Ελευθεροτυπία - «Γιατί χτυπήσαμε»

Σύμφωνα με πληροφορίες, η ενδεκασέλιδη προκήρυξη παρουσιάζει ενδιαφέροντα στοιχεία και κινείται στο σκεπτικό που αναπτύχθηκε από την άνοιξη του 2007 μετά την επίθεση στο αστυνομικό τμήμα Νέας Ιωνίας, κατά της κρατικής καταστολής και των αστυνομικών ως οργάνων της.

Κατά κομμάτων

Επίσης, καταφέρεται κατά όλων των πολιτικών κομμάτων, της Αριστεράς συμπεριλαμβανομένων. Απευθύνει κάλεσμα για συμμετοχή στην ένοπλη πάλη και απαξιώνει πρόσωπα ή ομάδες που εμφανίζονται ως αντεξουσιαστές.

Ακόμη κάνει αναφορά στον αστυνομικό Κορκονέα για τη δολοφονία του Αλέξ. Γρηγορόπουλου, για την οποία επιχείρησε να εκδικηθεί την Αστυνομία. «Τον περιμένουμε σύντομα κοντά μας», αναφέρει ειρωνικά και απειλητικά σχολιάζοντας το καθεστώς ατιμωρησίας των ενστόλων.

Στην εισαγωγή της υπό τον τίτλο «στις σφαίρες απαντάμε με σφαίρες» η οργάνωση αναφέρει: «Αν οι μπάτσοι έχουν "ευαίσθητο νευρικό σύστημα"- κατά την καμουφλαρισμένη απειλή του Πολύδωρα με την οποία νομιμοποιεί προκαταβολικά ακόμα και τις εν ψυχρώ εκτελέσεις- τότε να γνωρίζουν ότι εμείς έχουμε ευαίσθητα συνειδησιακά αντανακλαστικά και αντιδρούμε έντονα μπροστά στις εγκληματικές προκλήσεις των φρουρών του καθεστώτος και τη μόνιμη ατιμωρησία την οποία απολαμβάνουν».

Και συνεχίζει στην προκήρυξη που δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Το Ποντίκι».

«Η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου δεν είναι γεγονός κατακριτέο από το αστυνομικό σώμα, όπως διατείνονται οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας. Την ενέργεια του Κορκονέα οι περισσότεροι μπάτσοι την επικροτούν και οι υπόλοιποι συναινούν. Πρόκειται για σώμα οπλισμένων και εκπαιδευμένων δολοφόνων που αποστολή τους είναι να διασφαλίζουν την τάξη ασκώντας ωμή βία, ακόμα και δολοφονώντας. Εξάλλου μέσα σε μία περίοδο όπου έχει λάβει γενικευμένη διάσταση η απαξίωση από την κοινωνία των σωμάτων καταστολής και αστυνόμευσης, όσοι βρίσκονται στα σώματα ασφαλείας και κατακρίνουν το γεγονός της δολοφονίας θα έπρεπε να αισθάνονται ντροπή και να παραιτηθούν. Μετά από όσα έχουν συμβεί όποιος δεν εγκαταλείπει το επάγγελμα του μπάτσου είναι συνένοχος».

Στην προκήρυξη που έστειλαν στο «Ποντίκι» αναφέρουν χαρακτηριστικά: «Ο μπάτσος που σημάδεψε και σκότωσε τον 15χρονο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο το βράδυ του Σαββάτου στα Εξάρχεια έδωσε την χαριστική βολή στην ετοιμοθάνατη κοινωνική ανοχή απέναντι στα αναρίθμητα εγκλήματα της οργανωμένης πολιτικής και οικονομικής εξουσίας. Εμείς το μήνυμα το έχουμε λάβει όπως το έχει λάβει και η πλειοψηφία των ανθρώπων που ζουν σε αυτή τη χώρα. Από εδώ και στο εξής την αξία της ανθρώπινης ζωής των φτωχών, των απόκληρων, των κολασμένων αυτής της κοινωνίας μπορούμε να την υπερασπιστούμε μόνο με τα όπλα. Την αξία της δικιάς μας ζωής θα υπερασπιστούμε στρεφόμενοι εναντίον αυτών που καθημερινά και με κάθε τρόπο την ξεφτιλίζουν, την απαξιώνουν και στο τέλος την αφαιρούν.

Η ενέργειά μας να χτυπήσουμε τους ένοπλους δολοφόνους των ΜΑΤ στις 5 Ιανουαρίου ήταν μια απάντηση στην δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και η επιλογή μας να δράσουμε με τον συγκεκριμένο τρόπο ήταν κατά κύριο λόγο πολιτική. Αποφασίσαμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τους ένστολους τραμπούκους του καθεστώτος, έτοιμοι ακόμα και να συμπλακούμε μαζί τους με τα όπλα και να δώσουμε μάχη. Δύο σύντροφοι, βγήκαμε πεζοί και περπατώντας αργά, σταθήκαμε στην συμβολή των οδών Κουντουριώτου και Νοταρά ακριβώς απέναντι από τους τρεις ενόπλους που βρίσκονταν εκείνο το βράδυ στη μέση της διασταύρωσης των οδών Ζαΐμη και Κουντουριώτου, ελέγχοντας την περιοχή πίσω από το υπουργείο Πολιτισμού. Δεν έκαναν περιπολία όπως ειπώθηκε αλλά ήταν ακίνητοι και κοιτούσαν και οι τρεις προς την Σπύρου Τρικούπη. Οταν βγήκαμε από την γωνία, σταθήκαμε στη μέση του δρόμου και στρέψαμε τα όπλα προς τα πάνω τους χωρίς να καλυπτόμαστε από πουθενά, από κανέναν τοίχο και από κανένα αυτοκίνητο. Και οι τρεις μπάτσοι μας αντιλήφθηκαν αμέσως αφού ήταν στραμένοι προς το μέρος μας και όταν είδαν τα όπλα μας το μόνο που ακούστηκε ήταν ένα "ωχ" και τίποτα περισσότερο. Κανείς τους δεν προειδοποίησε κανέναν και έμειναν και οι τρεις να μας κοιτούν. Ενώ είχαν το περιθώριο ν' απαντήσουν, δεν το έκαναν. Αφού αρχίσαμε να πυροβολούμε, αυτός που βρισκόταν στην δεξιά γωνία καλύφθηκε αμέσως πίσω από ένα αυτοκίνητο και δεν έκανα τίποτε για να υπερασπιστεί τους δύο συναδέλφους του, τη στιγμή μάλιστα που η θέση του του επέτρεπε να χρησιμοποιήσει το όπλο του με ασφάλεια. Ο δεύτερος έπεσε κάτω έγκαιρα και ο τρίτος έπεσε χτυπημένος. Λίγα μέτρα πιο κάτω στη Μπουμπουλίνας και Κουντουριώτη, βρισκόταν η κλούβα γεμάτη ΜΑΤατζήδες. Μέσα και έξω από την κλούβα υπήρχαν σχεδόν είκοσι μπάτσοι, που εκτός τον ατομικό τους οπλισμό είχαν και αυτόματα. Κανείς τους δεν βγήκε καν στη γωνία ν' απαντήσει και να υπερασπιστεί τους συναδέλφους του. Υποθέτουμε ότι θα έπεσαν στο πάτωμα της κλούβας για να προφυλάξουν το τομάρι τους.

«Ριψάσπιδες»

Ενα πολύτιμο συμπέρασμα που δεν έχει μόνο στρατιωτικές αλλά έχει και πολιτικές προεκτάσεις είναι ότι όταν οι ένοπλοι καθεστωτικοί φρουροί βρίσκονται απέναντι σε οπλισμένους και αποφασισμένους επαναστάτες, τα "καλά εκπαιδευμένα" σκυλιά των σωμάτων ασφαλείας, είναι απλά οπλισμένες "κότες", γίνονται ριψάσπιδες και τρέχουν να κρυφτούν. Οταν όμως έχουν μπροστά τους άοπλους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους, σκορπίζουν τον φόβο και βγάζουν όλο το εγκληματικό τους μένος με το οποίο τους οπλίζει η κρατική εξουσία που υπηρετούν.

Τώρα που έχουν έναν δικό τους στο νοσοκομείο, τώρα μιλούν για "νέα παιδιά και εργαζόμενους που απλώς θέλουν να βγάλουν το ψωμί τους". Ομως, αυτά τα "νέα παιδιά" είναι αυτοί που, καλυπτόμενοι πίσω από την ανωνυμία των ομοιόμορφων στολών και με την πλήρη κάλυψη της φυσικής και πολιτικής τους ηγεσίας, ξυλοκοπούν μέχρι αναισθησίας άοπλους διαδηλωτές και ανήλικα παιδιά, είναι αυτοί που δολοφονούν εν ψυχρώ και πισώπλατα άοπλους νεολαίους που κάνουν μικροπαραβάσεις, είναι αυτοί που χτυπούν μέχρι θανάτου εξαθλιωμένους μετανάστες έξω από το μεταγωγών που περιμένουν για μια άδεια παραμονής.

Αν λοιπόν μιλάμε για άνανδρους και δειλούς, αυτοί φάνηκαν ποιοι είναι στην ένοπλη επίθεσή μας το βράδυ της 5 Γενάρη στα Εξάρχεια. Είναι οι ΜΑΤατζήδες που είχαμε απέναντί μας και που, ενώ τους αφήσαμε τα περιθώρια, δεν αντέδρασαν. Είναι χαρακτηριστικό των σωμάτων ασφαλείας να σκοτώνουν άοπλους και να πυροβολούν πισώπλατα (...)».

Οικονομική κρίση

Σχολιάζοντας την παγκόσμια οικονομική κρίση ο «Ε.Α.» αναφέρει ότι η μόνη δυνατή απάντηση στον νεοφιλελευθερισμό και τον καπιταλισμό είναι η κοινωνική επανάσταση.

«(...) Αυτή άλλωστε είναι και η ευκαιρία που προσφέρει κάθε μεγάλη οικονομική κρίση. Είναι η εποχή που κορυφώνεται η κοινωνική, πολιτική αλλά και ηθική απαξίωση απέναντι σε ένα καθεστώς που βρίσκεται στη μέγιστη παρακμή του. Είναι η εποχή που αναμένονται οι μέγιστες κοινωνικές αντιδράσεις και κοινωνικές εκρήξεις. Είναι η εποχή που μια πραγματικά αισχρή μειοψηφία οφελείται πλέον από το οικονομικό και πολιτικό αυτό σύστημα. Είναι η εποχή που ανοίγουν οι μεγαλύτερες ρωγμές ανάμεσα στην ελίτ και τους υπερασπιστές τους από τη μια και στο μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας που μαστίζει η κρίση από την άλλη. Είναι η εποχή που δίνεται η μοναδική ευκαιρία στις επαναστατικές δυνάμεις να δράσουν προς την κατεύθυνση της επανάστασης.

Στην πραγματικότητα η μόνη δυνατή απάντηση στον νεοφιλελευθερισμό δεν είναι ο κρατικός παρεμβατισμός και η σοσιαλδημοκρατία, ούτε αριστερές ή κεντροαριστερές κυβερνήσεις τύπου Τσάβες, Λούλα, Μοράλες, Κορέα, Μπασελέ, αλλά η κοινωνική επανάσταση που θα ανατρέψει τον καπιταλισμό και το κράτος ως μορφή διαχωρισμένης εξουσίας από την κοινωνία. (...)».

Ο «Ε.Α.» αναλαμβάνει την ευθύνη και για την τοποθέτηση βόμβας στα γραφεία της Shell στο Π. Φάληρο, στις 24 Οκτωβρίου, που εξουδετερώθηκε από την Αστυνομία. Περιείχε μεγάλη ποσότητα εκρηκτικού σε μορφή τζελ, όμοιο με αυτό που εκλάπη από λατομείο της Φωκίδας το 2003. Απεναντίας η έκρηξη σε παράρτημα του ΥΠΕΧΩΔΕ στους Αμπελοκήπους, τον Φεβρουάριο του 2007, παραμένει ορφανή.