Ελευθεροτυπία - Εξεταστέα ύλη

Β' Τάξη Ενιαίου Λυκείου

Α. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

Από το αναμορφωμένο βιβλίο "Έκφραση - Έκθεση" των Χ. Τσολάκη κ.ά., έκδοση ΟΕΔΒ, 2002 :

Ι. Διαβάζω / κατανοώ και γράφω

1. Ο μαθητής απαντά γραπτά σε ερωτήσεις που αφορούν ένα κείμενο και με τις οποίες:

α) επιδιώκεται να κατανοεί ο μαθητής το περιεχόμενο ενός κειμένου, δηλαδή:

να διακρίνει το σχόλιο από το γεγονός σε μία είδηση, σε ένα βιογραφικό σημείωμα κτλ.

να διακρίνει τα διάφορα βιογραφικά είδη

να εντοπίζει την οπτική γωνία του πομπού σε μία είδηση, σε ένα άρθρο / σχόλιο πάνω στην επικαιρότητα, στα βιογραφικά είδη, σε μία κριτική κτλ.

να διακρίνει τα κύρια σημεία και τη λογική διάρθρωση ενός κειμένου π.χ. τα συστατικά στοιχεία μιας είδησης, μιας παρουσίασης - κριτικής κτλ.

να εντοπίζει και να κατανοεί τα επιχειρήματα του πομπού π.χ. σε ένα άρθρο, σε μια κριτική κτλ.

να διακρίνει το καίριο και το ουσιώδες από ένα κείμενο

να επισημαίνει τη διαδικασία που ακολουθείται για τις σημειώσεις, το διάγραμμα και την περίληψη

β) επιδιώκεται να κατανοεί ο μαθητής την οργάνωση ενός κειμένου, δηλαδή:

να εντοπίζει τα βασικά μέρη (πρόλογο, κύριο μέρος, επίλογο) και τις νοηματικές ενότητες του κειμένου

να διακρίνει την οργάνωση συγκεκριμένων ειδών λόγου τα οποία διδάσκεται, π.χ. την οργάνωση μιας είδησης, τη δομή ενός βιογραφικού σημειώματος, μιας κριτικής κτλ.

να επισημαίνει τους διάφορους τρόπους με τους οποίους οργανώνεται ο λόγος, π.χ. με αιτιολόγηση, με σύγκριση και αντίθεση, με ορισμό, με διαίρεση, με παράδειγμα κτλ.να σχολιάζει τη συνοχή του κειμένου (διαρθρωτικές λέξεις κτλ)

να χωρίζει το κείμενο σε παραγράφους, να δίνει πλαγιότιτλους σε παραγράφους / νοηματικές ενότητες, να διευθετεί τη συνοχή του κειμένου.

γ) επιδιώκεται να διερευνά ο μαθητής τη γλώσσα του κειμένου (λεξιλόγιο, στίξη, μορφοσυντακτικά φαινόμενα, γλωσσικές ποικιλίες, λειτουργίες της γλώσσας, ύφος κτλ), δηλαδή:

να εντοπίζει και να αιτιολογεί την επιλογή του πομπού

- στην ενεργητική ή παθητική φωνή

- στο ρηματικό πρόσωπο / χρόνο / έγκλιση

- στον μακροπερίοδο ή όχι λόγο

- στην παράταξη ή στην υπόταξη

- στα ρηματικά ή ονοματικά σύνολα

- στην αναφορική ή στην ποιητική λειτουργία της γλώσσας

- στα σημεία της στίξης

- σε λόγιες ή λαϊκές λέξεις, σε ειδικό λεξιλόγιο, όρους κτλ.

να διευθετεί τη στίξη, να διορθώνει την ορθογραφία του κειμένου

να ερμηνεύει λέξεις του κειμένου με συνώνυμα, να βρίσκει αντώνυμα, να σχηματίζει φράσεις με ορισμένες λέξεις του κειμένου κτλ.

να χαρακτηρίζει το ύφος του κειμένου λαμβάνοντας υπόψη την επικοινωνιακή περίσταση (δέκτη, σκοπό, είδος λόγου κτλ).

2. Ο μαθητής προχωρεί σε διάφορες γραπτές εργασίες με αφόρμηση το συγκεκριμένο κείμενο.

Επιδιώκεται ο μαθητής:

να πυκνώνει ένα κείμενο, να κάνει την περίληψη του κειμένου, να δίνει έναν τίτλο στο κείμενο ή πλαγιότιτλους σε παραγράφους / νοηματικές ενότητες του κειμένου

να οργανώνει το διάγραμμα του κειμένου

να αναπτύσσει μια φράση, μια παράγραφο, ένα επιχείρημα του κειμένου

να μετασχηματίζει ένα κείμενο π.χ. από ένα είδος λόγου σε ένα άλλο.

ΙΙ. Γράφω

Ο μαθητής ασκείται στην παραγωγή διαφόρων ειδών γραπτού λόγου όπως διδάσκονται στο αναμορφωμένο βιβλίο "Έκφραση - Έκθεση" της Ba Λυκείου.

Ασκείται επίσης στη σύνταξη κειμένου με σκέψεις, θέσεις, απόψεις σε θέμα σχετικό με τα θέματα που περιέχονται στα βιβλία "Έκφραση - Έκθεση" Ba Ενιαίου Λυκείου και «Θεματικοί κύκλοι για το Λύκειο-αντίστοιχοι θεματικοί κύκλοι για τη Ba Λυκείου», ενταγμένο σε επικοινωνιακό πλαίσιο.

Σημείωση: Η διδακτέα και η εξεταστέα ύλη στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας (Έκθεση- Έκφραση), όπως και τα προηγούμενα σχολικά έτη, συμπίπτουν επειδή ζητείται η καλλιέργεια συγκεκριμένων δεξιοτήτων και όχι η διδασκαλία ορισμένων σελίδων του σχολικού βιβλίου. Η διδακτέα -εξεταστέα ύλη περιλαμβάνει τις ενότητες: Σημειώσεις-Περίληψη, Είδηση, Βιογραφικά Είδη, Παρουσίαση-Κριτική. Η διδασκαλία των ενοτήτων αυτών θα βασιστεί στις Οδηγίες του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

Από το βιβλίο «Σοφοκλέους Τραγωδίαι, Αντιγόνη -Φιλοκτήτης», των Δ. Δρακόπουλου, Κ. Ναστούλη, Χ.Γ. Ρώμα, έκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002:

Σοφοκλέους Αντιγόνη

Εισαγωγή:

Οι σελ. 9-23 και 26-31 (Σοφοκλής- Ο μύθος των Λαβδακιδών)

Κείμενο

Πρωτότυπο, οι στίχοι : 1-99

280-331

441-581

635-780

Μετάφραση, οι στίχοι: 162-279

332-440

583-634

781-943

Γραμματική-Συντακτικό

α. Η ύλη που περιλαμβάνεται στα βιβλία του Γυμνασίου "Η ελληνική γλώσσα. Κείμενα, Αρχαία, Βυζαντινά και Λόγια", τα οποία έχουν αναμορφωθεί και εκδοθεί από τον ΟΕΔΒ για το σχ. έτος 2002-2003 με τον τίτλο «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα".

β. Η ύλη που περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Aa τάξης Ενιαίου Λυκείου «Εγχειρίδιο Γλωσσικής Διδασκαλίας», έκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002, εκτός από τις ενότητες 15 - 21.

γ. Δεν συμπεριλαμβάνονται στην εξεταστέα - διδακτέα ύλη τα ανώμαλα ουσιαστικά (παράγραφοι 146-153 από το βιβλίο της Aa τάξης "Γραμματική της Αρχαίας Ελληνικής". Του Μ. Οικονόμου, έκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002.

ΑΛΓΕΒΡΑ

Από το βιβλίο Άλγεβρα Β' τάξης Ενιαίου Λυκείου (των Σ. Ανδρεαδάκη κ.α., έκδοση Ο.Ε.Δ.Β. 2002).

Κεφ. 1Ο: Τριγωνομετρία

Παρ. 1.1 Οι τριγωνομετρικές συναρτήσεις.

Παρ. 1.2 Βασικές τριγωνομετρικές εξισώσεις.

Παρ. 1.3 Τριγωνομετρικοί αριθμοί αθροίσματος γωνιών, χωρίς την απόδειξη του

τύπου του συν(α-β).

Παρ. 1.4 Τριγωνομετρικοί αριθμοί της γωνίας 2α.

Κεφ. 2Ο: Πολυώνυμα - Πολυωνυμικές εξισώσεις.

Παρ. 2.1 Πολυώνυμα.

Παρ. 2.2 Διαίρεση πολυωνύμων.

Παρ. 2.3 Πολυωνυμικές εξισώσεις, χωρίς τον προσδιορισμό ρίζας με προσέγγιση.

Παρ. 2.4 Εξισώσεις που ανάγονται σε πολυωνυμικές. (Απλές μόνον εφαρμογές)

Κεφ. 3Ο: Πρόοδοι

Παρ. 3.1 Ακολουθίες.(Θα διδαχθεί μόνο η υποπαράγραφος: "Η έννοια της ακολουθίας")

Παρ. 3.2 Αριθμητική πρόοδος.

Παρ. 3.3 Γεωμετρική πρόοδος.

Κεφ. 4ο: Εκθετική και λογαριθμική συνάρτηση

Παρ. 4.1 Εκθετική συνάρτηση.

Παρ. 4.2 Λογάριθμοι, χωρίς την απόδειξη του τύπου αλλαγής βάσης λογαρίθμων και τις εφαρμογές και ασκήσεις που αναφέρονται σε λογάριθμους με βάση διαφορετική του 10 και του e.

Παρ. 4.3. Λογαριθμική συνάρτηση. (Θα διδαχθούν μόνο η λογαριθμική συνάρτηση με βάση 10 και η λογαριθμική συνάρτηση με βάση e).

Παρατηρήσεις:

Η προτεινόμενη ως διδακτέα ύλη θα διδαχτεί σύμφωνα με τις οδηγίες του Π.Ι.

Τα θεωρήματα, οι προτάσεις, οι αποδείξεις και οι ασκήσεις που φέρουν αστερίσκο δε διδάσκονται και δεν εξετάζονται.

Οι εφαρμογές και τα παραδείγματα των βιβλίων δεν εξετάζονται ούτε ως θεωρία ούτε ως ασκήσεις. Μπορούν, όμως, να χρησιμοποιηθούν ως προτάσεις για τη λύση ασκήσεων, ή την απόδειξη άλλων προτάσεων.

ΓΕΩΜΕΤΡΙΑ

Από το βιβλίο Ευκλείδεια Γεωμετρία των Aa και Ba τάξεων του Ενιαίου Λυκείου, των Αργυρόπουλου Ηλία κ.α., έκδοση Ο.Ε.Δ.Β., 2002.

Κεφ. 9Ο: Μετρικές Σχέσεις

Παρ. 9.1 Ορθές προβολές.

Παρ. 9.2 Πυθαγόρειο θεώρημα.

Παρ. 9.3 Γεωμετρικές κατασκευές.

Παρ. 9.4 Γενίκευση του Πυθαγορείου θεωρήματος, χωρίς την απόδειξη του θεωρήματος ΙΙ.

Παρ. 9.5 Θεωρήματα διαμέσων.

Παρ. 9.7 Τέμνουσες κύκλου

Κεφ. 10Ο: Εμβαδά

Παρ. 10.1 Πολυγωνικά χωρία.

Παρ. 10.2 Εμβαδόν ευθύγραμμου σχήματος - Ισοδύναμα ευθύγραμμα σχήματα.

Παρ. 10.3 Εμβαδόν βασικών ευθύγραμμων σχημάτων.

Παρ. 10.4 Άλλοι τύποι για το εμβαδόν τριγώνου, χωρίς την απόδειξη του τύπου iii.

Παρ. 10.5 Λόγος εμβαδών όμοιων τριγώνων - πολυγώνων, χωρίς την απόδειξη του θεωρήματος ΙΙ.

Κεφ. 11Ο: Μέτρηση κύκλου

Παρ. 11.1 Ορισμός Κανονικού Πολυγώνου.

Παρ. 11.2 Ιδιότητες και στοιχεία Κανονικών Πολυγώνων, χωρίς τις αποδείξεις των θεωρημάτων.

Παρ. 11.3 Εγγραφή βασικών Κανονικών Πολυγώνων σε κύκλο και στοιχεία τους.

Παρ. 11.4 Προσέγγιση του μήκους του κύκλου με κανονικά πολύγωνα.

Παρ. 11.5 Μήκος τόξου.

Παρ. 11.6 Προσέγγιση του εμβαδού κύκλου με κανονικά πολύγωνα.

Παρ. 11.7 Εμβαδόν κυκλικού τομέα και κυκλικού τμήματος.

Παρατηρήσεις:

Η προτεινόμενη ως διδακτέα ύλη θα διδαχτεί σύμφωνα με τις οδηγίες του Π.Ι.

Τα θεωρήματα, οι προτάσεις, οι αποδείξεις και οι ασκήσεις που φέρουν αστερίσκο δε διδάσκονται και δεν εξετάζονται.

Οι εφαρμογές και τα παραδείγματα των βιβλίων δεν εξετάζονται ούτε ως θεωρία ούτε ως ασκήσεις. Μπορούν, όμως, να χρησιμοποιηθούν ως προτάσεις για τη λύση ασκήσεων, ή την απόδειξη άλλων προτάσεων.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Ι. Από το βιβλίο του Κώστα Καλοκαιρινού "Βυζαντινή Ιστορία 610 μ.Χ.-1453" έκδοση Ο.Ε.Δ.Β. 2002

Κεφάλαιο Α'. Μεσοβυζαντινή Εποχή {610-1081}. Πρώτη περίοδος: Ο Ηράκλειος και οι διάδοχοί του (610-717). Η Αυτοκρατορία αντιμετωπίζει από παντού σοβαρούς εξωτερικούς εχθρούς και περιορίζονται τα σύνορά της

5. Η αυτοκρατορία μεταμορφώνεται σε ελληνική σελ. 28-31

Κεφάλαιο Β'. Μεσοβυζαντινή Εποχή{610-1081}. Δεύτερη περίοδος (717-867) Ο Μεσαιωνικός ελληνισμός ξεπερνά νικηφόρα τις μεγάλες εξωτερικές και εσωτερικές δοκιμασίες. Αρχίζει η πολεμική αντεπίθεση και η πολιτιστική εξόρμηση στους γύρω λαούς

4. Πρώτα συμπτώματα ακμής: Η "νέα εποχή" του Μιχαήλ Γa.σελ. 60-63

Κεφάλαιο Γ'. Μεσοβυζαντινή Εποχή{610-1081}. 1. Περίοδος ακμής. Η Χρυσή Εποχή του Βυζαντίου (867-1025) 2. Η αρχή της παρακμής (1025-1081) σελ. 73-113

Κεφάλαιο Δ'. Η Ευρώπη από την πτώση του Ρωμαϊκού Κράτους ως το τέλος του Μεσαίωνα

3. Μέσα στους «σκοτεινούς αιώνες» του Μεσαίωνα αρχίζει να διαμορφώνεται σιγά σιγά η Ευρώπη (751-11ος αι.) Σελ. 126-132

4. 10ος -11ος αιώνας. Στην κοινωνία της Δ. Ευρώπης επικρατεί το σύστημα της φεουδαρχίας. Σελ. 133-139

5. 12ος-14ος αιώνας. Η Δ. Ευρώπη προς το τέλος του Μεσαίωνα. Η χαραυγή των νέων χρόνων. Σελ. 139- 146

Κεφάλαιο Ε'. Υστεροβυζαντινή περίοδος (1081-1453). Πρώτη περίοδος: Η τελευταία φάση του ενωμένου βυζαντινού κόσμου (1081-1204)

2. Σταυροφορίες. Ο "ιερός πόλεμος" των Χριστιανών της Δύσης για την απελευθέρωση των Αγίων Τόπων: 1. Ο 11ος και ο 12ος είναι δύο ανήσυχοι αιώνες για τους πληθυσμούς της Δυτικής Ευρώπης. σελ. 162-163

4. Η τέταρτη Σταυροφορία (1202-1204) -Άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Φράγκους (13 Απριλίου 1204) σελ. 166-169

Κεφάλαιο Στ'. Υστεροβυζαντινή εποχή (1081-1453). Δεύτερη περίοδος:

Διαμελισμός της Αυτοκρατορίας (1204-1261). Τελευταία προσπάθεια να ανασυσταθεί (1261-1328). Εμφύλιοι πόλεμοι και πτώση (1328-1453) σελ. 174-205.

ΙΙ. Από το βιβλίο "Ιστορία Νεότερη", των Β. Σκουλάτου-Ν. Δημακόπουλου- Σ. Κόνδη, έκδοση Ο.Ε.Δ.Β. 2002

Κεφάλαιο Aa: Οι Γεωγραφικές ανακαλύψεις και τα αποτελέσματά τους

1. Η κατάκτηση των ωκεανών

α. Γιατί οι Ευρωπαίοι στρέφονται προς την κατάκτηση των θαλασσών; σελ. 12-13

β. Οι εξερευνητές οργώνουν τη θάλασσα σελ. 13-14

2. Οικονομικά αποτελέσματα σελ. 18-20

Κεφάλαιο Β': Ανθρωπισμός - Αναγέννηση

1. Η διάδοση της γνώσης και των ιδεών με την τυπογραφία σελ. 24

2. Ο Ανθρωπισμός: ένας κόσμος στα μέτρα του ανθρώπου

α. Το περιεχόμενο του Ανθρωπισμού σελ. 25

Κεφάλαιο Γ': Επιστήμη και Τέχνη της Αναγέννησης

2. Η επιστροφή της τέχνης στον άνθρωπο και τη φύση σελ. 34-54

3. Τα αποτελέσματα της Αναγέννησης σελ. 55-56

Κεφάλαιο Δ': Η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση

1. Τα αίτια της Μεταρρύθμισης σελ. 57-59

2. Το περιεχόμενο της Θρησκευτικής Μεταρρύθμισης

α. Η μεταρρύθμιση του Λουθήρου σελ.59-63

δ. Η καθολική μεταρρύθμιση ή Αντιμεταρρύθμιση σελ.67-70

3. Τα αποτελέσματα της Μεταρρύθμισης σελ. 70-72

Κεφάλαιο Η': Οικονομική, κοινωνική και πολιτειακή εξέλιξη στην Ευρώπη στο 18ο αιώνα

1. Η οικονομική εξέλιξη σελ.120-123

2. Η βιομηχανική επανάσταση σελ.123-127

Κεφάλαιο Θ': Η κίνηση των ιδεών στο 18ο αιώνα -Ο Διαφωτισμός

3. Οι πολιτικές ιδέες σελ. 142-144

4. Οι κοινωνικές ιδέες σελ. 145-146

5. Οι οικονομικές θεωρίες σελ. 146-148

6. Τα μέσα διάδοσης των νέων ιδεών σελ. 149-150

Κεφάλαιο ΙΑ': Ο αγώνας για την αμερικάνικη ανεξαρτησία

3. Η Επανάσταση σελ. 173-179

5. Συνέπειες σελ.182-183

Κεφάλαιο ΙΒ': Η Γαλλική Επανάσταση και οι Ναπολεόντειοι χρόνοι (1789-1815)

1. Κοινωνική και οικονομική κατάσταση στη Γαλλία μέχρι το 1789 σελ. 184-191

5. Το διαχρονικό έργο της Γαλλικής Επανάστασης σελ. 218-223

ΦΥΣΙΚΗ

Τη εξεταστέα-διδακτέα ύλη αποτελούν οι παρακάτω ενότητες από το διδακτικό βιβλίο των Αλεξάκη Ν., Αμπατζή Στ. κ.α. έκδοση Ο.Ε.Δ.Β. 2002.

3.1 ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΦΟΡΤΙΩΝ

3.1.1. Ο νόμος του Coulomb.

3.1.2. Ηλεκτρικό πεδίο.

3.1.3. λεκτρική δυναμική ενέργεια.

3.1.4. Δυναμικό - Διαφορά δυναμικού.

3.1.5. Πυκνωτές.

3.2 ΣΥΝΕΧΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ

3.2.1. Ηλεκτρικές πηγές.

3.2.2. Ηλεκτρικό ρεύμα.

3.2.3. Κανόνες Kirchhoff (Εξαιρείται ο 2ος κανόνας Kirchhoff).

3.2.4. Αντίσταση - Αντιστάτης.

3.2.5. Συνδεσμολογία αντιστατών(αντιστάσεων).

3.2.7. Ενέργεια και ισχύς του ηλεκτρικού ρεύματος.

3.2.8. Ηλεκτρεγερτική δύναμη (ΗΕΔ) πηγής.

3.2.9. Νόμος του ΟΗΜ για κλειστό κύκλωμα.

3.2.10. Αποδέκτες.

3.3 ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ

3.3.1. Μαγνητικό πεδίο.

3.3.2. Μαγνητικό πεδίο ρευματοφόρων αγωγών.

3.3.3. Ηλεκτρομαγνητική δύναμη (χωρίς τη δύναμη μεταξύ παραλλήλων ρευματοφόρων αγωγών και τον ορισμό του Ampere στο S.I).

3.3.4. Η ύλη μέσα στο μαγνητικό πεδίο.

3.3.6. Ηλεκτρομαγνητική επαγωγή.

4 ΤΑΛΑΝΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΥΜΑΤΑ

4.1.1. Περιοδικά φαινόμενα.

4.1.2. Γραμμική αρμονική ταλάντωση με ιδανικό ελατήριο.

4.1.3. Απλό εκκρεμές.

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ

Από τον εργαστηριακό οδηγό των Κοψιαύτη Π. και Συμεωνίδη Χ.

5. Προσδιορισμός της έντασης της βαρύτητας με τη βοήθεια του απλού εκκρεμούς

Β. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ

Ι. ΔΙΔΑΓΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

1. Ρητορικά κείμενα

Από το βιβλίο «Ρητορικά Κείμενα» των Κ. Δάλκου, Χ. Δάλκου κ.ά., έκδ. ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002:

Εισαγωγή

Η Ρητορική στην αρχαία Ελλάδα, οι σελ. : 9-13 (κεφ. Α,Β,Γ) και 15-20 (κεφ. Ε, ΣΤ)

α. Ο Υπέρ Μαντιθέου λόγος του Λυσία: σελ. 79-80

β. Ο Υπέρ της Ροδίων ελευθερίας λόγος του Δημοσθένη: σελ. 123-126

γ. Ο περί ειρήνης λόγος του Ισοκράτη: σελ. 269-272

Κείμενα

Λυσίας Υπέρ Μαντιθέου.

Πρωτότυπο, οι § : 1-13, 18-21

Δημοσθένης Υπέρ της Ροδίων ελευθερίας

Πρωτότυπο, οι §: 1-4, 17-20

Μετάφραση, οι §: 5-16

Ισοκράτης Περί ειρήνης.

Πρωτότυπο, οι §: 1-2, 14-16,

Μετάφραση, οι §: 17-27

2. Αρχαϊκή Λυρική Ποίηση

Από το βιβλίο «Αρχαϊκή Λυρική Ποίηση» των Ι. Καζάζη, Α. Καραμήτρου, έκδοση ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002

Α. Εισαγωγή :

1. Κεφ. ΙΙ, σελ. 9-13. (εκτός από την ενότητα επική αφήγηση και λυρική περιγραφή σελ. 9-11)

2. Κεφ. ΙΙΙ, σελ.13-17 ( εκτός από τη διαίρεση της λυρικής ποίησης κατά τα μέτρα σελ.15)

3. Κεφ. IV, σελ. 18-20 ( μέχρι «Η λυρική ποίηση μετά το τέλος της αρχαϊκής εποχής»)

Β. Κείμενα :

Αρχίλοχος: αποσπ. 3, ου φιλέω μέγαν

4, ασπίδι μεν

6, θυμέ, θύμ'

9, Τοις θεοίς

Μίμνερμος: απόσπ. 11, ημείς δ' , οιά τε φύλλα

Σαπφώ: αποσπ. 14, ποικιλόθρον' αθανάτ'

17, κατθάνοισα δε κείσηι

Πίνδαρος, αποσπ. 28 Έβδομος Πυθιόνικος

Σιμωνίδης, απόσπ. 29 άνθρωπος εών

Διαθεματική προσέγγιση παραλλήλων κειμένων:

Το θέμα της φθοράς και της αφθαρσίας:

Μίμνερμος, απόσπ. 11

Σιμωνίδης, απόσπ. 29

Σαπφώ, απόσπ. 17

Αρχίλοχος, απόσπ. 9

ΙΙ. ΑΔΙΔΑΚΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

ΚΕΙΜΕΝΟ

Αδίδακτο πεζό κείμενο αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων της αττικής διαλέκτου.

ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ -ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟ

Ως εξεταστέα-διδακτέα ύλη στη Γραμματική και στο Συντακτικό καθορίζεται:

α. Η ύλη που περιλαμβάνεται στα βιβλία του Γυμνασίου "Η ελληνική γλώσσα. Κείμενα, Αρχαία, Βυζαντινά και Λόγια", τα οποία έχουν αναμορφωθεί και εκδοθεί από τον ΟΕΔΒ για το σχολικό έτος 2002-2003 με τον τίτλο «Αρχαία Ελληνική Γλώσσα"

β. Ολόκληρη η ύλη που περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Aa τάξης Ενιαίου Λυκείου «Εγχειρίδιο Γλωσσικής Διδασκαλίας», έκδοση ΟΕΔΒ, Αθήνα 2002 (ενότητες 1-21).

ΛΑΤΙΝΙΚΑ

Από το βιβλίο "Λατινικά" της Ba τάξης Ενιαίου Λυκείου, των Μ. Πασχάλη - Γ. Σαββαντίδη, έκδ. ΟΕΔΒ 2002:

Εισαγωγή

α) Οι σελ. 9-12 : Η λατινική γλώσσα, Η γένεση της ρωμαϊκής λογοτεχνίας, Εποχές της ρωμαϊκής λογοτεχνίας, Γενικά χαρακτηριστικά της ρωμαϊκής λογοτεχνίας

β) οι σελ. 14-21: Η εξέλιξη της ρωμαϊκής λογοτεχνίας (Κλασική εποχή, α. οι χρόνοι του Κικέρωνα, β. Αυγούστειοι χρόνοι)

Κείμενα - Γραμματική, Συντακτικό

Όλες οι ενότητες (1-20), δηλαδή τα κείμενα καθώς και τα γραμματικά και συντακτικά φαινόμενα που περιλαμβάνονται στο διδακτικό εγχειρίδιο της τάξης αυτής.

ΑΡΧΕΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑΣ

Από το βιβλίο του Θ. Πελεγρίνη «Αρχές φιλοσοφίας» έκδοση Ο.Ε.Δ.Β. 2002

Κεφάλαιο 1. Εισαγωγή, σ. 6-9

Κεφάλαιο 2. Οντολογία και Γνωσιολογία :

1. Οι προσωκρατικοί φιλόσοφοι, σ. 12-20

2. Οι σοφιστές και ο Σωκράτης, σ. 20-23

3. Ο Πλάτωνας, σ. 23-29

4. Ο Αριστοτέλης, σ. 29-33

5. Οι σκεπτικοί φιλόσοφοι, σ. 33-36

6. Ο Ρενέ Ντεκάρτ, σ. 36-44

7. Οι εμπειρικοί φιλόσοφοι, σ. 44-53

8. Ο Ιμάνουελ Καντ, σ. 53-61

Κεφάλαιο 3. Ηθική:

1. Οι σοφιστές και ο Σωκράτης, σ. 74-76

2. Σωκρατικές θεωρίες, σ. 76-86

3. Η θεωρία του Αριστοτέλη για τη μεσότητα, σ. 86-89

4. Η στωική θεωρία, σ.90-93

5. Η θεωρία του Τόμας Χομπς για το ένστικτο της αυτοσυντήρησης, σ. 94-96

Κεφάλαιο 4. Αισθητική:

2.Η καθολική σημασία της ποίησης και ο καθαρτικός χαρακτήρας της τραγωδίας κατά τον Αριστοτέλη, σ. 135-138