Ελευθεροτυπία - Εμβάσματα και με το νόμο Αλογοσκούφη

Τα γραφεία της Siemens Ελλάδος. Τρία τουλάχιστον από τα πρώην κορυφαία στελέχη της γνωρίζουν πολλά για τις μίζες.

Μαύρο χρήμα της Siemens «εισήχθη» στην Ελλάδα και από το παράθυρο που άνοιξε διάπλατα ο πρώτος νόμος που ψήφισε η κυβέρνηση της Ν.Δ. το 2004. Εισηγητής ήταν ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης, ενώ τις υπογραφές τους έβαλαν ένδεκα γαλάζιοι υπουργοί.

*Το καλοκαίρι του 2004 η κυβέρνηση συμπεριέλαβε στο νόμο 3259 (4/8/2004) το άρθρο 38 που αφορούσε τον επαναπατρισμό και τη φορολόγηση κεφαλαίων. Το άρθρο αυτό ουσιαστικά παρείχε ασυλία από οικονομικά εγκλήματα σε όσους θα έφερναν στην Ελλάδα χρήματα που είχαν αποθηκεύσει στην Ελβετία ή σε φορολογικούς παραδείσους. Το αντάλλαγμα του «επαναπατρισμού» ήταν η φορολόγηση των κεφαλαίων αυτών με συντελεστή μόλις 3%.

*Το μεταβατικό αυτό άρθρο, που επέτρεπε τη νομιμοποίηση και μαύρου χρήματος, είχε εξάμηνη ισχύ. Με εγκύκλιο του υπουργείου Οικονομικών, «dead line» είχε οριστεί η 4η Φεβρουαρίου 2005, ενώ εξασφαλίστηκε και απαλλαγή από το πόθεν έσχες για όσους θα αποκτούσαν περιουσιακά στοιχεία με τα... επαναπατρισθέντα χρήματα.

*Η Siemens αξιοποιώντας τη γενική αμνηστία εισήγαγε συνολικά 20,9 εκατ. ευρώ από τον Αύγουστο του 2004 μέχρι τον Ιανουάριο του 2005. Το διευθυντήριο των ταμείων του Μονάχου που διαφέντευε τους προσωπικούς (τύποις μόνο) λογαριασμούς του Πρ. Μαυρίδη έδωσε εντολή στους τραπεζικούς του θεματοφύλακες και αυτοί με τέσσερα εμβάσματα έστειλαν στη Societe Generale (SG) Κηφισιάς τα 20,9 εκατ. ευρώ.

Τρία εμβάσματα έφθασαν από την Αυστρία και ένα ύψους 6 εκατ. ευρώ (στις 28/1/2005) από την Dresdner Bank της Γενεύης μέσω της Societe Generale Λουξεμβούργου.

Τα χρήματα αυτά «αποθηκεύθηκαν» στο private banking της SG, αφού νομιμοποιήθηκαν με την καταβολή του φόρου 3%. Δικαιούχος εμφανίζεται ο Πρ. Μαυρίδης, ο οποίος «επανεξήγαγε» περίπου 13 εκατ. ευρώ στην Ελβετία, επενδύοντάς τα σε τραπεζικά προϊόντα.

*Στην Εισαγγελία της Βέρνης, τα στελέχη της Dresdner Bank που διαχειρίζονταν τους ύποπτους λογαριασμούς της Siemens επιβεβαίωσαν ότι τα 6 εκατ. ευρώ «μεταφέρθηκαν στην Ελλάδα στο πλαίσιο της φορολογικής αμνηστίας που είχε παρασχεθεί». Στην ίδια τράπεζα (SG) μέσω της ίδιας διαδρομής είχαν εισρεύσει νωρίτερα άλλα 2 εκατ. ευρώ με έμβασμα που είχε σταλεί στις 24/9/2002. Συνολικά στο λογαριασμό του Πρ. Μαυρίδη έφθασαν από τη Siemens 23 εκατ. ευρώ (2002-2005).

*Στις 14 Νοεμβρίου 2007 η Siemens AG μέσω αγωγής που κατέθεσε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών κατά του Μαυρίδη, έκανε το μοιραίο λάθος:

Αναγνώρισε ως δικό της το μαύρο χρήμα στους λογαριασμούς του πρώην γενικού διευθυντή της και ζήτησε την επιστροφή του. Πότε; Εξι μήνες μετά την αποχώρηση του Πρ. Μαυρίδη από την εταιρεία και λίγες ώρες μετά τη σύλληψη και προφυλάκιση των μεγαλοστελεχών της από την Εισαγγελία του Μονάχου.

*Κατά περίεργο τρόπο, η Siemens έλυσε τη σύμβαση εργασίας με τον Πρ. Μαυρίδη τον Απρίλιο του 2006, «λησμονώντας» να του ζητήσει να κάνει ταμείο και να της αποδώσει όσα χρήματα δεν είχαν διοχετευθεί σε παράπλευρες πληρωμές. Μάλλον όμως προέκυψε παρασκήνιο, καθώς οι συγκεκριμένοι λογαριασμοί είχαν προδοθεί από την Ελβετία, όπου είχε σχηματιστεί και δικογραφία, ενώ ο Πρ. Μαυρίδης προφανώς απαιτούσε από τη Siemens να αναγνωρίσει εγγράφως ότι τα χρήματα που εμφανίζονταν στους λογαριασμούς του είναι δικά της. Κοινώς, πάσχιζε να μην του φορτώσουν υπεξαίρεση, στην περίπτωση που η Siemens θα απέφευγε το γενικό ντόμινο στα μαύρα ταμεία της και θα ισχυριζόταν ότι απλώς κάποια στελέχη της καταχράστηκαν την εμπιστοσύνη της.

*Τελικά, δίχως να εκδικαστεί η αγωγή, η Siemens πήρε πίσω τα «επαναπατρισθέντα» στη SG κεφάλαια, ύψους 8 εκατ. ευρώ (μείον το 3% του φόρου νομιμοποίησης).

Πάντως, για τον ίδιο λογαριασμό ενδιαφέρθηκε και η Εισαγγελία της Ελβετίας, η οποία μετά από αίτημα δικαστικής συνδρομής που απέστειλε πέρυσι την άνοιξη στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, μάλλον έλαβε την απάντηση για όλες τις κινήσεις του. Ο λογαριασμός άνοιξε από την Υπηρεσία Ειδικών Ελέγχων και έπεται συνέχεια.