Ασοι στο μανίκι...
Φίρμες στην ίδια σκηνή, δημοφιλή πρόσωπα στην ίδια στέγη, «γκλάμορους» υποψηφιότητες, λαμπερά ονόματα στον ίδιο συνδυασμό, άνθρωποι της εικόνας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, «βεντέτες», «άσοι» στα μανίκια των φιλόδοξων δημάρχων.
 Ν. Κακλαμάνης |
Η αναγνωρισιμότητα, μεγάλη νικήτρια της περασμένης εκλογικής αναμέτρησης -βλέπε Φωτεινή Πιπιλή, Αρης Σταθάκης, Μαρία Τζομπανάκη, Πέμη Ζούνη, Αννα Βερούλη, Χρήστος Νικολόπουλος- είναι μια πάγια ενδεδειγμένη και πετυχημένη συνταγή. Ασχέτως εάν και οι δύο υποψήφιοι στον Δήμο της Αθήνας, και ο Κώστας Σκανδαλίδης και ο Νικήτας Κακλαμάνης, αποποιούνται τους χαρακτηρισμούς, «σταρ» και «ονόματα κράχτες», το σύστημα των «διάσημων» αποδίδει. Μεταξύ των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, μία ηθοποιός, ένας λαϊκός συνθέτης, μία παλιά δόξα του αθλητισμού, ένας τηλεοπτικός αστέρας.
 Κ. Σκανδαλίδης |
«Αθήνα, πόλη της ζωής μας» είναι ο συνδυασμός του Νικήτα Κακλαμάνη. «Εκφράζει αυτό που πραγματικά αισθανόμαστε για την πόλη αυτή: Είναι το μεράκι και το βάσανό μας. Είναι το πάθος μας. Δεν αντέχουμε να τη βλέπουμε να μην έχει μορφή. Θέλουμε να τη δούμε καλύτερη. Ομορφότερη».
Ο Φώτης Σεργουλόπουλος άλλαξε το «Ι love TV» σε «Ι Love Τ.Α.», (Τοπική Αυτοδιοίκηση). Στο πλευρό του η φίλη του Μαρία Μπακοδήμου, η οποία τον προέτρεψε στα κοινά. «Ο δήμος με αφορά όπως κάθε άνθρωπο που ζει σε αυτή την πόλη. Κάποια στιγμή βρέθηκα με τον Νικήτα Κακλαμάνη και του έκανα παράπονα για το χάλι της Αθηνας. Ηθελα να ξαναρχίσουν τα events, να ξανάρθουν στο προσκήνιο τα χαμόγελα των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο δήμος για μένα ήταν μια πρόκληση. Στη ζωή σου, όταν σου προτείνουν κάτι τέτοιο τόσο σημαντικοί άνθρωποι, είναι δειλό να πεις "όχι". Αυτά που λένε περί αναγνωρισιμότητας είναι αστεία. Εκτός από τον Τέρενς Κουίκ, κανείς άλλος στο ψηφοδέλτιο του Νικήτα δεν είναι τόσο δημοφιλής. Αυτό που είδε σ' εμένα έχει να κάνει με ορισμένους τομείς που θέλει να μου αναθέσει. Κάτι θα έχει στο μυαλό του, δεν θα με βάλει στα δημοτικά ιατρεία. Η αναγνωρισιμότητα, έτσι όπως το τοποθετούμε, είναι λίγο ρατσιστικό. Δεν νομίζω πως σε έναν συνδυασμό, όπως αυτός του κ. Κακλαμάνη, έχουν θέση μόνο οι ακτινολόγοι, οι οδοντίατροι, οι πολιτικοί μηχανικοί και οι δικηγόροι».
Ο Τάκης Οικονομόπουλος, υποψήφιος με τον ίδιο συνδυασμό, το «πουλί» του Παναθηναϊκού, ως τερματοφύλακας, θέλει να αποσοβήσει πολλά γκολ κακογουστιάς που καθημερινά συναντά στην Αθήνα. «Αυτά τα περί αναγνωρισιμότητας δεν θέλω να τα σχολιάσω. Τα κρίνει ο κ. Κακλαμάνης και ο κόσμος. Δεν είμαι νέος στα δημοτικά, είμαι ήδη στον Οργανισμό Νεολαίας και Αθλησης του Δήμου Αθηναίων. Θα ήθελα "να αποκρούσω" πολλές από τις σημερινές ασχήμιες της πόλης, σκουπίδια, πάρκινγκ, παράνομη στάθμευση, φασαρία. Σωστά λέει ο Νικήτας Κακλαμάνης ότι "σαν πολίτης αυτής της πόλης θέλω την Αθήνα μια σύγχρονη, ανθρώπινη, πολυπολιτισμική, μητροπολιτική πρωτεύουσα". Σαν ζωγράφος θέλω να πω ότι η Αθήνα είναι μια "γερασμένη πόλη" από άποψη πολυκατοικιών, μια πόλη που χρειάζεται μετατροπές και λύσεις, προτάσεις γύρω από τον πολιτισμό για να γίνει μια πρωτεύουσα τέχνης».
Κατεβαίνει προσωρινά από το σανίδι η ηθοποιός Αννα Φόνσου και ανεβαίνει στη δημοτική σκηνή με τον συνδυασμό «Η Αθήνα αλλά-ζει» του Κώστα Σκανδαλίδη. «Ο Κώστας με έπεισε ότι μπορώ και εγώ να προσφέρω στα πολιτιστικά. Εχουμε στόχο να φτιάξουμε ωραία κηποθέατρα, να παίζονται ωραία έργα με φθηνό εισιτήριο. Τον χειμώνα έχουμε 150 θέατρα, το καλοκαίρι μόνο 4. Θέλουμε ο κόσμος να μπορεί να παίρνει τον αέρα του. Γεννήθηκα σε μια φτωχή γειτονιά στην Καισαριανή, εκεί θέλουμε φτιάξουμε παιδότοπους για θεατρικά παιχνίδια, να ετοιμάσουμε τους αυριανούς θεατές. Θέλουμε τα παιδιά ν' αγαπήσουν τα βιβλία, το θέατρο του δρόμου να γίνει πιο προσιτό. Για την καθαριότητα δεν είμαι το πλέον ειδικό άτομο. Πρακτικά δεν είμαι σε θέση να λύσω τα προβλήματα εκεί. Αυτό που λένε για "φωτεινά" πρόσωπα, βεβαίως παίζει ρόλο, αλλά για να γίνει ένα πρόσωπο φωτεινό έχει ακολουθήσει έναν δρόμο, μια πορεία. Προσωπικά, έχω δώσει τη μάχη μου, αυτός ο αγώνας δεν είναι ίδιος με την πολιτική; Ο πολιτισμός είναι πολιτική. Θέλουμε ένα δημοτικό ραδιόφωνο να παίζει τραγούδια, να πάψουν να μας κάνουν πλύση εγκεφάλου με αυτά τα χαζοτράγουδα. Είμαι στην Τήνο και ακούω τοπικούς σταθμούς Χατζιδάκι, Γκάτσο, Μητσιά, χαίρεται η ψυχή σου. Στην Αθήνα τα έχουν κόψει αυτά...».
Οι κυβερνήσεις πέφτουνε... μα ο Σκανδαλίδης μένει, θα μπορούσε να είναι παραφρασμένο το τραγούδι του Χρήστου Νικολόπουλου. Ο λαϊκός μας συνθέτης των εκατοντάδων επιτυχιών αφήνει το πάλκο για το χατίρι του φίλου του Κώστα. «Εχω μια μακροχρόνια φιλική σχέση μαζί του», μας λέει ο Χρήστος Νικολόπουλος. «Πιστεύω πολύ στις ικανότητες του συγκεκριμένου υποψηφίου και γνωρίζω πολύ καλά το έργο που έχει επιτελέσει όλα αυτά τα χρόνια στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Στον πολιτισμό, που με αφορά, οι άμεσες προτεραιότητες είναι η τακτοποίηση εκκρεμοτήτων σε θέματα μουσικής, των ορχηστρών του δήμου. Ενα πρόγραμμα που θα προωθήσουμε πολύ είναι αυτό της μουσικής στα σχολεία. Είμαι ήδη νομαρχιακός σύμβουλος στη νομαρχία και απέφυγα το εύκολο να ξαναβάλω εκεί που είχα σίγουρη την εκλογή. Στενοχώρησα και τους συνεργάτες μου. Το να είναι κάποιος λαοφιλής, ο κόσμος το κρίνει, και είναι ένα θετικό στοιχείο για την κάθε εκλογή».
Ο Νικήτας Κακλαμάνης εξηγεί τα κριτήρια που έπαιξαν ρόλο στη συγκρότηση του ψηφοδελτίου του: «Ηταν τρία. Η αξιοσύνη των στελεχών και η αντοχή τους στη σκληρή δουλειά που χρειάζεται η Αθήνα, η λαμπρή πορεία τους στον επαγγελματικό βίο, η απόδειξη ότι είναι αποτελεσματικοί εργάτες σε έναν κοινό σκοπό και μπορούν να πάρουν αποφάσεις όταν χρειασθεί. Εχω πει και άλλες φορές ότι, μεταξύ των λαμπερών και των λαμπρών ονομάτων, προτιμώ τα δεύτερα. Εάν κάποιος όμως συνδυάζει και τα δύο, αυτό δεν είναι κατ' ανάγκη κακό. Η επαγγελματική πορεία και η κοινωνική προσφορά και δράση των υποψηφίων μας αποδεικνύει ότι έχουν την ικανότητα να θέτουν στόχους και να τους πραγματοποιούν. Κι επίσης ότι έχουν πείσμα, θέληση και επιμονή. Είναι άνθρωποι μεθοδικοί με προτεραιότητες, που μπορούν να συνεργάζονται μεταξύ τους και να αποδίδουν ακόμη και κάτω από πίεση. Να συμμετέχουν και να συνεργάζονται ισότιμα σε μια σφιχτοδεμένη ομάδα. Είναι άνθρωποι με ικανότητες να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες, αλλά και το κόστος που αυτές συνεπάγονται για την πραγματοποίηση ενός στόχου».
«Θα ήταν παράλογο ν' αρνηθεί κανείς συλλήβδην την αναγνωρισιμότητα ως ένα από τα κριτήρια στη διαμόρφωση του ψηφοδελτίου κι εμένα ο στρουθοκαμηλισμός δεν μ' αρέσει», σημειώνει ο Κώστας Σκανδαλίδης. «Από τα ονόματα του συνδυασμού μας κανένας δεν είναι "βεντέτα" με την έννοια του κατασκευασμένου, του ελίτ, του "πωλούντος τοις μετρητοίς". Είναι καταξιωμένοι στον χώρο τους, με πολύχρονους αγώνες, μάχιμοι και ενεργοί, με αυθεντική προσφορά πέρα από την αδιαμφισβήτητη γνώση ή το ταλέντο τους. Δεν είναι εικόνα, είναι πραγματικά μεγέθη. Οσο για τη συνέπεια στη συγκρότηση του ψηφοδελτίου και μόνο το ότι αντιπροσωπεύονται όλες οι παραγωγικές, κοινωνικές, δημιουργικές δυνάμεις, με αυθεντικούς εκπροσώπους, ότι 70 διαμερισματικοί σύμβουλοι εκλέχτηκαν από τη βάση με ανοιχτή ψηφοφορία στις γειτονιές, ότι ένας στους τέσσερις στο ψηφοδέλτιο είναι νέα και νέος κάτω των 30 ετών, αποτελεί μια άκρως αντισυμβατική με το "βεντετισμό" πράξη. Δεν συμφωνείτε;».
«Αναγνωρίσιμα πρόσωπα και Τοπική Αυτοδιοίκηση, όχι πως δεν γίνεται στις βουλευτικές εκλογές, πάνε μαζί», εξηγεί ο Δημήτρης Χαραλάμπης, καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και αντιπρόεδρος στο ΕΣΡ.
«Αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι ισχυρή, ο ρόλος της είναι περιορισμένος, ως εκ τούτου τα πολιτικά διλήμματα τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει είναι λιγότερα. Εάν συγκρίνουμε με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη, έχει ουσιαστικό λόγο για το περιβάλλον, την πολεοδομία, την οικονομία. Οι συνδυασμοί πρέπει να προσελκύσουν τον κόσμο να ψηφίσει. Στα γνωστά πρόσωπα έχουμε τρεις κατηγορίες: Αυτά με ουσιαστική παρουσία στην πολιτική ζωή, την οποία προσπαθούν να εδραιώσουν περισσότερο μέσα από τη δημαρχία μιας πόλης για να προχωρήσουν πολιτικά, βλέπε Εβερτ και Μπακογιάννη. Δεύτερον είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι με πολιτική παρουσία, π.χ. Φασούλας, οι οποίοι έχουν ήδη, μέσα από την αναγνωρισιμότητά τους ως αθλητές, και πολιτικό προφίλ. Η περίπτωση Παπαγεωργόπουλου στη Θεσσαλονίκη, του "φτερωτού γιατρού", που είχε κάνει όνομα ως αθλητής αλλά και ως πολιτικός στη Θεσσαλονίκη. Τρίτον, με την απογοήτευση του κόσμου, ο κόσμος στρέφεται σε λαοφιλή πρόσωπα, δεν τον ενδιαφέρουν τόσο τα πολιτικά. Ασχέτως εάν την επαύριο των εκλογών θα προσμετρηθούν κομματικά τα οφέλη».
