Ελευθεροτυπία - ΕΠΙ ΙΣΟΙΣ ΟΡΟΙΣ

* ΕΙΚΟΝΑ χώρας τριτοκοσμικής εμφανίζει η πατρίδα μας σε ό,τι αφορά τα τροχαία ατυχήματα. Ας μας επιτραπεί να παραθέσουμε κάποια στοιχεία ντροπής (κομιστής ο Γάλλος επίτροπος Μπαρό απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη) απολύτως αδιάψευστα: Ανά εκατομμύριο κατοίκους, λοιπόν, η χώρα μας το 2006 «μέτρησε» 150 νεκρούς, όταν ο αντίστοιχος μέσος ευρωπαϊκός όρος είναι 83. Περίπου οι μισοί ήταν χρήστες (οδηγοί ή επιβαίνοντες) αυτοκινήτων, ένας στους τέσσερις μοτοσικλετιστής, η πλειονότητα των λοιπών πεζοί. Στα στοιχεία Μπαρό, προσθέτουμε και αυτά που αφορούν τραυματισμούς και αναπηρίες ελέω τροχαίων (παρουσιάστηκαν από την Ενωση Ασφαλιστικών Εταιρειών Ελλάδος), προσδίδοντας στην ντροπιαστική εικόνα μια πινελιά... ανατριχίλας. Ούτε λίγο ούτε πολύ σε 12.000 ανέρχονται οι τραυματίες και ανάπηροι ετησίως, με τη μέση αποζημίωση να ξεπερνά τις 13.000 ευρώ ανά περιστατικό. Καρδιά του καλοκαιριού, αισθήσεις και σκέψεις χαλαρωμένες, το όλο θέμα δημιουργεί σφίξιμο, κάποιοι θα θεωρήσουν ατυχή επιλογή την επικαιροποίησή του. Αντιτείνουμε το «προεκλογικό» των καιρών. Τα τροχαία συνιστούν διαχρονική εθνική ντροπή (πρώτη η χώρα μας στην Ευρώπη των «15»), οι σαφείς δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα για το ξέπλυμά της οφείλουν να έχουν πρώτη θέση -επιτέλους- στα προεκλογικά προγράμματα. Εμπράκτως δικαιώνοντας τους φορείς-κινήματα των κινητικά αναπήρων που επί σειρά ετών (με συνέδρια, ημερίδες, παραστάσεις, παρεμβάσεις) -και πολύ πριν ο Μπαρό αναφερθεί στην πιθανότητα καταδίκης της χώρας μας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο- επίμονα επικοινωνούσαν το θέμα με το αληθινό όνομά του: εθνική υπόθεση!

* ΕΘΝΙΚΗ ΥΠΟΘΕΣΗ, δίχως άλλο, είναι και η αδυναμία της χώρας μας να καλύψει τις ανάγκες της σε αίμα, που επίσης της προσδίδει μία (ακόμα) θλιβερή ευρωπαϊκή πρωτοκαθεδρία. Κάθε καλοκαίρι οι ελλείψεις (και η ντροπή) χτυπάνε κόκκινο. Κάθε καλοκαίρι οι οργανωμένοι φορείς πολυμεταγγιζομένων (θαλασσαιμικοί, αιμορροφιλικοί) απευθύνουν εκκλήσεις για αίμα. Κάθε καλοκαίρι ζητούν διαβεβαιώσεις για χάραξη εθνικής πολιτικής, ώστε το καλοκαίρι των ελλείψεων (και της ντροπής) που υπομένουν να 'ναι το τελευταίο. Κάθε καλοκαίρι της κάθε χρονιάς οι διαβεβαιώσεις (αδιάντροπα) δίνονται για να επαναληφθούν (το ίδιο αδιάντροπα) το καλοκαίρι της επομένης. Θλιβερό γαϊτανάκι, ντροπιαστική αλληλοδιαδοχή προσδοκιών και διαψεύσεων, φαύλος κύκλος που δεν λέει να τερματιστεί. Καλοκαίρι (προεκλογικό) 2007 και, σύμφωνα με καταγγελίες της Εθνικής Συνομοσπονδίας ΑμεΑ και της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας, οι ελλείψεις αίματος σε Καρδίτσα, Κέρκυρα, Τρίκαλα, Βόλο και Λάρισα αγγίζουν... κόκκινο, απειλώντας έως και με πιθανή υπομετάγγιση παιδιών! «Με λύπη μας διαπιστώνουμε», επισημαίνουν οι καταγγέλλοντες, «ότι για πολλοστή φορά το αίτημά μας λήψης κατάλληλων προληπτικών μέτρων, ώστε η έλλειψη αίματος να αποφευχθεί, δεν βρήκε ανταπόκριση». Ενδεχομένως θα βρει -απαραίτητη η... πικρόχολη προσθήκη- στα προεκλογικά μπαλκόνια...