 |
|||||||
|
|||||||
|
|
Φύλλο Τετάρτης 15 - 02 - 2006
|
Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr Το www.enet.gr άλλαξε. Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr. Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.
ΑΝΑΚΑΤΕΨΕ την τράπουλα ο Καραμανλής, δίνοντας προτεραιότητα στην επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων, αλλά και δημιουργώντας στρατό δυσαρεστημένων Αλλαγές με διπλό ρίσκο και απόντες 40άρηδες Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ
Εριξε στην... αρένα τις χρυσές εφεδρείες της Ν.Δ., τόλμησε κινήσεις πολιτικού και προσωπικού ρίσκου και άφησε απ' έξω τους 40άρηδες, δημιουργώντας έναν... στρατό δυσαρεστημένων.
Σ' αυτό το τρίπτυχο κινήθηκε ο Κ. Καραμανλής στον πρώτο ανασχηματισμό τον οποίο κάνει στα μέσα της κυβερνητικής θητείας του, ακολουθώντας το παράδειγμα του θείου του και πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Καραμανλή.
Δεν ήταν η «σούπα» που περιμέναμε, δείχνει όμως από την άλλη και τη μεγάλη «φτώχεια» σε στελέχη πρώτης γραμμής της Ν.Δ. στη γενιά των 50άρηδων. Ο Κ. Καραμανλής έστειλε και πάλι το μήνυμα ότι προτεραιότητά του είναι οι μεταρρυθμίσεις, όσο και αν το περιεχόμενό τους σηκώνει συζήτηση και ως προς την αποτελεσματικότητά τους και ως προς το εύρος τους. «Πιο αποφασιστικά» «Το νέο κυβερνητικό σχήμα έχει έναν σκοπό», τόνισε ο πρωθυπουργός στις δηλώσεις του στο Μέγαρο Μαξίμου χθες το βράδυ: «Να προχωρήσει ακόμα πιο αποφασιστικά, πιο γρήγορα τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη ο τόπος: στο Κράτος, στην οικονομία, στην Παιδεία, την Υγεία». Και πρωτά απ' όλα, στις αλλαγές που νομοθετήσαμε για τις ΔΕΚΟ. Γιατί η μεταρρύθμιση αυτή επιδρά θετικά και άμεσα τόσο στο Κράτος, όσο και στην οικονομία. Η στρατηγική των μεταρρυθμίσεων είναι κομβικής σημασίας. Αυτή τη στρατηγική θα συνεχίσουμε. Με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα. Με ακόμα εντονότερους ρυθμούς». Ο πρωθυπουργός **Αφησε ως έχει το οικονομικό επιτελείο υπό τον Γ. Αλογοσκούφη. Εκανε διορθωτική κίνηση στο υπουργείο Ανάπτυξης (αντικατέστησε τον υφυπουργό Γ. Σαλαγκούδη με τον Αν. Νεράντζη) και έδωσε το υπουργείο Απασχόλησης στον Σάββα Τσιτουρίδη, ο οποίος θεωρείται ότι δεν θα κάνει προσωπική πολιτική και θα κινηθεί πιστά στη γραμμή Καραμανλή-Αλογοσκούφη. **Από τα βασικά υπουργεία, δεν άγγιξε επίσης το ΠΕΧΩΔΕ του Γιώργου Σουφλιά και το Παιδείας της Μαριέττας Γιαννάκου. **Η πρώτη κυβέρνηση Καραμανλή ξεκίνησε με 48 μέλη, με τις αποπομπές κατέβηκε στα 46 και με τις θέσεις που κατήργησε στον ανασχηματισμό έφτασε στα 40. **Οι επιλογές ρίσκου είναι η Ντόρα στο Εξωτερικών και ο Αβραμόπουλος στο Υγείας. **Η είσοδος του Βύρωνα Πολύδωρα στην κυβέρνηση, και μάλιστα στην «ηλεκτρική καρέκλα» του υπουργού Δημόσιας Τάξης, θα κρίνει τις προσωπικές του αντοχές αλλά και την εικόνα της κυβέρνησης. Να δούμε ποιες από τις αρχές του κώδικα των σαμουράι θα εφαρμόσει ο Βύρων. **Αναμενόμενη η έξοδος του Νικήτα Κακλαμάνη από την κυβέρνηση, αλλά το γεγονός ότι συνοδεύτηκε και από το χρίσμα του υποψήφιου δημάρχου -είναι το πρώτο που δίνει η Ν.Δ. επίσημα- έχει τον δικό του πολιτικό συμβολισμό. **Αναμενόμενη ήταν και η επιστροφή του Σάββα Τσιτουρίδη. Είναι το «mea culpa» του Καραμανλή, διότι τον απέπεμψε όχι γιατί τον θεωρούσε κακό υπουργό (Αγροτικής Ανάπτυξης) αλλά κάτω από την πίεση της δημοσιότητας, επειδή εξασφάλισε προνομιακή μετεγγραφή για τον γιο του. Οι υποκλοπές Η αντίστροφη μέτρηση για τον ανασχηματισμό άρχισε την περασμένη Παρασκευή. Η υπόθεση των υποκλοπών έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Και ως προς το χρόνο του ανασχηματισμού -δεν θα μπορούσε να προηγηθεί της αποκάλυψης του σκανδάλου- και ως προς τη μετακίνηση του Γιώργου Βουλγαράκη από το Δημόσιας Τάξης στο υπουργείο Πολιτισμού. Ο Κ. Καραμανλής έφυγε για τον Παρνασσό με την οικογένειά του αποφασισμένος αυτό το Σαββατοκύριακο να κλείσει όλες τις εκκρεμότητες. Το Σάββατο το πρωί επέστρεψε στην Αθήνα -πήγε στο Μαξίμου- και το μεσημέρι πριν αναχωρήσει και πάλι για τον Παρνασσό, συναντήθηκε με τον Π. Μολυβιάτη. Την Κυριακή, ο Κ. Καραμανλής μίλησε με Βουλγαράκη, Νικήτα και Ντόρα και τη Δευτέρα το μεσημέρι στο διαμέρισμα που διατηρεί στο Λυκαβηττό συναντήθηκε με τον Γιώργο Σουφλιά, τον οποίο πάντα συμβουλεύεται. Πήρε και το δικό του «οκέι» και χθες ανακοινώθηκε ο ανασχηματισμός. Ο πρωθυπουργός επικοινώνησε προσωπικά τόσο με τους νεοεισερχόμενους όσο και με τους απερχόμενους υπουργούς και υφυπουργούς. Το πρώτο τηλεφώνημα το έκανε στον Γ. Βουλγαράκη στις 8 παρά τέταρτο. «Επιμένεις να φύγεις;» τον ρώτησε. «Ναι πρόεδρε» του είπε. «Εντάξει, θα πας στο Πολιτισμού όπως είπαμε». «Ουφ» ξεφύσηξε ανακουφισμένος εκείνος. «Ελευθερία» έλεγε μετά σε συναδέλφους του. Μεγάλο δώρο τού έκανε ο Κ. Καραμανλής. Εκεί που ήταν μέσα στη φωτιά, τώρα του στρώνει το χαλί για να ξαναχτίσει τη δημοφιλία του και στο μακρινό μέλλον να αναδειχθεί και σε ένα αντίπαλο δέος της Ντόρας Μπακογιάννη μέσα στη Ν.Δ. Νο2 η Ντόρα Μεγάλο δώρο έκανε ο Κ. Καραμανλής και στην Ντόρα Μπακογιάννη. Προσφέροντάς της το υπουργείο Εξωτερικών και αναγορεύοντάς τη στο νούμερο 2 της κυβέρνησης, της στρώνει το χαλί να ξαναμπεί στο πολιτικό παιχνίδι και να ενισχύσει περαιτέρω το προφίλ της. Ταυτόχρονα είναι και μια επιλογή ρίσκου. Και ως προς την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής και ως προς το αν βρεθεί απέναντί του, όταν θα βρεθεί σε δύσκολη θέση και θα αρχίσει να αμφισβητείται η σημερινή κυριαρχία του. Δεν μπορεί πάντως κανείς να ισχυριστεί ότι είναι μόνο ένας «ανασχηματισμός της Ντόρας». **Είναι ο ανασχηματισμός και του Β. Μεϊμαράκη, που μετακομίζει από το κόμμα στο υπουργείο Αμυνας. **Είναι ο ανασχηματισμός και του Δ. Αβραμόπουλου, ο οποίος θα επιστρατεύσει την υψηλή δημοφιλία του για να διαδεχθεί τον επίσης δημοφιλή Ν. Κακλαμάνη και θα κριθεί σε έναν σκληρό τομέα της καθημερινότητας, που είναι η υγεία. Ο Αρης Σπηλιωτόπουλος, έτσι όπως αξιολόγησε το νέο κυβερνητικό σχήμα σε σύσκεψη που είχε με τους συνεργάτες του, δεν έχει καμία δυσαρέσκεια, όπως μας είπαν. Ούτε σκοπεύει να βάλει υποψηφιότητα για γραμματέας του κόμματος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επίσης δεν εξέφρασε καμία δυσαρέσκεια. Ο ευρωβουλευτής Κ. Χατζηδάκης παραμένει από τις ελάχιστες χρυσές εφεδρείες, όπως του έχει διαμηνυθεί από το Μαξίμου. Η απόφαση να μην υπουργοποιηθεί κανένας ευρωβουλευτής είναι ένας λόγος να μην εκφράσει ούτε εκείνος δυσαρέσκεια. Ο Αντ. Σαμαράς, που επίσης ήλπιζε να υπουργοποιηθεί, δεν αντέδρασε ακόμη, μάλλον, όμως, δεν είναι και τόσο ευτυχής. Ο Γ. Κεφαλογιάννης Στη λογική των εσωκομματικών ισορροπιών στο επίπεδο των βαρόνων, φαίνεται να εντάσσεται η κίνηση του Κ. Καραμανλή να αναθέσει στον «αντιμητσοτακικό» Γιάννη Κεφαλογιάννη «καθήκοντα ειδικού συμβούλου παρά τω πρωθυπουργώ, τιμώντας τη μακρά πολιτική προσφορά και κοινοβουλευτική εμπειρία του», όπως δήλωσε ο Θ. Ρουσόπουλος. Δεν πρόκειται, όμως, για πολιτική θέση ουσίας. Εγινε και ένα μικρό βήμα για το «μικρό και ευέλικτο σχήμα» που επί της ουσίας παραμένει προγραμματική εξαγγελία. Καταργήθηκαν η θέση αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού που διατηρούσε η Φάνη Πάλλη-Πετραλιά και τέσσερις θέσεις υφυπουργών: Πολιτισμού (Τατούλης), Μεταφορών (Νεράτζης που μετακομίζει στο Ανάπτυξης), Τουρισμού (Λιάσκος) και η μία από τις δύο τού Απασχόλησης (Αγγελόπουλος). Καταργείται επίσης η θέση ενός εκ των υφυπουργών Αγροτικής Ανάπτυξης, η οποία ήταν κενή μετά την αποπομπή Τσιτουρίδη και την αναβάθμιση του τότε υφυπουργού Ε. Μπασιάκου σε υπουργό. Οπως καταργείται και η θέση του υφυπουργού Δημόσιας Τάξης, η οποία ήταν κενή μετά την αποπομπή του Χρ. Μαρκογιαννάκη. korai@enet.gr Ποιοι είναι οι νέοι υπουργοί
Πολιτική επιστήμων
Ντόρα Μπακογιάννη: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1954, έγγαμη με τον Ισίδωρο Κούβελο. Εχει μία κόρη και έναν γιο. Πολιτική επιστήμων. Εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Ευρυτανίας το 1989 στη θέση του δολοφονηθέντος πρώην σύζυγου της Παύλου Μπακογιάννη. Διετέλεσε υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ και υπουργός Πολιτισμού στις κυβερνήσεις του πατέρα της, από το 1990 ώς το 1993. Το 2001 εξελέγη μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της Ν.Δ. και τον Οκτώβριο του 2002 δήμαρχος Αθηναίων. Μιλάει αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Ο γραμματέας Ευάγγελος Μεϊμαράκης: Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1953, έγγαμος με την Ιωάννα Κολοκοτά, έχει δύο κόρες. Δικηγόρος το επάγγελμα. Εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών το 1989. Διετέλεσε υφυπουργός Αθλητισμού στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (1992-1993). Από το 2001 γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής της Ν.Δ. Μιλάει αγγλικά. Ο επανερχόμενος Σάββας Τσιτουρίδης: Γεννήθηκε στο Κιλκίς το 1954. Είναι έγγαμος με τη Μαρία Παπαδημητροπούλου, έχει έναν γιο και δύο κόρες. Δικηγόρος-οικονομολόγος. Εξελέγη βουλευτής Κιλκίς το 1996. Εγινε υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης τον Μάρτιο του 2004, αλλά υποχρεώθηκε να παραιτηθεί λόγω εμπλοκής του στη μετεγγραφή του γιού του από την Κρήτη στην Αθήνα. Μιλάει γαλλικά, αγγλικά, ιταλικά. Ο συγγραφέας Βύρων Πολύδωρας: Γεννήθηκε στα Περιβόλια Ολυμπίας το 1947. Εχει ένα γιο και δύο κόρες. Είναι δικηγόρος. Εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών το 1981 και έκτοτε εκλέγεται συνεχώς. Διετέλεσε υφυπουργός Προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος, υφυπουργός Παιδείας και υφυπουργός Αποδήμου Ελληνισμού στις κυβερνήσεις Μητσοτάκη (1990-1993). Είναι συγγραφέας αρκετών βιβλίων. Μιλάει αγγλικά και γαλλικά. Από τους «λοχαγούς» Γιώργος Καλαντζής: Γεννήθηκε το 1954 στην Καβάλα. Είναι παντρεμένος με την Ντόρα Καλοκάρδη κι έχουν ένα γιο. Φαρμακοποιός το επάγγελμα. Εξελέγη βουλευτής το 1993. Από τους «λοχαγούς» της Ν.Δ. που στήριξαν την εκλογή Καραμανλή στην ηγεσία της. Μιλάει αγγλικά. Ο δημοσιογράφος Θόδωρος Κασσίμης: Γεννήθηκε το 1947 στην Κέρκυρα. Παντρεμένος με τη Ρωξάνη Βασιλειάδου, έχουν δύο κόρες κι έναν γιο. Δημοσιογράφος. Εξελέγη βουλευτής Β' Αθηνών το 1989. Διετέλεσε υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Μητσοτάκη (1992-1993). Μιλάει αγγλικά. Η νέα κυβέρνηση
ΑΝΑΛΥΣΗ Οι τρεις στόχοι του Καραμανλή Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΕΛΙΑ
Οι ανασχηματισμοί των τελευταίων 20 χρόνων ήταν, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, μια «σούπα», κατά την προσφιλή έκφραση των δημοσιογράφων. Ο χθεσινός δεν ήταν. Δεν ήταν μεν εντυπωσιακός, αλλά ούτε και ανούσιος. Και πίσω από τις λίγες αλλαγές διαφαίνονται καθαρά τουλάχιστον τρεις επιδιώξεις του κ. Καραμανλή.
* Πρώτον, κρατάει το βασικό κορμό της κυβέρνησής του και, κυρίως, τους οικονομικούς υπουργούς. Με προφανή στόχο να δείξει επιμονή στη συνέχεια μιας «πολιτικής που αποδίδει», όπως εμφανίζεται να πιστεύει. Και, επιπλέον, να συνεχιστεί η πολιτική των «μεταρρυθμίσεων», την οποία είχε πάρει στους ώμους του ο κ. Αλογοσκούφης και όχι ο αποπεμφθείς «κόκκινος Πάνος» (Παναγιωτόπουλος), που διατηρούσε κάποιες αντιστάσεις στην ισοπέδωση των εργασιακών δικαιωμάτων.
* Δεύτερον, απαλλάσσεται από ορισμένους υπουργούς, οι οποίοι είτε είχαν φθαρεί είτε του είχαν δημιουργήσει , αντικειμενικά, προβλήματα. Τέτοιες είναι οι περιπτώσεις των Σπήλιου Σπηλιωτόπουλου και Πάνου Παναγιωτόπουλου, μολονότι η απόδοση και των δύο δεν μπορεί να βαθμολογηθεί με μικρότερο βαθμό από εκείνη άλλων συναδέλφων τους, οι οποίοι διατήρησαν το χαρτοφυλάκιό τους. Διαφορετική είναι η περίπτωση του Γιώργου Βουλγαράκη, του πλέον εκτεθειμένου κυβερνητικού στελέχους, ο οποίος διασώθηκε χάρη στην προσωπική σχέση του με τον πρωθυπουργό. Κι εκείνος τον προφύλαξε παίρνοντάς τον από τα αλώνια των υποκλοπών και της Αστυνομίας και στέλνοντάς τον στα σαλόνια του Μεγάρου Μουσικής και της Λυρικής Σκηνής. Συνολικά, ο πρωθυπουργός διώχνει από την κυβέρνησή του ορισμένες ενοχλητικές εστίες και τα πρόσωπα που τις συντηρούσαν. * Τρίτον, επιχειρεί να εκμεταλλευτεί τη δημοτικότητα της Ντόρας Μπακογιάννη με διπλό τρόπο: Εμφανίζεται ανοιχτός προς όλες τις πλευρές της παράταξής του και δεν διστάζει να βάλει στην κυβέρνηση το μόνο πρόσωπο που μπορεί να απειλήσει την απόλυτη κυριαρχία του. Η κ. Μπακογιάννη κάλλιστα μπορεί να αποτελέσει το αντίβαρο στον Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος υπερτερεί του πρωθυπουργού στο πεδίο των εξωτερικών θεμάτων και ενίσχυσε τη θέση του με την εκλογή του στην προεδρία της Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Το ερώτημα είναι αν η νέα υπουργός θα επιχειρήσει να αλλάξει τη μέχρι σήμερα ακολουθούμενη πολιτική σε καίρια θέματα (Κυπριακό, Σκοπιανό). Αν αυτό συμβεί, συναινούντος του πρωθυπουργού, τότε το επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ περί αδράνειας και ακινησίας στην εξωτερική πολιτική θα αδυνατίσει πολύ. Βέβαια, ο κ. Καραμανλής αναλαμβάνει ένα μεγάλο ρίσκο τοποθετώντας την κ. Μπακογιάννη στην πιο προβεβλημενη κυβερνητική θέση. Την καθιστά αυτομάτως και με προσωπική του ευθύνη ξεχωριστό πόλο στο χώρο της Ν.Δ. Ο χρόνος θα δείξει αν αυτό θα τον ωφελήσει ή θα του δημιουργήσει προβλήματα. Ετσι κι αλλιώς αυτό θα συνέβαινε αν την άφηνε έξω από την κυβέρνηση. Ηταν ο πιο προβλέψιμος ανασχηματισμός, με αλλαγές που είχαν από καιρό προδιαγραφεί. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι είναι και αποτυχημένος εξ ορισμού. Αντίθετα, υπό προϋποθέσεις, μπορεί να αποδειχθεί ευεργετικός στη σημαντικότερη καμπή της κυβερνητικής τετραετίας. Ο κ. Καραμανλής δεν μπορεί ή δεν θέλει να αλλάξει πολιτική. Γι' αυτό επιδιώκει, μέσω των προσώπων, να φέρει περιορισμένη έστω ανανέωση, κλείνοντας όσες πληγές ήταν ανοιχτές. Η επιτυχία του εγχειρήματός του δεν είναι δεδομένη. Ούτε όμως και η αποτυχία του. karelias@enet.gr ΤΟΝ ΡΟΥΣΟΠΟΥΛΟ κάρφωσε ο Παναγιωτόπουλος για «κακές εισηγήσεις». Μουρμούρα από όσους ακούγονταν και δεν μπήκαν Πυρά Πάνου, δυσαρέσκεια των νέων Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ
Πικρίες και καρφιά σημάδεψαν και αυτόν τον ανασχηματισμό. Ο Θ. Ρουσόπουλος δέχτηκε ευθέως τα πυρά του Π. Παναγιωτόπουλου. Ο Π. Μολυβιάτης αναχώρησε πικραμένος. Δυσαρεστημένοι είναι και η πλειονότητα των 40άρηδων που έμειναν απ' έξω.
«Ο,τι μου πεις» «Εσύ είσαι το αφεντικό μου, θα κάνω ό,τι μου πεις», απάντησε ο Παναγιωτόπουλος, χωρίς όμως να κρύβει την πικρία του. «Πες μου όμως, πρόεδρε, αν έθιξα το δημόσιο συμφέρον, πες μου αν δεν πέρασα την πολιτική σου, πες μου αν δεν υπερασπίστηκα την κυβέρνηση, πες μου αν δεν έκανα μεταρρυθμίσεις, σκληρές αλλά απαραίτητες». «Μην το παίρνεις έτσι», του απάντησε ο πρωθυπουργός. Ο Π. Παναγιωτόπουλος κάρφωσε ευθέως τον Θ. Ρουσόπουλο. «Πρόεδρε, θεωρώ ότι ήσουν αποδέκτης κακών εισηγήσεων από τον φίλο μου Θόδωρο Ρουσόπουλο», είπε στον Καραμανλή. «Αναρωτιέμαι γιατί είχε όλη αυτή την εμπάθεια στο πρόσωπό μου εδώ και δύο χρόνια. Τον στήριξα και λυπάμαι που αυτή η εισήγηση έχει τη δική του υπογραφή». Ο Καραμανλής αρνήθηκε ότι συνέβη αυτό και του πρότεινε να αναλάβει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος. Αρνήθηκε. «Είναι μεγάλη τιμή, αλλά δεν είμαι ψυχολογικά έτοιμος να το κάνω τώρα αυτό, προτιμώ να μείνω απλός στρατιώτης», είπε. Την ίδια πρόταση του επανέλαβε και ο Δ. Σιούφας. Ο Μολυβιάτης Δύσκολη ήταν και η συζήτηση Καραμανλή - Μολυβιάτη. Φέρεται να του πρότεινε το Αμυνας. Αρνήθηκε με το σκεπτικό ότι δεν είναι πολιτικός καριέρας και ήθελε να κλείσει την καριέρα του ως διπλωμάτης καριέρας. Θέμα για θέση αντιπροέδρου δεν μπήκε καν, διότι ο Καραμανλής από την πρώτη στιγμή που έγινε πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν θα έχει αντιπροέδρους. Στους κυβερνητικούς κύκλους γίνεται λόγος για δυσαρέσκεια Μολυβιάτη στο πρόσωπο του Θ. Ρουσόπουλου. Κάποιοι υπουργοί θεωρούν ότι επειδή είναι υπουργός Επικρατείας, δεν θα ήθελε να «ψαλιδιστούν» οι αρμοδιότητές του και επομένως δεν επηρέασε θετικά τον Κ. Καραμανλή για μια θέση παρά τω πρωθυπουργώ, την οποία θα μπορούσε να αναλάβει ο Π. Μολυβιάτης. Η τιμητική αποχώρηση Μολυβιάτη, λόγω ηλικίας, ανακαλεί μνήμες από την απόφαση του Καραμανλή να αφήσει εκτός ευρωψηφοδελτίου και έναν άλλον παλαιοκαραμανλικό, τον στενό συνεργάτη του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Τάκη Λαμπρία. Τότε ήταν νέος αρχηγός της Ν.Δ. και η κίνησή του είχε επικριθεί έντονα. Σήμερα που ο Κώστας Καραμανλής είναι πρωθυπουργός και κυρίαρχος του παιχνιδιού, μόνο κάποιοι ψίθυροι ακούγονται για τις επιλογές του. Οι 40άρηδες Το μέγεθος των αναταράξεων που θα προκαλέσει το γεγονός ότι μένει εκτός σύσσωμο το «νέο αίμα» είναι άγνωστο ακόμη. Ούτε ένας από τους βουλευτές (Ζέττα Μακρή, Λέγκας, Ζώης κ.ά.), τα ονόματα των οποίων έπαιζαν σε όλες τις λίστες ανασχηματισμού, δεν μπήκε στη νέα κυβέρνηση. Το κίνητρο του Καραμανλή είναι εμφανές. Για να μην μπορεί να διαμαρτύρεται κανείς τους ότι είναι δυσαρεστημένος διότι έμεινε εκτός, ενώ υπουργοποιήθηκε κάποιος άλλος. Ταυτόχρονα, τους κλείνει το μάτι δίνοντας την ελπίδα για έναν δεύτερο και τελευταίο ανασχηματισμό στην τελική ευθεία για τις εθνικές εκλογές, σε μια προσπάθεια να στείλει το μήνυμα της ανανέωσης. Η δυσαρέσκεια, όμως, είναι εμφανής. Κάποιοι ήλπιζαν ότι ήρθε η ώρα τους. Ο Π. Καμμένος, που δήλωνε ότι απαιτεί να υπουργοποιηθεί, είχε κλειστό το κινητό του. Επίσης, το «κόψιμο» του Σπ. Σπηλιωτόπουλου από το Αμυνας μέχρις ενός βαθμού συνδέεται και με τον «εμφύλιο» που μαίνεται στον νομό Αχαΐας. Ο συνυποψήφιός του, Νίκος Νικολόπουλος, ήταν στο «αντάρτικο» δεδομένου ότι ποτέ δεν αποδέχθηκε το γεγονός ότι υπουργοποιήθηκε ο μεγαλύτερος εσωκομματικός αντίπαλός του, ενώ ο ίδιος ήταν εκ των συνοδοιπόρων «λοχαγών» του Κ. Καραμανλή. Δύσκολο, όμως, να σιωπήσει τώρα γιατί πίστευε ότι ερχόταν η δική του σειρά, η οποία όμως και πάλι δεν ήρθε. Ορφανή από υπουργό έχει μείνει και η δυτική Ελλάδα, η οποία επίσης δεν αντέδρασε ακόμη... korai@enet.gr ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ στην οικογένεια Μητσοτάκη και γιατί δεν «χωρούσε» ο Μολυβιάτης Κορυφή παγόβουνου, με ερωτηματικά για Ντόρα Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ
Η πολυδιαφημισμένη αλλαγή ηγεσίας στο υπουργείο Εξωτερικών είναι η κορυφή του παγόβουνου του κομματικού ανασχηματισμού της κυβέρνησης, τον οποίο τελικώς ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός.
Η τοποθέτηση της Ντόρας Μπακογιάννη ως υπουργού Εξωτερικών (η πρώτη γυναίκα σ' αυτή τη θέση), αποτελεί υλοποίηση προσωπικών δεσμεύσεων του κ. Καραμανλή στην οικογένεια Μητσοτάκη, εκτός κομματικών οργάνων και συναφών αποφάσεων του κόμματος.
Ως αντάλλαγμα της υπεσχημένης υπουργοποίησης της κ. Μπακογιάννη, ο κ. Καραμανλής, ως πρόεδρος της Ν.Δ., πιθανόν να αναμένει την πλήρη συσπείρωση του κόμματός του, αλλά και τη μείωση των ενδεχόμενων απωλειών ψηφοφόρων προς άλλες κατευθύνσεις, και δη δεξιότερα εν όψει των επόμενων εκλογών. Ο ίδιος κομματικός χαρακτήρας του ανασχηματισμού ταιριάζει και στην περίπτωση του Β. Μεϊμαράκη, ο οποίος ως θητεύσας σε κορυφαίο κομματικό πόστο στη Ρηγίλλης (γραμματέας της Ν.Δ.), θα μπορεί, πιθανώς, να αντεπεξέλθει επαρκώς ως πολιτικός προϊστάμενος ενός υπουργείου, υπό τις διαταγές του οποίου βρίσκονται εκατοντάδες χιλιάδες άτομα. Οσο για τον Δ. Αβραμόπουλο και τον Β. Πολύδωρα (με μηδενική προϋπηρεσία στα υπουργεία που αναλαμβάνουν), έχουν υπέρ αυτών το επικοινωνιακό «χάρισμα». Από συμπληγάδες Ενας τέτοιος κομματικός ανασχηματισμός της κυβέρνησης ευλόγως «δεν χώραγε» τον απερχόμενο υπουργό Εξωτερικών Π. Μολυβιάτη, ο οποίος είχε κληθεί από τον κ. Καραμανλή «να τον βοηθήσει» στα πρώτα στάδια της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησής του. Ο κ. Μολυβιάτης, ως γνωστόν, πέρασε τη χώρα από «τις συμπληγάδες» της απόρριψης του σχεδίου Ανάν στο Κυπριακό, καλλιεργώντας μια πολύ στενή και αποδοτική σχέση με την κυπριακή κυβέρνηση, αφαιρώντας πολλά βάρη από τη «νεαρή και άπειρη» κυβέρνηση Καραμανλή, χωρίς να επιφέρει σοβαρά ρήγματα στην πολιτική ελληνοτουρκικής προσέγγισης και στη -μανιωδώς υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ και τη Βρετανία- ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Επιπροσθέτως, ο κ. Μολυβιάτης (από κοινού με τον κ. Α. Λιβάνη) πρότειναν την υποψηφιότητα του κ. Κ. Παπούλια στο προεδρικό αξίωμα, διευκολύνοντας στο έπακρον την κυβέρνηση Καραμανλή. Ο πρωθυπουργός πρότεινε πολλές εναλλακτικές λύσεις στον κ. Μολυβιάτη για την αποχώρησή του από το ΥΠΕΞ, τις οποίες, όμως, ο τελευταίος δεν έκανε αποδεκτές, με το επιχείρημα ότι δεν αισθάνεται πολιτικός, αλλά μόνον υπηρέτης των δημόσιων πραγμάτων της χώρας. Σ' αυτό το επιχείρημα, άλλωστε, στήριξε ο απερχόμενος υπουργός Εξωτερικών και τη χθεσινή δήλωσή του (βλ. παραπλεύρως), αναλαμβάνοντας ο ίδιος το βάρος της απόφασής του να αποσυρθεί από το δημόσιο βίο. Πολύ προσεκτικός ο κ. Μολυβιάτης, υπερασπίστηκε την 50χρονη «συμμετοχή του στα δημόσια πράγματα της χώρας», αποφεύγοντας επιμελέστατα οποιαδήποτε αναφορά που θα τον κατέτασσε σε κομματικούς μηχανισμούς ή «σε περιβάλλον προέδρου», κ.λπ. Ολοκληρώνοντας την αποστασιοποιημένη αναφορά του, ο κ. Μολυβιάτης ευχήθηκε στον πρωθυπουργό «να συνεχίσει να οδηγεί τη χώρα στο δρόμο των μεταρρυθμίσεων»... Η έλευση της κ. Μπακογιάννη στο υπουργείο Εξωτερικών σημαδεύεται αυτομάτως από το ερώτημα αν η υπουργός Εξωτερικών θα δεσμευθεί και θα εξακολουθήσει την πολιτική του προκατόχου της ή θα διαφοροποιηθεί από αυτήν και πόσο. (σ.σ.: Η φιλική προς την υπουργό Εξωτερικών μερίδα των ΜΜΕ έχει εδώ και καιρό προεξοφλήσει «αναβάθμιση» της εξωτερικής πολιτικής, με την έννοια των πιθανών επισκέψεων εργασίας της κ. Μπακογιάννη στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα.) Στροφή; Τα βαθύτερα ερωτήματα προς απάντηση είναι αν ο κ. Καραμανλής, τοποθετώντας την κ. Μπακογιάννη στο ΥΠΕΞ, σηματοδοτεί μια «στροφή» της εξωτερικής πολιτικής και αν έχει υπολογίσει εκ των προτέρων τη δημιουργία πιθανών επιπρόσθετων προβλημάτων στην κυβέρνηση, εκεί που δεν τα είχε. Η κ. Μπακογιάννη εισέρχεται σήμερα στο υπουργείο Εξωτερικών, όπως η ίδια το επιθυμούσε, ακολουθούμενη, όμως, από ένα μέτρο σύγκρισης για την εργασία που θα κάνει και μ' ένα ανοιχτό ερώτημα μπροστά της, που απαιτεί σαφή απάντησή. Η πρώτη «προειδοποιητική» βολή, πάντως, ήρθε χθες από τη Λευκωσία και την κυπριακή κυβέρνηση (βλ. διπλανές στήλες). Ο πρόεδρος της Κύπρου Τ. Παπαδόπουλος, σε γραπτή δήλωση διά του εκπροσώπου του, υπενθυμίζει στην κυβέρνηση Καραμανλή και ειδικά στη νέα υπουργό Εξωτερικών «τη συμφωνημένη πολιτική στο Κυπριακό» της Αθήνας και της Λευκωσίας, που έχει δημιουργήσει «αρμονικότατες σχέσεις και δημιουργική σύμπνοια» ανάμεσα στις δύο κυβερνήσεις. Η Λευκωσία επείγεται και αυτή από την πλευρά της να γνωρίζει σαφώς και με λεπτομέρεια τις διαθέσεις της Αθήνας, μπροστά σ' ένα νέο κεφάλαιο που θα ανοίξει προσεχώς, στον ατέλειωτο επίλογο της λύσης του κυπριακού προβλήματος. ΟΙ ΑΠΟΚΛΙΣΕΙΣ για Κυπριακό, ελληνοτουρκικά, Σκόπια και το ανεπιφύλακτο «ναι» στο σχέδιο Ανάν Οι διαφωνίες της Ντόρας στην εξωτερική πολιτική Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ
Η Ελλάδα ζούσε υπό το φως των πυροτεχνημάτων των Ολυμπιακών Αγώνων όταν, το καλοκαίρι του 2004, κυκλοφορούσε για πρώτη φορά το σενάριο της μετάβασης της Ντόρας Μπακογιάννη στο υπουργείο Εξωτερικών.
Από την αρχή, υπέρ Και πώς θα μπορούσε να λείπει μια τέτοια επισήμανση, όταν λίγους μήνες πριν είχαμε το δημοψήφισμα στην Κύπρο, που οδήγησε στην απόρριψη του σχεδίου Ανάν; Τότε η Ντόρα είχε δηλώσει ότι «η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να πάρει από την αρχή θέση υπέρ του σχεδίου», ενώ ο Κ. Καραμανλής τάχθηκε υπέρ του σχεδίου την τελευταία στιγμή, τονίζοντας ταυτόχρονα ότι οι Ελληνοκύπριοι είναι ελεύθεροι να αποφασίσουν. Στην ουσία, η κ. Μπακογιάννη υιοθετούσε την ουσία, αλλά όχι και το ύφος των πιο ακραίων δηλώσεων του πατέρα της, Κ. Μητσοτάκη, ο οποίος έφθασε λίγους μήνες αργότερα (Νοέμβριος 2004) να λέει ότι ο Κύπριος Πρόεδρος Τ. Παπαδόπουλος «έχει ξεφύγει από κάθε όριο» και επιδίδεται σε «εύκολα νταηλίκια». Η νέα υπουργός Εξωτερικών θέλησε από τότε να δείξει και την απόσταση που τη χωρίζει από τον απερχόμενο Πέτρο Μολυβιάτη. Οταν εκείνος επέμενε ότι «δεν υπάρχουν τελευταίες ευκαιρίες», η κ. Μπακογιάννη επέμενε ότι «κάθε νέο σχέδιο είναι χειρότερο από το προηγούμενο». Ωστόσο, οι αποστάσεις μεταξύ «καραμανλικών» και «μητσοτακικών» δεν ήταν πάντοτε ίδιες: το 2002 και πριν ακόμη συμπληρώσει χρόνο στη δημαρχία της Αθήνας, η Ντ. Μπακογιάννη απένειμε μετάλλιο στον Τάσσο Παπαδόπουλο, χαρακτηρίζοντάς τον «άνθρωπο πεπειραμένο και ικανό να διαβλέψει τους κινδύνους και να εκμεταλλευθεί τις ευκαιρίες που βρίσκονται μπροστά για τη χώρα του» και ο Κ. Μητσοτάκης συμφωνούσε απολύτως με τον Κ. Καραμανλή για τους χειρισμούς μέσα στο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος. Η Ντ. Μπακογιάννη αρέσκεται να επικαλείται τον ρεαλισμό των Ελλήνων και να απορρίπτει όσους βλέπουν τα πράγματα είτε άσπρα είτε μαύρα. Σε αυτό το πλαίσιο μιλούσε από το 1997 για τα λάθη που είχαν γίνει σε επίπεδο βαλκανικής πολιτικής, αφήνοντας υπαινιγμούς κατά του Μ. Εβερτ, τον οποίο είχε μόλις τότε διαδεχθεί ο Κ. Καραμανλής. Δεν έχανε την ευκαιρία, όμως, να κριτικάρει το όργανο που χάραζε την εξωτερική πολιτική του κόμματος, ενώ το 2000 δημοσιεύματα την εμφάνιζαν σφόδρα δυσαρεστημένη με τον συναρμόδιο για τα εξωτερικά (και μελλοντικό υφιστάμενό της) Γιάννη Βαληνάκη, στον οποίο εμφανιζόταν να δείχνει προτίμηση ο πρόεδρος της Ν.Δ. Το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων στάθηκε επίσης αφορμή για διαφοροποίηση από την κυβερνητική γραμμή. Τον Νοέμβριο του 2004, μετά την αναγνώριση του κρατιδίου από τις ΗΠΑ ως «Μακεδονία», μίλησε για αμερικανική πολιτική με «ουσιαστικά διαμορφωμένες κατευθύνσεις», σε αντιπαραβολή με «την πολυπλοκότητα των ευρωπαϊκών διαδρομών». Την ίδια στιγμή τόνιζε ότι δύο ήταν οι μεγάλες ευκαιρίες για συμφωνία με τα Σκόπια: μία με πρωθυπουργό τον Κ. Μητσοτάκη και μία το 2001, με πρωθυπουργό τον Κ. Σημίτη. Ωστόσο, τον Οκτώβριο του 2005 ερχόταν πιο κοντά στη «σκληρή» θέση της κυβέρνησης, λέγοντας (ύστερα από συνάντηση με τον Αμερικανό υφυπουργό Ν. Μπερνς) ότι «η στάση της Αθήνας έχει φτάσει στα όριά της», ενώ η κυβέρνηση των Σκοπίων «δεν έχει κάνει ούτε έναν συμβιβασμό». «Θετικό βήμα» Η Ντόρα Μπακογιάννη τοποθετείτο συχνά στα ελληνοτουρκικά, όχι μόνο με αφορμή το Κυπριακό, αλλά και αναφορικά με τις σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ενωση, το Ευρωσύνταγμα και τον ευρωστρατό. Τον Φεβρουάριο του 2000 χαρακτήριζε «θετικό βήμα» τη συμφωνία του Ελσίνκι. Τον Ιανουάριο του 2003 και μετά τη συνάντησή της στο Νταβός με τον Ταγίπ Ερντογάν μιλούσε για την ανάγκη «να ξεπεραστεί η καθαρά εθνοκεντρική λογική χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης». Λίγους μήνες νωρίτερα (Ιούλιος 2002) και εν όψει της απάντησης της Τουρκίας στη συμφωνία των «15» για τον ευρωστρατό, μιλούσε για «πόλεμο ερμηνειών» στο κείμενο της συμφωνίας. Αντιμετώπισε, δηλαδή, το ζήτημα με τον ίδιο τρόπο που το προσέγγιζε ο τότε πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος. Οταν, όμως, δυόμισι χρόνια αργότερα τη ρωτούσαν πώς βλέπει τυχόν υποψηφιότητα Κωνσταντόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας, απαντούσε στους δημοσιογράφους: «Τι λέτε τώρα, ρε παιδιά;». Πολλά χρόνια νωρίτερα, άλλωστε, η κ. Μπακογιάννη είχε υποστηρίξει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να εκλέγεται απ' ευθείας από τον λαό - θέση την οποία εκφράζει σταθερά και ο Κ. Μητσοτάκης, για τον οποίο έχει πει: «Θα ήμουν ηλίθια εάν δεν τον συμβουλευόμουν». ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ Η κόντρα με Αλογοσκούφη καρατόμησε τον «κόκκινο» Πάνο Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ
Ο πιο επικοινωνιακός υπουργός με θητεία στην τηλοψία, ως δημοσιογράφος αλλά και ως πολιτικός, δεν χωράει στην πιο «επικοινωνιακή» κυβέρνηση· σε μια παράταξη που φιλοδοξεί να «ανοίξει» το Ασφαλιστικό, δεν προβλέπεται υφυπουργός Κοινωνικής Προστασίας, όταν στο υπουργείο Αμυνας υφίστανται δύο. Η αναδόμηση του κ. Παναγιωτόπουλου ήταν το πιο πολυσυζητημένο (τηλεοπτικό) σενάριο κατά το τελευταίο 12μηνο με αφορμή, κυρίως, τα προβλήματα συνεργασίας που είχε με τους υφυπουργούς του (τον κ. Γιακουμάτο, που μένει στη θέση του για να υποδέχεται τους απολυμένους των εργοστασίων, και τον κ. Αγγελόπουλο που απομακρύνεται, επιβεβαιώνοντας ότι οι χαμηλών τόνων πολιτικοί δεν χωρούν στη «σεμνή» και «ταπεινή» κυβέρνηση). Αν και υπήρξε συγκεντρωτικός, αφήνοντας τους υφυπουργούς χωρίς πολλές αρμοδιότητες, ενώ έβαζε τη «μύτη» του παντού, ακόμη και στις τοποθετήσεις των υπαλλήλων κάθε ασφαλιστικού ταμείου, ωστόσο καθοριστικό ρόλο στην απομάκρυνσή του έπαιξε το διαφορετικό του στιλ έναντι του πανίσχυρου υπουργού Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφη. Η πορεία του Ποτέ δεν κατέστη εφικτή η συνεργασία των δύο. Αρχικά ο υπουργός Απασχόλησης κινήθηκε... χριστιανοδημοκρατικά. Οχι λόγω των άριστων σχέσεών του με την Εκκλησία (σημ.: όπως και με τις οργανώσεις των Βορειοηπειρωτών), αλλά λόγω της λαϊκής Δεξιάς. Η πρώτη κυβερνητική περίοδος, για σχεδόν 14 μήνες, τον ευνοούσε, αφού βρισκόμασταν στη φάση τής... ήπιας προσαρμογής. Μετά τη συμφωνία της ΟΜΕ/ΟΤΕ (Μάιος 2005) για την εθελούσια έξοδο και τη νεοφιλελεύθερη στροφή της κυβέρνησης, ο «κόκκινος» Πάνος άλλαξε ρότα, αλλά δεν έπεισε ότι είναι ο αυθεντικός εκφραστής του μονεταρισμού. Βοηθούσης και της γαλλικής γλώσσας, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος αφουγκράζεται τις επιλογές του υπουργού Εσωτερικών τού Ζακ Σιράκ, του «πολύ» Σαρκοζί. Παρά ταύτα, «πέρασε» το Ασφαλιστικό των τραπεζών, το ελαστικό 8ωρο και τις φτηνές υπερωρίες, μέτρα που εξέτασε «πάλι και πάλι» με τον Αλογοσκούφη υπό το αυστηρό βλέμμα του πρωθυπουργού. Γι' αυτό και σήμερα, στην τελετή «παράδοσης και παραλαβής» με τον διάδοχό του, Σ. Τσιτουρίδη, αναμένεται να πει ότι «εφήρμοζα πολιτική Καραμανλή». Ο Π. Παναγιωτόπουλος δεν ήθελε να διαχειριστεί με άλλον την εξουσία του. Αυτό δεν φάνηκε μόνο με τους υπουργούς αλλά και με τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ. Τους απέφευγε φοβούμενος ότι θα του ζητούσαν ρουσφέτι και μερίδιο από την πίτα (συνδιαχείριση), και στο τέλος τον εγκατέλειψαν, μη ζητώντας αλλά και μη συνεργαζόμενοι. Βεβαίως χρεώθηκε τις ατυχείς επιλογές τού προέδρου του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας Α. Οικονομόπουλου και του υποδιοικητή του ΙΚΑ Ν. Γερασίμου. Ωστόσο πέρυσι, όταν η κυβέρνηση είχε «βαλτώσει» χωρίς να παίρνει μέτρα (σημ.: το παράδοξο είναι ότι ανέκαμψε με τα αντιλαϊκά μέτρα), είχε εκφράσει φιλοδοξίες για τη θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Και αυτές οι βλέψεις φαίνεται ότι τον... προέγραψαν. Πάντως ο Π. Παναγιωτόπουλος μπορεί να μη μιλήσει σήμερα, παρά το γεγονός ότι «απείλησε» πως «έχουμε χρόνο να μιλήσουμε, να γράψουμε...», αλλά θα μιλάει στο αγαπημένο του μέσο, στην τηλεόραση, όσο θα περνάει ο καιρός και δεν θα επανακάμπτει στην κυβέρνηση. Το νέο σχήμα στο υπουργείο Απασχόλησης (χωρίς υφυπουργό Κοινωνικής Προστασίας) και η έντονη δραστηριοποίηση, από τις Βρυξέλλες, του υπουργού Οικονομίας για το Ασφαλιστικό δείχνουν ότι ο κίνδυνος για τον Τσιτουρίδη είναι να γίνει... υφυπουργός του Αλογοσκούφη, με τον τελευταίο να διοργανώνει τον διάλογο για το Ασφαλιστικό. Και αντί να «σπάσει» το υπουργείο Απασχόλησης και να πάει το Κοινωνικής Προστασίας στο Υγείας, όπως συνέβαινε μέχρι το 1995, κινδυνεύει να πάει στην πλατεία Συντάγματος... Δεν είχε ενημερωθεί ώς το παρά 5' ο Σπήλιος Των ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΣΑΚΙΡΗ, ΝΤΙΝΑΣ ΒΑΓΕΝΑ
Η πρωθυπουργική δυσαρέσκεια για πολλούς από τους πολιτικούς χειρισμούς του υπουργού Εθνικής Αμυνας Σπ. Σπηλιωτόπουλου εκφράστηκε χθες με την αποπομπή του από το κυβερνητικό σχήμα. Για κάποιους ήταν αναμενόμενο, ενώ για κάποιους άλλους, κυρίως ανθρώπους του περιβάλλοντος του απερχόμενου υπουργού, ήταν δυσάρεστη έκπληξη. Επισήμως, ο υπουργός δεν είχε ενημερωθεί για την απομάκρυνσή του μέχρι τις 11 το πρωί. Δεν έγινε δε γνωστό πότε και με ποιο τρόπο το έμαθε. Στο υπουργείο, όμως, οι επιτελείς του το πληροφορήθηκαν στη μία το μεσημέρι από την τηλεόραση. Ακολούθησε μια μίνι σύσκεψη (ο καφές της παρηγοριάς) με τους πολύ στενούς συνεργάτες του. Κατόπιν κάλεσε τους παραμένοντες υφυπουργούς -οι οποίοι δεν κρίθηκαν αποτυχόντες στο έργο τους- για να τους συγχαρεί, αποχαιρέτησε και τη στρατιωτική ηγεσία, πήρε τα ελάχιστα προσωπικά του αντικείμενα και αποχώρησε. Είχε ενοχλήσει Κύριο θέμα συζήτησης στους διαδρόμους του υπουργείου ήταν σαφώς το γιατί. Ομως ήταν πολλές οι φορές που ο κ. Σπηλιωτόπουλος είχε προκαλέσει αμηχανία, αν όχι ενόχληση, στην κυβερνητική παράταξη με λόγια και έργα, στη διάρκεια των δύο ετών παρά τρεις βδομάδες της θητείας του. Ενδεικτικά αναφέρουμε: * Η συνέντευξή του στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», όπου έβαλε μονομερώς σε διαπραγμάτευση τα 10 ναυτικά μίλια του ελληνικού εναέριου χώρου, ξεσηκώνοντας πολιτικό σάλο. * Επεισε την κυβέρνηση περί πολιτικών σκανδάλων και διαπλοκής σε προμήθειες, δημιουργήθηκαν κοινοβουλευτικές εξεταστικές επιτροπές, χωρίς όμως αποτέλεσμα. * Η εμμονή του περί σκανδάλων και διαπλεκομένων στάθηκε αφορμή να διαταραχθούν οι διπλωματικές σχέσεις της χώρας μας τουλάχιστον με δύο φιλικότατα κράτη, όπως η Γαλλία και η Ρωσία. * Αντέδρασε σπασμωδικά σε κρίσεις, όπως η πολύνεκρη συντριβή του Σινούκ και η κλοπή του Χάμερ. * Διαχειρίστηκε τουλάχιστον άκομψα και εκτός διαδικασιών την προμήθεια των νέων F-16, προκαλώντας την έντονη κριτική του Τύπου, με τελικό αποδέκτη την κυβέρνηση. * Τέλος, μόνιμος πονοκέφαλος για την κυβέρνηση στάθηκε η επιλογή του να βρίσκεται σε μόνιμη ρήξη -επιπέδου βεντέτας- σχεδόν με το σύνολο των δημοσιογράφων. Δύο μήνες άλλαξαν το τοπίο για τον Βουλγαράκη Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΝΕΛΛΟΥ
Πλοίο σε φουρτούνα παραλαμβάνει ο νέος υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας, την ώρα που ο προκάτοχός του Γ. Βουλγαράκης κατά κάποιον τρόπο αναβαθμίζεται μετακινούμενος στο υπουργείο Πολιτισμού.
Με μια απλουστευμένη προσέγγιση ο Γ. Βουλγαράκης μπορεί να φαντάζει ως αποτυχημένος με τη συσσωρευμένη χρέωση δυσμενών γεγονότων και αρνητικών χειρισμών σε διάστημα δύο μηνών.
Η αλήθεια είναι ότι ξόδεψε σε δύο μήνες όσα είχε πιστωθεί πολιτικά τους προηγούμενους είκοσι. Η μετακίνησή του έχει τα χαρακτηριστικά πολιτικής διάσωσης και όχι τιμωρίας, λόγω ανεπάρκειας. * Η υπόθεση της καταγγελθείσης «απαγωγής» και ανάκρισης Πακιστανών από εγχώριους και ξένους πράκτορες, το περασμένο καλοκαίρι. * Η υπόθεση των υποκλοπών τηλεφωνικών συνδιαλέξεων Ελλήνων πολιτών, μελών του υπουργικού συμβουλίου και κρατικών αξιωματούχων, μέσω του δικτύου της Vodafone, με απροσδιόριστους ακόμη δράστες. * Η υπόθεση της απόδρασης του Ρώσου υπόδικου που σκότωσε δύο αστυνομικούς παραμονές του νέου έτους. Κοντά σ' αυτές τις μείζονες υποθέσεις προστέθηκαν και άλλα συμβάντα όπως η αιματηρή ληστεία στο κέντρο της Αθήνας, οι αναταραχές στο χώρο των αναρχικών και άλλα που αναδείκνυαν τις διοικητικές δυσλειτουργίες στην Αστυνομία και την ΕΥΠ. Ολα αυτά δημιούργησαν συνθήκες υποθήκευσης του πολιτικού μέλλοντος του Βουλγαράκη, ο οποίος είχε πιστωθεί: * Με την επιτυχία στους Ολυμπιακούς Αγώνες. * Με το μετριοπαθές προφίλ που καλλιέργησε και την αίσθηση συνέχειας που έδωσε στο υπουργείο παρά την κυβερνητική αλλαγή. Ο νέος υπουργός βρίσκεται μπροστά σε μικρά και μεγάλα ανοιχτά ζητήματα όπως: * Οι εκκρεμότητες για τις υποθέσεις των Πακιστανών και των υποκλοπών που διερευνώνται από τη Δικαιοσύνη. * Οι επικείμενες κρίσεις στην Αστυνομία που αρχίζουν σε δύο εβδομάδες και οι συνθήκες που θα διαμορφώσουν αναλόγως του τρόπου που θα γίνουν. Δηλαδή θα τηρηθούν οι ισορροπίες ή θα ανασυσταθεί το παλιό κομματικό καθεστώς στην Αστυνομία; * Η εκπόνηση μεσομακροπρόθεσμης πολιτικής για τη διοικητική αναδιάρθρωση της ΕΛ.ΑΣ. που ταλανίζεται από ανομοιογένεια και λειτουργικές αδυναμίες οι οποίες προκαλούν «ατυχή» συμβάντα. * Η αλλαγή του νομικού πλαισίου λειτουργίας της ΕΥΠ στο περιβάλλον μιας διεθνούς συγκυρίας που προσβάλλει ευθέως τα ατομικά δικαιώματα. «Καυτή πατάτα» το Υγείας για τον Αβραμόπουλο Του ΝΙΚΟΥ ΣΤΑΣΙΝΟΥ
Στη χειρότερη ώρα αναλαμβάνει το υπουργείο Υγείας ο Δημήτρης Αβραμόπουλος. Αποχωρώντας ο Νικήτας Κακλαμάνης έχει φροντίσει να νομοθετήσει όλες τις σημαντικές προεκλογικές εξαγγελίες της Ν.Δ. Μιλώντας πριν από λίγες μέρες με τον Νικήτα Κακλαμάνη μάς έλεγε ότι μετά τη θεσμική κατοχύρωση των επιλογών της κυβέρνησης στο χώρο της υγείας, τώρα αρχίζει η προσπάθεια για την υλοποίησή τους. Και για να υλοποιηθούν νομοθετήματα σαν αυτά που έχουν γίνει και κυρίως το σχεδόν έτοιμο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, χρειάζεται η διάθεση πολλών κονδυλίων που η κυβέρνηση είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί με τις σημερινές συνθήκες να διαθέσει. Γι' αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο το έργο που αναλαμβάνει ο Δημ. Αβραμόπουλος. Στο υπουργείο Υγείας έχουν γίνει κατά καιρούς πολλά και σοβαρά νομοσχέδια. Στην υλοποίησή τους δημιουργείται πρόβλημα. Και το σημαντικότερο εμπόδιο είναι τα χρήματα και ακολουθεί η συναίνεση. Αλλά δεν είναι μόνο αυτά. Περιμένουμε να δούμε πώς θα καταφέρει ο νέος υπουργός να λειτουργήσει νοσοκομεία και μονάδες ειδικές, ώστε να μη χρειάζεται η ενοικίαση κλινών από ιδιωτικά νοσοκομεία. Αν θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει τις εκατοντάδες των κλινών του Αττικού Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου. Αν θα λειτουργήσει τις κλειστές ώς και τώρα ΜΕΘ τη στιγμή που οι ασθενείς δίνουν καθημερινά μάχες για ένα κρεβάτι, πριν καταλήξουν σε κάποιο ιδιωτικό νοσοκομείο και πληρώνοντας ώς και 1.500 ευρώ τη μέρα. Πώς αυτός θα βρει γιατρούς για τα απομακρυσμένα νοσοκομεία αλλά και για πολλά μεγάλων πόλεων. Και δεν θα κλείνουν τα χειρουργεία και οι ειδικές εργαστηριακές μονάδες νωρίς νωρίς το μεσημέρι από έλλειψη κυρίως προσωπικού. Ακόμα πώς θα προσλάβει το νοσηλευτικό προσωπικό που προβλέπουν οι οργανισμοί των νοσηλευτικών μονάδων ώστε να μην αντιστοιχεί, κυρίως τις νύχτες, μία νοσηλεύτρια για δεκάδες ασθενείς. Ακόμη μένει να δούμε τι θα κάνει και αυτός με τα φακελάκια και τις λίστες για χειρουργεία και εξετάσεις. Ο νέος υπουργός έχει δύσκολο έργο. Πολύ δύσκολο. Ο Νικήτας Κακλαμάνης ίσως φεύγει πιο χαρούμενος από τότε που ήρθε στο υπουργείο Υγείας. Η υγεία περιμένουμε να δούμε πώς θα πάει. ΚΑΦΕΝΕΙΟΝ Η ΕΛΛΑΣ Πρόσωπα ή πολιτική;
Το κυρίαρχο μήνυμα από το χθεσινό πολυαναμενόμενο ανασχηματισμό είναι ότι έχουμε μεν αλλαγές ή μεταθέσεις προσώπων, αλλά δεν έχουμε αλλαγή πολιτικής. Τουλάχιστον στα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του πολίτη, γιατί υπάρχει ένα ερωτηματικό που θα απαντηθεί στο άμεσο μέλλον και αφορά την εξωτερική πολιτική. Ο κ. Καραμανλής απαλλάχθηκε από υπουργούς που είτε προκαλούσαν προβλήματα είτε δυσλειτουργίες, αξιοποίησε όλο το «βαρύ» πυροβολικό του και παρέπεμψε την ανανέωση στις καλένδες, αφού οι φερέλπιδες νέοι υπουργίσιμοι έμειναν με το τηλέφωνο στο χέρι...
*** Βέβαια η είσοδος της Ντόρας σ' ένα νευραλγικό και ιδιαιτέρως αξιοποιήσιμο για προσωπική προβολή υπουργείο, είναι φανερό ότι ανατρέπει τις εσωκομματικές ισορροπίες, αφού βάζει έναν δυναμικό παίκτη με πολυπλόκαμο δίκτυο διασυνδέσεων σε πρώτο ρόλο στην κεντρική πολιτική σκηνή. Είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι η κ. Μπακογιάννη θα θελήσει να δώσει τη δική της σφραγίδα σ' ένα ναρκωμένο υπουργείο, κατά την έκφραση του κ. Πάγκαλου. Το ερώτημα και το στοίχημα για τον κ. Καραμανλή είναι αν και πόσο θα δεχθεί τις πρωτοβουλίες της υπουργού του και κυρίως αν και πόσο είναι διατεθειμένος να συμφωνήσει σε κινήσεις στο Κυπριακό, το Σκοπιανό ή τις ελληνοτουρκικές σχέσεις όπου οι αντιδράσεις θα είναι δεδομένες... *** Με όλα τα προβεβλημένα στελέχη εντός και με ελάχιστα στελέχη που θα μπορούν να αντιδρούν «αιρετικά» εκτός ο πρωθυπουργός φαίνεται να πιστεύει ότι εξασφάλισε επικοινωνιακά τουλάχιστον μια εικόνα ηρεμίας για τους επόμενους μήνες. Ομως είτε τον βολεύει είτε όχι, η πολιτική δεν εξαντλείται στην επικοινωνία. Αρα με τόσα ανοιχτά μέτωπα, με τόσες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις, με επικείμενες τις δημοτικές εκλογές, η όποια εικόνα εσωτερικής ηρεμίας της κυβέρνησης δεν αρκεί για να αντιστρέψει την πορεία φθοράς. Αλλωστε το έργο το έχουμε δει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Κανένας ανασχηματισμός, κανένα πρωτοκλασάτο ή μη στέλεχος δεν αντιστρέφουν μια παγιωμένη εικόνα ακινησίας, αν αυτός δεν συνοδεύεται από πολιτικές τομές και ρήξεις στα κρίσιμα προβλήματα που ταλανίζουν τη χώρα... ΣΗΦΗΣ ΠΟΛΥΜΙΛΗΣ polimilis@enet.gr ακροβατώντας Δεν θ' αλλάξει τίποτα
ΠΟΙΑ είναι, άραγε, τα κριτήρια επιτυχίας μιας κυβέρνησης; Αν απαντηθεί ικανοποιητικά αυτό το ερώτημα, τότε ο καθένας μπορεί να συμπεράνει εύκολα και για το αν ο χθεσινός ανασχηματισμός έχει κάποιο στοιχειώδες ενδιαφέρον για τον μέσο πολίτη και αν είναι ικανός να δημιουργήσει προσδοκίες για το μέλλον. Μια ρεαλιστική προσέγγιση των πραγμάτων οδηγεί στο συμπέρασμα πως μια κυβέρνηση κρίνεται επιτυχημένη αν καταφέρει να πετύχει μερικούς ελάχιστους στόχους. Να βελτιώσει το επίπεδο ζωής των πολιτών, να μειώσει τις οικονομικές ανισότητες, να διατηρήσει μια καλή δημόσια εικόνα της χώρας, να παρέχει στους πολίτες της όρους ελεύθερης έκφρασης, η υγεία και η εργασία να αποτελούν δεδομένα και όχι ζητούμενα.
ΚΑΙ ΑΣ έρθουμε στο επόμενο συναφές ερώτημα. Πόσα απ' όλα αυτά έχει παράσχει η σημερινή κυβέρνηση στους πολίτες κατά την περίπου διετή παρουσία της; Την απάντηση μπορεί να τη δώσει ο καθένας. Οι συνθήκες απασχόλησης επιδεινώθηκαν δραματικά, οι κοινωνικές ανισότητες εντάθηκαν, στους τομείς υγείας και απασχόλησης τα πράγματα είναι έως και τραγικά, η δημόσια εικόνα της χώρας είναι ανύπαρκτη έως και υποβαθμισμένη. ΜΗΠΩΣ, ωστόσο, τώρα που άλλαξαν μερικοί υπουργοί, αλλάξουν και τα προαναφερόμενα; Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης που σε μεγάλο βαθμό καθορίζει τις περισσότερες παραμέτρους (οικονομία, ανεργία, κονδύλια για υγεία κ.λπ.) παρέμεινε ανέγγιχτο. Αρα, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, είναι επιτυχημένο και κατά συνέπεια πρέπει να συνεχίσει όπως μέχρι τώρα. Η περίπτωση Μπακογιάννη, βέβαια, αποτελεί μια εξαίρεση. Το σχεδόν ακίνητο έως τώρα υπουργείο σίγουρα θα κάνει κάποια βήματα. Δειλά όμως, η βασική πολιτική θα καθορίζεται σε συνεργασία με τον πρωθυπουργό... ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗΣ pantelak@enet.gr ΑΠΟΨΕΙΣ Μια από τα ίδια
ΜΕ ΤΗΝ υπουργοποίηση της Ντόρας Μπακογιάννη πέρασε στην κυβέρνηση όλο το κομματικό φάσμα ο πρωθυπουργός, αλλά παράλληλα πρόσφερε και δώρα διάσωσης σε ορισμένα πρόσωπα, ενώ έθεσε εκτός υπουργούς που είχαν φθαρεί ή είχαν δημιουργήσει προβλήματα.
ΕΔΩΣΕ τα ρέστα του, τα κομματικά, με αυτόν τον ανασχηματισμό, ο Κ. Καραμανλής, αλλά το παράδοξο είναι ότι ουσιαστικά δεν είπε τίποτε νέο για την πορεία της κυβέρνησής του. Επανέλαβε τα ίδια ακριβώς που επαναλαμβάνει μονότονα επί δύο χρόνια τώρα, δείχνοντας ότι δεν επηρεάζεται από την πραγματικότητα, την οποία ενδεχομένως και να μη γνωρίζει. ΣΚΟΠΟΣ και του νέου κυβερνητικού σχήματος είναι, να προχωρήσουν ακόμη πιο αποφασιστικά και γρήγορα οι μεταρρυθμίσεις και «πρώτα απ' όλα οι αλλαγές που νομοθετήσαμε για τις ΔΕΚΟ», είπε ο πρωθυπουργός. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για το γνωστό σχέδιο «επανίδρυσης του κράτους», με ιδιωτικοποιήσεις, με ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, ουσιαστικά δηλαδή με την ικανοποίηση όλων των απαιτήσεων του κεφαλαίου, το οποίο κερδοσκοπεί και αδιαφορεί για τα κοινωνικά προβλήματα που δημιουργεί η διεύρυνση του χάσματος μεταξύ πλούτου και φτώχειας. ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ με τη δήλωσή του ο πρωθυπουργός να μη γνωρίζει σε ποια κατάσταση έχουν οδηγηθεί οι εργαζόμενοι με τις μεταρρυθμίσεις, δηλαδή με τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και στα ωράρια, με την προώθηση σχεδίων για την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, με το σάρωμα κατακτήσεων και δικαιωμάτων. ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ αυτές οι μεταρρυθμίσεις, που θέλει ο πρωθυπουργός να προχωρήσουν «πιο αποφασιστικά, πιο γρήγορα», ένα κλίμα φοβερής ανασφάλειας στους εργαζομένους, που ενισχύεται και από τα λουκέτα σε μεγάλες επιχειρήσεις. Οι μεταρρυθμίσεις της νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει υιοθετήσει η κυβέρνηση και επιμένει, δεν έχουν φέρει ούτε νέες επενδύσεις, ούτε και έχουν δημιουργηθεί νέες θέσεις εργασίας. Αντίθετα, η ανεργία αυξάνεται και σε πολλές περιοχές, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα έχει πάρει εκρηκτικές διαστάσεις. ΔΕΝ ΕΔΩΣΕ καμία ελπίδα ο πρωθυπουργός στον κόσμο της ανασφάλειας και της ανέχειας, στα χαμηλά εισοδήματα και στους συνταξιούχους. Μίλησε για «κοινωνική ευαισθησία», αλλά η δήλωσή του έδειξε αναλγησία ανεπίτρεπτη. Είπε: «Νιώθω τεράστιο βάρος που δεν υπάρχουν, στο στάδιο αυτό, μεγαλύτερα περιθώρια για άμεση στήριξη των οικονομικά ασθενέστερων και ειδικά των συνταξιούχων». ΘΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΟΥΝ άραγε τα περιθώρια με τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις και με την επανίδρυση του κράτους, όταν οι πολίτες βλέπουν τα μέχρι τώρα αποτελέσματα; Γνωρίζει η κοινή γνώμη ότι ο πρωθυπουργός έχει αθετήσει όλες τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Για μία ακόμη φορά χθες δήλωσε ότι «θα τηρηθούν στο ακέραιο με την ολοκλήρωση της τετραετίας». Η ΜΕΧΡΙ τώρα νεοφιλελεύθερη πολιτική δείχνει ότι τηρούνται οι υποσχέσεις προς το κεφάλαιο. Και αυτό ακριβώς δεν αφήνει κανένα περιθώριο για να στηριχθούν οι ασθενέστεροι, ούτε και στο τέλος της τετραετίας. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/02/2006
  |
Ανασχηματισμός Επίσημη επίσκεψη Ισραηλινού πρόεδρου στην Ελλάδα Κυπριακό |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
