Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

Κωνσταντόπουλος: Να σκεφτούμε πώς θ' αλλάξουμε τις Βρυξέλλες

Με τη φράση «αντί να σκεφτόμαστε πώς θα απαλλαγούμε από την πίεση των Βρυξελλών, πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πώς θ' αλάξουμε τις Βρυξέλλες», ο Νίκος Κωνσταντόπουλος προσδιόρισε χθες το καθήκον των προοδευτικών δυνάμεων και των κοινωνικών κινημάτων σε σχέση με το ρόλο της Ευρώπης απέναντι στη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

Ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού μίλησε στη συνάντηση της Ευρωαριστεράς με θέμα «Η οδηγία Μπολκεστάιν και το μέλλον της Ευρώπης», που έγινε στο πλαίσιο του 4ου Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ. Μια από τις βασικές διαπιστώσεις του ήταν ότι «με την επικράτηση των δογμάτων του νεοφιλελεύθερου ανταγωνισμού και της ηγεμονικής επικράτησης της μιας υπερδύναμης βραχυκυκλώνεται η ανθρωπότητα, κατακερματίζεται το δημοκρατικό πλαίσιο διακυβέρνησης και λεηλατείται η πραγματική οικονομία κάτω από το νεοφιλελευθερισμό ως σύγχρονο δογματισμό».

Ο κ. Κωνσταντόπουλος επέμεινε ιδιαίτερα στο σημαντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Ευρώπη:

1. Ως αντίβαρο στις ΗΠΑ: «Η Ευρώπη -είπε- θα μπορούσε να αποτελέσει δύναμη ειρήνης για το σύγχρονο κόσμο. Ομως για κάτι τέτοιο προϋπόθεση αποτελεί η ικανότητα άσκησης ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και η αυτονομία από τις ΗΠΑ. Αυτό θα πρέπει να αποτελεί σταθερό στόχο των ευρωπαϊκών κινημάτων. Η σημερινή Ευρώπη είναι πολιτικά αδύναμη, είναι προσδεδεμένη στο άρμα των ΗΠΑ. Αυτή είναι η Ευρώπη που θέλουν οι κυρίαρχες σήμερα δυνάμεις. Μια Ευρώπη ενιαία αγορά, χωρίς πολιτική οντότητα, χωρίς ρόλο στις παγκόσμιες εξελίξεις. Η δική μας Ευρώπη είναι μια Ευρώπη διαφορετική και γι' αυτήν πρέπει να εργαστούμε».

2. Ως χώρος με κοινωνικές παραδόσεις. «Η Ευρώπη -είπε- υπήρξε ο χώρος όπου αναπτύχθηκε το κοινωνικό κράτος, ο χώρος όπου η Δημοκρατία και τα Δικαιώματα έφτασαν σε ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο. Αυτή την κληρονομιά οι δυνάμεις της αγοράς θέλουν να την αφαιρέσουν από το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Εμείς πρέπει να την υπερασπιστούμε ως περιεχόμενο του ευρωπαϊκού πολιτισμού μας και να αγωνιστούμε για μια ευρωπαϊκή ενοποίηση που θα έχει διευρυμένα τα δημοκρατικά, κοινωνικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά της ταυτότητάς της. Δεν είναι "η αγορά η φυσική κατάσταση της ευρωπαϊκής κοινωνίας"».

Και κατέληξε:

«Οι κοινωνικές αντιθέσεις, οι πολιτικές αντιφάσεις και οι στρατηγικές περιπλοκές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης δεν αντιμετωπίζονται με τον παραδοσιακό εργατισμό, τον κλασικό συνδικαλισμό, τον κομματικό ηγεμονισμό, την ομογενοποίηση των κοινωνιών και τη χειραγώγηση των πολιτών. Τα νέα κοινωνικά κινήματα αντιπροσωπεύουν μια ρεαλιστική δυνατότητα πολλαπλής εναλλακτικής πρότασης».