Ελευθεροτυπία - «Ο νεοελληνικός σοβιετικός ολοκληρωτισμός»

Από τον πρώην υφυπουργό Γρ. Σολωμό πήραμε την παρακάτω απάντηση σε άρθρο του συντάκτη μας Τάκη Μίχα:

Επιεικώς θλιβερό θεωρώ το άρθρο που δημοσιεύθηκε στη στήλη των Εν-Στάσεων στις 27.7.07 στην έγκριτη «Ελευθεροτυπία» με τον τίτλο «Ο Ανδρέας και ο Ριζοσπαστισμός των μικροαστών» και το οποίο από τη μια μεριά αποπνέει γραικυλισμό και από την άλλη επιχειρεί να χρεώσει μια στρατηγική τού «άλλα να λες και άλλα να κάνεις», που δήθεν εφαρμόστηκε -κατά Πάγκαλον- από τον Ανδρέα Παπανδρέου και που σήμερα, κατά τον αρθρογράφο, έχει υιοθετηθεί και προωθείται απ' όλους τους πολιτικούς μας, με συνέπεια την εμπέδωση στον τόπο μας του «σύγχρονου νεοελληνικού ολοκληρωτισμού» σε συνθήκες «σοβιετικές», και μάλιστα της σταλινικής εποχής!

Συγκεκριμένα, όπως λέει, στον τομέα της ενημέρωσης τα «περισσότερα ΜΜΕ, κρατικά και μη», «καλλιεργούν έναν εθνικιστικό φανατισμό», είτε με «έκφανση γεγονότων», όπως «προκλητικές δηλώσεις Γκιουλ», «Νέο ατόπημα των Σκοπίων», «άστοχες δηλώσεις Ράις», είτε «με παρουσίαση απόψεων ή ισχυρισμών γεγονότων» και συγκεκριμένα ο αρθρογράφος με θράσος συμπλέει με τις απόψεις της Αγκυρας και δεν δέχεται την είδηση που μας δίνουν τα ΜΜΕ, ότι «τουρκικά αεροσκάφη παραβίασαν τον ελληνικό εναέριο χώρο», ως γεγονός, αλλά ως ισχυρισμό του ΥΠΕΘΑ, «γιατί τέτοια είδηση δεν υπάρχει στην πραγματικότητα», κατά την άποψη του πεφωτισμένου και διανοητή αρθρογράφου. Δηλαδή, με όλο τον σεβασμό στον νεκρό, ρωτάμε: Δεν υπήρξε παραβίαση του εναέριου χώρου μας από τουρκικά πολεμικά στην περίπτωση του ήρωα σμηναγού Κ. Ηλιάκη;

Μειώνουμε τις παραβιάσεις...

Προσωπικά πιστεύω ότι το ΥΠΕΘΑ δεν δίνει ψευδείς πληροφορίες, αλλά αντίθετα μειώνει τον αριθμό των καθημερινών παραβιάσεων για να μην εξεγείρεται η κοινή γνώμη και να μην απαξιώνεται η ακολουθούμενη πολιτική της κυβέρνησης στον τομέα των ελληνοτουρκικών σχέσεων.

Επίσης, θέλω να σταθώ στην υπόθεση Καρυπιδάκη, όχι για να συζητήσω την ουσία της, γιατί δεν τη γνωρίζω, αλλά για να ρωτήσω: Κι αν ακόμη τα γεγονότα έγιναν όπως τα λέει ο αρθρογράφος στην επίμαχη επιφυλλίδα του, μπορεί εύκολα κάποιος δημοσιογράφος να συγκρίνει την όποια παρέμβαση του ΥΠΕΞ σήμερα με την εποχή Στάλιν; Αλλά κι αν νομίζει ο αρθρογράφος ότι οι δύο εποχές και τα γεγονότα που επισυνέβησαν στη μία και επισυμβαίνουν στην άλλη είναι συγκρίσιμα, γιατί πήγε πολύ πίσω, στο 1937, και δεν στάθηκε στην πιο κοντινή εποχή τού Μακαρθισμού που συγκλόνισε στη δεκαετία του '50 τις ΗΠΑ και τον κόσμο ολόκληρο; Μήπως για να μη χολωθεί η κ. Ράις; Και ακόμη γιατί δεν σταμάτησε στις αλήστου μνήμης δηλώσεις της Δεξιάς στην Ελλάδα, όπως «αποκηρύσσω μετά βδελυγμίας το Εθνοπροδοτικόν ΚΚΕ και τας παραφυάδας του» κ.λπ. κ.λπ.; Ηταν άραγε χειρότερη η μεταχείριση Καρυπιδάκη από το ΥΠΕΞ σε σύγκριση με εκείνες των διώξεων του Στάλιν και του Μακαρθισμού και της εποχής 1945-49 στην Ελλάδα; Ντροπή!

Η έλλειψη σάτιρας

Και τέλος, ο νεοέλληνας αρθρογράφος μας πιστεύει ότι η πεμπτουσία του νεοελληνικού ολοκληρωτισμού έγκειται στην παντελή από τα ΜΜΕ έλλειψη σάτιρας των εθνικών μας απόψεων, όπως για παράδειγμα αναφέρει το Μακεδονικό, τον ορθόδοξο χριστιανισμό, την Ελληνική Επανάσταση, το Κυπριακό κ.λπ.

Για το πρώτο έχει δίκιο. Γιατί κανείς δεν σατίρισε όλους τους πολιτικούς μας, που άλλα υπόσχονται στο Εθνικό Κοινοβούλιο και άλλα ψηφίζουν στο Ευρωπαϊκό. Αλλά αυτό δεν αρέσει στον αρθρογράφο μας. Αυτός θα ήθελα να περιγελάσουμε το εμπάργκο του Ανδρέα Παπανδρέου στο Μακεδονικό ή τις δηλώσεις κάποιων «Ελληναράδων» που «κάθονται» στο στομάχι όλων των κατεδαφιστών της ιστορίας μας.

Και για την Εκκλησία είναι... άπληστος! Πριν από ενάμιση χρόνο και επί δυόμισι μήνες έγιναν πάνω από 250 τραπέζια τηλεοπτικά, με κύριο θέμα όχι μόνο τη σάτιρα, αλλά και τον διασυρμό τής συνταγματικά «επικρατούσας θρησκείας στην Ελλάδα», και όχι μόνο σε επίπεδο προσωπικό αλλά και δογματικό. Τα ξεχάσαμε;

Οσο για την Επανάσταση του 1821, τι να σατιρίσουμε; Το πώς και ποιοι έφαγαν τα λεφτά του πρώτου δανείου μας; Ή αυτούς που εγκατέστησαν τους θρόνους και ξεπούλησαν τη χώρα στους ξένους μέχρις ότου φθάσει ένας Ανδρέας Παπανδρέου, που με το ανεπανάληπτο εκείνο σάλπισμα «Η Ελλάδα στους Ελληνες» συγκλόνισε το πανελλήνιο; Μήπως όμως κι αυτό πρέπει να το ξεχάσουμε γιατί μυρίζει λίγο εθνικισμό;

Και στο Κυπριακό, τι θα ήθελε να σατιρίσουμε; Το μεγάλο και περήφανο εκείνο «όχι» στο ανόητο κατασκεύασμα του Ανάν, που έγινε καθ' υπαγόρευση της Αγκυρας, τις υπερατλαντικές εντολές και την ανοχή της Ε.Ε., που κυριολεκτικά ξύλιασε Ελλαδίτες, Ευρώπη, πλανητάρχη και ολόκληρη την οικουμένη, ή τη μοναδικότητα της κατοχής ενός μεγάλου τμήματος χώρας-μέλους της Ε.Ε., που όλοι ξεχάσαμε και επιτέλους βρέθηκε ένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας να υπενθυμίσει, τόσο στα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας μας όσο και στους ισχυρούς της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, ότι ηΤουρκία με στρατό κατοχής στην Κύπρο και δικαίωμα επέμβασης ας μην περιμένει να γίνει μέλος της Ε.Ε.; - Μήπως κι αυτός είναι εθνικιστής και πρέπει να φύγει για να αποκτήσει η χώρα μας «Μόντι Πάιθονς»;

Και μια απορία: Σάτιρα για τις ΗΠΑ πώς δεν ζήτησε ο αρθρογράφος σας; Μήπως γιατί ανεδείχθη -και γι' αυτό μπράβο της- η χώρα που ανέπτυξε τον εθνικισμό σε όλο του το μεγαλείο;

Λυπάμαι γιατί υποχρεώθηκα από το προκλητικό και εθνικά διαβλητό προαναφερόμενο άρθρο να θυμίσω δίσεκτα χρόνια, αλλά και κάποιες «αλήθειες» που κάποιοι θέλουν ντε και καλά να απορρίψουμε. Και νιώθω την ανάγκη να υπενθυμίσω στον αρθρογράφο ότι όλοι αυτοί που υπηρετούσαν ξένα συμφέροντα είχαν και διαφορετικό όνομα κάθε εποχή και κανείς τους δεν πρόκοψε σ' αυτό τον τόπο.

Στην αρχαία Ελλάδα είχαμε τους «μηδίσαντες»· στην Επανάσταση του '21, τους «προσκυνημένους»· στα χρόνια της Κατοχής, τους «δωσίλογους» και σήμερα τους «εθνικούς μειοδότες».