Ποια πρόσωπα κρύβονται αλήθεια, πίσω από τα κράνη, τα κασκόλ και τις κουκούλες; Δεν πρόκειται πια για 200-300 άτομα που είχαμε μάθει στο παρελθόν να αποκαλούμε, «γνωστούς-άγνωστους».
Μιλάμε πια για μερικές χιλιάδες παιδιά σ' ολόκληρη τη χώρα που κινούνται εντελώς αυτόνομα, αγόρια και κορίτσια συνηθισμένα και ήσυχα μέχρι προ τινος, που βρέθηκαν από το πουθενά στο προσκήνιο.
Σχηματικά, οι ομάδες αυτές των 16ρηδων συγκροτούν τρεις μεγάλες κατηγορίες:
*Η πρώτη είναι οργανώσεις αντιεξουσιαστών που από θέση αρχής επιζητούν την ανοιχτή και μετωπική αντιπαράθεση με την αστυνομία.
*Η δεύτερη αποτελείται από άτομα που ενδιαφέρονται μόνο για καταστροφές, δεν έχουν ιδεολογικό στίγμα και αποκαλούνται μπαχαλάκηδες.
*Η τρίτη (και μεγαλύτερη) κατηγορία απαρτίζεται πια από μαθητές και συνομηλίκους τους που έχουν εγκαταλείψει το σχολείο. Κινούνται σε παρέες πέντε-δέκα ατόμων και, χωρίς ιδιαίτερα πρότυπα, γοητεύονται από την αίσθηση ελευθερίας, που αποπνέει κάθε «περιθώριο».
*Τον τόνο στα πρόσφατα γεγονότα δεν δίνουν οι ομάδες αντιεξουσιαστών, αλλά ακριβώς «αυτά τα παιδιά που ήρθαν από το πουθενά», όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά άτομα του χώρου:
«Πετροβολούν αστυνομικούς, σπάνε τράπεζες και καταστήματα και έχουν τόση οργή που δεν περιγράφεται με λόγια». Χτυπούν κάθε τι που συμβολίζει καθεστώς και βλέπουν με όρους βεντέτας κάθε αστυνομικό. Προέρχονται από όλα τα κοινωνικά στρώματα, όλες τις συνοικίες και έχουν ετερόκλητα ενδιαφέροντα.
*Τα περισσότερα από τα παιδιά αυτά στέκονται αδιάφορα ή ακόμη και με καχυποψία απέναντι στις παλαιότερες αναρχικές και αντιεξουσιαστικές οργανώσεις. Γι' αυτό και δεν είναι εύκολη η προσέγγισή τους.
Σπανίως, άλλωστε, συναντώνται με άλλα μπλοκ στις πορείες και σπανιότερα σε συζητήσεις στα αμφιθέατρα καταλήψεων. Ανάλογη στάση τηρούν και απέναντι στις ομάδες μεταναστών, που έχουν διακριτή παρουσία σε αυτές τις κινητοποιήσεις.
*«Κύτταρο» των «παιδιών από το πουθενά» αποτελεί η παρέα. Και όλες οι παρέες δεν είναι ίδιες. Είναι χαρακτηριστική η εικόνα δύο ομάδων 14χρονων που κινούνταν παράλληλα κόντρα στα ΜΑΤ με στόχο ποια θα πλησιάσει περισσότερο. Χαρακτηριστική και η στιχομυθία άλλης παρέας μπροστά στην είσοδο καταστήματος, για το εάν ανήκει σε πολυεθνική αλυσίδα ή όχι πριν αποφασίσουν να το σπάσουν.
Ενα πρώτο συμπέρασμα; Οι αναζητήσεις τους δεν βρίσκουν απαντήσεις πουθενά. Μόνο σε κάποιους φίλους που ζουν στην ίδια κατάσταση.