Ελευθεροτυπία - Ανοιχτά μέτωπα, κλειστά ΑΕΙ

Παρά το «στρογγύλεμα» στις επίμαχες διατάξεις, η πρόταση του υπουργείου επιβεβαιώνει ότι οι κινητοποιήσεις φοιτητών και ακαδημαϊκών δασκάλων δεν οφείλονται σε «παραπληροφόρηση». Η πανεπιστημιακή κοινότητα επιστρέφει το κείμενο ως απαράδεκτο και ζητάει διάλογο από μηδενική βάση.

Γενική είναι η αίσθηση, ακόμη και σε κύκλους των πρυτανικών αρχών, ότι τελικώς η Μ. Γιαννάκου κατέθεσε ένα κείμενο με ρυθμίσεις που δεν έρχονται να αντιμετωπίσουν τα υπαρκτά προβλήματα και προσπαθεί να θεραπεύσει με συντηρητικά μέτρα υποτιθέμενες «παθογένειες» οι οποίες όμως οφείλονται σε άλλα, δομικά, αίτια. Ετσι, η όλη «φιλοσοφία» του προτεινόμενου νόμου-πλαισίου, όπως και τα επιμέρους σημεία του, διευρύνουν τα ήδη ανοιχτά μέτωπα στην εκπαίδευση:

*Πρώτο σημείο αιχμής αναδεικνύεται το πανεπιστημιακό άσυλο. Η μεταφορά της αρμοδιότητας για την άρση του από την Επιτροπή Ασύλου στο Πρυτανικό Συμβούλιο διευκολύνει την «πρόσβαση» της αστυνομίας στους ακαδημαϊκούς χώρους. Η τριμελής Επιτροπή Ασύλου, σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, απαρτίζεται από έναν εκπρόσωπο καθηγητών, διοικητικών υπαλλήλων και φοιτητών και αποφασίζει με ομοφωνία. Το Πρυτανικό Συμβούλιο όμως αποτελείται από τον πρύτανη, τους αντιπρυτάνεις, τον διορισμένο γραμματέα κάθε ΑΕΙ και έναν εκπρόσωπο των φοιτητών και θα αποφασίζει για την άρση με απλή, ούτε καν διευρυμένη, πλειοψηφία.

Ασαφείς διατυπώσεις του τύπου «το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει», άρα και φοιτητών και πανεπιστημιακών, κάνουν τους τελευταίους να θεωρούν ότι μπορεί να ζητηθεί η επέμβαση της αστυνομίας ακόμη και σε περιπτώσεις απεργιών ή καταλήψεων δυναμιτίζοντας εκ βάθρων τον επιδιωκόμενο διάλογο.

«Η λειτουργία των καλών ξένων πανεπιστημίων δεν ρυθμίζεται με νόμους, αλλά με την παράδοση του καθενός απ' αυτά. Το επίμαχο νομοσχέδιο προσπαθεί να σπάσει τις δημοκρατικές παραδόσεις του ελληνικού πανεπιστημίου στρέφοντάς το σε αυταρχικές και συντηρητικές κατευθύνσεις», υπογραμμίζει με τρόπο χαρακτηριστικό ο εκπρόσωπος της ΠΟΣΔΕΠ, Γιάννης Πρωτονοτάριος.

*Δεύτερο σημείο που συναντά την αντίδραση της πανεπιστημιακής κοινότητας είναι τα μέτρα εντατικοποίησης των σπουδών και οι «ποινές» που επαπειλούνται ως δαμόκλειος σπάθη επί των φοιτητών.

Η πολυσυζητημένη διαγραφή των «αιωνίων», έστω και με πενταετή παράταση, το ανώτατο όριο φοίτησης που καθορίζεται στον αριθμό των εξαμήνων προσαυξημένο κατά 50%, τα προαπαιτούμενα μαθήματα και ο περιορισμός των μεταφορών δημιουργούν συνθήκες «κολεγίου», ξένες με τα ελληνικά ΑΕΙ.

Από την άλλη πλευρά, οι εισηγητές του νομοσχεδίου επιθυμούν να προκαταλάβουν μελλοντικές κινητοποιήσεις με τη ρητή απαγόρευση της διπλής εξεταστικής περιόδου και την αμετάκλητη απώλεια του εξαμήνου εάν δεν ολοκληρωθούν και οι 13 εβδομάδες διδασκαλίας.

*Η κατάρτιση εθνικού καταλόγου πανεπιστημιακών συγγραμμάτων, από τον οποίο οι φοιτητές θα προμηθεύονται δωρεάν μόνον ένα για κάθε μάθημα, σε συνδυασμό με τις υποτυπώδεις βιβλιοθήκες των ΑΕΙ, πιστεύεται ότι οδηγεί στην κατάργηση των δωρεάν βιβλίων.

«Εάν υπάρχουν 5 ή 6 συγγράμματα από τα οποία θα διανέμεται δωρεάν μόνο ένα, τότε θα εξαναγκαζόμαστε να αγοράζουμε και τα υπόλοιπα», φοβούνται οι φοιτητές.

*Ο θεσμός του «μάνατζερ» ή εκτελεστικού διευθυντή οικονομικών και διοικητικών υποθέσεων επί το ελληνικότερον, σοκάρει τους πανεπιστημιακούς, καθώς ψιθυρίζονται κριτήρια πρόσληψης με όρους της «αγοράς» που θα συνοδεύονται από παχυλούς μισθούς.

*Κριτική επίσης ασκείται στα της χρηματοδότησης των ιδρυμάτων από τα επιχειρησιακά προγράμματα μέσω των οποίων η κυβέρνηση θα ανοίγει τη στρόφιγγα σύμφωνα με τις δικές της προτεραιότητες και όχι τις ανάγκες των ΑΕΙ.

*Στο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Πέμπτης οι καταληψίες διατράνωσαν την απόφασή τους να φτάσουν μέχρι το τέλος. Η πολύωρη πολιορκία του Πολυτεχνείου από τα ΕΚΑΜ τους έδωσε μια πρώτη γεύση τού πώς εννοεί το πανεπιστημιακό άσυλο η κυβέρνηση...