Γκρίζος, στυφός, πικρός στη μυρωδιά, κάτι σαν μουρουνόλαδο που λέγαν οι παλιοί, ο χρόνος της στρατιωτικής θητείας φαίνεται να μπαίνει σε φάση αλλαγής, αν τουλάχιστον δεχτούμε την πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή, στο κέντρο εκπαίδευσης στον Πόρο ότι: «Οι περισσότεροι αντιμετωπίζουν τη στρατιωτική θητεία ως "χαμένο χρόνο" και αυτό οφείλουμε να το αλλάξουμε -και το αλλάζουμε».
Πολλά ακούγονται. «Θα μειωθεί», λένε κάποιοι, «δεν γίνεται», λένε οι υπουργοί, χωρίς όμως να αποκλείουν στο μέλλον εξάμηνη θητεία. Το βέβαιο είναι ότι θα αλλάξει και για αυτές τις αλλαγές υπεύθυνοι είναι τέσσερις άνθρωποι, οι επικεφαλής, οι αρχηγοί των επιτελείων, η λεγόμενη στρατιωτική ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, που για πρώτη φορά μιλούν δημόσια για το θέμα, στην έρευνα της «Ε».
Ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Αμυνας (ΓΕΕΘΑ), στρατηγός Δημήτρης Γράψας, ζητά «χρόνο για την προσαρμογή στα νέα δεδομένα, στις νέες δομές και στη νέα θητεία», παραδεχόμενος ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης, ενώ ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού, αντιστράτηγος Δημήτρης Βούλγαρης, θεωρεί τη θητεία παραγωγική τόσο για τον Στρατό Ξηράς όσο και για τους στρατευμένους, αφήνοντας όμως και περιθώρια βελτίωσης.
Σ την αντίπερα όχθη, οι κόκκινοι όπως θα έλεγαν οι στρατιωτικοί, οι στρατευμένοι. Φαντάροι, ναύτες και αεροπόροι, οι επονομαζόμενοι και μοδίστρες, που μιλάνε για τη ζωή τους στον στρατό, τη μη αναγκαιότητα της θητείας και φυσικά για τον «χαμένο χρόνο και χρήμα». «Ποιόν πόλεμο, ρε συ; Είμαστε εδώ για να ζουν αυτοί. Τα στελέχη, οι αξιωματικοί, η τοπική κοινωνία. Χωρίς εμάς κανένας από αυτούς δεν θα επιβίωνε», η θεώρηση της εννοίας της θητείας, διά στόματος κάποιων από τους υπηρετούντες στο κέντρο εκπαίδευσης στην Τρίπολη. Η ίδια περίπου εικόνα και στο κέντρο εκπαίδευσης πυροβολικού στη Θήβα. «Γιατί να δώσω ένα χρόνο από τη ζωή μου, δεν είμαι εγώ για εδώ, θα' πρεπε να' μαι έξω να δουλεύω». «Εγώ άφησα τις σπουδές μου στο τελευταίο εξάμηνο. Εκεί που σκεφτόμουν το πτυχίο, βρέθηκα εδώ να ψήνομαι».
Μεταξύ στρατευμένων και ηγεσίας οι αξιωματικοί μέσου βαθμού που θα ήθελαν έναν επαγγελματικό στρατό με στελέχη και όχι στρατευμένους με ρουσφετόχαρτα και μπάρμπα στην Κορώνη, άποψη που αλλάζει εντελώς στα ανώτατα κλιμάκια: «Θα είναι επικίνδυνο να δημιουργηθεί μια κάστα, ενδεχομένως αποκομμένη από την κοινωνία, με τόση δύναμη στα χέρια της», υποστηρίζουν και ίσως κάτι να... ξέρουν.
Πάντως, η κατάργηση της θητείας και η δημιουργία ενός επαγγελματικού στρατού απασχολεί τις πολιτικοστρατιωτικές ηγεσίες την τελευταία 20ετία, μια και είμαστε μια από τις τελευταίες χώρες, όπως προκύπτει από την έρευνα, που η θητεία έχει ακόμα αυτήν τη μορφή. Αυτήν του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.