του υπουργείου Παιδείας στην Ε.Ε.

Ολες οι επαγγελματικές και κοινωνικές ιδιότητες του κ. Μαργαρίτη είναι απολύτως σεβαστές και κανείς δεν εκπλήσσεται από το γεγονός ότι η κομματική του ταυτότητα ήταν -από ό,τι φαίνεται- το δυνατό του χαρτί. Αποτελεί πάγια ελληνική τακτική πρυτάνεις, δήμαρχοι, υπουργοί κ.λπ. να επιλέγουν συμβούλους και συνεργάτες από τον κομματικό τους χώρο.

Το κρίσιμο σημείο στο βιογραφικό του κ. Κ.Μ. είναι οι τίτλοι σπουδών που επικαλείται ο ίδιος. Είναι αυτοί οι τίτλοι που θαύμασε ο Γιώργος Αυτιάς στην «Espresso», μιλώντας για το «πλούσιο βιογραφικό σπουδών» του κυβερνητικού στελέχους (13/6/06).

Οι πλούσιες σπουδές

Ο Κ. Μαργαρίτης θαυμάζει την προσωπική του ιστοσελίδα.

Σύμφωνα, λοιπόν με την ιστοσελίδα του, ο Κ.Μ. είναι απόφοιτος 17ου Γενικού Λυκείου Θεσσαλονίκης, έχει πτυχίο Αγγλικής Φιλολογίας από το College of Staten Island και μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων από το Shelburne University.

Το Shelbourne (ή Shelburne, όπως το γράφει) University, που επικαλείται ως ακαδημαϊκό του τίτλο ο κ. Μαργαρίτης, είναι ανύπαρκτο! Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά «πανεπιστήμια-μαϊμούδες» που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο και πουλούν σε αφελείς και επιτήδειους ψεύτικα διπλώματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μεταπτυχιακά και διδακτορικές διατριβές!

Αντιγράφουμε από άρθρο έγκυρου ειδικευμένου περιοδικού: «Το Shelbourne δεν υπάρχει. Ουδέποτε υπήρξε. Υποστήριζε ότι έχει έδρα την Ιρλανδία, αλλά στην πραγματικότητα -όπως αποκάλυψε έρευνα που πραγματοποιήθηκε πέρυσι από την FTC (Federal Trade Commission, Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου στις ΗΠΑ)- πρόκειται για το ένα από τα πολλά -πάνω από ντουζίνα- ονόματα που χρησιμοποιούσε μια διεθνής εταιρεία πλαστών διπλωμάτων, η οποία πουλούσε πτυχία από τα μέσα του '90 προς 500 έως 2.500 δολάρια. Η εταιρεία με βάση τη Ρουμανία έστελνε εκατομμύρια e-mail σ' όλο τον κόσμο, και υποσχόταν στους αποδέκτες ότι μπορούν να αποκτήσουν πανεπιστημιακούς τίτλους χωρίς καμιά ακαδημαϊκή εργασία. Εκτός από τα διπλώματα, η εταιρεία προμήθευε και πλαστούς ελέγχους προόδου και ψεύτικες συστατικές επιστολές» (The Chronicle of Higher Education, 25/6/04).

Ενας από τους πιο ειδικευμένους ερευνητές της απάτης με τα διαδικτυακά πανεπιστήμια-μαϊμούδες, ο Τζον Μπέαρ έχει προειδοποιήσει ήδη από το 2001: «Το Shelbourne University είναι το έκτο νέο όνομα αυτής της μεγαλύτερης απάτης με διπλώματα που σημειώθηκε τα τελευταία χρόνια. Καθώς φαίνεται αλλάζουν το όνομά τους κάθε λίγους μήνες ή όταν η πιο πρόσφατη απάτη αρχίζει να αποκτά αρνητική δημοσιότητα. Στην αρχή ονομαζόταν San Moritz, στη συνέχεια Palmers Green, μετά Harrington, μετά Brentwick, μετά Devonshire και τώρα Shelbourne. Πρόκειται για μια διεθνή απάτη πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, με πλοκάμια στις ΗΠΑ, τη Ρουμανία, το Ισραήλ και την Κύπρο».

Το Shelbourne University αποτελεί έναν κρίκο στην αλυσίδα του University Degree Program (UDP), μιας εταιρείας που ίδρυσαν οι Αμερικανοί Τζέισον και Καρολάιν Αμπρααμ στο Μπρούκλιν στις αρχές της δεκαετίας του '90. Το UDP θεωρείται σήμερα ο «παππούς» των πάμπολλων παρόμοιων «επιχειρήσεων» που εξαπλώνονται στο Διαδίκτυο. Το UDP, την εποχή της άνθησής του, προσέφερε πτυχία κάθε επιθυμητής ειδικότητας με το αζημίωτο. Ο πελάτης δεν γνώριζε εκ των προτέρων ποιο «πανεπιστήμιο» θα του χορηγήσει το πτυχίο, για λόγους «προστασίας από κακόβουλους που θα θελήσουν να αμφισβητήσουν το εύρος των σπουδών του αλλά και την κακή δημοσιότητα», σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της εταιρείας. Πάνω από 30.000 πτυχία πουλήθηκαν με τον τρόπο αυτό και οι εισπράξεις ξεπέρασαν τα 100 εκατ. δολάρια.

Με τον καιρό και επειδή άρχισε να γίνεται γνωστή η απάτη, οι εταιρείες αυτές επινόησαν και ψεύτικους «οργανισμούς πιστοποίησης», οι οποίοι υποτίθεται ότι εξασφαλίζουν την εγκυρότητα των πλαστών πτυχίων. Ομως κι αυτοί οι οργανισμοί ήταν φαντάσματα. Αλλη μέθοδος που ακολουθήθηκε ήταν να εμφανίζουν τα ανύπαρκτα «εκπαιδευτικά ιδρύματα» ως παραρτήματα ή σχετιζόμενα με κάποια και αναγνωρισμένα πανεπιστήμια.

Από τις αρχές του 2003 η FTC στις ΗΠΑ και οι βρετανικές αρχές ξεκίνησαν συστηματικές έρευνες και άσκησαν διώξεις στους ιδιοκτήτες του UDP, με αποτέλεσμα να κλείσουν τα τηλεφωνικά κέντρα και να κατέβουν οι ιστοσελίδες των ψεύτικων πανεπιστημίων, ενώ το ζεύγος Αμπρααμ συμφώνησε να επιστρέψει 100.000 δολάρια από τα κέρδη.

Ειδικά το Shelbourne University εμφανιζόταν με έδρα την Ιρλανδία, ενώ ο διαδικτυακός τόπος που το φιλοξενούσε ανήκε σε κάποιον Χένρι Χέστον από το Λος Αντζελες. Η ιστοσελίδα αυτή (www.henryheston.com. cnchost.com) έκλεισε με εντολή του FTC, αλλά μέχρι πριν από λίγους μήνες η απάτη συνεχιζόταν μέσω άλλων ονομάτων και δικτυακών τόπων.

Υποτίθεται ότι το Shelbourne University ήταν ένα απολύτως αναγνωρισμένο Πανεπιστήμιο στην Ιρλανδία. Ηδη, όμως, από το 2001 η κυβέρνηση της Ιρλανδίας είχε υποσχεθεί ότι θα κλείσει αυτές τις εταιρείες. Ο υπουργός Παιδείας της Ιρλανδίας Γουίλι Ο'Ντι είχε δηλώσει δημόσια ότι «πρέπει να γίνει γνωστό ότι αυτά τα διπλώματα είναι ψεύτικα και ότι δεν υπάρχει ούτε Shelbourne University ούτε Glencullen University». Ο υπουργός Παιδείας συμπλήρωσε ότι «αυτές οι εταιρείες δεν έχουν καμιά σχέση με την εκπαίδευση στην Ιρλανδία και δεν είναι καταχωρισμένες ούτε αναγνωρίζονται από το κράτος σύμφωνα με το νόμο του 1997».

Η απάντηση των εταιρειών ήταν να προσπαθήσουν να κερδίσουν χρόνο, επικαλούμενες ότι είναι απολύτως αναγνωρισμένες από την κυβέρνηση της Μαλαισίας... Το σίγουρο είναι ότι σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης το Shelbourne University είναι συνώνυμο με την απάτη.

Ο κ. Μαργαρίτης δεν είναι, βέβαια, ο μόνος αξιωματούχος χώρας που κάνει χρήση των υπηρεσιών αυτών των ψευτο-πανεπιστημίων. Για την ακρίβεια, ο λόγος που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο αυτών των πτυχίων είναι το γεγονός ότι αξιωματούχοι, σε πολλές χώρες επιχείρησαν να ξεγελάσουν το δημόσιο με τέτοια χαρτιά, διεκδικώντας μεγαλύτερες θέσεις και μισθούς.

Είναι χαρακτηριστικός ο τίτλος του πορίσματος που κατέθεσε στο αμερικανικό Κογκρέσο η ερευνητική επιτροπή για το ζήτημα: «Ομοσπονδιακοί υπάλληλοι απέκτησαν πτυχία από πλαστά ιδρύματα και άλλα μη αναγνωρισμένα σχολεία, ορισμένοι μάλιστα με έξοδα του Δημοσίου» (GAO, 11/5/04).

Η ελληνική πρωτοτυπία έγκειται στο γεγονός ότι ο κ. Μαργαρίτης που κραδαίνει το πτυχίο του Shelbourne University ήταν ταυτόχρονα και πολιτικός υπεύθυνος στο χώρο ακριβώς της αξιολόγησης των πανεπιστημίων και της αναγνώρισης των πτυχίων.

Μπάρμπας στην Κορώνη

Εκείνο λοιπόν που δεν γίνεται αντιληπτό είναι πώς ένας απόφοιτος λυκείου με δίπλωμα ιδιωτικού κολεγίου που δεν αναγνωρίζεται ούτε σαν ανώτερη σχολή στην Ελλάδα, τοποθετήθηκε μετά τις εκλογές του 2004 αντιπρόεδρος στον τομέα του υπουργείου Παιδείας που ασχολείται ακριβώς με αυτό το αντικείμενο.

Τα δημόσια και τα ιδιωτικά ΙΕΚ, πέρα από την προσοδοφόρα για το κράτος οικονομική συνεισφορά τους και τη γενναία κοινοτική στήριξη, υποτίθεται ότι τελούν και κάτω από κάποιον επιστημονικό έλεγχο. Φαίνεται όμως ότι ο αντιπρόεδρος του οργανισμού και νυν αναπληρωτής διοικητής του Δρομοκαΐτειου είχε λύσει μαγικά αυτό το μικρό τεχνικό πρόβλημα με την «απόκτηση» του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών.

Διαφορετικά πώς θα ήταν δυνατό να προΐσταται οργανισμού (ΟΕΕΚ), έργο του οποίου είναι «η υποβολή προτάσεων στον υπουργό Παιδείας για τη χάραξη κατευθύνσεων, το σχεδιασμό και τον προγραμματισμό της πολιτικής για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, η οργάνωση και λειτουργία των ΙΕΚ, ο καθορισμός του περιεχομένου σπουδών των δημοσίων και ιδιωτικών ΙΕΚ, η εποπτεία και ο έλεγχος των ιδιωτικών ΙΕΚ και η παρακολούθηση των διεθνών τάσεων και προοπτικών στον τομέα της απασχόλησης»;

Στις αρμοδιότητές του μάλιστα ανήκε «η αναγνώριση και κατοχύρωση επαγγελμάτων, αντίστοιχων προς την εκπαίδευση και κατάρτιση, που παρέχουν τα ΙΕΚ, σύμφωνα με τα δεδομένα και τις ανάγκες της ελληνικής αγοράς, αλλά και όσα ισχύουν στην Ε.Ε., ο καθορισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων όλων των επιπέδων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης του Ν. 2009/92, σε συνεργασία με τα, κατά περίπτωση, αρμόδια υπουργεία και τους κοινωνικούς εταίρους», και τέλος:

«Η αναγνώριση των τίτλων, που απονέμονται από άλλους ελληνικούς φορείς επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης, η ισοτιμία αντίστοιχων τίτλων της αλλοδαπής και η παροχή των αναγκαίων πληροφοριών, σχετικά με την αναγνώριση των δικαιωμάτων και πιστοποιητικών, καθώς και με τους άλλους όρους πρόσβασης στα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα».

Το τελευταίο αυτό εδάφιο της λειτουργίας του ΟΕΕΚ έχει προκαλέσει κατά καιρούς πολλά δράματα στο υπουργείο Παιδείας με αποφοίτους ξένων πανεπιστημίων που δεν κατάφερναν να πάρουν την πολυπόθητη ισοτιμία. Επιτροπές, εξετάσεις και άπειρα χαρτιά ζητούσε το ΔΙΚΑΤΣΑ για να πιστοποιήσει τις σπουδές και να δώσει την έγκριση. Κινητοποιήσεις πάσης φύσεως, ακόμα και μάχες δόθηκαν κατά καιρούς από φοιτητές και γονείς για να πετύχουν τις ισοτιμίες.

Πολλές φορές, μάλιστα, δεν δικαιώθηκαν. Πτυχία ιδιωτικών (ή ακόμη και επίσημων κρατικών) πανεπιστημίων δεν αναγνωρίστηκαν σαν ισότιμα με αυτά των ΑΕΙ ή των ΤΕΙ. Ομως ο επί τριετία αντιπρόεδρος του οργανισμού είχε βρει, όπως είδαμε, την ιδανική λύση στο (δικό του) πρόβλημα. Ενας κομματικός διορισμός σε κρατικό φορέα είναι ο κανόνας στις ελληνικές κυβερνήσεις. Λίγο ενδιαφέρει πόσο και τι έχει σπουδάσει ο συγκεκριμένος.

- Ενδιαφέρει, όμως, ότι διορίστηκε στη θέση αυτή του αντιπροέδρου του ΟΕΕΚ χωρίς αναγνωρισμένο τίτλο σπουδών, για να το πούμε όσο κομψότερα γίνεται. Στον τομέα που ακριβώς αυτό οφείλει να ελέγχει για να μην αναγνωρίζονται πτυχία μαϊμούδες σαν αυτό του Shelbourne.

- Και βέβαια ενδιαφέρει ότι μετά την υπουργό Παιδείας και με τη σύμφωνη γνώμη του πρωθυπουργού, ο υπουργός Υγείας Δημήτρης Αβραμόπουλος τον διόρισε αναπληρωματικό διοικητή σε ένα μεγάλο νοσοκομείο με ψεύτικους τίτλους σπουδών. Εκτός και αν λόγω της φύσης του συγκεκριμένου νοσοκομείου, όπου ο καθένας μπορεί να δηλώνει Μέγας Ναπολέων, ο αναπληρωτής διοικητής του μπορεί εξίσου να επικαλείται μεταπτυχιακές σπουδές σε ανύπαρκτο πανεπιστήμιο.

Από την προεκλογική εκστρατεία στην Α' περιφέρεια Θεσσαλονίκης.

«Αν αγχώνεσαι για το επαγγελματικό σου μέλλον, ο Κ. Μαργαρίτης, αντιπρόεδρος του ΟΕΕΚ και υποψήφιος βουλευτής της Ν.Δ., έχει όλο το know how για να επιλέξεις», έλεγε στο εισαγωγικό μιας συνέντευξης με τον Κ. Μ. το περιοδικό «Lipstick» (8/8/2007). Την ίδια χρονιά ο «Αγγελιοφόρος της Κυριακής» έγραφε «ο Κ. Μ. δουλεύει σκληρά για να πετύχει την υψηλή ποιότητα στην εκπαίδευση».

Ο πρώην αντιπρόεδρος του ΟΕΕΚ πέρα από τις προσπάθειες για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και τις «μεταπτυχιακές» σπουδές του έχει να επιδείξει και συγγραφικό έργο. Οι εκδόσεις «Εξάντας» εξέδωσαν το 2007 το βιβλίο του «Με άλλη ματιά». Το βιβλίο παρουσίασαν στην αίθουσα του ΕΒΕΑ, οι Αντώνης Ρέμος, Βασίλης Τσιάρτας (τ. διεθνής ποδοσφαιριστής) και Μιμή Ντενίση.

Την παρουσίαση συντόνισε η ηθοποιός Μελίνα Κυριακοπούλου. Την εκδήλωση χαιρέτησαν ο βουλευτής Πέτρος Τατούλης, ο πρόεδρος του ΟΕΕΚ Χαράλαμπος Μπότσαρης, η ηθοποιός Ηρώ Μουκίου και η δημοσιογράφος (και πλέον βουλευτής) Νατάσσα Ράγιου. Αν μη τι άλλο λοιπόν -κρίνοντας και από το πάνελ- αυτό που μπορεί κανείς να θαυμάσει στον Κ. Μ. είναι ο απίστευτος τρόπος που ο ίδιος πλασάρει τον εαυτό του σαν ένα ακριβό εμπόρευμα.

* Στον πρόλογο που γράφει ο ίδιος μαθαίνουμε όσα τον αφορούν από τότε που εκλέχτηκε στο 15μελές συμβούλιο του σχολείου του. Οπως λέει, «στόχο είχα την άμεση επίλυση των προβλημάτων των συμμαθητών μου και την ανάληψη πρωτοβουλιών που χαρακτηρίστηκαν καινοτόμες για την εποχή μου».

* Περισσότερο διαφωτιστικός λίγο παρακάτω: «Οι σπουδές μου στις ΗΠΑ και η ενεργός συμμετοχή μου στον προεκλογικό αγώνα του πρώτου αφροαμερικανού δημάρχου της Ν. Υόρκης συνέβαλαν καθοριστικά στη γνωριμία μου με κορυφαίες προσωπικότητες της πολιτικής ζωής των ΗΠΑ». Γνωρίζοντας ότι ο David Dinkins υπήρξε δήμαρχος της Νέας Υόρκης από το 1990 έως το 1993 προκύπτει περίπου το πότε ο συγγραφέας σπούδαζε στις ΗΠΑ. Ακριβώς την εποχή που το ζήτημα των πλαστών πτυχίων πήρε στις ΗΠΑ μεγάλη δημοσιότητα.

* Ο πρόλογος συνεχίζεται: «Σαν μέλος της διοίκησης του ΟΕΕΚ με όραμα τον πρωταγωνιστικό ρόλο της νέας γενιάς δημιουργήσαμε 15 νέα ΙΕΚ σε συνεργασία με τους Δήμους και χωρίς επιβάρυνση του έλληνα φορολογούμενου». Την ίδια εποχή, θυμίζουμε, οι συμβασιούχοι των ΙΕΚ παρέμεναν πάνω από δέκα μήνες απλήρωτοι, ενώ τα ΙΕΚ, ακόμα και τα δημόσια, εισέπρατταν και εισπράττουν δίδακτρα από τους φοιτητές, μαζί με τις γενναίες κοινοτικές χρηματοδοτήσεις.

Η νομιμοποίηση των κολεγίων και των πάσης φύσεως σχολών δημιούργησε απίστευτες νομοθετικές ρυθμίσεις στις χώρες που κατ' εξοχήν υιοθέτησαν τέτοια μοντέλα. Επιστήμονες, ερευνητές και νομικοί προσπαθούν ακόμα να βρουν και να ανακόψουν τη δαιδαλώδη πορεία της παράνομης διακίνησης «ιδιωτικής εκπαίδευσης». Κι αν στις ΗΠΑ και στην Ε.Ε. ακόμα παλεύουν με τα πλαστά πτυχία, σκεφτείτε τι έχει να γίνει εδώ τώρα που όλα αυτά τα κέντρα θα νομιμοποιηθούν, σύμφωνα με το κοινό όραμα Στυλιανίδη-Καραμανλή.

Ποιος εχέφρων ευκατάστατος νέος θα αφήνει καλοκαιριάτικα την πισίνα του για να δώσει πανελλήνιες, όταν γρήγορα (και μερικές φορές πολύ εύκολα) θα μπορεί να κρατήσει στα χέρια του ένα πτυχίο ισότιμο; Ασε μετά τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ να σφάζονται στην ποδιά του υπουργείου για τους τετραετείς προϋπολογισμούς, τα συγγράμματα και το άσυλο.

* Οσο για τον κύριο Μαργαρίτη, τελειώνει τον πρόλογο λέγοντας:

«Η συμμετοχή μου σε διεθνείς συναντήσεις για την κατάρτιση και η πολιτική μου θεώρηση για την Ελλάδα της Ευρώπης, για πολίτες με σύγχρονο ύφος και πλουραλισμό (...) με οδήγησε στη συγγραφή του βιβλίου που κρατάτε στα χέρια σας. Η έκδοση συνέπεσε με τα 50 χρόνια ζωής της Ε.Ε. Η ενότητα βασίζεται σε κοινές αξίες: την ελευθερία, τη δημοκρατία, το κράτος δικαίου, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ισότητα. Είμαι της άποψης ότι ένας πολιτικός πρέπει να είναι τεχνοκράτης, να έχει ξεκάθαρες πολιτικές θέσεις και να πορεύεται πάνω σε αξίες και ιδανικά».

Εμείς τι να πούμε; Αν μη τι άλλο έχει το θάρρος της γνώμης του.