Η σπουδαιότερη πολιτική δίκη στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας ανοίγει την αυλαία της αύριο (20/10), την ίδια στιγμή που η χώρα ακονίζει τα εθνικιστικά της ανακλαστικά πάνω στα θύματα των τελευταίων επιθέσεων του ΡΚΚ.
Στη συνοικία Σιλιβρί της Κωνσταντινούπολης, σε ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των ομώνυμων φυλακών, 90 μέλη του «βαθέως κράτους», οργανωμένα στην ακροδεξιά παρακρατική Εργκένεκον, θα βρεθούν στο εδώλιο με βαρύτατες κατηγορίες.
Εξω από τις φυλακές επτά τουρκικές εθνικιστικές οργανώσεις θα διαδηλώσουν κατά της σύλληψης και της δίκης των παρακρατικών, ενώ άλλες εννιά οργανώσεις έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους στο συγκεκριμένο χάπενινγκ των τούρκων υπερεθνικιστών.
Στόχος το ΡΚΚ
Το τουρκικό κράτος σπεύδει ταυτόχρονα να τακτοποιήσει και την επί 25 χρόνια εκκρεμότητα του ΡΚΚ. Αρχές της περασμένης εβδομάδας, και στον απόηχο των δύο πολύνεκρων επιθέσεων του ΡΚΚ, ο Ταγίπ Ερντογάν προήδρευσε σε σύσκεψη όπου αποφασίστηκε η εκ βάθρων αναθεώρηση της αντιτρομοκρατικής πολιτικής.
Στο εξής, το συντονισμό των αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων θα αναλαμβάνει το υφυπουργείο Ασφάλειας, ένα νέο όργανο του υπουργείου Εσωτερικών. Αυτό σημαίνει ότι η δράση του ΡΚΚ εντός Τουρκίας θα απασχολεί πλέον την πολιτική εξουσία, ενώ ο στρατός θα περιορίζεται σε ρόλο διαφύλαξης της ασφάλειας των συνόρων.
Στην εξωτερική πολιτική, η Τουρκία εκτελεί επίσης πρωτόγνωρους ελιγμούς, καθώς για πρώτη φορά προχώρησε σε απευθείας συνομιλίες με τους ιρακινούς Κούρδους, τους οποίους μέχρι τώρα κατηγορούσε ότι υπέθαλπαν την τρομοκρατία του ΡΚΚ.
Στην ουδέτερη ζώνη της Βαγδάτης επίσημη διπλωματική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Μουράτ Οζτσελίκ (ειδικό απεσταλμένο της Αγκυρας στο Ιράκ) συναντήθηκε με τον ηγέτη των ιρακινών Κούρδων Μασούντ Μπαρζανί, βάζοντας τέλος στη διακηρυγμένη πολιτική ότι «η Τουρκία αναγνωρίζει ως συνομιλητή της μόνο την κεντρική ιρακινή κυβέρνηση».
Αυτά τα βήματα φαίνεται να απηχούν την πίεση που δέχεται η κυβέρνηση από αντιπολίτευση, στρατό και κοινή γνώμη, να απαντήσει δυναμικά στις επιχειρήσεις του ΡΚΚ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά τη συζήτηση για την παράταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντός του Ιράκ, η αντιπολίτευση ζήτησε από τον Ερντογάν δυναμική στάση απέναντι στον Μπαρζανί, θυμίζοντας ότι «και η Ελλάδα δεν τόλμησε να δράσει» όταν η Τουρκία την προειδοποίησε ότι η επέκταση της υφαλοκρηπίδας στα έξι μίλια θα αποτελούσε αιτία πολέμου» (ομιλία του Σουκρού Ελεκτάγκ, του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος).
Περιμένουν αντίδραση
Οπως διέρρευσε στον τουρκικό τύπο, στον Μπαρζανί επιδόθηκε τελεσίγραφο, καθώς «απαιτείται συγκεκριμένη δράση, όπως σύλληψη και έκδοση των ηγετών του ΡΚΚ που βρίσκονται στο Βόρειο Ιράκ, καταχώρισή του στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων και κλείσιμο των βορειοϊρακινών βάσεών του».
Οι δύο πολύνεκρες επιθέσεις του ΡΚΚ σημειώθηκαν ενώ η Εθνοσυνέλευση συζητούσε την παράταση της εισβολής στο Βόρειο Ιράκ για ένα χρόνο και ενώ η Τουρκία πλησιάζει στις δημοτικές του Μαρτίου του 2009. Οι εκτιμήσεις συγκλίνουν στην άποψη ότι το ΡΚΚ ακολουθεί στρατηγική έντασης προκειμένου να προκαλέσει αντίδραση του τουρκικού κράτους.
Το κουρδικό ζήτημα και το βαθύ κράτος περιπλέκονται, καθώς πολλές εφημερίδες υπαινίσσονται σχέση του ΡΚΚ με την Εργκένεκον, επικαλούμενες «δημοσιογραφικές πληροφορίες» περί συνάντησης του Οτσαλάν στη φυλακή του Ιμραλί με «πρόσωπα που σήμερα είναι κατηγορούμενα στην υπόθεση Εργκένεκον».
Τέτοια ακραία σενάρια, πάντως, απλά επιβεβαιώνουν όσους διαβλέπουν αδιέξοδο στη σκληρή στάση της Τουρκίας, υποδεικνύοντας ως λύση μόνο τη διαλλακτική πολιτική αντιμετώπιση του κουρδικού ζητήματος.