Ελευθεροτυπία - Το όργιο υποκρισίας και η τελευταία εντολή

Στο χώρο μεταξύ Ηρωδείου και «Διονύσου» δόθηκε η άδεια για τη βίλα εφοπλιστή!

Η δικαστική διερεύνηση τυχόν ατασθαλιών οικονομικού χαρακτήρα έχει κλείσει τα στόματα όλων και έχει παγώσει ακόμη και τα τρέχοντα έργα.

«Τώρα αλίμονο στον έρμο τον πολίτη που ζητεί άδεια να κάνει πανωσήκωμα στο παλιό σπιτάκι του μέσα σε αρχαιολογική ζώνη», μας έλεγε στέλεχος του ΥΠΠΟ, εκτιμώντας πως την υπόθεση Ζαχόπουλου θα την πληρώσουν τελικά οι αθώοι πολίτες.

Το ίδιο στέλεχος, που μπαινόβγαινε στο γραφείο του γεν. γραμματέα, είχε διαπιστώσει πως η εξ απορρήτων γραμματέας του, Εύη Τσέκου, δεν είχε σχέση τόσο με αρχαιολογικά θέματα. Κόμιζε στα γραφεία των υπαλλήλων τις εντολές Ζαχόπουλου και μπορεί να είχε στοιχεία για τη κίνηση κονδυλίων μέσω του Ειδικού Λογαριασμού (από τα έσοδα του ΛΟΤΤΟ, απ' όπου φέτος εκταμιεύθηκαν 82-83 εκατ. ευρώ), όπως και για εντάξεις «ανώριμων» μελετών σχετικά με έργα «ημετέρων» στα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης (Γ' και Δ' ΚΠΣ, καθώς το τελευταίο τώρα διαμορφώνεται).

Η Τσέκου είχε σχέση κυρίως με τις πολιτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες του Ζαχόπουλου στη Θεσσαλονίκη. Τον συνόδευε σχεδόν πάντα τα Σαββατοκύριακα στις αποδράσεις του στη συμπρωτεύουσα, την ιδιαιτέρα πατρίδα του και μελλοντική εκλογική του περιφέρεια, όπου προσπαθούσε με έργα και εξυπηρετήσεις να φτιάξει το πολιτικό του προφίλ.

Η τελευταία εντολή

Η τελευταία εντολή, που έδωσε ο Ζαχόπουλος πριν από την παραίτησή του, ήταν να διαλυθούν τα αρχαία - παλαιοχριστιανικά τοιχάρια και δάπεδα- που βρέθηκαν πίσω από το νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Σε εκείνο το σημείο, επί της οδού Μακρυγιάννη 2-6, κατασκευάζεται η ράμπα τροφοδοσίας του Μουσείου. Εισήγαγε εσπευσμένα το θέμα στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, που συνεδρίασε την ημέρα της παραίτησης και νοσηλείας του στο «Ερ. Ντυνάν», με την επισήμανση «να περάσει» η διάλυση των αρχαίων.

Η εντολή του εξετελέσθη από τους δικούς του στο ΚΑΣ, υπό τις διαμαρτυρίες των υπολοίπων, γιατί δεν υπήρχε ούτε μια τυπική εισήγηση της αρμόδιας Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων για τη σημασία αυτών των ευρημάτων, που ήρθαν στο φως ύστερα από το γκρέμισμα ενός ακόμη κτιρίου του οικοπέδου Μακρυγιάννη.

Ετσι δρούσε ο πανίσχυρος γενικός γραμματέας. Αλλά δεν ήταν και ο μόνος που εφάρμοζε με τέτοιες ή παρόμοιες μεθόδους την κυβερνητική πολιτική στο ΥΠΠΟ. Η διαφορά του με τους άλλους γεν. γραμματείς, που πέρασαν τα τελευταία χρόνια από το υπουργείο, ήταν ότι δρούσε ως ένας σε συσκευασία τριών: Με τις αυξημένες αρμοδιότητες που του είχε εκχωρήσει από το 2004 ο ίδιος ο πρωθυπουργός ως υπουργός Πολιτισμού, ήταν εκείνος που:

* Εκτελούσε χρέη ειδικού γραμματέα αρμόδιου για την ένταξη μελετών και διαχείριση των κονδυλίων στο Γ' ΚΠΣ.

* Εκτελούσε τα κοινά χρέη του γ.γ. εγκρίνοντας τις μελέτες υπό την ιδιότητα του προέδρου του (γνωμοδοτικού) ΚΑΣ και

* Υπέγραφε την τελική απόφαση αντί του υπουργού.

Του καταμαρτυρούν αδιαφάνεια στον τρόπο διαχείρισης του δημόσιου χρήματος. Επρεπε να βουτήξει στο κενό, για να αποκαλυφθεί στην ελληνική κοινωνία ότι πάσχει διαχρονικά (!) το σύστημα χρηματοδοτήσεων σε ένα από τα πιο φτωχά και λιγότερα διεφθαρμένα υπουργεία της χώρας. Επρεπε να πέσει από το παράθυρο ο στενός φίλος του πρωθυπουργού για να δουν οι τηλεθεατές ότι «μπάζουν» από παντού τα κριτήρια:

Η καταστροφή παλαιοχριστιανικών ευρημάτων στη ράμπα του Μουσείου, ήταν η τελευταία υπόδειξη Ζαχόπουλου στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο

- Για τις αδειοδοτήσεις επιχειρήσεων σε κηρυγμένους αρχαιολογικούς χώρους (βιομηχανίες, βιοτεχίες, λατομεία, χωματερές).

- Για τις χρήσεις μνημείων, τους χαρακτηρισμούς και αποχαρακτηρισμούς αρχαιολογικών χώρων και διατηρητέων κτιρίων.

- Για τις εντάξεις έργων στα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και

- Για τις σκοτεινές διαδρομές των επιχορηγήσεων μέσω των Ειδικών Λογαριασμών και του ΛΟΤΤΟ.

Το στημένο κόλπο

Οσοι παρακολουθούμε τις συνεδριάσεις του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου κάθε Τρίτη όχι τα 4, αλλά τα 14 τελευταία χρόνια, οφείλουμε να πούμε ότι το πρόβλημα είναι παλαιό, πολύ καλά στημένο, και άκρως εξυπηρετικό για την εκάστοτε πολιτική εξουσία.

Θα αναφέρω μόνο δύο περιπτώσεις, για να δει κανείς το μέγεθος της υποκρισίας όλων, όταν τα βάζουν μόνο με τον παρ' ολίγον αυτόχειρα, ξεχνώντας τα έργα και τις δικές τους ημέρες στο ΥΠΠΟ. Αν και κανείς από τους πρώην υπουργούς Πολιτισμού της τελευταίας δεκαετίας -πλην του υφυπουργού Π. Τατούλη, λες και άφησε κι ελόγου του παραπονεμένη, δίχως έργα, την εκλογική του περιφέρεια, την Αρκαδία- κανείς (Μικρούτσικος, Μπένος, Βενιζέλος, Παπαζώη, Πάγκαλος, Πετραλιά, Βουλγαράκης) δεν άνοιξε το στόμα του όλες αυτές τις μέρες και δεν πήρε μέρος στον οχετό, που άνοιξε με τη βουτιά του Ζαχόπουλου.

Η πρώτη περίπτωση αφορά την παραχώρηση των διατηρητέων κτιρίων του Κεραμεικού στο Ιδρυμα Μητσοτάκη, η οποία ασφαλώς και δεν φέρει την υπογραφή Ζαχόπουλου. Επί υπουργίας Βαγγέλη Βενιζέλου παραχωρήθηκε το κτίριο στον επίτιμο της ΝΔ. Επί κυβερνήσεως Κώστα Καραμανλή τού προσφέρθηκαν απλώς και τα γειτονικά απαλλοτριωμένα οικόπεδα για ανασκαφές, που δεν έγιναν από την Αρχαιολογική Υπηρεσία εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Με το ξέσπασμα του επίμαχου σκανδάλου, τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ τώρα ανακάλυψαν ξαφνικά την ύπαρξη του ΚΑΣ και των αποφάσεών του και ότι αυτές οι αποφάσεις πολλές φορές υπόκεινται σε πιέσεις μεγάλων συμφερόντων, κάτι πασίγνωστο από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, ο οποίος υποβίβασε σε γνωμοδοτικό (από αποφασιστικό που ήταν) τον ρόλο του ΚΑΣ, όταν το 1977 αντιτάχθηκε σθεναρά στην επιθυμία του να δημιουργηθεί διαλυτήριο πλοίων στην Πύλο!

Τώρα λοιπόν, οι τηλεοπτικοί αστέρες ανακάλυψαν ότι με τη διπλή ψήφο του Ζαχόπουλου ως προέδρου του ΚΑΣ (χρησιμοποιείται μόνο σε περίπτωση ισοψηφίας) αποχαρακτηρίσθηκαν οι δύο πολυκατοικίες της Διον. Αρεοπαγίτου, οι οποίες απειλούνται να γκρεμιστούν. Γιατί όμως έκανε χρήση του δικαιώματός του αυτού ο Χρ. Ζαχόπουλος; Γιατί εφάρμοζε, όπως έκαναν σχεδόν όλοι οι γ.γ. του ΥΠΠΟ, την επιθυμία της κυβέρνησης να διευκολυνθεί η θέα του νέου Μουσείου προς τα μνημεία του βράχου της Ακρόπολης.

Η βίλα του εφοπλιστή

Δεν συμμάχησε ο Ζαχόπουλος με τους επώνυμους ιδιοκτήτες των πολυκατοικιών, ούτε ενέδωσε στις πιέσεις τους, που σε άλλες εποχές κατάφερναν να εξασφαλίζουν τον χαρακτηρισμό των σπιτιών τους ως διατηρητέων παρ' όλο που ήμασταν εν όψει της ανέγερσης του Μουσείου.

Δεν φέρει την υπογραφή του ούτε η άδεια ανέγερσης έπαυλης εφοπλιστή, που κτίζεται λίγα μέτρα πιο πάνω στη Διον. Αρεοπαγίτου, ανάμεσα στην είσοδο του Ηρωδείου και στο εστιατόριο «Διόνυσος».

Μάλιστα! Εν έτει 2007 στο «μάτι» των μνημείων του ιερού βράχου, το υπουργείο Πολιτισμού, με απόφαση της προηγούμενης σύνθεσης του ΚΑΣ (επί ΠΑΣΟΚ) δεν απαλλοτρίωσε, ως όφειλε, την παλιά οικία που υπήρχε εκεί για να γίνουν ανασκαφές. Προφασίστηκε έλλειψη πόρων και έδωσε την άδεια στον εφοπλιστή να φτιάξει βίλα μπροστά στο Ηρώδειο!

Είναι αναρίθμητες οι ιστορίες που μπορεί να αφηγηθεί κανείς διαπιστώνοντας με λύπη ότι η διαπλοκή έχει τις ρίζες της πολύ βαθιά και στα δύο κόμματα εξουσίας, εδώ και χρόνια.