Ελευθεροτυπία - Από την υστερία, στην αμνησία!

Τον Οκτώβριο του 2005 μια γαλοπούλα από τις Οινούσσες ήταν πρώτη είδηση στα ελληνικά ΜΜΕ. Μετά, πέρασε στην ιστορία...

Ψυχραιμία μηδέν, λοιπόν, και μνήμη πολύ κοντή... Τουλάχιστον αυτό αποκαλύπτουν οι αντιδράσεις μας στις μεγάλες διατροφικές κρίσεις.

* Στις 17 Οκτωβρίου του 2005 ξεσπάει πανελλήνια υστερία από την αποκάλυψη του υπουργού Ανάπτυξης Α. Μπασιάκου, ότι βρέθηκε ο ιός της γρίπης των πτηνών σε γαλοπούλα στις Οινούσσες. Δύο μέρες αργότερα εργαστήριο του Λονδίνου στο οποίο εστάλη δείγμα, ανακοινώνει ότι δεν υπάρχει πρόβλημα. Τι να το κάνεις όμως...

Πτώση στις πωλήσεις μέχρι 70%

Η γαλοπούλα έιχε κερδίσει το επικοινωνιακό παιχνίδι: Οπως αναφέρεται σε έκθεση του Συνδέσμου Πτηνοτροφικών Επιχειρήσεων Ελλάδος, τη δεύτερη και τρίτη εβδομάδα του Οκτωβρίου οι πωλήσεις παρουσίασαν κάμψη μέχρι και 70%. Τα Χριστούγεννα οι καταναλωτές έχουν ξεχάσει τα τρελά κοτόπουλα και η αγορά ανακάμπτει...

* Κι όλα θα πήγαιναν καλά, αν τα πλάνα με την εμφάνιση του ιού στην Τουρκία και τα πρώτα κρούσματα σε ανθρώπους δεν έκαναν την εμφάνισή τους στους τηλεοπτικούς δέκτες. Από 5 μέχρι 25 Ιανουαρίου που το θέμα παίζει μπροστά, η κάμψη έφτασε και πάλι το 70 με 80%. Η κρίση εκτονώνεται στις αρχές Φεβρουαρίου του 2006.

Οι πτηνοτρόφοι, όμως, δεν προλαβαίνουν να σηκώσουν κεφάλι. Αποκαλύπτεται ότι κύκνοι στη βόρεια Ελλάδα είναι θετικοί στη νόσο. Η μείωση των πωλήσεων φτάνει το 90%.

* Αρχές Ιουνίου του 1999 ξεσπάει το σκάνδαλο με τα βελγικά κοτόπουλα που είναι μολυσμένα με διοξίνη. Οι Βέλγοι ανακοινώνουν ότι πέντε τόνοι έχουν εξαχθεί και στην Ελλάδα.

Το πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου που το σκάνδαλο είναι στα «φόρτε» του, οι πτηνοπαραγωγοί των Μεγάρων, δηλώνουν ότι η ζήτηση έχει πέσει στο μισό. Στο δεύτερο δεκαπενθήμερο οι διοξίνες παίζουν και πάλι μπροστά, και οι καταστηματάρχες στη Βαρβάκειο βρίσκονται στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. «Με όσα ακούγονται και γράφονται τζάμπα να τα δίναμε, δεν θα τα έπαιρναν», έλεγαν τότε...

Στα μέσα Ιουλίου, τα δελτία σταματούν να δείχνουν μπλόκα αστυκτηνιάτρων: «Τόσο κράτησε, δύο μήνες περίπου, και ο πανικός των καταναλωτών. Είναι ο χαρακτήρας του Ελληνα αυτός. Δεν αντιδρά ψύχραιμα, καταλαμβάνεται από πανικό», μας λέει ο Κ. Νόνικας, από το σύλλογο Πτηνοτροφικών Επιχειρήσεων Ελλάδος.

* Οι «τρελές αγελάδες» εμφανίζονται στη Βρετανία το 1982-83. Η πρώτη σοβαρή κρίση έρχεται το Μάρτιο του 1996. Τότε το Λονδίνο ανακοινώνει ότι πέθαναν δεκάδες Βρετανοί εξαιτίας της σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας.

Η Ε.Ε. επιβάλλει στη Βρετανία απαγόρευση εξαγωγής βοδινού και στην Ελλάδα ξεκινάει η φρενίτιδα της ανεύρεσης ντόπιου κρέατος από τους πανικοβλημένους καταναλωτές.

Ο πρώην πρόεδρος της Ενωσης Εμπόρων Κρέατος Σταμάτης Ζίμνης μας λέει ότι η ζήτηση για το εισαγόμενο κρέας πέφτει, τότε, στο 70%, το δίμηνο Μαρτίου-Απριλίου, που το θέμα είναι στην πρώτη γραμμή. Ενώ για ένα μήνα περίπου σημειώνεται μείωση πωλήσεων και στα φαστφουντάδικα. Τον Ιούνιο η αγορά αρχίζει να επανακάμπτει, σημειώνοντας αύξηση 20%.

* Τον Οκτώβριο του 2000, η νόσος των τρελών αγελάδων επανέρχεται. Δημοσιοποιείται πόρισμα του βρετανικού υπουργείου Υγείας, όπου αναφέρονται 71 κρούσματα.

Εκείνο το μήνα το θέμα αναδεικνύεται και πάλι από τα ελληνικά ΜΜΕ, και οι πωλήσεις κατρακυλούν στο 80%!

Τρελές αγελάδες, τρελός πανικός

Είναι χαρακτηριστικό τι έλεγε ιδιοκτήτης στην «μπιφτεκούπολη» της Γλυφάδας: «Αγόραζα 200 με 300 κιλά κρέας την εβδομάδα, τώρα παίρνω 10 με 20».

Αρχές Δεκεμβρίου τα ρεπορτάζ έχουν μετατοπίσει το ενδιαφέρον τους στη γαλοπούλα και ο πανικός της τρελής αγελάδας υποχωρεί...

* Τρεις μεγάλες κρίσεις αφθώδους πυρετού αντιμετώπισε η χώρα μας, το 1994, το 1996 και το 2000. Ειδικά το '96, όταν ο Εβρος μπήκε σε καραντίνα, οι κτηνοτρόφοι της περιοχής δηλώνουν ότι υπέστησαν καταστροφή μεγαλύτερη απ' αυτή του Τσέρνομπιλ.

Κτηνοτρόφος στον Εβρο ο Γιώργος Κεσκινίδης, μας λέει ότι τόσο το καλοκαίρι του '94 όσο και του '96 που οι τηλεοράσεις μιλούσαν για τον αφθώδη, η ζήτηση είχε πέσει στο μισό. Στις περιοχές θανατώθηκαν τις χρονιές των δύο κρίσεων 41 χιλιάδες ζώα. Ειδικά το '96, η περιοχή του Εβρου είχε μείνει σε καραντίνα για δέκα μήνες (έως τον Ιούλιο του '97).

Μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου οι καταναλωτές είχαν ξεχάσει τον αφθώδη, καθώς η ζήτηση ανακάμπτει, αρχικά με 30%.

* Οι καταναλωτές σταμάτησαν να αγοράζουν ξανά αρνάκια το 2000. Οι νομοί Εβρου, Ξάνθης και Ροδόπης μπαίνουν και πάλι σε καραντίνα (Ιούλιος- Σεπτέμβριος) εξαιτίας νέων κρουσμάτων. Φυσικά, το Πάσχα του 2001 ο αφθώδης μπαίνει... στη σούβλα.

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Οταν δεν είναι θέμα στα ΜΜΕ, λησμονούνται οι διατροφικές κρίσεις από τους έλληνες καταναλωτές