Βρίσκεστε στο παλαιό site του www.enet.gr

Το www.enet.gr άλλαξε.

Το Web site της Ελευθεροτυπίας και της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας άλλαξε και βρίσκεται στη διεύθυνση www.enet.gr.

Στο παρόν site βρίσκεται μόνο το αρχείο των εκδόσεων από τις αρχές του 2001 ως και τις 30 Μαρτίου 2009.

4 ΠΟΔΙΑ και ουρά...

Της ΜΑΡΙΚΑΣ*

Κυρίες και κύριοι, το καταγγέλλω: Στην αποθήκη (του πίσω κήπου μας) έχουμε ποντίκια! Τι λέω; Μια ολόκληρη ποντοκοοικογένεια! Γουάου! Κοντεύω να φλιπάρω - and nobaby cares! Δεν νοιάζεται κανείς. Ετσι μου 'ρχεται να πάρω τα κανάλια...

Το θέμα έχει ως εξής: Στον πίσω κήπο (ως γνωστόν, ο δικός μας έχει χωρίσει, με μια σιδηροκατασκευή, τον κήπο στα δύο) βρίσκεται η αποθήκη, που είναι ουσιαστικά το σπίτι μας (μαζί με στοιβαγμένα ξύλα για το τζάκι, εργαλεία, τραπέζια πλιάν, ανεμιστήρες κ.τ.λ. ξέρετε τώρα...).

Ε, εκεί, εδώ και μερικούς μήνες, έχει εγκατασταθεί μια κανονική ποντικοοικογένεια: Μπαμπάς, μαμά, θείες, θείοι, παιδιά. Ολόκληρο σόι.

Το κακό είναι ότι δεν κατεβαίνουν κάτω, αλλά ζουν, όλα, ψηλά στο ταβάνι, σουλατσάροντας σ' ένα «φρύδι» που κάνει ο τοίχος, 3 μέτρα πάνω απ' το πάτωμα. Εκεί κάθονται και με κοροϊδεύουν, μιας και, όσο και να σαλτάρω, δεν τα φτάνω. Βέβαια, κατεβαίνουν πότε πότε κάτω (για φαί και νερό), αλλά ξανανεβαίνουν τόσο γρήγορα που μου ξεφεύγουν: Τόσους μήνες τώρα, μόνο 4 μωρά ποντικάκια κατάφερα να γραπώσω. Οι μεγάλοι πόντικες την κοπανάνε.

Η πλάκα είναι ότι ο δικός μου, που τα βλέπει φάτσα-κάρτα κάθε φορά που μπαίνει στην αποθήκη, έχει συμφιλιωθεί με την ιδέα. «Ποντικάκια του Θεού είναι, άσ' τα να ζήσουν κι αυτά».

Ετσι μας λέει, και μας τρελαίνει. Μάταια προσπαθώ, μήνες τώρα, να τον πείσω ότι, διάολε, τα ποντίκια είναι φορείς ασθενειών και μικροβίων. Ρίχ' τους, ποντικοφάρμακο, να τελειώνουμε μ' αυτά! Τίποτα εκείνος, Βούδας! Εχει και άποψη!

«Σε αντίθεση με τα ποντίκια της πόλης, που είναι φορείς μικροβίων, μιας και ζουν στους υπονόμους, αυτά τα ποντίκια, που ζουν στα χωράφια, δεν είναι βρόμικα. Οι άνθρωποι της πόλης καλά κάνουν και φοβούνται ή σιχαίνονται τα ποντίκια. Αυτά εδώ, όμως, είναι ποντίκια του αγρού, άρα καθαρά όσο κι εσύ, Μαρίκα! Αλλωστε, μην ξεχνάς ότι και τα χάμστερ -που παίρνουν πολλοί για κατοικίδια- ποντίκια είναι. Οπως και τα "ινδικά χοιρίδια", που οι ερευνητές χρησιμοποιούν στα πειράματά τους».

Τι να του πεις; Εδώ έχουμε αποκτήσει ολόκληρη ποντικο-παροικία, κι αυτός κάθεται και μας λέει «τρουά πτις ου αζό...». Μη σας πω ότι είναι και... θαυμαστής τους!

«Είναι πανέμορφα ζωάκια και μένουν εδώ, διότι στα χωράφια και στις καλαμιές τούς την έχουν στημένη οι εχθροί του -τα φίδια, οι γάτες, τα μεγάλα πουλιά. Λογικό δεν είναι;».

Καλά, μιλάμε για σοβαρή κατάσταση, πολύ προχωρημένη. Ενας λογικός δεν υπάρχει σ' αυτό το σπίτι;

* Η κυρία Μαρίκα είναι σκύλα, ημίαιμη, πανέμορφη (λέμε τώρα...) και μονίμως αλτσαρισμένη (από το ιταλικό «μι άλτσο», που θα πει «σηκώνομαι», «ξυπνάω», «πετάγομαι»). Δεν κυνηγάει μόνο ποντίκια, αλλά ό,τι πετάει και τρέχει. Από σαύρες, πουλιά, σαμιαμίδια, έως γάτες, «μηχανάκια», φορτηγά, μύγες. Γι' αυτό και δεν την παρεξηγώ. Είναι τρελή η κυρία...

* «Επί του πιεστηρίου» -όπως λέμε στις εφημερίδες, όταν πρόκειται για κάποια είδηση της τελευταίας στιγμής: Χτες η Μαρίκα γράπωσε τον πρώτο της αρουραίο! Τον μέτρησα και ήταν 22 εκατοστά (μήκος), χωρίς την ουρά. Μπορεί να 'ταν ο «μπαμπάς» της οικογένειας που λέγαμε.

Αχ! αυτά τα γαβγίσματα

Πριν από 15 μέρες είχαμε ασχοληθεί με την περίπτωση ενός φίλου της στήλης, που κόντευε -ίσως κοντεύει ακόμα- να τρελαθεί απ' τα γαβγίσματα του σκυλιού του γείτονά του. Σύμφωνα με τα στοιχεία της καταγγελίας του, ο νόμος δεν μπορεί να τον βοηθήσει: ένα σκυλί, σε εξοχικό ουσιαστικά σπίτι, μακριά από τον κυρίως οικισμό, που περιφέρεται στον κήπο «του», γαβγίζοντας όλη μέρα, πλην των ωρών «κοινής ησυχίας». Ο διοικητής του δεν παραβαίνει τον νόμο.

Οι «λύσεις» που πρότεινα στον φίλο αυτόν (υπομονή και, ίσως, υιοθεσία ενός σκύλου, μπας και συνηθίσει στα γαβγίσματα) δεν ικανοποίησε ούτε τον ίδιο ούτε δύο (τουλάχιστον) αναγνώστες. Οι οποίοι (η κυρία Ε.Λ., από την Κέρκυρα και ο κ. Π. Νικ. από το Παγκράτι)* μου έστειλαν με e-mail τις αντιρρήσεις τους: Συγκεκριμένα:

* Η πρώτη ανέφερε μια παρόμοια περίπτωσή της και τον τρόπο με τον οποίο αντέδρασε, δίνοντας λύση στο πρόβλημα. Και πρότεινε, μέσω της στήλης μας, στον διαμαρτυρόμενο πολίτη να τον ακολουθήσει. Να τι γράφει:

«Στη δική μου περίπτωση τα σκυλιά ήταν δύο, δεμένα σε πυλωτή διπλανής μου πολυκατοικίας και γάβγιζαν νυχθημερόν σε οτιδήποτε ιπτάμενο, πεζό, έρπον ή τροχήλατο περνούσε από κοντά τους. Για να μη μακρηγορώ, ύστερα από δεκάδες ατελέσφορες προσπάθειες να λυθεί το τεράστιο αυτό πρόβλημα πολιτισμένα, προσέφυγα σε εισαγγελική παραγγελία, η οποία στη δική μου περίπτωση, ευτυχώς, λειτούργησε, όχι βεβαίως επειδή φοβήθηκαν την αστυνομία, τον εισαγγελέα ή όποιον άλλο, αλλά επειδή επιτέλους ντράπηκαν. Ημουν δε αποφασισμένη, σε αντίθεση περίπτωση, να προχωρήσω σε μήνυση, από κοινού με τους γείτονες, που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα με μένα».

Απάντηση: Η περίπτωση αυτή είναι μεν παρόμοια, αλλά όχι ίδια. Ο ισχύων νόμος απαγορεύει ρητά τη μόνιμη διαμονή των οικόσιτων σκύλων σε μπαλκόνια, βεράντες, ταράτσες, πιλοτές (η λέξη δεν έχει σχέση με την «πύλη», γι' αυτό δεν γράφεται και με ύψιλον. Είναι ξένη -pilotis). Συνεπώς, δικαίως ο εισαγγελέας σάς δικαίωσε.

* Ο δεύτερος, διαφωνώντας με όσα έγραψα, με μέμφεται, γράφοντας, μεταξύ άλλων:

«Αγαπητέ κ. Διαμαντή,

Διάβασα την επιστολή του αναγνώστη σας στη στήλη σας "4 πόδια και ουρά" στο φύλλο της "Ελευθεροτυπίας" στις 15/10, την οποία προλογίζετε (και σωστά) ως μοναδική με τόση απόγνωση, που έχετε ποτέ λάβει.

Από την απάντησή σας όμως καταλαβαίνω πως ...πέρα βρέχει. Αναφέρετε τις εξατμίσεις των μοτοσικλετών που τρελαίνουν εσάς, ως αντιστάθμισμα στα γαβγίσματα των σκύλων που τρελαίνουν τον αγαπητό αναγνώστη.

Αυτή η προσέγγιση μου θυμίζει την υποκρισία των καπνιστών, που συχνά επικαλούμστε τη γενική μόλυνση του περιβάλλοντος για να δικαιολογήσουμε την επιλογή μας να δολοφονούμε τους διπλανούς μας και να αυτοκτονούμε καπνίζοντας.

Να σας θυμίσω, μια που το γνωρίζετε καλύτερα από εμένα, πως κακομαθημένα, δύστροπα κ.λπ. κατοικίδια ζώα αντανακλούν την κακή πάστα των ιδιοκτητών τους και την αντικοινωνική ιδεολογία και συμπεριφορά τους.

Αρα ως ζωοφιλική στήλη μιας τόσο έγκριτης εφημερίδας, θα πρέπει σ' αυτή την κατεύθυνση να προτείνετε μέτρα από τους αρμοδίους, για τέτοιας αντικοινωνικής συμπεριφοράς ιδιοκτήτες».

Απάντηση: Νομίζω ότι με αδικείτε. Υποφέρω κι εγώ, όποτε βρίσκομαι στον Μαραθώνα, απ' τα γαβγίσματα των σκύλων του γείτονα (5 είναι, ζωή να 'χουνε!) και των δικών μου (μόνο δύο...). Ομως, επειδή τα σπίτια μας είναι ...στην εξορία του Αδάμ, θέλουμε σκύλους -και μάλιστα... λαλίστατους. Εξω φωνή! Είναι, βλέπετε, η ασφάλειά μας. Αυτός είναι ο λόγος που δεν μας ενοχλούν όταν γαβγίζουν και όχι διότι είμαστε από «κακή πάστα». Σας διαβεβαιώ μάλιστα ότι ο θόρυβος απ' τις σπασμένες εξατμίσεις «μηχανών» εντούρο, όταν γκαζώνουν και πάνε με 100 στον περιφερειακό του Λυκαβηττού, δεν συγκρίνονται με τα «ενοχλητικά» γαβγίσματα: Σου σπάνε τα τύμπανα των αυτιών. Σαν να 'σαι δίπλα σ' ένα τζάμπο που απογειώνεται -πιστέψτε με, διότι έχω εργαστεί ως υπάλληλος της «Ολυμπιακής» στην πίστα του Ελληνικού και ξέρω καλά τι λέω. Και κάτι άσχετο: Συγκινήθηκα όταν διάβασα τη διεύθυνσή σας, στο Παγκράτι. Εκεί δίπλα, στην Παρμενίδου (αρ. 4) γεννήθηκα και μεγάλωσα. Και κάθε απόγευμα σχεδόν, πηγαίνοντας στην Παιδική Χαρά του Μετς για μπάσκετ, μου έβγαινε η ψυχή για ν' ανεβώ αυτή την ανηφόρα.

*Και οι δύο ζήτησαν να μη δημοσιευτούν τα πλήρη στοιχεία τους.

Π.ΔΙΑΜ.

Τι λέει ο νόμος 3170 (άρθρο 6)

Διατήρηση ζώων συντροφιάς σε κατοικίες.

Επιτρέπεται η διατήρηση σε κάθε κατοικία μόνον ενός σκύλου και μιας γάτας ή δύο σκύλων ή δύο γάτων. Προκειμένου για πολυκατοικίες (αποτελούμενες από δύο διαμερίσματα και άνω) επιτρέπεται επίσης η διατήρηση ενός σκύλου και μιας γάτας ή δύο σκύλων ή δύο γάτων σε κάθε διαμέρισμα, ακόμα και εκεί όπου ο κανονισμός της πολυκατοικίας απαγορεύει τη διατήρηση τέτοιων ζώων, με την προϋπόθεση ότι τα ζώα αυτά διατηρούνται στο ίδιο διαμέρισμα όπου διαμένει ο ιδιοκτήτης και δεν παραμένουν μόνιμα στις βεράντες του διαμερίσματος. Απαγορεύεται η διατήρηση ζώων συντροφιάς σε κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας (πυλωτή, ταράτσα, ακάλυπτους χώρους κ.λπ.). Επιτρέπεται η διατήρηση ζώων συντροφιάς στους ανοιχτούς χώρους των μονοκατοικιών, με την προϋπόθεση ότι τηρούνται οι διατάξεις του άρθρου 1 του Ν. 1197/1981 (ΦΕΚ 240Α) και οι αστυνομικές διατάξεις περί κοινής ησυχίας.

Αντίο, Λάκη

Ο Λάκης (ο Χατζηκυριάκος) που χάσαμε προ ημερών στη Ρώμη, ήταν ένας σπουδαίος δημοσιογράφος, ένας χρυσός άνθρωπος κι ένας καλός φίλος, σωστό καρντάσι. Θα τον θυμάμαι πάντα για το γέλιο του, για τα ποτήρια που έχουμε πιει (όποτε κατέβαινε στην Αθήνα), για τα (μονίμως) μουντζουρωμένα του χειρόγραφα και για τις (τηλεφωνικές) απεγνωσμένες εκκλήσεις του: «Ρε Πάνο, η σκύλα μου όλο γαβγίζει, τι να κάνω;». Βλέπετε, ήταν «δικός μας» κι αυτός...

ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ

* Ο Φούσκας (φωτογρ.) είναι 5 μηνών και σκέτη γλύκα. Δεν πρέπει να μεγαλώσει πολύ (τώρα είναι 22 εκ. μήκος) και είναι ιδανικός να σας κάνει να γελάτε. Ψάχνει για σπίτι και σωστούς ανθρώπους. Τηλ. 6977-071111.

* Κουταβάκια (αδελφάκια) 4 μηνών (φωτογρ.) γλίτωσαν απ' τον κακό «ιδιοκτήτη» τους, που τα χτυπούσε, ο γελοίος. Τώρα αναζητούν στέγη, φροντίδα και ελπίδα για καλύτερη ζωή. Τηλ. 6977-474737.

* Γερμανικός ποιμενικός (φωτογρ.) 1 έτους, σωστός λεβέντης, λίγο φοβισμένος διότι τον χτυπούσαν, σήμερα ζει σε καταφύγιο ζώων και δίνεται για υιοθεσία, μόνο σε ζωόφιλους ανθρώπους. Τηλ. 6947-829826.

* Η Σίνη (φωτογρ.) είναι 5 μηνών, ημίαιμη λυκοσκυλίτσα και πολύ φρόνιμη. Θέλει, λέει, μια ευκαιρία για να αποδείξει ότι κάνει καλή παρέα και ότι θα είναι χρήσιμη σ' όποιον την υιοθετήσει. Τηλ. 6977-260427.

* Θηλυκό, ολόμαυρο κουταβάκι βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Δίνεται για υιοθεσία -μιλάμε για κελεπούρι! Τηλ. 6995-612783.

* Το κουτάβι που βλέπετε (φωτογρ.) βρέθηκε στα Βριλήσσια κι έτρεμε σύγκορμο. Είναι βία 2 μηνών. (Ο αποστολέας του μηνύματος δεν μπόρεσε να καταλάβει αν είναι αγόρι ή κορίτσι.) Οποιος θα ήθελε να το υιοθετήσει, το τηλέφωνο είναι 6977-741144.

* Χαρίζεται ημίαιμο (κόκερ + σέτερ) μαύρο, μακρύτριχο σκυλάκι ενός έτους, υγιέστατο και εμβολιασμένο. Τηλ. 6938-539875 και 6934-390331.