Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Του ΜΕΝΙΟΥ*

Του ΜΕΝΙΟΥ*

Οταν ήμουν ένας πιτσιρικάς σκύλος, κυρίες και κύριοι, κάθε Μεγαλοβδομάδα μ' έπιανε μια θεοσέβεια άλλο πράγμα! Από κει που δεν πάταγα το πόδι μου σε εκκλησία -μόνο σε γάμους και κηδείες πήγαινα- μόλις έφτανε, τη Μεγάλη Δευτέρα, πού μ' έχαναν πού μ' έβρισκαν, στην εκκλησία, με τη Σύνοψη στα χέρια! Απορούσαν οι δικοί μου -τι έπαθε το παιδί; Και καθώς κι οι ίδιοι δεν ήταν και φανατικά εκκλησιαζόμενοι, ανησυχούσαν, όσο να 'ναι. Διότι, απλώς, δεν μπορούσαν να καταλάβουν το σατανικό μου σχέδιο -και κοινό για όλη την παρέα.

Σκοπός μας, βλέπετε, δεν ήταν να παρακολουθήσουμε τις λειτουργίες των Μ. Δευτέρας, Μ. Τρίτης και Μ. Τετάρτης, αλλά να 'χουμε το ελεύθερο -όλη τη νύχτα!- τη Μεγάλη Πέμπτη! Η οποία ήταν «όλα τα λεφτά»: Το βράδυ της Μ. Πέμπτης μαζεύονταν όλα τα κορίτσια της ενορίας Προφήτη Ηλιού (στο Παγκράτι), δήθεν για... να στολίσουν τον Επιτάφιο, δουλειά η οποία γίνεται απ' τα μεσάνυχτα Πέμπτης μέχρι το πρωί Παρασκευής.

Βλέπετε, αν ζητάγαμε απ' τους γονείς μας να πάμε μόνο το βράδυ της Μ. Πέμπτης στην εκκλησία -και να το ξενυχτίσουμε- θα τους έζωναν τα φίδια· και δικαίως. Με το να τρέχουμε όμως στη λειτουργία τα τρία προηγούμενα βράδια, όλα έρχονταν τελείως φυσιολογικά...

Το βράδυ της Μ. Πέμπτης, που λέτε, κρατούσαμε τα προσχήματα (με το ζόρι) μέχρι το 6ο Ευαγγέλιο και την έξοδο του σταυρού. Ακούγαμε τα «γκάπα-γκούπα» του σφυριού και, εκλαμβάνοντάς τα ως σφύριγμα λήξης του ημιχρόνου, εξαφανιζόμασταν στο παρκάκι και το προαύλιο της εκκλησίας: Δεύτερο ημίχρονο δεν είχαμε σταυρώσει, απ' ό,τι θυμάμαι.

Κατά σατανική σύμπτωση, το ίδιο έκαναν και τα κορίτσια! Με τα οποία συναντιόμασταν, εντελώς τυχαία, γύρω γύρω και έξω απ' την εκκλησία. Αλλοι σε «πηγαδάκια», πολλοί μαζί, κι άλλοι δυο δυο στο παρκάκι, περνούσαμε τις ώρες μέχρι να τελειώσει ο παπάς και το 12ο Ευαγγέλιο, να φύγει το ποίμνιο και να μείνουν οι κοπέλες για το στόλισμα του Επιταφίου. Τον οποίο, σχεδόν ολοκληρωτικά, στόλιζαν οι μητέρες και οι γιαγιάδες τους. Είναι ζήτημα αν τα κορίτσια βοηθούσαν μ' ένα-δύο λουλούδια (εκείνα τα μοβ, με το βαρύ άρωμα)...

Εννοείται ότι τις επόμενες μέρες -Μ. Παρασκευή και Μ. Σάββατο- μόλις και μετά βίας πηγαίναμε στην εκκλησία: Τα θεοσέβαστα αγόρια και κορίτσια της ενορίας ολόκληρης ξαναγύριζαν στα φυσιολογικά τους. Μια στιγμιαία βόλτα για προσκύνημα του Επιταφίου και το Σάββατο άφιξη στον περίβολο της εκκλησίας πέντε λεπτά πριν από το «δεύτε λάβετε Φως». Και μετά, με γρήγορο βήμα -που εξελισσόταν σε τρέξιμο, απ' την πείνα!- επιστροφή στο σπίτι, όπου μας περίμενε η μάνα μας και η φοβερή μαγειρίτσα. Ούτε «Χριστός Ανέστη» δεν λέγαμε, οι αθεόφοβοι. Πέφταμε με τα μούτρα...

* Ο κ. Μένιος είναι σκύλος, ημίαιμος, γλυκύτατος και ηλικιωμένος πια. Θυμάται με πολλή αγάπη τα χρόνια εκείνα, χρόνια της αθωότητας, των πρώτων ερωτικών σκιρτημάτων, των πρώτων (αθώων) ψεμάτων, των πρώτων πονηρών ονείρων.

Καλά νέα από τη Σαλαμίνα

Η Ζωοφιλική Ομάδα Εθελοντών Σαλαμίνας δραστηριοποιείται στο νησί εδώ και αρκετά χρόνια, επιτυγχάνοντας να μειώσει σημαντικά τον αριθμό των αδέσποτων και άρρωστων ζώων.

Το πρόβλημα δυστυχώς δεν περιορίζεται μόνο στους οικισμούς του νησιού, αλλά επεκτείνεται και στις βάσεις του Πολεμικού Ναυτικού (Ναύσταθμο Σαλαμίνας - «Παλάσκα», Σκαραμαγκά).

Το 2002 η Ομάδα μας ξεκινά να δραστηριοποιείται στη βάση του Ναυστάθμου, όπου το πρόβλημα είχε πάρει τραγικές διαστάσεις. Υπήρχαν άρρωστα ζώα από καλαζάρ, δερματικές ασθένειες και αμέτρητα κουτάβια. Με τους σωστούς χειρισμούς της ομάδας και την άριστη συνεργασία της διοίκησης του Ναυστάθμου επιτύχαμε να αντιμετωπίσουμε την όλη κατάσταση και σήμερα να έχουμε μια ελεγχόμενη και υγιή εικόνα του προβλήματος στο Ναύσταθμο.

Ανάλογο πρόγραμμα με αυτό του Ναυστάθμου εφαρμόζεται από την ομάδα μας εδώ και δύο χρόνια στο «Παλάσκα» και στην ευρύτερη περιοχή του Σκαραμαγκά. Η δραστηριότητά μας εκεί ξεκίνησε έπειτα από εκκλήσεις που δεχόμασταν για περιστατικά τραυματισμένων και άρρωστων ζώων στην ευρύτερη περιοχή.

Η περισυλλογή και η περίθαλψη των ζώων, ιδιαίτερα κάποιων φοβισμένων, ήταν το πιο δύσκολο μέρος του όλου εγχειρήματος. Πολλές φορές χρειάστηκε να κυνηγηθεί ένα ζώο ώρες ολόκληρες ακόμα και νύχτα.

Στο αίτημά μας για συνεργασία ανταποκρίθηκε θετικά η διοίκηση του «Παλάσκα», αποτελούμενη από τους: υποναύαρχο Κουρκούλη Δημήτριο, πλοίαρχο Παλιάτσο Δημήτριο, πλοίαρχο Πάλλα Σπυρίδωνα, αντιπλοίαρχο Γουργουρή Νικόλαο και υποπλοίαρχο Δημητρίου Απόστολο, τους οποίους και ευχαριστούμε θερμά για τη στήριξη που προσέφεραν στην ομάδα μας, παραχωρώντας μας ένα χώρο εξοπλισμένο που λειτούργησε ως χειρουργείο και χώρος βραχείας νοσηλείας, καθώς και τον κτηνίατρο του σωματείου μας κ. Δ. Τράκα.

Κατόπιν εντολής τους δημιουργήσαμε μέσα στο «Παλάσκα» μια άτυπη ομάδα αποτελούμενη από τους: Κωνσταντίνο Λαγό, κτηνίατρο, Πολποτίνη Δημήτρη, κελευστή, Νικολόπουλο Θεόδωρο, κελευστή, Αλεξάνδρου Ελευθέριο, ανθυπασπιστή, Ζορμπά Γεώργιο, κελευστή και Κοντινό Γεώργιο, κελευστή.

Η ομάδα αυτή φροντίζει να έχουν πάντα νερό τα δοχεία, να σιτίζονται τα ζώα με τα περισσεύματα του συσσιτίου και γενικά στηρίζουν όλες τις προσπάθειες της Ζωοφιλικής Ομάδας.

Υστερα από συντονισμένες προσπάθειες, τόσο της Ζωοφιλικής Ομάδας όσο και της Διοίκησης, εγκρίθηκε κονδύλι για τις κτηνιατρικές πράξεις καθώς και το φαρμακευτικό υλικό. Από την ομάδα μας έγινε καταμέτρηση των ζώων που ξεπερνούν τα 200, από αυτά έχουν στειρωθεί τα 125 θηλυκά και συνεχίζουμε με τη στείρωση αρσενικών. Από το χώρο του «Παλάσκα» έχουν βρει στέγη σε οικογένειες 63 κουτάβια και 32 ενήλικα ζώα.

Πληροφορούμε δε όσους θέλουν να αποκτήσουν κάποιο σκύλο να απευθυνθούν σε εμάς.

Στις κτηνιατρικές πράξεις να αναφέρουμε ότι συμπεριλαμβάνονται στειρώσεις, εμβολιασμός, αιματολογικός έλεγχος, θεραπείες και σήμανση.

Από τη μεριά της διοίκησης υπήρξε (κι όπως μας είπαν θα συνεχίσει να υπάρχει) οικονομική στήριξη, έστω μερική, αλλά για μας πολύ σημαντική.

Σ' αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφέρουμε πως αποκλειστική ευθύνη για φροντίδα των αδέσποτων, βάσει του νόμου 3170/2003, φέρει η Τοπική Αυτοδιοίκηση που υπάγεται η κάθε περιοχή. Δυστυχώς όμως στην Ελλάδα κάτι τέτοιο ακόμη δεν εφαρμόζεται, επιβαρύνοντας έτσι ζωοφιλικά σωματεία, εθελοντές, ιδιώτες και στη συγκεκριμένη περίπτωση το Πολεμικό Ναυτικό.

Δεν θα μπορούσαμε να κλείσουμε το σημείωμα αυτό χωρίς να εξάρουμε το ήθος των προαναφερθέντων, γιατί στα πρόσωπά τους είδαμε τη γενναιότητα να μη διστάσουν να ενεργήσουν και να πρωτοτυπήσουν διαχειριζόμενοι μαζί μας τα αδέσποτα με τρόπο αξιοθαύμαστο και θα πρέπει να αποτελέσουν παράδειγμα προς μίμηση. Χαρήκαμε για την ευελιξία και τη δυνατότητα ανάπτυξης ατομικής πρωτοβουλίας σε ένα χώρο που θα πίστευε κανείς πως κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό.

Είναι ένα παράδειγμα πως άνθρωποι προικισμένοι με μια ιδιαίτερη ευαισθησία και σωστή αντίληψη του τι σημαίνει «ζω σε αρμονία και σέβομαι και τα άλλα όντα του πλανήτη μας» και ακόμα και εκεί που η φύση ενεργεί με τρόπο ακατανόητο, όπως είναι ο τρομακτικός ρυθμός πολλαπλασιασμού των σκύλων, γίνονται καλοί και συμπονετικοί διαχειριστές του προβλήματος, επεμβαίνοντας στον έλεγχο των γεννήσεων και όχι προβαίνοντας σε μαζικές εξοντώσεις, όπως δυστυχώς κάνουν κάποιοι άλλοι.

Αξίζουν λοιπόν θερμά συγχαρητήρια σε όλους τους προαναφερθέντες και ένα μεγάλο ευχαριστώ από τη Ζωοφιλική Ομάδα μας, γιατί η στάση τους μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε, γιατί μας κάνει να ελπίζουμε πως θα συναντήσουμε κι άλλους συνανθρώπους μας που θα τους μοιάζουν.

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ

Η πρόεδρος, Νάντια Ζόμπολα

Ψάχνει για μια χρυσή καρδιά

Είναι 7 μηνών, πανέξυπνη, πανέμορφη, μα με θλιμμένο βλέμμα. Ωστόσο αγαπάει τα παιχνίδια, τους άλλους σκύλους, τις γάτες και ιδιαίτερα τους ανθρώπους. Οταν ήταν μικρή από ατύχημα έχασε το ένα αυτάκι της, όχι όμως και την ομορφιά της. Ζητάει ανθρώπους που θα τη λατρέψουν γι' αυτό που είναι, παραβλέποντας τη μικρή «αναπηρία» της.

* Η Πατριάρχου Ιωακείμ (Κολωνάκι) έχει μήκος περίπου 1 χιλιόμετρο. Την περασμένη Τετάρτη την «ξεκινήσαμε» μαζί -εγώ, με τα πόδια, κι ένα λεωφορείο- από Μαράσλειο προς πλατεία. Εφτασα πρώτος (!) αν και σταμάτησα και σε 3-4 βιτρίνες. Αιτία; Παντού παρκαρισμένα ΙΧ και φορτηγά. Αστυνομία ή δημοτική αστυνομία πουθενά. Η ώρα ήταν 11.30. Καλημέρα σας.

ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ

* Η Πάτσι είναι μια τρίχρωμη γάτα 4 μηνών. Ζει σ' ένα σπίτι που δεν τη θέλουν, γι' αυτό ψάχνει για ένα άλλο, που να την αγαπούν. Οποιος ενδιαφέρεται, ας τηλεφωνήσει στο 6946-813184.

* Η Πινκ (φωτογρ.) είναι ημίαιμη «λύκαινα» 3 ετών, στειρωμένη, πασίχαρη αλλά και σωστή φύλακας. Ψάχνει σπίτι με κήπο και παιδιά, τα οποία λατρεύει! Τηλ. 6977-741144.

* Η συγκεκριμένη φάτσα (φωτογρ.) βρέθηκε στην Κερατέα. Είναι μια χαρά, υγιής και ζωηρούλης και έτοιμος να υιοθετηθεί. Πρόκειται για σπρίνγκερ σπάνιελ, ψοφάει για βόλτες, παιχνίδια με παιδιά και χάδια, γενικώς. Τυχερός όποιος τον υιοθετήσει! Τηλ. 6944-502090.

* Η κουταβίτσα (φωτογρ.) που βλέπετε λέγεται (προσωρινά) Καρμελίτα, είναι 2,5 μηνών, εντελώς μόνη και γι' αυτό πολύ θλιμμένη. Ποιος θα την υιοθετήσει, δίνοντάς της -και παίρνοντας πολύ περισσότερη- χαρά; Τηλ. 6932-372449.

* Τρία πανέμορφα κουτάβια, ημίαιμα (γκριφόν + «λύκος») απέμειναν από μια γέννα άγνωστης σκυλίτσας. Είναι και τα 3 αξιαγάπητα, θαυμάσιου χαρακτήρα, θέλουν όμως από ένα καλό σπίτι για να δείξουν τα προσόντα τους. Τηλ. 6944-468039.

* Οκτώ ημίαιμα γκεκάκια (στη φωτογρ. ένα δείγμα) 4 μηνών, ζουν προσωρινά στη Λάρισα, αλλά θέλουν να υιοθετηθούν στην περιοχή Αθηνών, για παρέα, φύλακες -όχι για κυνήγι! Τηλ. 6978-776965.