Ελευθεροτυπία - Χτύπησε πάλι στο κέντρο

Ούτε και στο μέλλον, όμως, πρόκειται να αλλάξει κάτι: Η δημιουργία του Ιδρύματος «Κ. Σημίτης» προχωρεί (θα στεγαστεί στο γραφείο της οδού Ακαδημίας 35), ο ίδιος γράφει και σβήνει την ομιλία του για τις 4 Ιουλίου στην κεντρική πλατεία του Πύργου με θέμα «Δημοκρατία και διαφορετικότητα» (ειρωνεία: ο πρώην πρωθυπουργός είχε στείλει πρόσκληση στον Γ. Παπανδρέου), ενώ προγραμματίζει από τώρα τη φθινοπωρινή δράση του Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό της Κοινωνίας, που είχε συστήσει πριν ακόμη γίνει πρωθυπουργός. Αλλωστε, ούτε στην απαντητική επιστολή του προς τον Γ. Παπανδρέου έκρυψε τις προθέσεις του: «Σχετικά με τα όσα προτείνεις, κάνε ό,τι νομίζεις. Εγώ θα πράττω αυτό που μου επιβάλλει η συνείδησή μου και αυτό που κρίνω ως καλό για τη χώρα», του έγραψε ο πρώην πρωθυπουργός.

Οσοι ξέρουν καλά τον πρώην πρωθυπουργό και την ορθολογική του σκέψη, θεωρούν πως στο βάθος του μυαλού του εξετάζονται πολλά σενάρια, με πιο ακραίο τη δημιουργία ενός νέου φορέα του οποίου, ωστόσο, δεν θα ηγείται ο ίδιος, ούτε κάποιος από τους πρωτοκλασάτους που φιλοδοξούν να καταλάβουν τη Χαρ. Τρικούπη κι όχι να δραπετεύσουν απ' αυτή.

Πιστεύει, άλλωστε, ότι η ελληνική κοινωνία έχει ανάγκη από ένα εγχείρημα του μεσαίου χώρου, το οποίο δεν θα παλινωδεί μεταξύ δεξιάς και αριστεράς (όπως θεωρεί ότι κάνει ο Γιώργος), θα έχει σημαία του τον μετα-εκσυγχρονισμό και θα απαρτίζεται από στελέχη που μπορούν να υπηρετήσουν αυτό το στόχο, όπως το έκαναν στην πρώτη δική του διακυβέρνηση πολλοί (νέοι τότε και άφθαρτοι), όπως ο Δημ. Ρέππας, ο Ανδρ. Λοβέρδος, ο Π. Ευθυμίου ή η Μιλένα Αποστολάκη.

«Δεν θα έβλεπε καθόλου άσχημα ένα τέτοιο βήμα, το οποίο αρχικά δεν θα διεκδικούσε διψήφιο ποσοστό, αλλά θα κατέγραφε μία σαφή παρουσία», υποστηρίζουν κάποιο συνομιλητές του πρώην πρωθυπουργού.

Οι συνεργάτες του, ωστόσο, το αποκλείουν, καταγγέλλοντας μάλιστα αυτές τις πληροφορίες ως προβοκατόρικες.

Οσο κι αν μοιάζει παράξενο, τα δραματικά γεγονότα των τελευταίων ημερών ξεκίνησαν από ένα τυχαίο γεγονός: Πήρε μια γραμματέας τον Κ. Σημίτη (όπως μεταφέρει τα γεγονότα ο ίδιος) για να τον ενημερώσει σχετικά με τη συλλογή υπογραφών των βουλευτών υπέρ του δημοψηφίσματος για την ευρωσυνθήκη. Εκείνος θεώρησε προσβλητικό να μαθαίνει τη θέση του κόμματος με αυτόν τον τρόπο κι εξέφρασε αμέσως τη διαφωνία του και επί της ουσίας με την επιστολή.

Τι ήθελε, όμως, να πετύχει ο Κ. Σημίτης με μία σκληρή επιστολή σε πρώτη ανάγνωση «δι' ασήμαντον αφορμή;».

«Να θέσει όλα τα κορυφαία στελέχη προ των ευθυνών τους. Θεωρεί πως ο Γιώργος δεν κάνει και με τον Βαγγέλη έχει απομακρυνθεί, θεωρώντας πως κι αυτός έχει ξεπεραστεί από τις εξελίξεις. Ηταν, λοιπόν, ένα SOS, κάτι σαν ένα μήνυμα για το ΠΑΣΟΚ πριν είναι πολύ αργά», ερμηνεύει την πρωτοβουλία του ένας τακτικός συνομιλητής του.

Τον τελευταίο καιρό ο πρώην πρωθυπουργός είχε (ψιλο)απομονωθεί στους στενούς του συνεργάτες, όπως ο Ν. Χριστοδουλάκης, ο Β. Κοντογιαννόπουλος, ο Τ. Γιαννίτσης, ο Χρ. Ροζάκης, ο Γ. Στουρνάρας και μερικοί ακόμη. Αυτό, όμως, δεν σήμαινε ότι είχε αδρανοποιηθεί: Το κείμενο των «15», στο «Βήμα», για την οικονομία ήταν της εγκρίσεώς του. Το άρθρο του ιδίου στην «Κ.Ε.» για την κοινωνική συνοχή επί των ημερών του εκείνος το είχε προγραμματίσει. Και η έκκληση του Β. Κοντογιαννόπουλου, την περασμένη Κυριακή, να παραιτηθεί ο Γ. Παπανδρέου, προφανώς δεν έγινε εν αγνοία του. Ολα αυτά αντιμετωπίστηκαν ως «προειδοποιητικές βολές» από τη Χαρ. Τρικούπη. Η επιστολή του Κ. Σημίτη απλώς επιτάχυνε τις εξελίξεις...