Ελευθεροτυπία - Το πρότυπο πάρκο έγινε... χωματερή

Εκοψαν τα δέντρα, λες και τους ανήκαν, για να φτιάξουν φυτώριο

Το πάρκο είναι έξι φορές μεγαλύτερο από τον Εθνικό Κήπο, αλλά και το μοναδικό καταφύγιο άγριας ζωής στο αστικό περιβάλλον της πρωτεύουσας. Η ιστορία του ξεκινάει το 1838, όταν δύο Αγγλοι αγοράζουν περίπου 300 στρέμματα από τον «καραβοκύρη» Γιάννη Παπαθεοδώρου-Λεφάκη.

Το 1848 αγοράζεται από την τότε βασιλική οικογένεια, το 1863 με απόφαση της Β' Εθνικής Συνέλευσης η διαχείρισή του ανατίθεται στο υπουργείο Οικονομικών, το 1864 νοικιάζεται στον Ηλία Παπαηλιόπουλο, το 1870 αγοράζεται από το «βαρόνο» Σιμον Σίνα, το 1878 περιέρχεται στα χέρια της οικογένειας Σαρπιέρη και το 1993 το ΥΠΕΧΩΔΕ παραχωρεί το μοναδικό πνεύμονα πρασίνου στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Από τότε όμως, αν και το πάρκο διοικείται από 9μελές διοικητικό συμβούλιο στο οποίο τον κύριο λόγο έχουν οι εκάστοτε εκλεγμένοι δήμαρχοι Ιλίου, Αγίων Αναργύρων, Καματερού με τη συμμετοχή εκπροσώπων των Αναπτυξιακού Συνδέσμου Δυτικής Αθήνας,ΥΠΕΧΩΔΕ, Οργανισμού Αθήνας, Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, Γεωπονικού Πανεπιστημίου και περιβαλλοντικών οργανώσεων, έχει πάρει την «κάτω βόλτα», ενώ κάποιες επιχορηγήσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ έχουν κάνει στην κυριολεξία «φτερά».

Το κιόσκι είναι ένα ακόμη δείγμα της «φροντίδας» για το πάρκο

Τουλάχιστον αυτό καταγγέλλεται, ανεπίσημα βέβαια, από συμμετέχοντες στη διοίκηση του πάρκου, ενώ κάποια μέλη του Οργανισμού Διαχείρισης αφήνουν αιχμές για τους εκπροσώπους των τριών δήμων, υποστηρίζοντας ότι λειτουργούν σαν «τσιφλικάδες» καθώς, επικαλούμενοι παλαιότερες αποφάσεις της διοίκησης διαχείρισης, πραγματοποιούν έργα που καταστρέφουν το περιβάλλον και την εν γένει περιβαλλοντική εικόνα του πάρκου.

Οπως τόνισε στην «Ε» ο δήμαρχος Αγίων Αναργύρων, Νίκος Σαράντης, «κάθε δημοτική ενέργεια που αλλοιώνει αλλά και καταστρέφει το πάρκο είναι έγκλημα κατά του περιβάλλοντος, αλλά και ελεγχόμενη από την πολιτεία», ενώ αφήνει αιχμές και για την επιλογή, εκ μέρους του ΥΠΕΧΩΔΕ, του εκάστοτε προέδρου του Οργανισμού Διαχείρισης.

Πάντως ο κ. Σαράντης, που σήμερα εκπροσωπείται στη διοίκηση του πάρκου από τον πρώην δήμαρχο Κώστα Τρίγκα, τονίζει ότι ήδη έχει ζητήσει εγγράφως την αντικατάσταση του πρώην δημάρχου και την τοποθέτηση νέου εκλεγμένου εκπροσώπου του Δήμου Αγίων Αναργύρων.

Καμένα ξύλα, προφυλακτήρες αυτοκινήτων, αλλά και παλιά βαρέλια πετρελαίου, κρύβει η αυτοσχέδια χωματερή στο περιβαλλοντικό πάρκο «Αντώνης Τρίτσης»

Η εγκατάλειψη και η απαράδεκτη εικόνα που παρουσιάζει τα δύο τελευταία χρόνια το πάρκο συνεχίζονται.

Ο Αναπτυξιακός Σύνδεσμος Δυτικής Αθήνας, που συμμετέχει στη διαχείριση των 1.000 στρεμμάτων, απέσυρε ξαφνικά και χωρίς καμιά προειδοποίηση όσα μηχανήματα (απορριμματοφόρο, γκρέιντερ, τρακτέρ) τού ανήκαν, με αποτέλεσμα σήμερα να μην είναι σε θέση οι 6 εργάτες να πραγματοποιήσουν εργασίες που έκαναν τα μηχανήματα αυτά.

Ο υπεύθυνος του ΠΕΧΩΔΕ για το πάρκο, Παναγιώτης Χλούπης, πολιτικός μηχανικός έχει ζητήσει την επιστροφή των μηχανημάτων αλλά και κάποιων εργαζομένων που μέχρι πρότινος απασχολούνταν σε καθημερινή βάση στη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.

Παράλληλα, έχει εξασφαλίσει από το υπουργείο κονδύλι 350.000 ευρώ που αντιστοιχούν στα λειτουργικά έξοδα και την ανακύκλωση του νερού που βρίσκεται μέσα στις τρεις τεχνητές λίμνες -η τελευταία στοίχισε 800.000 ευρώ.

Ο ίδιος καταγγέλλει ότι ενώ στην περίοδο 2002-2005 ο Οργανισμός Διαχείρισης επιχορηγήθηκε με 400.000 ευρώ, η σημερινή επιχορήγηση δεν ξεπερνά τις 280.000, ποσόν που, όπως επισημαίνει, δεν επαρκεί για τις λειτουργικές ανάγκες του πάρκου.

Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η τελευταία δημοτική αυθαιρεσία είναι η απεριόριστη κοπή δέντρων και καλλωπιστικών θάμνων προκειμένου να δημιουργηθεί φυτώριο, το οποίο μάλιστα ο Δήμος Ιλίου φρόντισε να «προστατεύσει» από τους εκατοντάδες καθημερινούς περιπατητές με συρματόπλεγμα ύψους περίπου τριών μέτρων.

Η περίφραξη που θυμίζει περισσότερο «στρατόπεδο συγκέντρωσης», αλλά και η επιλογή του χώρου έχουν προκαλέσει ήδη την αντίδραση του εκπροσώπου του ΥΠΕΧΩΔΕ.