Στις αίθουσες με τις σκισμένες αφίσες, η ατμόσφαιρα δεν θυμίζει σε τίποτα την ένταση, τη νευρικότητα και το πανηγύρι προσκλήσεων σε πάρτι και εκδρομές. Οπως αυτό της προηγούμενης εβδομάδας.
Ουδείς μιλά πλέον για τις φοιτητικές εκλογές, τι έφεραν, τι έδωσαν καινούργιο. Για τα πανεπιστήμια όμως ξαναμιλούν. Οχι με αφορμή την αδυναμία ανάδειξης ΕΦΕΕ -δεν συνιστά είδηση εδώ και δεκαετίες- αλλά την αναθεώρηση του Συντάγματος. Την ανάγκη αναθεώρησης του Συντάγματος, μια και η Βουλή κατ' όνομα είναι αναθεωρητική.
Τα ιδιωτικά δίπλα ή κόντρα στα δημόσια πανεπιστήμια θα λειτουργήσουν προς όφελος της Παιδείας; Θα αναβαθμιστεί έτσι η ανώτατη εκπαίδευση ή θα προστεθεί ακόμα ένα πρόβλημα; Τι στ' αλήθεια φταίει και τα πανεπιστήμιά μας έχουν κολλήσει στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα της Ευρωπαϊκής Ενωσης;
Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, καθηγητής στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθήνας, διαπιστώνει μια αντίφαση στη σχεδιαζόμενη εισαγωγή του ιδιωτικού πανεπιστημίου: Στα οικονομικά, υπενθυμίζει, διδάσκεται ότι ο ανταγωνισμός βοηθάει, αλλά επειδή υπάρχει το κίνητρο του κέρδους. Ομως τα ιδιωτικά πανεπιστήμια μας λένε θα είναι μη-κερδοσκοπικά, οπότε δεν λειτουργεί ο συνηθισμένος μηχανισμός της αγοράς.
Ο Σπύρος Παντελάκης, του Πανεπιστημίου Πάτρας, επισημαίνει μία από τις κακοδαιμονίες δανειζόμενος το γνωστό σλόγκαν «κάθε πόλις και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο», το οποίο παραφράζει σε «κάθε πόλις και πανεπιστήμιο, κάθε χωριό και ΤΕΙ». Και διαπιστώνει με πικρία ότι η ετήσια χρηματοδότηση ανά φοιτητή που χορηγεί το γερμανικό κράτος στα Πολυτεχνεία του είναι της τάξης των 15 χιλιάδων ευρώ, 7 με 8 φορές μεγαλύτερη από αυτήν που παίρνουν τα ελληνικά Πολυτεχνεία.