Ελευθεροτυπία - Χάος, έτσι κι αλλιώς

Και μόνο από τα παπούτσια των θυμάτων φαίνεται το μέγεθος της τραγωδίας στη γέφυρα του Τίγρη.

Η τραγωδία στη γέφυρα της Βαγδάτης, με τα εκατοντάδες γυναικόπαιδα που ποδοπατήθηκαν, μόνο με τη φήμη για την ύπαρξη ενός βομβιστή, δείχνει το χάος που επικρατεί στο Ιράκ και τα αδιέξοδα της αμερικανικής παρουσίας και πολιτικής.

Οπως οι πιστοί που κατευθύνονταν στον τάφο του Μούσα αλ Καδίμ, τον οποίο εξόντωσε το 799 ο χαλίφης Χαρούν αλ Ρασίντ, παγιδεύτηκαν πάνω στη γέφυρα του Τίγρη, έτσι και το σχέδιο συντάγματος, μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερο χάος και διάλυση, είτε εγκριθεί, είτε απορριφθεί, στο δημοψήφισμα που θα γίνει ώς τις 15 Οκτωβρίου.

Το κείμενο του συντάγματος -που θεωρητικά αποτελεί αξιέπαινη προσπάθεια να συνδυαστούν οι αρχές της δημοκρατίας με τις αρχές του Ισλάμ- θεωρείται εργαλείο που θα διευκολύνει τη μελλοντική ηγεμονία των δύο κυριότερων συμμάχων των ΗΠΑ -Κούρδων και σιιτών- αλλά οι άραβες σουνίτες το θεωρούν το ιδανικότερο όχημα για την πολυδιάσπαση του Ιράκ, πάνω σε εθνικο-θρησκευτικές γραμμές!

Τι θέλουν οι σουνίτες

Ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας του Ιράκ, που αποτελούσε μόνιμη επιδίωξη των Κούρδων, υιοθετήθηκε στην πορεία των διαβουλεύσεων και από τους σιίτες, στην προοπτική αυτονόμησης των δικών τους περιοχών με συμπαγή σιιτικό πληθυσμό.

Κάτι τέτοιο όμως είναι αδύνατο να γίνει αποδεκτό από τους άραβες σουνίτες που επιμένουν στην παραδοσιακή γραμμή του αραβικού κόσμου, για ένα ενιαίο και αδιαίρετο Ιράκ, που δεν θα στερηθεί τον αραβικό χαρακτήρα του, ανεξάρτητα από τις εθνο-θρησκευτικές ομάδες του.

Ετσι, η υπερψήφιση του σχεδίου συντάγματος μπορεί να αποτελέσει έναυσμα για ένταση των συγκρούσεων αλλά και η καταψήφισή του μπορεί να ανοίξει το δρόμο για ακόμη μεγαλύτερη αμφισβήτηση της σημερινής διακυβέρνησης και της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας που αποτελεί και τη μόνη εγγύηση για τη διατήρηση του σημερινού καθεστώτος...

Η αδιέξοδη κατάσταση επηρεάζει πια καθαρά τις διαθέσεις της αμερικανικής κοινής γνώμης, η οποία μπροστά στις ογκούμενες απώλειες -τρεις αμερικανοί στρατιώτες νεκροί κάθε ημέρα του Αυγούστου- φέρνει την υποστήριξή της στο χαμηλότερο ποσοστό της προεδρίας Μπους - 45% μόνο θετική στάση. (Ρεπορτάζ σελ. 35).

Ο αμερικανός πρόεδρος γι' αυτό ίσως προσπάθησε να παρουσιάσει τη σύγκρουση στο Ιράκ ως ισοδύναμη με τον αγώνα της Αμερικής κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και να ζητήσει περισσότερο «χρονικό περιθώριο και θυσίες» από τον αμερικανικό λαό.

Ακριβός πόλεμος

Εξάλλου και το κόστος ξεπέρασε ήδη σε μηνιαίο επίπεδο το κόστος των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Βιετνάμ -σήμερα φτάνει σε 5,6 δισ. δολ. το μήνα.

Η σκληρή αντιπαράθεση των σουνιτών στο σχέδιο συντάγματος, σε συνδυασμό με την αμείωτη δράση των ποικίλων αντιστασιακών ή τρομοκρατικών οργανώσεων, δεν προοιωνίζονται ευνοϊκές εξελίξεις για τις αμερικανικές δυνάμεις που βρίσκονται εκεί.

Στις ΗΠΑ έχουν αρχίσει οι προβληματισμοί στους κόλπους και των δύο μεγάλων κομμάτων για τον καλύτερο δυνατό τρόπο απαγκίστρωσης, ενώ πρώτη φορά, οι λαϊκές κινητοποιήσεις κερδίζουν την υποστήριξη σημαντικού τμήματος της κοινής γνώμης.

Η αλλοπρόσαλη πολιτική των ΗΠΑ με τον προσεταιρισμό των δυνάμεων, οι οποίες ούτε την ενότητα της χώρας ούτε τις δυτικές δημοκρατικές αξίες πρεσβεύουν, συμπληρώνεται από το γεγονός ότι ακόμη και τμήματα των δυναμικών σιιτικών οργανώσεων αντιδρούν και έτσι σημειώθηκαν ήδη οι πρώτες συγκρούσεις στο εσωτερικό του σιιτικού στρατοπέδου.