Η ΜΑΛΛΟΝ ΑΣΧΕΤΗ ΜΕ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΔΑ ΥΠΕΞ, ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ Ν' ΑΚΟΥΣΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΓΙΑ ΣΚΟΠΙΑ, ΑΛΛΑ ΕΞΕΠΛΑΓΗ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΝΟ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΔΑΣ ΟΜΟΛΟΓΟΥ ΤΗΣ!
Πώς ο Φριντ κρέμασε την Κοντολίζα, που κρέμασε τον Μπους...
Του Δ. Π. ΔΗΜΑ
Η κ. Κοντολίζα Ράις, η μεγαλοπρεπής και τα μάλα υπερτιμημένη Αμερικανίδα υπουργός Εξωτερικών, δεν είναι συνηθισμένη να ακούει αντιρρήσεις και ιδιαίτερα σε αυστηρό τόνο.
Ετσι, δεν ήταν «χαρούμενη» για την εξέλιξη που, την περασμένη Παρασκευή, πήρε η συζήτησή της με την Ελληνίδα ΥΠΕΞ κ. Ντόρα Μπακογιάννη.
«Τι να φταίει»...
Μετά την, κατ' ουσίαν, απόρριψη της τελευταίας πρότασης Νίμιτς από την ελληνική πλευρά, η πεπεισμένη κ. Ράις για την «άριστη δουλειά» που 'χε κάνει κατά τις προηγηθείσες δύο βδομάδες ο συνεργάτης της κ. Νταν Φριντ, αναρωτήθηκε για το «τι πήγε στραβά» και θέλησε να μάθει τα «καθέκαστα» έστω και διά τηλεφώνου, από την Ελληνίδα «φίλη» της.
 Μπους, Ράις, Φριντ: το τρίο των μεγάλων επιτυχιών... |
Ηλπιζε, βεβαίως, ότι θα μετέπειθε την κ. Μπακογιάννη για το «παράλογον της υπόθεσης» και πως το Σκοπιανό θα προχωρούσε κανονικά με την ένταξη της γείτονος στη Συμμαχία.
Κατά την ημίωρη, περίπου, συζήτησή τους, η κ. Μπακογιάννη μετέφερε στην κ. Ράις, κατά τους γνωρίζοντες, την κατηγορηματική τοποθέτηση της κυβέρνησης Καραμανλή, εξηγώντας για ένα συνεχές 15λεπτο τους λόγους της ελληνικής απόφασης, με «αιχμές» για τη στήριξη που υπήρχε από σύσσωμη την ελληνική πολιτική ηγεσία.
Η κ. Ράις «δεν ήθελε ν' ακούσει τίποτε», όπως λέγεται, και μάλιστα εξεπλάγη από τον τόνο της Ελληνίδας ΥΠΕΞ «γιατί δεν έχει συνηθίσει να της μιλούν έτσι», όπως φέρεται να είπε συνεργάτης της μετά την τηλεφωνική αυτή συνομιλία.
Δεν κατάλαβε
Το ενδιαφέρον είναι πως ακόμα κι εκείνη τη στιγμή η αυτοκρατορική κ. Ράις απέτυχε να διαγνώσει την αποφασιστικότητα της ελληνικής κυβέρνησης και επέμενε, όπως και συνεργάτες της σε κάθε προηγούμενη ευκαιρία, πως οι προτάσεις Νίμιτς δεν θα 'πρεπε να 'χουν αιφνιδιάσει την Ελλάδα, γιατί είχαν παρουσιαστεί και κατά το παρελθόν και δεν είχαν απορριφθεί από την Αθήνα.
Ωστόσο, η υπόθεση πηγαίνει βαθύτερα και έχει να κάνει με το γεγονός ότι η κ. Ράις, με εξαίρεση τις εξελίξεις στο Κόσοβο και στην έκταση που αυτές τράβηξαν την ανάμιξη της Ρωσίας, ουδέποτε στη θητεία της ασχολήθηκε με υποθέσεις των Βαλκανίων· και οποτεδήποτε παρελθούσες συνομιλίες της με τους Ελληνες συναδέλφους της περιστράφηκαν στα Βαλκάνια, απλώς άκουγε και πάντοτε γύριζε τη συζήτηση σε πλέον προσφιλή γι' αυτήν ζητήματα, όπως το Μεσανατολικό.
Ηταν λογικό, συνεπώς, να πέσει έξω στους υπολογισμούς της και, επιπλέον, να μην είναι σε θέση να αξιολογήσει από μια κριτική σκοπιά την, επίσης, εσφαλμένη αποτίμηση των εξελίξεων εκ μέρους του υφισταμένου της, επί των Ευρωπαϊκών, Ντάνιελ Φριντ.
Αποτέλεσμα των συλλήβδην κακών χειρισμών του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ήταν η σχετικά «χαμένη» αντιμετώπιση του θέματος εκ μέρους του προέδρου Μπους, ο οποίος, μέχρι και την τελευταία στιγμή, φαινόταν πεπεισμένος ότι «η "Μακεδονία" μπαίνει στο ΝΑΤΟ».
Λεπτομέρειες...
Βέβαια, μπορεί η κυρία Ράις, όπως και ο κύριος Φριντ, να «έπεισαν» τον Αμερικανό πρόεδρο πως η «Μακεδονία» μπήκε στο ΝΑΤΟ και πως «κάτι μικρολεπτομέρειες» απομένουν ακόμη, που θα... ρυθμιστούν τους προσεχείς μήνες και να μην ανησυχεί για την υστεροφημία του...
Ολα είναι πιθανά, αν κρίνει κανείς από τη δήλωση της κ. Ράις σε Αμερικανούς δημοσιογράφους, στο ξενοδοχείο InterContinental, στο Βουκουρέστι, την Πέμπτη το βράδυ.
«Αν διαβάσετε τη φρασεολογία (των κειμένων), αυτό που λέει είναι πως η Μακεδονία κατ' ουσίαν προσκαλείται (στο ΝΑΤΟ) εκκρεμούσης της διευθέτησης του ζητήματος της ονομασίας» διακήρυξε η κ. Ράις, αλλά βιάστηκε να εκφράσει και την «ελπίδα» της πως η εκκρεμότητα αυτή θα «διευθετηθεί σύντομα»...
Είναι θέμα πώς βλέπει κανείς το ποτήρι. Μισοάδειο ή μισογεμάτο. Αν βλέπει βέβαια το ποτήρι...