Ελευθεροτυπία - Για ποιον χτυπά η Siemens;

Η Ν.Δ. «φωτογραφίζει» το ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ ρίχνει κρυφές ματιές στον καθρέφτη αλλά επιστρέφει το μπαλάκι στη Ν.Δ., οι καταθέσεις στη Γερμανία μπλέκουν αξιωματούχους και συνδικαλιστές που αναμείχθηκαν σε ψηφιακά πακέτα του ΟΤΕ και στα συστήματα ασφαλείας του 2004, χωρίς όμως συγκεκριμένα ονόματα και διευθύνσεις. Θα μάθουμε ποτέ αν υπήρξαν μίζες και σε ποιες τσέπες πήγαν τα εκατομμύρια της Siemens; Αμφίβολο.

*Ο Γ. Παπανδρέου επιχειρεί φυγή προς τα μπρος, ζητώντας εξεταστική επιτροπή, ώστε να διαχωρίσει τη θέση του από το όποιο «αμαρτωλό» παρελθόν του ΠΑΣΟΚ.

Ο δημόσιος καβγάς Χρυσοχοΐδη - Παπαντωνίου - Μαλέσιου και το μεταξύ τους «πινγκ πονγκ» ευθυνών (συν τη δήλωση της Βάσως Παπανδρέου ότι στο ΠΑΣΟΚ δεν έγινε ποτέ πραγματική κάθαρση), έφερε ξανά την μπάλα στη μικρή «πράσινη» περιοχή, με αποτέλεσμα η Χαρ. Τρικούπη να υποστεί νέα επικοινωνιακή ζημιά.

«Η κυβέρνηση έβαλε το δόλωμα κι εμείς τσιμπήσαμε», παραδέχονται τώρα πολλά στελέχη. Ετσι, το ΠΑΣΟΚ οργανώνει αντιπερισπασμό την Τρίτη, όταν οι βουλευτές του θα παρουσιάσουν τις συμβάσεις που υπέγραψε η κυβέρνηση Καραμανλή με την αμερικανική κοινοπραξία SAIC (υπεργολάβος της οποίας ήταν η Siemens).

Εγγραφο-φωτιά

Σύμφωνα με το επιτελείο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πρόκειται για διπλό σκάνδαλο: Η Αθήνα και 7 εκατ. επιπλέον πλήρωσε σε σχέση με την αρχική σύμβαση (265 εκατ. ευρώ το κόστος της) και συμφώνησε να παραλάβει (έως το τέλος του χρόνου) ένα λειψό σύστημα ασφαλείας. Οι «πράσινοι» επιμένουν, μάλιστα, πως το ισχυρό «χαρτί» τους είναι η εισαγγελική παρέμβαση, που τεκμηριώνει το βαρύτατο αδίκημα της απιστίας για «γαλάζιο» πρώην κυβερνητικό στέλεχος το οποίο χειρίστηκε την υπόθεση από τις εκλογές του 2004 και μετά.

Ενα έγγραφο-φωτιά που έφτασε μεν στη Βουλή αλλά δεν αποκαλύφθηκε ποτέ.

*Την ιδια στιγμή, πάντως, και στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ γίνεται υπογείως εσωτερικός έλεγχος προκειμένου να εντοπιστεί αν μπήκαν στα ταμεία τους λεφτά ή αν κατέληξαν μίζες στις τσέπες στελεχών τους. Οι γραμματείς Λ. Ζαγορίτης και Ν. Αθανασάκης έψαξαν τα δύο κομματικά ταμεία, διαβεβαιώνοντας αμφότεροι πως «είμαστε απολύτως καθαροί».

Σε επίπεδο στελεχών, βεβαίως, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα: Στη Ν.Δ. υποστηρίζουν ότι έψαξαν το θέμα και εμφανίζονται σίγουροι ότι στις γερμανικές αρχές δεν υπάρχουν καταθέσεις που να προσωποποιούν κατηγορίες.

Στο ΠΑΣΟΚ πάλι «ξεσκονίζουν» με μεγαλύτερη επιμέλεια τα στελέχη που είχαν ρόλο κατά τα διαστήματα που η Ελλάδα συνεργάστηκε με τη Siemens. Πρόκειται, όμως, για συμβάσεις απ' το 1989 και μετά. Τι σημαίνει αυτό; Οτι πέραν των στελεχών της «οικουμενικής» κυβέρνησης και των υπουργών του Κ. Μητσοτάκη συμβάσεις με την εταιρεία έχουν χειριστεί 6 «πράσινοι» υπουργοί, 14 υφυπουργοί και δεκάδες υπηρεσιακοί παράγοντες. Παράδειγμα; Στην προμήθεια του C4I ούτε λίγο ούτε πολύ ενεπλάκησαν περισσότερα από 100 άτομα.

Ενα σύνολο παραγόντων όπου εκτός από τα πολιτικά στελέχη και τους υπηρεσιακούς παράγοντες υπουργείων (Δημόσιας Τάξης και Αμυνας) μετείχαν κορυφαίοι στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., του Λιμενικού, η Οργανωτική Επιτροπή των Ολυμπιακών Αγώνων (σε επίπεδο σύνταξης προδιαγραφών), όπως επίσης και μια αυστραλιανή εταιρεία συμβούλων.

«Υποπτες» μπίζνες

*Η ασφάλεια, όμως, δεν ήταν η μοναδική δουλειά που ανέλαβε η Siemens στην Ελλάδα την ίδια χρονική περίοδο. Υπήρξαν και άλλες συμβάσεις που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ και ολοκλήρωσε η Ν.Δ.: Εβαλε, για παράδειγμα, «πόδι» στο Κέντρο Ελέγχου Κυκλοφορίας (ΥΠΕΧΩΔΕ) και στους νέους υποσταθμούς της ΔΕΗ που ενίσχυσαν το σύστημα ηλεκτροδότησης για τους Αγώνες (Φάληρο, Ελληνικό, Κορυδαλλός και ΟΑΚΑ).

Οπως, επίσης, ανέλαβε εσπευσμένα να εξασφαλίσει τους απαραίτητους συρμούς για τον προαστιακό σιδηρόδρομο. Το κόστος όλων αυτών των προμηθειών, που διαχειρίστηκαν τα υπουργεία ΠΕΧΩΔΕ, Μεταφορών και Ανάπτυξης; Ισως και πάνω από 150 εκατ. ευρώ!

«Γαλάζιοι» και «πράσινοι» υπουργοί επιμένουν πως τον Μ. Χριστοφοράκο (τότε διευθύνοντα σύμβουλο της Siemens) τον έβλεπαν μόνο σε συνέδρια, τον Πρ. Μαυρίδη δεν τον είχαν δει ποτέ, ενώ συνεργασία με έλληνες αξιωματούχους είχε μόνο ο Δ. Δενδρινός, ο οποίος μετά την απομάκρυνση του Μαυρίδη ανέλαβε τη γενική διεύθυνση.

*Συμπέρασμα: Ενας αριθμός ίσως δίνει το βαθμό δυσκολίας των ερευνών της υπόθεσης Siemens στην Ελλάδα: Μια πρόχειρη καταμέτρηση, που αφορά μόνο τα τελευταία 10 χρόνια, ανεβάζει σε 400 τα πρόσωπα που είχαν γνωμοδοτήσει ή υπογράψει υπέρ της Siemens -χωρίς να σημαίνει ότι είχαν όλοι τον ίδιο βαθμό ευθύνης και καθορισμού αποφάσεων. Κάποιοι απ' αυτούς μπορεί πράγματι να τα «πήραν». Εμείς θα τους μάθουμε ποτέ;