Το παλαιστινιακό ζήτημα έχει μετατραπεί σε ένα κουβάρι το οποίο συνθέτουν οι αλλεπάλληλες αρνήσεις σχεδόν όλων να αναγνωρίσουν όλους τους άλλους, ενώ ο παλαιστινιακός λαός, που υφίσταται όλα τα δεινά, βρίσκεται μάλλον μπροστά σε νέες δοκιμασίες.
Η ισραηλινή κυβέρνηση, συνεπικουρούμενη από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρωπαϊκή Ενωση, αρνείται κατηγορηματικά να αναγνωρίσει μια παλαιστινιακή κυβέρνηση της Χαμάς, εάν προηγούμενως η οργάνωση αυτή δεν αναγνωρίσει το Ισραήλ και όλες τις μέχρι τώρα συμφωνίες Ισραηλινών και Παλαιστινίων και δεν αποκηρύξει τη βία.
Ταυτόχρονα η Χαμάς, η οποία υπέβαλε ήδη τον κατάλογο των μελών της κυβέρνησής της στον παλαιστίνιο πρόεδρο, αρνείται κατηγορηματικά να αναγνωρίσει το Ισραήλ. Ο κύκλος των αρνήσεων όμως δεν περιορίζεται εδώ.
Οι ισλαμιστές της Χαμάς αρνούνται να αναγνωρίσουν την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) ως τον μόνο, νόμιμο εκπρόσωπο του παλαιστινιακού λαού, από τον οποίο απορρέουν ουσιαστικά όλες οι εξουσίες που διαθέτουν τα υπόλοιπα όργανα, όπως είναι η Παλαιστινιακή Αρχή ή το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο. Αρνούνται δηλαδή να αναγνωρίσουν τον κορυφαίο θεσμό του παλαιστινιακού κινήματος, τον οποίο έχουν αναγνωρίσει 120 κράτη!
Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο τόσο η Φάταχ όσο και άλλες οργανώσεις που μετέχουν στην ΟΑΠ αρνήθηκαν την πρόταση της Χαμάς να μετάσχουν στην κυβέρνησή της, εφόσον αυτή δεν έχει αναγνωρίσει την υπεροχή και απόλυτη πρωτοκαθεδρία της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Οι παλαιστινιακές οργανώσεις θεωρούν αδιανόητη τη στάση της Χαμάς να θέλει ουσιαστικά -αρνούμενη την αναγνώριση της ΟΑΠ- να διαγράψει ολόκληρη την παλαιστινιακή ιστορία και τα επιτεύγματα των Παλαιστινίων, τα οποία κατακτήθηκαν κυριολεκτικά με αίμα.
Οι ισλαμιστές, όμως, βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, γιατί στην πράξη είναι μάλλον αδύνατο να υποστηρίξουν τις θέσεις τους απέναντι όχι μόνο στην Ε.Ε. αλλά και απέναντι τις αραβικές κυβερνήσεις, που πιέζουν τη Χαμάς να αναγνωρίσει το σχέδιο ειρήνης του Αραβικού Συνδέσμου, το οποίο ουσιαστικά προέβλεπε την εξομάλυνση των σχέσεων με την αναγνώριση του Ισραήλ.
Πέρα, όμως, από τις πιέσεις υπάρχει η αναμφισβήτητη διάθεση του παλαιστινιακού λαού, ο οποίος με συντριπτική πλειοψηφία αποφαίνεται στις δημοσκοπήσεις υπέρ της συνδιαλλαγής με το Ισραήλ. Τρεις στους τέσσερις Παλαιστίνιους θέλουν διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ, δύο στους τρεις ευνοούν την ειρηνευτική διαδικασία, ενώ πάνω από το 50% θέλει την εφαρμογή του «οδικού χάρτη».
Μπροστά σε αυτά τα ανυπέρβλητα εμπόδια, η Χαμάς έχει, σύμφωνα με τον Χάλεντ Μέσααλ, επικεφαλής του Πολιτικού Γραφείου της, δύο επιλογές: είτε να συμβιβαστεί με τους όρους της διεθνούς κοινότητας, οι οποίοι δεν είναι άλλοι -κατά τη γνώμη του- από τους όρους του Ισραήλ και των ΗΠΑ, είτε να συνεχίσει να αντιστέκεται, να διατηρεί τις αρχές της, να κάνει υπομονή και να ελίσσεται μέχρις ότου ο Θεός ευνοήσει μία λύση (!).
Μέχρι τότε, όμως, θα πρέπει η Χαμάς να βρει πολύ συγκεκριμένους τρόπους, εκτός της προσευχής και της παρέμβασης του παντοδύναμου, για να εξασφαλίσει τρόφιμα, απαραίτητα είδη ανεφοδιασμού και φάρμακα για τον παλαιστινιακό λαό, που ζει κυριολεκτικά απομονωμένος εξαιτίας των ισραηλινών απαγορεύσεων και απειλείται τώρα και από την πείνα.