Ανεξιχνίαστη υπόθεση με πολλά ερωτηματικά παραμένει, κατά τον Δημήτρη Ευαγγελάτο, συνήγορο πολιτικής αγωγής στη δίκη του Πολυτεχνείου, ένα περίεργο «κύμα αυτοκτονιών» που σημειώθηκε αμέσως μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και μέχρι το Φεβρουάριο του 1974.
 Ο πρόεδρος του πενταμελούς εφετείου που δίκασε τους υπεύθυνους για τη σφαγή του Πολυτεχνείου, Ι. Κουσουλός και δεξιά ο εφέτης Γ. Μαρκουλάκης. |
«Πολλοί φοιτητές που ήταν μέσα και έξω απ' το Πολυτεχνείο ή που σύμφωνα με πληροφορίες της ΚΥΠ ή ξένων πρακτόρων είχαν συμμετάσχει στα γεγονότα, βρέθηκαν νεκροί στα σπίτια τους, σε ακάλυπτους χώρους, κλιμακοστάσια, φωταγωγούς κ.λπ. Αυτοί οι θάνατοι είχαν αποδοθεί σε αυτοκτονία, ήταν όμως διάχυτη η άποψη ότι οι φοιτητές αυτοί εκτελέστηκαν».
*Συναντήσαμε και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της μεγάλης δίκης του Πολυτεχνείου. Εντοπίσαμε τον πρόεδρο του Πενταμελούς Εφετείου κ. Ιωάννη Κουσουλό κάπου στη Λάρισα και τον ρωτήσαμε αν κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, που διήρκεσε σχεδόν δυο μήνες, «βγήκε» όλη η αλήθεια για τη σφαγή
«Καμία παρέμβαση»
Μας απάντησε ότι «σύμφωνα με τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή του το δικαστήριο, η αλήθεια έλαμψε και πάρθηκε η σωστή απόφαση».
Μας τόνισε δε ότι «καμία απολύτως παρέμβαση δεν επέτρεψα από την τότε πολιτική εξουσία».
Θυμάται ότι «την ημέρα που θα εκδιδόταν η απόφαση θα ερχόταν κάποιος γερμανός επίσημος και ο υπουργός Δικαιοσύνης μέσω κάποιου ανώτατου δικαστικού ζήτησε να μετατεθεί η ημερομηνία ανακοίνωσης της απόφασης, για να μην εστιαστεί πλήρως το ενδιαφέρον του τύπου στην αίθουσα και αγνοηθεί ο επίσημος. Εγώ αρνήθηκα και είπα ότι η απόφαση θα βγει την προκαθορισμένη μέρα».
*Για τον πρόεδρο και τη διαδικασία μάς μίλησε και ο τότε εφέτης Λάμπρος Σακελλαριάδης: «Ο πρόεδρος ήταν πολύ ήρεμος και δεν αισθανόταν κούραση. Εκανε ερωτήσεις εύστοχες και "κρατούσε" το μάρτυρα. Απόδειξη τούτου είναι ότι, ενώ ο Παπαδόπουλος στη δίκη των πρωταιτίων είχε αρνηθεί να απολογηθεί, σε εμάς απολογήθηκε ευχαριστώντας τον πρόεδρο για την ωραία διαδικασία. Μίλησε για τρεις ώρες και είπε αυτά που ανέμενε το δικαστήριο. Πρέπει να πω ότι είχε δείξει σεβασμό προς την έδρα».
Μεγάλη εντύπωση είχε κάνει στους δικαστές ότι «μερικές φορές οι κατηγορούμενοι είχαν προστριβές και ανέβαζαν τους τόνους. Μόλις ο Παπαδόπουλος τούς έκανε νόημα, όλοι... κόκαλο! Τον φοβούνταν ακόμα και τότε».
Ξένοι πράκτορες
Μας τόνισε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία δεν αποδείχθηκε ανάμειξη ξένων πρακτόρων στη σφαγή του Πολυτεχνείου. Τον ρωτήσαμε τι θα γινόταν αν προέκυπταν σχετικά στοιχεία, και μας απάντησε:
«Θα ζητούσαμε την έκδοση των υπαιτίων στη χώρα, αλλά τα πράγματα θα ήταν σαφώς πιο δύσκολα τότε».
*Για μια δίκη, δίκαιη μεν, αυστηρά προσκολλημένη όμως στα δικονομικά πλαίσια της νομιμότητας, κάνει λόγο ο Δημήτρης Ευαγγελάτος.
«Η έδρα απέβλεπε στο να αποδειχθεί κατά πόσον οι κατηγορίες που είχαν διατυπωθεί στο βούλευμα της παραπομπής ευσταθούν. Το δικαστήριο στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, περιορίστηκε όμως στο να ερμηνεύσει τα πάντα στο πλαίσιο του κατηγορητηρίου. Ακούστηκαν μαρτυρίες που αναφέρονταν στο ρόλο ξένων πρακτόρων, αλλά το δικαστήριο δεν επεκτάθηκε σε αυτές τις παραμέτρους. Εχω την πεποίθηση πως ούτε όλοι οι υπεύθυνοι, ακόμα και ως ηθικοί αυτουργοί, δεν κάθησαν στο εδώλιο».
*«Σημασία έχει», τονίζει ο Αλέξανδρος Λυκουρέζος, συνήγορος θύματος των γεγονότων, «ότι από τον Ιούλιο του '74 μέχρι και τη δίκη λειτούργησε ο θεσμός των κυρώσεων και ένας μεγάλος αριθμός των πρωταιτίων της σφαγής παραπέμφθηκε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δόθηκαν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που τότε ήταν διάχυτα στον ελληνικό λαό».