Ελευθεροτυπία - Τα ρεμπέτικα του Internet

«Σ' αυτούς τους χαλεπούς καιρούς,/ από τα χρέη ζοφερούς/ και τη θηλειά των φόρων,/ μ' εξαγγελίες και κραυγές/ δε γλυκοφέγγουν οι αυγές./ Καιρός των "σαλταδόρων"».

Στη μάχη κατά της ακρίβειας επιστρατεύονται τώρα, εκτός των άλλων, και σατιρικοί στίχοι. Απόδειξη, οι ποιητικοί διάλογοι με θέμα τις τράπεζες, τη δημοτική αρχή, ακόμη και τη δράση των Επιτροπών Κατά της Ακρίβειας. Στο www.e-galatsi.gr

«Να λες στο μπαρ χωρίς ντροπή/ ανήκω στην Επιτροπή/ και να 'χεις τέτοιο κύρος/ που τα μπουκάλια σου τα δυο/ να 'ρχεται την επαύριο/ να τα πληρώνει ο Τσίρος».

Με το ψευδώνυμο «Φιλύρας», ένας λάτρης του αλκοόλ εξαπολύει πυρά κατά του δημάρχου Γαλατσίου, Κυριάκου Τσίρου, που δέχεται και τα πυρά της τοπικής επιτροπής «Ακρίβεια-STOP», για αύξηση των δημοτικών τελών κατά 17%.

«Θέλω κουκούλα να φορώ,/ όχι προδότη μα Ζορό,/ στα "σούπερ" να μπουκάρω./ Ορυζα και ζυμαρικά,/ εδώδιμα, αποικιακά/ στο δρόμο να σουτάρω./ Μια τέτοιου είδους εκτροπή/ θα έκανα χωρίς ντροπή/ κι ας είχα επιπτώσεις./ Ο Γαβριήλ κι εσύ μαζί/ πάμε σε κάποιο μαγαζί/ για απαλλοτριώσεις».

Απαντά ο φερόμενος ως «Ποιητής ο Τρυγαίος», προκαλώντας τους επόμενους στίχους του «Φιλύρα»:

«Τις πάνες της ακράτειας να πιάνουν οι γριές

κι οι γέροι για το ούζο τους ιταλικό προσούτο

κι εμείς με μεταμφίεση σα να 'ν' αποκριές

αυτόκλητοι διανομείς στο πανηγύρι ετούτο».

Φυσικά, κι ο «Γαβριήλ» δεν μένει αμέτοχος. Επιστρατεύει, τους αγωνιστές του '21, τον Κατσαντώνη, ακόμη και τον Αρη:

«Ανάθεμά σας ποιητές, με βάζετε σε λούκι

ν' απαρνηθώ του δήμαρχου τ' άγριο μαστουρλούκι.

Και σε ταξίδια ν' ανοιχτώ τρελά και μαγικά

με έμβλημα στο κατάρτι μου κρανίο και οστά,

με πλήρωμα πειρατικό, μπαρούτι στα αμπάρια.

Αχ, πάει η ήσυχη ζωή... Μαζί σας παλλικάρια!

Του Σόλωνος να πάρουμε σεισάχθιον ευχή,

τον Αρη ν' ανταμώσουμε σ' απάτητη κορφή

τον Κατσαντώνη στ' Αγραφα, στου Δίπλα το λημέρι

να βρούμε και να κόψουμε το άθλιο κωλομέρι

του Τραπεζίτη-Αγά. Καλά και τιμημένα,

Μεθύστε με τ' αθάνατο κρασί του εικοσιένα».

Η απάντηση του «Τρυγαίου» άμεση, θέτει το υστερόγραφο:

«Εσύ δεν είσαι ποιητής, δεν είσαι δικηγόρος.

Είσαι κλεφτοαρματολός, αντάρτης στο Βελούχι,

ατρόμητος της Κατοχής έφηβος σαλταδόρος,

που την ορμή σου τρέμουνε του πλούτου οι ευνούχοι.

Είσαι Ακρίτας Διγενής, νησιώτης μπουρλοτιέρης,

Σουλιώτης απροσκύνητος, τρανός Μεσολογγίτης,

του Σολωμού ο Πόρφυρας, του Ελύτη ο Λευτέρης,

της θείας Καλβικής Ωδής ο Ιερολοχίτης».

Συμπέρασμα: Η φτώχεια θέλει καλοπέραση και η λαϊκή σάτιρα είναι ο καλύτερος τρόπος για να την ξεχνάς.