Ελευθεροτυπία - Η έπαρση του μοναδικού

Ενα από τα πολλά καλά στοιχεία της κουλτούρας της ανανεωτικής αριστεράς είναι η αποστροφή που δείχνει στις θεωρίες συνωμοσίας. Ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα πολιτικά ρεύματα τα οποία τις έχουν εντάξει στη ρητορική τους. Πρώτο και καλύτερο το ΚΚΕ. Θύμα εγχώριων και διεθνών συνωμοσιών τη μακρά περίοδο των πέτρινων χρόνων, εξακολουθεί και σήμερα να φαντασιώνεται ότι οι ταξικοί αντίπαλοι και ο ιμπεριαλισμός συστηματικά μηχανορραφούν για να το δυσφημήσουν με απώτερο στόχο να εμποδίσουν τις λαϊκές μάζες να στρατευθούν στην υπόθεση της ανατροπής του καπιταλισμού.

Το προσπαθούν με πολλούς τρόπους: Με τις αντιΚΚΕ επιθέσεις, αλλά και με τη δημιουργία εφεδρειών: «Είναι γεγονό ότι ο αστικός τύπος και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ της πλουτοκρατίας προβάλλουν τον ΣΥΝ ως τη νέα ανερχόμενη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό».

Γιατί στήνουν αναχώματα; «Γιατί υπάρχει και το ΚΚΕ... που δεν τους κάνει το χατίρι να πάει με τα νερά τους», ενώ ο ΣΥΝ είναι «το δίχτυ που μαζεύει δυνάμεις από το ΠΑΣΟΚ για να τις ξαναεντάξει στη σοσιαλδημοκρατία όταν χρειαστεί και έρθει η ώρα» («Ριζοσπάστης» 5-3-2008). Η σημερινή ηγεσία του ΚΚΕ δεν πρωτοτυπεί. Ανάλογες αναλύσεις έκαναν στελέχη του κόμματος όταν εμφανίστηκε το ΠΑΣΟΚ.

Το ΠΑΣΟΚ διέπρεψε στο άθλημα αυτό την εποχή της ανελέητης αναμέτρησης για την αρχηγία. Ο Γ. Παπανδρέου και πολλοί υποστηρικτές του επί δύο μήνες ξιφουλκούσαν εναντίον των μιντιακών κύκλων, οι οποίοι τάχα απειλούσαν την αυτονομία του κόμματος. Μάλιστα ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ υπερακόντισε διά της προσφιλούς μεθόδου της ισοπέδωσης, αφού επεξέτεινε την κριτική του και στις προ του 2004 περιόδους: «Γίναμε έρμαιο μπροστά σε μεγάλα συμφέροντα που θέλουν να ποδηγετήσουν το ΠΑΣΟΚ και την αυτονομία του» («Κ.Ε.» 21-10-2007). Σήμερα η επιθετικότητα κατά των μέσων ενημέρωσης έχει υποχωρήσει, χωρίς ωστόσο να μας πει κανείς τι μεσολάβησε. Οι πάντες, όμως, καταλαβαίνουν.

Στο ίδιο «κλαμπ» ανήκει και η Ν.Δ. Για τους εμπρησμούς του καλοκαιριού επιστράτευσε τη θεωρία των ασύμμετρων απειλών: [Αλήθεια, πότε ο υπερευαίσθητος (σε άλλα) εισαγγελέας του Αρείου Πάγου θα παρουσιάσει τα πορίσματα των ερευνών της Δικαιοσύνης για το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έπληξε τη χώρα από τη μεταπολίτευση και μετά; Γιατί οι υποθέσεις Κοσκωτά, χρηματιστηρίου, ομολόγων και υποκλοπών ωχριούν μπροστά στους 75 νεκρούς των πυρκαγιών].

Για το σκάνδαλο Ζαχόπουλου ο ρέκτης πρωθυπουργός άφησε υπαινιγμούς για ξένο δάκτυλο, ενώ οι προπαγανδιστές του νεοδημοκρατικού καθεστώτος έχουν αρχίσει να καλλιεργούν το έδαφος προκειμένου, για οποιαδήποτε συμφορά βρει τον τόπο από δω και πέρα, να ενοχοποιηθεί ο αμερικανικός παράγοντας, ο οποίος για να ξεπλύνει την «ταπείνωση» που υπέστη στο Βουκουρέστι θα πράξει τα δέοντα για να βλάψει τον «καταλληλότερο». Ο χώρος της ανανεωτικής αριστεράς, για να επιστρέψουμε στην εισαγωγική παρατήρησή μας, είχε ανοιχτό μέτωπο σε προσεγγίσεις τέτοιου τύπου.

Το τελευταίο διάστημα ωστόσο και εξαιτίας κάποιων επιθέσεων που δέχτηκε από κόμματα και μέσα ενημέρωσης δείχνει να υποκύπτει στην ευκολία της ανέξοδης καταγγελίας εναντίον κέντρων τα οποία υποτίθεται ότι βυσσοδομούν για να του φράξουν το δρόμο. Ευχόμαστε να μην είναι η μέθη της δημοσκοπικής ανόδου που τον κάνει να γοητεύεται από τις λογικές της αυτοθυματοποίησης. Τα πράγματα είναι απλά:

Οσο ήταν καθηλωμένος στο γλίσχρο ποσοστό του 3% οι πάντες τον αντιμετώπιζαν με συμπάθεια, ανέχονταν τις υπερβολές του -τις έβρισκαν μάλιστα αφυπνιστικές. Τον κανάκευαν γιατί ήταν ακίνδυνος. Από τη στιγμή όμως που δείχνει ικανός να μπει σφήνα στο δικομματισμό, έπρεπε να περιμένει ότι θα πέσουν πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας και το βάρος της κριτικής των άλλων κομμάτων. Κλονίζεται η ηγεμονική θέση του ΠΑΣΟΚ στο μπλοκ της λεγόμενης προοδευτικής παράταξης και αμύνεται (λογικό). Αμφισβητείται η πρωτοκαθεδρία του ΚΚΕ στο χώρο της ιστορικής αριστεράς και αντιδρά (αναμενόμενο).

Φοβούνται η Ν.Δ. και τα οικονομικά συμφέροντα που την πλαισιώνουν ότι θα αποσταθεροποιηθεί το σύστημα και οχυρώνονται (αυτονόητο). Αν στο πλαίσιο αυτό προσθέσουμε και τη νοσηρή περιέργεια των μέσων ενημέρωσης απέναντι σ' ένα νέο φαινόμενο, έχουμε την πλήρη εικόνα. Η έπαρση του μοναδικού είναι κακή συνταγή για ένα ρεύμα που θέλει να είναι ευρύχωρο, ανατρεπτικό και φιλοδοξεί να φέρει την αριστερά στο προσκήνιο.