Ελευθεροτυπία - Γύρω γύρω όλοι και στη μέση το ποίμνιον

«Σφήνα» στον σφιχτό εναγκαλισμό της κυβέρνησης με την Εκκλησία προσπαθεί να μπει ο Γ. Καρατζαφέρης. Τα άλλα κόμματα παρακολουθούν ουδέτερα, πλην του ΣΥΝ, που θεωρείται πλέον ο «ενοχλητικός» της παρέας.

Ματαιοπονεί ο Γ. Καρατζαφέρης επιστρατεύοντας εγγόνια και βαφτίσια για μια «φρέσκια» προεκλογική φωτογραφία με τον αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο. Αυτό το παιχνίδι το έχει κερδίσει από τα «αποδυτήρια» ο αντίπαλος! Χωρίς αντάλλαγμα, δηλαδή, έδωσε τόσα χρήματα στην Εκκλησία ο Κ. Καραμανλής εδώ και τρία ολόκληρα χρόνια;

Το «γαϊτανάκι» που στήνεται κάθε φορά, παραμονές των εκλογών, με τα κόμματα γύρω-γύρω και τον προκαθήμενο της Ιεραρχίας στη μέση, είναι απογοητευτικό.

Κερδισμένος ο Χριστόδουλος

Η Ν.Δ. και ο ΛΑΟΣ πιάνουν το σκοινί με τα ακροδάκτυλα εκχωρώντας στον αρχιεπίσκοπο τη δύναμη, το ΠΑΣΟΚ το «χαλαρώνει» για να μην σπάσει προεκλογικά, το ΚΚΕ δεν το αγγίζει καν κι ο ΣΥΝ τραβάει «ψαλιδιές» στις ξεφτισμένες ίνες του. Ποιος βγαίνει κερδισμένος; Ο αρχιεπίσκοπος. Γιατί, είτε για καλό, είτε για κακό, όλοι με εκείνον «καταγίνονται».

Ο ΛΑΟΣ και η Ν.Δ. δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα, γνωρίζοντας πως η εκλογική τους δεξαμενή αντέχει κάθε είδους υπερβολή στο εκλογικό φλερτ με τον κ. Χριστόδουλο. Μόνο που ο Γ. Καρατζαφέρης δίνει «ύδωρ», ενώ η κυβέρνηση, ελέγχοντας χρήμα και εξουσία, του δίνει και τη «γη». Θέλετε παραδείγματα;

*Το «γαλάζιο» επιτελείο μπορεί να παρουσίασε ως άθλο τις παροχές των δύο δισ. ευρώ για την καταπολέμηση της λαϊκής φτώχειας σε βάθος τετραετίας (!) αλλά για τα αιτήματα της Εκκλησίας ουδέποτε ετέθη ζήτημα «λιτότητας».

Ως προνομιακός συνομιλητής του πρωθυπουργού και του στενού καραμανλικού πυρήνα (Ρουσόπουλος, Αγγέλου, Παυλόπουλος, Αλογοσκούφης, Γιαννάκου), ο κ. Χριστόδουλος πήρε ό,τι ζήτησε συν κάτι «ψιλά»:

*Ψηφίστηκε το νομοσχέδιο για την Εκκλησιαστική Εκπαίδευση -ήταν το δώρο της υπουργού Παιδείας Μαριέττας Γιαννάκου-, που έκλεισε αμέσως μια δεκαετή σοβαρή εκκρεμότητα.

*Η εκκλησιαστική περιουσία (μισθώματα, γαίες κ.τ.λ.) απαλλάσσεται σταδιακά από φόρους με προοπτική πλήρους εξάλειψής (!) τους το 2008.

*Η Εκκλησία, κατά παρέκκλιση όλων των διατάξεων του αστικού κώδικα, μπορεί πλέον να μισθώνει τα ακίνητά της έως και για 99 χρόνια!

255 εκατ. ευρώ στο... χέρι

*Πέρασε και νομοθετική ρύθμιση ώστε τα κονδύλια του Δ' ΚΠΣ (περίπου 255 εκατ. ευρώ) να περάσουν στα χέρια των ιεραρχών απευθείας από το υπουργείο Οικονομικών χωρίς τη μεσολάβηση των περιφερειών. «Μπόνους» εκατομμυρίων ευρώ με τη σφραγίδα του Γ. Αλογοσκούφη.

*Ετοιμο είναι και το νομοσχέδιο για την Εκκλησιαστική Δικαιοσύνη, το οποίο όμως -αντιδρά το Φανάρι- θα κατατεθεί μετά τις εκλογές.

*Συμφωνία φαίνεται πως έχει επέλθει και για το συνοδικό μέγαρο (προς Χολαργό μεριά, κοντά στη μονή του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου), όπως επίσης βρέθηκε χώρος και για να ανεγερθεί νέο καθεδρικό ναό (στο Γουδί, αντί της λεωφόρου Αλεξάνδρας).

*Αυτό ακριβώς φοβάται κι ο Γ. Καρατζαφέρης, ο οποίος επιθυμεί διακαώς να μπει «σφήνα» στον σφιχτό εναγκαλισμό κυβέρνησης και Εκκλησίας. Ομως, μέχρι τώρα εκτός από ένα περιστέρι που κάθησε στην πλάτη του στο Φανάρι (στημένο από ένα ειδικό υγρό που έλκει τα πτηνά, λένε οι κακεντρεχείς πολιτικοί του αντίπαλοι), έτερη απόδειξη των στενών του σχέσεων με τα Θεία δεν υπάρχει.

*Ο αρχηγός του ΛΑΟΣ έχει να δει κατ' ιδίαν τον αρχιεπίσκοπο πάνω από δέκα μήνες και στις «τυχαίες» συναντήσεις τους σε διάφορες εκδηλώσεις παρά τις κολακείες («είσαι μεγάλος», «είσαι το καμάρι μας», μεταφέρουν αυτήκοοι μάρτυρες ότι του λέει), άλλη νύξη στήριξης δεν έχει ακόμη εισπράξει.

*Τελευταία, βέβαια, επιχείρησε να αποσπάσει τουλάχιστον μία φωτογραφία, καλώντας τον αρχιεπίσκοπο να παραστεί στα βαφτίσια του εγγονού του στις 14 Ιουλίου στην Αθήνα. Θα πάει ο κ. Χριστόδουλος; Δύσκολα, μετά τη διαρροή του θέματος στον τύπο από τον Γ. Καρατζαφέρη.

*Ολο αυτό το παιγνίδι προφανώς κολακεύει τη ματαιοδοξία του κ. Χριστόδουλου που είδε με μεγάλη του χαρά ακόμη και το ΠΑΣΟΚ να αναδιπλώνεται (στη Συνταγματική Αναθεώρηση έθεσε απλώς θέμα «διακριτών ρόλων» Εκκλησίας και Πολιτείας αντί του πλήρους διαχωρισμού εξουσιών που υποστήριζε άλλοτε ο Γ. Παπανδρέου).

Παλαιοί, καλοί φίλοι

Οπως είδε και πολλούς συνομιλητές του στη Χαρίλαου Τρικούπη να επιστρέφουν σε θέσεις-κλειδιά: Ο Κ. Λαλιώτης διαχρονικός φίλος της Εκκλησίας ή ο Π. Ευθυμίου κι ο Ν. Αθανασάκης που -πιο αποστασιοποιημένα- διατηρούν με το αρχιεπισκοπικό περιβάλλον αυτό που λέμε μια «καλή λειτουργική σχέση».

*Ο κ. Χριστόδουλος παρακολουθεί, όμως, κι άλλα «πρόσωπα και πράγματα» που του ευφραίνουν την καρδιά: Την ορθόδοξη χριστιανή Λιάνα Κανέλλη, ας πούμε, να είναι «πρώτο βιολί» στο ΚΚΕ - η μόνη «κόκκινη» βουλευτίνα που ορκίζεται στην Αγία Τριάδα αρχή κάθε κοινοβουλευτικής περιόδου.

Ο αρχιεπίσκοπος έχει τέτοια προσωπική σχέση μαζί της, ώστε να θεωρεί δεδομένο πως από τον Περισσό θα έχει τουλάχιστον ουδετερότητα. Κάτι σαν «σύμφωνο μη επίθεσης», δηλαδή, μεταξύ δύο κέντρων που έχουν τον ίδιο ενοχλητικό αντίπαλο: Το ΠΑΣΟΚ.

*Ποιος είναι ο «μικρός» κι «ενοχλητικός» της παρέας;

«Μαύρο πρόβατο» ο ΣΥΝ

Ο ΣΥΝ που υπέπεσε σε πολλά «αμαρτήματα», καθώς αυτή τη στάση έχει ανάγκη το δικό του εκλογικό ακροατήριο: Πήρε στην πλάτη του το θέμα με το βιβλίο της Ιστορίας της Στ' δημοτικού, τα στελέχη του σήκωσαν παντιέρα εναντίον της εκκλησιαστικής οργάνωσης «Αλληλεγγύη» (την οποία ο αρχιεπίσκοπος χρησιμοποιεί ως βιτρίνα για το φιλανθρωπικό του έργο), ενώ έχουν τρελάνει και την κυβέρνηση στις ερωτήσεις (ιδιαίτερα ο Γ. Δραγασάκης) για πολλά από τα γενναιόδωρα «δώρα» προς την Εκκλησία.

*Ο αρχιεπίσκοπος έχασε, προ ημερών, την ψυχραιμία του και έβαλε εναντίον της Κουμουνδούρου με τη γνωστή φράση «περί μειοψηφιών». Την επομένη το πήρε πίσω, δηλώνοντας ότι δεν στηρίζει το ένα ή το άλλο κόμμα.

*Κι όχι μόνο αυτό. Ετοιμάζεται σύντομα να στείλει και εγκύκλιο στις ενορίες συστήνοντας στους κληρικούς «να μην λαμβάνουν μέρος εις προεκλογικάς συγκεντρώσεις και λοιπάς εκδηλώσεις ή συζητήσεις πολιτικού χαρακτήρος, πολλώ δε μάλλον εις κομματικάς αντιπαραθέσεις ή διαμάχας».

Τώρα το ποιοι θα τον πιστέψουν ή θα ακολουθήσουν τις οδηγίες των κομμάτων είναι άλλου παπά Ευαγγέλιο...

(Αρθρογραφία για την ανάμιξη της Εκκλησίας στην πολιτική στους «Διαλόγους» σελ. 30,51).