Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Πόλεμος με υστερόγραφο

Της ΚΟΡΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ

Η αρχή της ολυμπιακής εκεχειρίας που ίσχυε στην αρχαιότητα δεν βρίσκει εφαρμογή στις συγκρούσεις του 2008. Κατά μία περίεργη σύμπτωση, η Ρωσία και η Γεωργία επέλεξαν την έναρξη της Ολυμπιάδας του Πεκίνου για να διασταυρώσουν τα ξίφη τους στο μέτωπο της Νότιας Οσετίας και να σπείρουν το φόβο για την αναζωπύρωση μιας νέας σοβαρής πολεμικής σύρραξης στον Καύκασο.

Η Γεωργία καλεί τη διεθνή κοινότητα να απαιτήσει από τη Ρωσία να σταματήσει τη στρατιωτική επίθεση στο έδαφός της, ενώ η Μόσχα απαντά ότι δεν θα αφήσει τους κατοίκους της Νότιας Οσετίας στο έλεος των γεωργιανών δυνάμεων.

Κρίση ντόμινο

Ενώ γίνεται λόγος για χιλιάδες νεκρούς, ο ΟΗΕ, η Ευρωπαϊκή Ενωση και οι ΗΠΑ ζητούν την άμεση παύση των εχθροπραξιών και καλούν τις δύο πλευρές να προσέλθουν στο τραπέζι του διαλόγου, προσφέροντας παράλληλα τη μεσολάβησή τους.

Το καζάνι στη Νότια Οσετία σιγόβραζε τις τελευταίες εβδομάδες και ήταν ζήτημα χρόνου να ξεχειλίσει. Τώρα τα σενάρια είναι όλα ανοιχτά. Σε αντίθεση με την Τσετσενία ή άλλες «ξεχασμένες» πολεμικές εστίες στον Καύκασο, το μέτωπο της Οσετίας δύσκολα θα παραμείνει μια «τοπική υπόθεση».

Η Γεωργία, η οποία προσπαθεί να εμποδίσει την απόσχιση της Ν. Οσετίας, είναι σαφώς στραμμένη τα τελευταία χρόνια προς την Ουάσιγκτον και το ΝΑΤΟ. Η όποια έκβαση αυτής της κρίσης θα αποτελέσει ένα καθοριστικό τεστ για τον φιλοαμερικανό πρόεδρο της Γεωργίας, Μιχαήλ Σαακασβίλι, το νέο ρώσο πρόεδρο Ντιμίτρι Μεντβέντεφ, καθώς και για τα όρια της ρωσικής και -εμμέσως- της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή του Καυκάσου.

Το μέτωπο της Ν. Οσετίας, όπως και τα περισσότερα μέτωπα του Καυκάσου, είναι κληρονομιά της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ενωσης. Μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου οι Οσέτιοι ήταν από τους πρώτους που έθεσαν ζήτημα ανεξαρτησίας. Το 1991 η Γεωργία, ανεξάρτητο κράτος πια, κατάργησε την αυτονομία που απολάμβανε ώς τότε η περιοχή. Ακολούθησαν συγκρούσεις που άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς και έληξαν με την υπογραφή μιας εύθραυστης εκεχειρίας το 1992.

Παλιά ιστορία

Παράλληλα, η Ρωσία δεν έπαψε να υποδαυλίζει την ένταση ανάμεσα στη Γεωργία και τις εξεγερμένες αυτόνομες δημοκρατίες της Ν. Οσετίας και της Αμπχαζίας. Το εκεί μέτωπο στις αρχές της δεκαετίας του '90 άφησε πίσω του 3.000 νεκρούς και 250.000 πρόσφυγες προκειμένου να μην επιτρέψει στη Γεωργία να μην απομακρυνθεί από τη σφαίρα επιρροής της.

Οι κάτοικοι της Ν. Οσετίας, αν και στην πλειονότητά τους δεν συγγενεύουν φυλετικά ούτε με τους Ρώσους ούτε με τους Γεωργιανούς, υπήρξαν ανέκαθεν φιλορώσοι και πολλοί διαθέτουν ρωσικά διαβατήρια.

Η αντιπαράθεση με την Τιφλίδα εντάθηκε ξανά το 2006 με την εκλογή του φιλοαμερικανού Σαακασβίλι στη Γεωργία. Ο νέος πρόεδρος πρότεινε στη Νότια Οσετία διευρυμένη αυτονομία στο πλαίσιο της Δημοκρατίας της Γεωργίας. Οι Οσέτιοι, ωστόσο, σε ένα δημοψήφισμα που δεν αναγνωρίστηκε ποτέ από τη Γεωργία, ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας.

Φέτος η ένταση κλιμακώθηκε, μετά την απόπειρα της Γεωργίας να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ. Η Ρωσία δήλωσε ότι δεν θα ανεχθεί την εξάπλωση ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στα νότια σύνορά της και, όπως πιστεύεται, «βοήθησε» έτσι ώστε η Γεωργία να βρεθεί απασχολημένη με ένα εσωτερικό μέτωπο.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, μάλιστα, η διεθνής κοινότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη με ένα παράδοξο για το οποίο έχει και η ίδια σημαντικό μερίδιο ευθύνης: Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον αναγνώρισαν την ανεξαρτησία του Κοσόβου παρά την έντονη αντίδραση της Ρωσίας, που προειδοποιούσε σε όλους τους τόνους για τη δημιουργία ενός κακού προηγούμενου.

Πώς να εισακουστούν σήμερα, όταν απευθύνουν έκκληση για τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Γεωργίας, η οποία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κρατήσει τη Νότια Οσετία, το δικό της «Κόσοβο»;