Ελευθεροτυπία - Αυτοκρατορία «γυμνής ισχύος»

ΠΡΟΣΗΛΘΕ ο Αμερικανός πρόεδρος Τζορτζ Μπους στη σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι με αυτοκρατορικό αέρα και με τη βεβαιότητα ότι θα γίνουν αποδεκτές, χωρίς αντιδράσεις, οι θέσεις του στα θέματα για τα οποία θα έπρεπε να αποφασίσει η Συμμαχία.

ΑΠΟΔΕΙΧΘΗΚΕ ότι προσήλθε ο πρόεδρος Μπους απροετοίμαστος και όχι σωστά ενημερωμένος από την αμερικανική διπλωματία για τις διαθέσεις των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων. Είναι η συμμαχία αμερικανικό γήπεδο, οργανισμός που ελέγχεται από την Ουάσιγκτον και κατευθύνεται από εκεί με γνώμονα τα συμφέροντα της υπερδύναμης.

ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ωστόσο, συμφέροντα, αλλά και ευαισθησίες συμμάχων χωρών, που θίγονται από τα αμερικανικά συμφέροντα και την αλαζονική συμπεριφορά του ισχυρού, ο οποίος χρησιμοποιεί τη δύναμή του για να πιέσει, να εκβιάσει, να υπαγορεύσει αποφάσεις.

ΕΠΕΣΕ στο Βουκουρέστι σε τείχος αντιδράσεων πλήρως δικαιολογημένων και αιτιολογημένων ο Αμερικανός πρόεδρος. Δεν ήταν μόνο το θέμα της ένταξης της ΠΓΔΜ, που προκάλεσε την αντίδραση της Ελλάδας, στην οποία συμπαραστάθηκαν και άλλες χώρες της Ευρώπης. Ψυχρολουσία για τον Τζορτζ Μπους ήταν η κατηγορηματική αντίδραση της Γερμανίας και της Γαλλίας για την ένταξη στο ΝΑΤΟ της Ουκρανίας και της Γεωργίας.

ΜΙΛΟΥΝ τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία για ήττα του Τζορτζ Μπους και υπογραμμίζουν ότι ο Αμερικανός πρόεδρος «έχασε το στοίχημα» να οδηγήσει στο ΝΑΤΟ την Ουκρανία και τη Γεωργία, καθώς Γαλλία και Γερμανία μπλόκαραν τη διαδικασία, διότι δεν θέλουν να επιδεινώσουν «τις ήδη τεταμένες σχέσεις με την Μόσχα».

ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ ο Τζορτζ Μπους όχι απλώς να αγνοεί, αλλά και να προκαλεί τον ρωσικό παράγοντα και τις σχέσεις, κυρίως οικονομικές, με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεν γνώριζε, άραγε, η αμερικανική διπλωματία ότι το ζήτημα της Ουκρανίας και της Γεωργίας προκαλεί ένταση και στις σχέσεις της Ευρωπαϊκης Ενωσης με τη Μόσχα; Προφανώς το γνώριζε και η λογική εξήγηση είναι ότι επιδιώκει την επιδείνωση.

ΚΙΝΕΙΤΑΙ η αμερικανική διπλωματία στον χώρο της γυμνής ισχύος, όπου θέλει να σύρει και τους ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους των ΗΠΑ, παραμερίζοντας το διεθνές δίκαιο και τις αρχές της ισορροπίας και του αμοιβαίου σεβασμού.

Η ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ισχύς των Ηνωμένων Πολιτειών υποχωρεί μπροστά σ' ένα βέτο στη διαφωνία ενός κράτους-μέλους, μικρού ή μεγάλου, ιδίως σε θέματα διεύρυνσης. Το βέτο αποδεικνύεται, συνεπώς, ισχυρότερο. Η αυτοκρατορική αλαζονεία έχει υπονομεύσει τον ΟΗΕ. Τη νομική δομή του ΝΑΤΟ δεν την έχει διαλύσει. Ακόμη...