Ελευθεροτυπία - Αντιφατικά και ακατανόητα

ΠΡΟΚΑΛΕΣΕ ποικίλους προβληματισμούς η διαφωνία, με διαστάσεις ανοιχτής εσωκομματικής ρήξης, μεταξύ του κ. Κώστα Σημίτη και του κ. Γιώργου Παπανδρέου, που εκδηλώθηκε χθες με αφορμή τη συζήτηση στη Βουλή για την κύρωση της νέας μεταρρυθμιστικής Συνθήκης της Λισσαβώνας.

ΔΙΑΦΩΝΩ, γράφει ο κ. Σημίτης σε επιστολή του προς τον κ. Παπανδρέου, με την απόφαση να υποστηρίξει το ΠΑΣΟΚ «τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την κύρωση της Νέας Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ενωσης», σημειώνοντας ότι η πρακτική των κυβερνήσεων τόσο του Ανδρέα Παπανδρέου όσο και των δικών του ήταν να γίνεται η κύρωση των Συνθηκών από τη Βουλή. Ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτηρίζει «μακρόσυρτη» τη διαδικασία του δημοψηφίσματος, επισημαίνοντας, επίσης, ότι «υπάρχει κίνδυνος να αποτελέσουμε σε έναν ακόμη τομέα πρόβλημα».

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ «ακατανόητη» και «αποπροσανατολιστική» την τοποθέτηση του κ. Σημίτη το ΠΑΣΟΚ, με δήλωση του εκπροσώπου Τύπου κ. Παπακωνσταντίνου, ο οποίος υπογράμμισε, ότι το κόμμα πρότεινε δημοψήφισμα «για να έχει αυτή η συνθήκη τη μεγαλύτερη δυνατή νομιμοποίηση», όπως είχανξ αποφασίσει το Συνέδριο το 2004 και η Κ.Ο. του Κινήματος για τη συνταγματική συνθήκη.

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΕΤΑΙ από την πλευρά του κ. Παπανδρέου, ότι ο κ. Σημίτης είχε ταχθεί το 2005 υπέρ δημοψηφίσματος. Αλλά ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί άλλο ζήτημα το σχέδιο για το Ευρωσύνταγμα και άλλο τη Νέα Μεταρρυθμιστική Συνθήκη. Το επιχείρημα δεν είναι αβάσιμο, πού οδηγεί όμως;

ΤΙΘΕΤΑΙ το ερώτημα: Γιατί διαφωνεί ο κ. Σημίτης με τον κ. Παπανδρέου; Οι σχέσεις των δύο δεν είναι καλές εδώ και καιρό. Πέραν αυτού, ωστόσο, ο κ. Σημίτης φιλοδοξεί ίσως να γίνει πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η φιλοδοξία, αν την έχει, είναι θεμιτή και δεν είναι, χωρίς άλλο, ουτοπική. Η θέση του προέδρου καθιερώνεται -με διετή θητεία- από τη νέα συνθήκη, η οποία καταργεί την εναλλασσόμενη εξάμηνη προεδρία, που κρίνεται αντιπαραγωγική και κατά την άποψή μας είναι. Θεσμική γελοιότητα είχαμε χαρακτηρίσει αυτή την εξάμηνη προεδρία.

ΑΠΟ ΤΗΝ άλλη πλευρά, η θέση του ΠΑΣΟΚ, να ψηφίσει στη Βουλή την κύρωση της Συνθήκης και να ζητεί δημοψήφισμα μετά, είναι αντιφατική και ακατανόητη. Τι θα γίνει, αν, μετά την κύρωση από τη Βουλή, απορρίψει ο λαός τη Συνθήκη; Η «μεγαλύτερη νομιμοποίηση», που στηρίζει, κατά το ΠΑΣΟΚ, το αίτημά του, προδικάζει το «ναι» στο δημοψήφισμα. Αρα, ακυρώνει, στην ουσία, τη διενέργειά του.

ΑΝ ΑΠΟΦΑΝΘΕΙ ο λαός σε δημοψήφισμα αρνητικά, θα υπερισχύσει, συνταγματικά, η κύρωση από τη Βουλή της Συνθήκης (άρθρο 28 του Συντάγματος), με την ψήφο και του ΠΑΣΟΚ! Η όποια δημοκρατική νομιμοποίηση θα αναιρεθεί. Δεν θα είναι μεγαλύτερη, θα είναι μηδενική. Χωρίς αρνητικό ενδεχόμενο, αλλά και αποφασιστικό αποτέλεσμα, δημοψήφισμα δεν νοείται. Η αντιφατική πρόταση του ΠΑΣΟΚ οδηγεί, συνεπώς, σε άτοπο.