Ελευθεροτυπία - Σπαραγμένη και μόνη

Ενα διπλό «σαράκι» κατατρώγει τον κορμό του παλαιστινιακού δέντρου· από τη μια η εμφύλια διαμάχη, που τείνει να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις με τις φονικές συγκρούσεις ανάμεσα στη Φάταχ και τη Χαμάς, και από την άλλη η σταθερή και διαχρονική υφαρπαγή, σπιθαμή προς σπιθαμή, της πατρογονικής γης των Παλαιστινίων από τις κυβερνήσεις του Ισραήλ.

Δύο μήνες μετά το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας, οι αιματηρές αναμετρήσεις των δύο παλαιστινιακών οργανώσεων, το ξεκαθάρισμα λογαριασμών, ακόμη και η εν ψυχρώ εκτέλεση μελών τους, υπονομεύουν τη διατήρηση στην εξουσία αυτής της κυβέρνησης.

Η παραίτηση του «ανεξάρτητου» υπουργού Εσωτερικών και η ανάληψη του υπουργείου του από τον ισλαμιστή πρωθυπουργό Ισμαήλ Χανίγια δείχνει την πάλη για εξουσία ανάμεσα στις δύο οργανώσεις, η οποία τείνει να πάρει χαρακτηριστικά σύγκρουσης ανάμεσα σε δύο διαφορετικές αντιλήψεις για το κράτος και την κοινωνία που θέλουν να οικοδομήσουν, ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Χωρίς ελπίδα

Η σύγκρουση διεξάγεται στο αποπνικτικό πλαίσιο της διεθνούς απομόνωσης και του οικονομικού αποκλεισμού που έχουν επιβληθεί στην παλαιστινιακή κυβέρνηση και δεν φαίνεται ότι θα αρθούν σύντομα.

Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς, βαλλόμενος ακόμη και στο εσωτερικό της οργάνωσής του, της Φάταχ, αρνείται να επιλέξει την ολοκληρωτική σύγκρουση με τους ισλαμιστές της Χαμάς, ελπίζοντας ότι θα καρποφορήσουν οι διπλωματικές προσπάθειες, η κατευναστική παρέμβαση των αραβικών κρατών και οι καλές σχέσεις του με τις κυβερνήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Ομως, ακόμη κι αν ήθελε να προσφύγει σε πρόωρες εκλογές, το νομοθετικό πλαίσιο δεν του το επιτρέπει, με αποτέλεσμα η Χαμάς να νιώθει ότι έχει την άνεση να επιβάλει την πλήρη ηγεμονία της στη Λωρίδα της Γάζας και να ρίχνει και μερικές ρουκέτες στο Ισραήλ για να διατηρεί το επαναστατικό φρόνημα των μελών της.

Μπροστά στη διχασμένη Παλαιστινιακή Αρχή και στο χάος που επικρατεί στη Γάζα, η ισραηλινή κυβέρνηση προφασίζεται ότι δείχνει αυτοσυγκράτηση και δεν προχωρεί σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις - αφού σκοτώνονται μεταξύ τους οι Παλαιστίνιοι δεν χρειάζεται να παρεμβληθούν οι Ισραηλινοί!

Η κυβέρνηση του Εχούντ Ολμέρτ συνεχίζει, όμως, με απόλυτη συνέπεια την παρελκυστική πολιτική της, τόσο όσον αφορά την πρωτοβουλία ειρήνης των Αράβων, όσο και την εφαρμογή των αμερικανικών προτάσεων για οικοδόμηση εμπιστοσύνης, όπως απομάκρυνση φυλακίων ελέγχου, επικοινωνία μεταξύ Γάζας και Δυτικής Οχθης κ.λπ.

Το σημαντικό, όμως, είναι ότι συνεχίζει να αρπάζει παλαιστινιακή γη, με τη μορφή της κατάσχεσης ή με την κατασκευή του τείχους το οποίο αποσπά παλαιστινιακά εδάφη, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να μειώσει τον παλαιστινιακό πληθυσμό της ανατολικής Ιερουσαλήμ, περιβάλλοντάς την με νέους εβραϊκούς οικισμούς.

Με την ευκαιρία της επετείου των 40 χρόνων από την παράνομη -με βάση το διεθνές δίκαιο- προσάρτηση της ανατολικής Ιερουσαλήμ στο Ισραήλ, ο Ολμέρτ επανέλαβε την πρόθεσή του για ακόμη μεγαλύτερη περικύκλωση των αραβικών συνοικιών, με χιλιάδες νέα διαμερίσματα για εβραίους εποίκους.

Ταυτόχρονα, όμως, αποκαλύφθηκε η εμπιστευτική έκθεση της Διεθνούς Επιτροπής του Ερυθρού Σταυρού, πραγματικός καταπέλτης για την ισραηλινή πολιτική, αφού καταγγέλλει την αναδιαμόρφωση ολόκληρου του μητροπολιτικού χώρου της Ιερουσαλήμ, με στόχο να καταστεί ασφυκτική η ζωή των Παλαιστινίων.

Εκθεση-καταπέλτης

Με την κατασκευή του τείχους, του δακτυλίου των εβραϊκών οικισμών πέρα από τα όρια της πόλης και τη δημιουργία πυκνού οδικού δικτύου που συνδέει εβραϊκές συνοικίες και οικισμούς μέσα και έξω από την Ιερουσαλήμ, καταλήγει η έκθεση, το Ισραήλ διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για κατακερματισμό των παλαιστινιακών πληθυσμών και πλήρη αποκοπή της ανατολικής Ιερουσαλήμ από τη Δυτική Οχθη του Ιορδάνη.

Οι δύο αυτές ξεχωριστές, αλλά παράλληλες διαδικασίες, η εμφύλια διαμάχη και η σταθερή υφαρπαγή παλαιστινιακών εδαφών από το ισραηλινό κράτος, με κορυφαίο παράδειγμα τις μεθοδεύσεις μέσα και γύρω από την Ιερουσαλήμ, απομακρύνουν ακόμη περισσότερο την προοπτική ειρηνικής διευθέτησης του ζητήματος, με τη συνύπαρξη δύο κρατών και την ανατολική Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.