Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Αρθρο του εκδότη της «Ε» και της «Κ.Ε.», για τη διαφωνία του Κώστα Σημίτη και του Γιώργου Παπανδρέου σχετικά με την κύρωση της Συνθήκης της Λισαβόνας, την πρόταση δημοψηφίσματος και τη μετέωρη διαγραφή του πρώτου από τον δεύτερο.

Ετσι είναι, αν έτσι νομίζετε...

Του ΘΑΝΑΣΗ ΤΕΓΟΠΟΥΛΟΥ

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ που ξεκίνησε στο ΠΑΣΟΚ με την ανταλλαγή επιστολών Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου προκάλεσε θύελλα εντυπώσεων, ερωτήσεων, προβλέψεων. Ενα ζήτημα διαχρονικό: το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον. Η εκκαθάριση του παρελθόντος, η πυγμή του παρόντος, η αναζήτηση κάποιας λύσης για το μέλλον. Ολα στο επίπεδο των εντυπώσεων, που τροφοδοτούν τον σχολιασμό, τις εικασίες και τις προγνώσεις.

ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για τη «Νέα Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης» ήταν η αιτία της σύγκρουσης. Αλλοι λένε η αφορμή, και διατυπώνουν τις αντίστοιχες υποθέσεις εργασίας: το ίδρυμα Σημίτη, παλαιότερες διαφωνίες, αμφισβήτηση από τον πρώην πρωθυπουργό του διαδόχου του, προσωπικές ευρωπαϊκές φιλοδοξίες του Κώστα Σημίτη (θεμιτές και όχι υποχρεωτικά ανεδαφικές).

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ Σημίτη διατύπωνε διαφωνία για το δημοψήφισμα. Ο πρώην πρωθυπουργός επικαλέστηκε την πρακτική των δικών του κυβερνήσεων και εκείνων του Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν ήταν μόνο πρακτική, προσθέτουμε. Η συνταγματική θεσμοθέτηση, δύο φορές από το ΠΑΣΟΚ, το 1986 και το 2001, ακολουθώντας τις αρχικές ρυθμίσεις της Νέας Δημοκρατίας, προβλέπει την κύρωση από μόνη τη Βουλή των Ευρωπαϊκών Συνθηκών. Αποκλείει τη διενέργεια δημοψηφίσματος χωρίς πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου και πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, ακόμη και για κρίσιμα εθνικά θέματα. Οταν είχαν την δυνατότητα για δημοψήφισμα δεν το έκαναν, τώρα που δεν την έχουν, το ζητάνε.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης ήθελαν να αποφύγουν, κατά το δυνατόν, τα δημοψηφίσματα για να επισπεύσουν την κύρωση από τις 27 χώρες. Γι' αυτό αφαίρεσαν τη «συνταγματική» διάσταση και έμειναν σε λειτουργικές μάλλον ρυθμίσεις.Το δημοψήφισμα στην Ιρλανδία ματαίωσε την προσδοκία -τουλάχιστον της επίσπευσης. Στην Ελλάδα, η πρόταση ή, καλύτερα, η ανεκπλήρωτη ευχή του δημοψηφίσματος, δίχασε απλώς το ΠΑΣΟΚ...

ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ πόσο ξεχνάμε την πραγματικότητα: τους θεσμούς, τον συσχετισμό δυνάμεων, το ουσιαστικό αποτέλεσμα. Από τους ηγέτες, μέσω των στελεχών και των σχολιαστών, στους οπαδούς. Αντικαθιστούμε την πραγματικότητα με τις εντυπώσεις. Αν ο Κώστας Σημίτης θέλησε, όπως φαίνεται, να διατηρήσει το καλό προφίλ της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ο Γιώργος Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ αποφάσισαν από τη μία να ψηφίσουν «ναι» στη Βουλή για τη Συνθήκη της Λισαβόνας, συντασσόμενοι με τη Νέα Δημοκρατία ως ευρωπαϊστές, και από την άλλη, ως δημοκράτες, συμμαχώντας με την αριστερά (που ψήφισε «όχι») να ζητήσουν ένα δημοψήφισμα που δεν θα γινόταν...

Η ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου να διαγράψει τον Κώστα Σημίτη από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ έμεινε μετέωρη. Χωρίς επιστολή στον πρόεδρο της Βουλής, κανένα μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας δεν διαγράφεται. Οπως δεν διαγράφεται και το κυβερνητικό παρελθόν ενός κόμματος. Μάχη εντυπώσεων, επίδειξη πυγμής. Γροθιά που σηκώνεται και δεν ακουμπάει τον άλλον. «Κάνε ό,τι νομίζεις».

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, ΤΩΡΑ, ο Κώστας Σημίτης από τις κομματικές δουλείες, θα εκφράζεται χωρίς δεσμεύσεις. Απειλούνται μόνο αυτοί που τυχόν θα συμφωνούν μαζί του. Αυτοί ας σταθμίζουν κόστος και κέρδος και ας αποφασίζουν κατά περίπτωση. Στο ενωμένο και δυνατό ΠΑΣΟΚ...

Η ΠΡΟΚΛΗΣΗ του Κώστα Σημίτη ήταν πραγματική και διπλή:

πρώτα η δήλωση -ή απειλή- δημοσίευσης της επιστολής διαφωνίας του (μετά την παραλαβή της, κατά το πολιτικώς ορθόν), έπειτα η σαφής αμφισβήτηση της ηγεσίας του διαδόχου του. Η απάντηση με τη μετέωρη διαγραφή και την αξίωση υποταγής στην, ανεδαφική έστω, δημοψηφισματική πρόταση ήταν θεαματική επίδειξη ισχύος. Μοιάζει να σφυρηλατεί την ενότητα του ΠΑΣΟΚ. Ετσι είναι, όμως;